<![CDATA[ایران رمان - بیوگرافی و مصاحبه]]> http://forum.iranroman.com/ Wed, 04 Nov 2026 21:30:50 +0000 MyBB <![CDATA[همه ی زنان زندگی ترامپ]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%87%D9%85%D9%87-%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%BE Sun, 07 Oct 2018 19:09:53 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%87%D9%85%D9%87-%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%BE [عکس: %D8%AF%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%D8%AF-%D8...%D9%BE.jpg]

دونالد جان ترامپ متولد 14 ژوئن 1946 (24 خرداد 1325) یک تاجر و سرمایه دار آمریکایی و مجری تلویزیون است. ترامپ یکی از نامزدهای حزب جمهوری خواه در انتخابات ریاست جمهوری 2016 آمریکاست.این میلیاردر آمریکایی که با اظهارات جنجالی و گاه نژادپرستانه خود، بحث و جدلهای فراوانی را در داخل و خارج از آمریکا به راه انداخته، زندگی پرفراز و نشیبی داشته است.لهجۀ غیرآمریکایی همسر سوم ترامپ در نخستین سخنرای تبلیغاتی و اتهام کپی برداری متن سخنرانی او از سخنرانی همسر باراک اوباما ، جنجال تازه ای را درباره ترامپ بر سر زبانها انداخته است.

   [عکس: %D8%AF%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%D8%AF-%D8...%D9%BE.jpg]

 همسر اول [i]دونالد ترامپ[/i] 
ترامپ و نخستین همسرش ایوانا مری زلنیچکوا دونالد ترامپ در 14 ژوئن سال 1946 به عنوان چهارمین فرزند از پنج فرزند فردریک ترامپ و مری آن مک لئود در نیویورک متولد شد.
  میلیون ها دلار ثروت خانواده ترامپ از کار معامله مسکن بدست آمده بود، و او نیز جا پای پدر گذاشت و حتی دوران دانشجویی با پول پدرش به خرید و فروش مسکن می پرداخت.
  ترامپ پس از پایان تحصیلات در سال 1974 ادارۀ شرکت پدر را برعهده گرفت.

  [عکس: %D8%AF%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%D8%AF-%D8...%D9%BE.jpg]
همسر دوم دونالد ترامپ

مارلا ماپلس همسر دوم ترامپ
نخستین همسر ترامپ، "ایوانا مری زلنیچکوا" یک مانکن اهل چک بود. وی در سال 1977 با ایوانا [i]ازدواج[/i] کرد و حاصل این ازدواج دو فرزند پسر و یک دختر است.
ترامپ پس از جدایی از ایوانا با مارلا ماپلس (از سال 1993 تا 1999 ) خواننده ای که 17 سال از خودش جوان تر بود ازدواج کرد. 
حاصل ازدواج ترامپ با مارلا ماپلس، دختری به نام تیفانی است که اکنون در عرصه مدلینگ و خوانندگی فعال است.
   [عکس: %D8%AF%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%D8%AF-%D8...%D9%BE.jpg]
کارلا برونی دونالد ترامپ  
ترامپ پس از جدایی از مارلا ماپلس، مدت کوتاهی با کارلا برونی بود. برونی هم پس از جدایی از ترامپ، با نیکلا سارکوزی که در آن زمان رئیس جمهور فرانسه بود، ازدواج کرد.دونالد ترامپ پس از جدایی از همسر دوم، در سال 2005 با ملانیا کناوس مدل اهل اسلوانی ازدواج کرد.نوه دونالد ترامپ با "بارون ویلیام" پسر کوچک او تقریبا هم سن و سال است. این پسر حاصل ازدواج او با ملانیا است که در نیویورک به مدرسه می رود. دونالد ترامپ 8 نوه دارد.

