دفتر اشعار سهیل ملکی

[.M!!NoO.]

دلتنگم بانو
و باز تو نیستی
به بُعد حضورت در دلم متعجبم!

[.M!!NoO.]

بیا و خود را
در این شعر آه بکش بانو
قول میدهم
اینبار بیهوش نشوم ... قول !

[.M!!NoO.]

عجیب است بانو ...
سپهری ، شاملو ، نیما
همه شان
با زبان خودشان
تو را در شعر صدا میکردند ...

[.M!!NoO.]

عمیق
ساکت
آرام
تو چقدر شبیه شبی بانو ...

[.M!!NoO.]

ساده می گویم بانو
در بازیِ باد و بادبادک
برنده منم
که با نخی ساده
می رقص م

[.M!!NoO.]

من فقط از
او
می گویم
از اَزَل
زنِ
لَم یَزَل

[.M!!NoO.]

میخواهم
کاسه آب را قسم بدهم
شاید بلد باشد
تو را برگرداند!

[.M!!NoO.]

آنقدر نیامدی بانو
که یادت در اینجا
برای خود
دختری بالغ شده ...!

[.M!!NoO.]

در انتظار آمدنت بانو
در انتهای این کوچه
"چشم سفید" شده ام ...!

[.M!!NoO.]

جای پای تو
بر روی ماسه های ساحل
حکم قدمگاه ابراهیم را
برای دریا دارد!