   [عکس: %D8%AF%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%D8%AF-%D8...%D9%BE.jpg]
دونالد ترامپ و همسر سومش  

ملانیا کناوس همسر سوم ترامپ
 دونالد ترامپ اکنون در انتخابات ریاست جمهوری با این مشکل بزرگ مواجه شده است که در همه نظر سنجی ها درصد زیادی از زنان "از ترامپ خوششان نمی آید".این موضوع به این دلیل اهمیت دارد که زنان اکثر رای دهندگان آمریکا را تشکیل می دهند، و این بخش بزرگ رای دهندگان نظر مثبتی به هیلاری کلینتون، رقیب ترامپ دارد.‌]]> [عکس: %D8%AF%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%D8%AF-%D8...%D9%BE.jpg]

دونالد جان ترامپ متولد 14 ژوئن 1946 (24 خرداد 1325) یک تاجر و سرمایه دار آمریکایی و مجری تلویزیون است. ترامپ یکی از نامزدهای حزب جمهوری خواه در انتخابات ریاست جمهوری 2016 آمریکاست.این میلیاردر آمریکایی که با اظهارات جنجالی و گاه نژادپرستانه خود، بحث و جدلهای فراوانی را در داخل و خارج از آمریکا به راه انداخته، زندگی پرفراز و نشیبی داشته است.لهجۀ غیرآمریکایی همسر سوم ترامپ در نخستین سخنرای تبلیغاتی و اتهام کپی برداری متن سخنرانی او از سخنرانی همسر باراک اوباما ، جنجال تازه ای را درباره ترامپ بر سر زبانها انداخته است.

   [عکس: %D8%AF%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%D8%AF-%D8...%D9%BE.jpg]

 همسر اول [i]دونالد ترامپ[/i] 
ترامپ و نخستین همسرش ایوانا مری زلنیچکوا دونالد ترامپ در 14 ژوئن سال 1946 به عنوان چهارمین فرزند از پنج فرزند فردریک ترامپ و مری آن مک لئود در نیویورک متولد شد.
  میلیون ها دلار ثروت خانواده ترامپ از کار معامله مسکن بدست آمده بود، و او نیز جا پای پدر گذاشت و حتی دوران دانشجویی با پول پدرش به خرید و فروش مسکن می پرداخت.
  ترامپ پس از پایان تحصیلات در سال 1974 ادارۀ شرکت پدر را برعهده گرفت.

  [عکس: %D8%AF%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%D8%AF-%D8...%D9%BE.jpg]
همسر دوم دونالد ترامپ

مارلا ماپلس همسر دوم ترامپ
نخستین همسر ترامپ، "ایوانا مری زلنیچکوا" یک مانکن اهل چک بود. وی در سال 1977 با ایوانا [i]ازدواج[/i] کرد و حاصل این ازدواج دو فرزند پسر و یک دختر است.
ترامپ پس از جدایی از ایوانا با مارلا ماپلس (از سال 1993 تا 1999 ) خواننده ای که 17 سال از خودش جوان تر بود ازدواج کرد. 
حاصل ازدواج ترامپ با مارلا ماپلس، دختری به نام تیفانی است که اکنون در عرصه مدلینگ و خوانندگی فعال است.
   [عکس: %D8%AF%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%D8%AF-%D8...%D9%BE.jpg]
کارلا برونی دونالد ترامپ  
ترامپ پس از جدایی از مارلا ماپلس، مدت کوتاهی با کارلا برونی بود. برونی هم پس از جدایی از ترامپ، با نیکلا سارکوزی که در آن زمان رئیس جمهور فرانسه بود، ازدواج کرد.دونالد ترامپ پس از جدایی از همسر دوم، در سال 2005 با ملانیا کناوس مدل اهل اسلوانی ازدواج کرد.نوه دونالد ترامپ با "بارون ویلیام" پسر کوچک او تقریبا هم سن و سال است. این پسر حاصل ازدواج او با ملانیا است که در نیویورک به مدرسه می رود. دونالد ترامپ 8 نوه دارد.

   [عکس: %D8%AF%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%D8%AF-%D8...%D9%BE.jpg]
دونالد ترامپ و همسر سومش  

ملانیا کناوس همسر سوم ترامپ
 دونالد ترامپ اکنون در انتخابات ریاست جمهوری با این مشکل بزرگ مواجه شده است که در همه نظر سنجی ها درصد زیادی از زنان "از ترامپ خوششان نمی آید".این موضوع به این دلیل اهمیت دارد که زنان اکثر رای دهندگان آمریکا را تشکیل می دهند، و این بخش بزرگ رای دهندگان نظر مثبتی به هیلاری کلینتون، رقیب ترامپ دارد.‌]]> <![CDATA[راز زیبایی و تناسب اندام «شکیرا» از زبان خودش]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A8-%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%85-%C2%AB%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%B1%D8%A7%C2%BB-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B4 Sat, 06 Oct 2018 14:53:24 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A8-%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%85-%C2%AB%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%B1%D8%A7%C2%BB-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B4 ‌
برترین ها - ترجمه از پردیس بختیاری: شکیرا خواننده، ترانه ‌سرا، مدل، رقص نده، تهیه‌ کننده و طراح رقص معروف کلمبیایی است. او جزو یکی از خوش اندام ترین ستاره ها می باشد که حتی پس از 2 بار زایمان، همچنان اندام زیبای خودش را حفظ کرده است. اگر دوست دارید که با راز زیبایی و تناسب اندام او آشنا شوید، در ادامه مطلب همراه مان باشید.
[عکس: 1830054_765.jpg]
دلیل خوش اندامی ات چیست؟
من فعالیت های ورزشی زیادی در طول روز دارم، علاوه بر آن برنامه غذایی مناسبی را دنبال می کنم. من هفته ای 5 تا 6 روز ورزش می کنم. این شیوه زندگی من محدود به زمانی خاص مثلا یک یا دو هفته نمی شود، بلکه منبا این شیوه زندگی، بزرگ شده ام.
چه ورزش هایی انجام می دهی؟
من هفته ای یک بار ورزش های هوازی انجام می دهم، مثلا یک ساعت روی تردمیل راه می روم. هفته ای 3 بار تمرین رقص می کنم. یک یا دو روز در هفته هم به مدت 45 دقیقه حرکات کششی انجام می دهم. البته این را هم بگویم که من تقریبا هر روز ورزش های هوازی ام را دارم. در واقع ورزش جزیی جدانشدنی از زندگی من است.
از اینهمه ورزش خسته نمی شوی؟
شاید برخی هفته ها تمام این فعالیت ها به 6 ساعت در هفته هم نرسد اما چیزی که مهم است این است که من تمام تلاشم را می کنم تا از هر فرصتی برای ورزش کردن استفاده کنم. برخی اوقات من زمان کافی برای این کار را ندارم، اما از همان زمان اندک هم استفاده می کنم. به نظر من 10 دقیقه ورزش بهتر از هیچی ست.
[عکس: 1830053_960.jpg]
تناسب اندام داشتن، آنهم پس از فرزند دوم، بی نهایت مشکل است اما تو به برنامه تغذیه و ورزش خودت آگاهی و تحت هر شرایطی از آنها نمی گذری. چطور توانستی تناسب اندامت را پس از فرزند دوم، حفظ کنی؟
ورزش من پس از زایمان فرزند دومم به کل تغییر کرد. من نیاز به زمان و تمرکز بیشتری برای ورزش کردن داشتم. واقعا از بین بردن شکم پس از بارداری سخت بود چون که من مجبور بودم ماهیچه های شکمم را قوی کنم.
تغذیه ات چطور است؟ چه مواد غذایی مصرف می کنی؟
من سعی می کنم که همیشه از غذاهایی که خودم درست می کنم مصرف کنم. مثلا زمانی که به اسپانیا می روم، غذاهایم را با خودم می برم. من غذاهایم را با روغن نارگیل می پزم و از نان های رژیمی، به خصوص آنهایی که آرد ندارند، مصرف می کنم. آرد یکی از مواد آلرژی زا و فرآوری شده است و می تواند مانند شکر در بدن شما عمل کند. من عاشق ژامبون هستم اما سعی می کنم که آن را از ماهی یا مرغ تازه تهیه کنم. اسنک هایی که مصرف می کنم هم شامل چیپس جلبک دریایی، کلم و گرانولاست.
من به غیر از وعده های اصلی غذا، 2 تا 3 وعده غذایی کوچک نیز در طول روز می خورم. در واقع من هر 2 تا 3 ساعت یک بار اسنک می خورم تا از گرسنگی و به تبع پرخوری بعدش، جلوگیری کنم.
در هر 3 وعده غذایی اصلی من، پروتئین وجود دارد. برای اسنک هم معمولا سبزیجات و میوه های تازه ای که گلیسمی کمی دارند، مصرف می کنم.
در ساعت 4 بعداز ظهر که همه به سراغ قهوه و کیک می روند، من سوپ می خورم زیرا نه تنها مفید است بلکه مرا تا شام هم سیر نگه می دارد. علاوه بر اینها، خیلی زود و سریع، در عرض 15 دقیقه، هم آماده می شود.
پس تکلیف خوراکی های خوشمزه چه می شود؟
مردم همیشه نگران میزان کالری دریافتی شان هستند. آنها فکر می کنند که تنها با گرسنگی کشیدن، لاغر می شوند اما آنچه اهمیت دارد، انتخاب درست مواد غذایی ست. من و فرزندانم زمان های زیادی را در آشپزخانه می گذرانیم مثلا با هم کیک، شیک یا پنکیک پروتئین درست می کنیم. بنابراین باید انتخاب مواد غذایی مان درست باشد. البته من تاحالا خودم آشپزی می کردم اما اخیرا یک آشپز استخدام کرده ام.
[عکس: 1830052_262.jpg]
خوش اندام بودن چه تاثیری روی اعتماد به نفس دارد؟
به نظر من تاثیر زیادی دارد. زمانی که ما ورزش می کنیم نسبت به اندام تان حس بهتری داریم و همین در بالا بردن اعتماد به نفس مان موثر است.
آیا علاقه تو به ورزش کردن، ذاتی ست؟
من واقعا ورزش را دوست دارد. بعضی از افراد به ورزش کردن علاقه ای ندارند اما اینطور به نظر می رسد که علاقه من ذاتی ست. ورزش کردن برای من یک باید نیست، بلکه من آن را مثل یک سرگرمی یا خوشگذرانی می بینم.
چیزی که در ورزش مهم است، تدوام آن است. البته باید شدت ورزش را هم در نظر داشته باشیم. یک روز ما انرژی زیادی برای انجام ورزش های سنگین داریم و یک روز نه، پس این خود ماییم که باید آن را تشخیص دهیم و متناسب با قدرت جسمانی مان ورزش کنیم. مثلا من بعضی روزها که وزنه همیشگی ام را بر می دارم و می بینیم که ضربان قلبم هیچ تغییری نمی کند، آن را با وزنه ای سنگین تر عوض می کنم.
]]> ‌
برترین ها - ترجمه از پردیس بختیاری: شکیرا خواننده، ترانه ‌سرا، مدل، رقص نده، تهیه‌ کننده و طراح رقص معروف کلمبیایی است. او جزو یکی از خوش اندام ترین ستاره ها می باشد که حتی پس از 2 بار زایمان، همچنان اندام زیبای خودش را حفظ کرده است. اگر دوست دارید که با راز زیبایی و تناسب اندام او آشنا شوید، در ادامه مطلب همراه مان باشید.
[عکس: 1830054_765.jpg]
دلیل خوش اندامی ات چیست؟
من فعالیت های ورزشی زیادی در طول روز دارم، علاوه بر آن برنامه غذایی مناسبی را دنبال می کنم. من هفته ای 5 تا 6 روز ورزش می کنم. این شیوه زندگی من محدود به زمانی خاص مثلا یک یا دو هفته نمی شود، بلکه منبا این شیوه زندگی، بزرگ شده ام.
چه ورزش هایی انجام می دهی؟
من هفته ای یک بار ورزش های هوازی انجام می دهم، مثلا یک ساعت روی تردمیل راه می روم. هفته ای 3 بار تمرین رقص می کنم. یک یا دو روز در هفته هم به مدت 45 دقیقه حرکات کششی انجام می دهم. البته این را هم بگویم که من تقریبا هر روز ورزش های هوازی ام را دارم. در واقع ورزش جزیی جدانشدنی از زندگی من است.
از اینهمه ورزش خسته نمی شوی؟
شاید برخی هفته ها تمام این فعالیت ها به 6 ساعت در هفته هم نرسد اما چیزی که مهم است این است که من تمام تلاشم را می کنم تا از هر فرصتی برای ورزش کردن استفاده کنم. برخی اوقات من زمان کافی برای این کار را ندارم، اما از همان زمان اندک هم استفاده می کنم. به نظر من 10 دقیقه ورزش بهتر از هیچی ست.
[عکس: 1830053_960.jpg]
تناسب اندام داشتن، آنهم پس از فرزند دوم، بی نهایت مشکل است اما تو به برنامه تغذیه و ورزش خودت آگاهی و تحت هر شرایطی از آنها نمی گذری. چطور توانستی تناسب اندامت را پس از فرزند دوم، حفظ کنی؟
ورزش من پس از زایمان فرزند دومم به کل تغییر کرد. من نیاز به زمان و تمرکز بیشتری برای ورزش کردن داشتم. واقعا از بین بردن شکم پس از بارداری سخت بود چون که من مجبور بودم ماهیچه های شکمم را قوی کنم.
تغذیه ات چطور است؟ چه مواد غذایی مصرف می کنی؟
من سعی می کنم که همیشه از غذاهایی که خودم درست می کنم مصرف کنم. مثلا زمانی که به اسپانیا می روم، غذاهایم را با خودم می برم. من غذاهایم را با روغن نارگیل می پزم و از نان های رژیمی، به خصوص آنهایی که آرد ندارند، مصرف می کنم. آرد یکی از مواد آلرژی زا و فرآوری شده است و می تواند مانند شکر در بدن شما عمل کند. من عاشق ژامبون هستم اما سعی می کنم که آن را از ماهی یا مرغ تازه تهیه کنم. اسنک هایی که مصرف می کنم هم شامل چیپس جلبک دریایی، کلم و گرانولاست.
من به غیر از وعده های اصلی غذا، 2 تا 3 وعده غذایی کوچک نیز در طول روز می خورم. در واقع من هر 2 تا 3 ساعت یک بار اسنک می خورم تا از گرسنگی و به تبع پرخوری بعدش، جلوگیری کنم.
در هر 3 وعده غذایی اصلی من، پروتئین وجود دارد. برای اسنک هم معمولا سبزیجات و میوه های تازه ای که گلیسمی کمی دارند، مصرف می کنم.
در ساعت 4 بعداز ظهر که همه به سراغ قهوه و کیک می روند، من سوپ می خورم زیرا نه تنها مفید است بلکه مرا تا شام هم سیر نگه می دارد. علاوه بر اینها، خیلی زود و سریع، در عرض 15 دقیقه، هم آماده می شود.
پس تکلیف خوراکی های خوشمزه چه می شود؟
مردم همیشه نگران میزان کالری دریافتی شان هستند. آنها فکر می کنند که تنها با گرسنگی کشیدن، لاغر می شوند اما آنچه اهمیت دارد، انتخاب درست مواد غذایی ست. من و فرزندانم زمان های زیادی را در آشپزخانه می گذرانیم مثلا با هم کیک، شیک یا پنکیک پروتئین درست می کنیم. بنابراین باید انتخاب مواد غذایی مان درست باشد. البته من تاحالا خودم آشپزی می کردم اما اخیرا یک آشپز استخدام کرده ام.
[عکس: 1830052_262.jpg]
خوش اندام بودن چه تاثیری روی اعتماد به نفس دارد؟
به نظر من تاثیر زیادی دارد. زمانی که ما ورزش می کنیم نسبت به اندام تان حس بهتری داریم و همین در بالا بردن اعتماد به نفس مان موثر است.
آیا علاقه تو به ورزش کردن، ذاتی ست؟
من واقعا ورزش را دوست دارد. بعضی از افراد به ورزش کردن علاقه ای ندارند اما اینطور به نظر می رسد که علاقه من ذاتی ست. ورزش کردن برای من یک باید نیست، بلکه من آن را مثل یک سرگرمی یا خوشگذرانی می بینم.
چیزی که در ورزش مهم است، تدوام آن است. البته باید شدت ورزش را هم در نظر داشته باشیم. یک روز ما انرژی زیادی برای انجام ورزش های سنگین داریم و یک روز نه، پس این خود ماییم که باید آن را تشخیص دهیم و متناسب با قدرت جسمانی مان ورزش کنیم. مثلا من بعضی روزها که وزنه همیشگی ام را بر می دارم و می بینیم که ضربان قلبم هیچ تغییری نمی کند، آن را با وزنه ای سنگین تر عوض می کنم.
]]> <![CDATA[ترین‌های سال ۹۶؛ از سحر منقلب تا سبیل کلفت خوش صدا]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B9%DB%B6%D8%9B-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%AD%D8%B1-%D9%85%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A8-%D8%AA%D8%A7-%D8%B3%D8%A8%DB%8C%D9%84-%DA%A9%D9%84%D9%81%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%B4-%D8%B5%D8%AF%D8%A7 Sat, 31 Mar 2018 18:53:02 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B9%DB%B6%D8%9B-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%AD%D8%B1-%D9%85%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A8-%D8%AA%D8%A7-%D8%B3%D8%A8%DB%8C%D9%84-%DA%A9%D9%84%D9%81%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%B4-%D8%B5%D8%AF%D8%A7   
هفته نامه دیده بان - محمد حسین عباسی: ده ها سال قبل یک کارگردان معروف پیش بینی کرده بود که یک روز در جهان هر کس می تواند در زمانی کمتر از 15 دقیقه به شهرت برسد. برای کارشناس تلویزیون یزد، این زمان از 15 دقیقه هم کوتاه تر بود. هنوز صحبت های او در قاب تلویزیون تمام نشده بودند که شبکه های اجتماعی طعم یکی از بزرگ ترین انفجارهای سال را چشیدند. ماجرا به شبکه های اجتماعی محدود نشد و آنقدر سروصدا به پا کرد که حتی وزیر بهداشت نیز در یک جلسه املا رسمی و کاری به سراغ شوخی با این ویدئو رفت.
این کارشناسی کوتاه موجب شد در ایران برای چند روز «شادمانی عمومی» اعلام شود. وقتی این شوخی ها به اوج رسیدند، مدیران شبکه یزد نیز از مطرح شدن چنین صحبت هایی عذرخواهی کردند اما کارشناس معروف دوباره به تلویزیون برگشت و روی باورهایش پافشار ی کرد. او به هیچ وجه حاضر نبود کوتاه بیاید و از فرمولی که اختراع کرده دست بکشد. خب، همه مخترعان بزرگ تاریخ در شروع کار با مسائلی از این دست روبرو بودند و این موضوع اصلا چیز عجیبی نیست!
مجری سال

رشیدپور هست، زیاد هم هست[عکس: 1621421_187.jpg]این روزها اگر به کانال کولر نگاه کنید رشیدپور را می بینید که در این کانال هم مشغول اجرای یک برنامه زنده شده است. دوران ممنوعیت حضور آقای مجری در تلویزیون، از شروع سال 96 به پایان رسید. رشیدپور با یک برنامه چالشی گفتگومحور به تلویزیون برگشت و در ایام نوروز به کنداکتور شبکه سه اضافه شد.این تازه شروع گرد و خاک این مجری بود. او به عنوان نفر اول برنامه صبحگاهی حالا خورشید را تحویل گرفت. قاعدتا در اولین ساعت های صبح هیچ کس حال و حوصله زیادی برای تعقیب تلویزیون ندارد اما بازتاب هر برنامه رشیدپور آنقدر زیاد بود که همه در جریان ریز اتفاقات «حالا خورشید» قرار می گرفتند.در تمام دنیا اگر فقط یک مجری ساعت هفت و نیم صبح از میهمانانش سوال چالشی بپرسد، آن مجری رضا رشیدپور است. حالا خورشید با رشیدپور گاهی کاملا موفق بود و گاهی مثل ماجرای آن پسربچه 11 ساله ای که در استودیوی این برنامه از پیشنهاد شرکت های ولوو و تسلا برای خودش حرف زد، ناموفق از آب در آمد.آقای مجری اواخر سال بیشتر روی پدال گاز فشار داد و مجری برنامه سینم ایی هفت و کمی بعدتر، مجری اختتامیه جشنواره فیلم فجر شد. این اجراها غالبا با استقبال روبرو شدند اما هادی حجازی فر می خواست با پشت دست توی صورت رشیدپور بزند و حاتمی کیا نیز اگر چیزی دم دست اش بود به طرف این مجری پرتاب می کرد! در شرایط فعلی، «نود» تنها سنگری است که این مجری در تلویزیون فتح نکرده و ممکن است او در هر لحظه صندلی عادل فردوسی پور را نیز تصاحب کند!
‌]]>   
هفته نامه دیده بان - محمد حسین عباسی: ده ها سال قبل یک کارگردان معروف پیش بینی کرده بود که یک روز در جهان هر کس می تواند در زمانی کمتر از 15 دقیقه به شهرت برسد. برای کارشناس تلویزیون یزد، این زمان از 15 دقیقه هم کوتاه تر بود. هنوز صحبت های او در قاب تلویزیون تمام نشده بودند که شبکه های اجتماعی طعم یکی از بزرگ ترین انفجارهای سال را چشیدند. ماجرا به شبکه های اجتماعی محدود نشد و آنقدر سروصدا به پا کرد که حتی وزیر بهداشت نیز در یک جلسه املا رسمی و کاری به سراغ شوخی با این ویدئو رفت.
این کارشناسی کوتاه موجب شد در ایران برای چند روز «شادمانی عمومی» اعلام شود. وقتی این شوخی ها به اوج رسیدند، مدیران شبکه یزد نیز از مطرح شدن چنین صحبت هایی عذرخواهی کردند اما کارشناس معروف دوباره به تلویزیون برگشت و روی باورهایش پافشار ی کرد. او به هیچ وجه حاضر نبود کوتاه بیاید و از فرمولی که اختراع کرده دست بکشد. خب، همه مخترعان بزرگ تاریخ در شروع کار با مسائلی از این دست روبرو بودند و این موضوع اصلا چیز عجیبی نیست!
مجری سال

رشیدپور هست، زیاد هم هست[عکس: 1621421_187.jpg]این روزها اگر به کانال کولر نگاه کنید رشیدپور را می بینید که در این کانال هم مشغول اجرای یک برنامه زنده شده است. دوران ممنوعیت حضور آقای مجری در تلویزیون، از شروع سال 96 به پایان رسید. رشیدپور با یک برنامه چالشی گفتگومحور به تلویزیون برگشت و در ایام نوروز به کنداکتور شبکه سه اضافه شد.این تازه شروع گرد و خاک این مجری بود. او به عنوان نفر اول برنامه صبحگاهی حالا خورشید را تحویل گرفت. قاعدتا در اولین ساعت های صبح هیچ کس حال و حوصله زیادی برای تعقیب تلویزیون ندارد اما بازتاب هر برنامه رشیدپور آنقدر زیاد بود که همه در جریان ریز اتفاقات «حالا خورشید» قرار می گرفتند.در تمام دنیا اگر فقط یک مجری ساعت هفت و نیم صبح از میهمانانش سوال چالشی بپرسد، آن مجری رضا رشیدپور است. حالا خورشید با رشیدپور گاهی کاملا موفق بود و گاهی مثل ماجرای آن پسربچه 11 ساله ای که در استودیوی این برنامه از پیشنهاد شرکت های ولوو و تسلا برای خودش حرف زد، ناموفق از آب در آمد.آقای مجری اواخر سال بیشتر روی پدال گاز فشار داد و مجری برنامه سینم ایی هفت و کمی بعدتر، مجری اختتامیه جشنواره فیلم فجر شد. این اجراها غالبا با استقبال روبرو شدند اما هادی حجازی فر می خواست با پشت دست توی صورت رشیدپور بزند و حاتمی کیا نیز اگر چیزی دم دست اش بود به طرف این مجری پرتاب می کرد! در شرایط فعلی، «نود» تنها سنگری است که این مجری در تلویزیون فتح نکرده و ممکن است او در هر لحظه صندلی عادل فردوسی پور را نیز تصاحب کند!
‌]]> <![CDATA[چهره‌های فرهنگی سال ۹۶]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B9%DB%B6--157712 Fri, 09 Mar 2018 12:42:39 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B9%DB%B6--157712   
برترین ها - ایمان عبدلی: این «چند چهره» درباره خبرسازترین مردمان از میانه اهالی فرهنگ است در طی یک سالی که گذراندیم. انتخاب و چینش این اسم ها تحت تاثیر یک سلیقه شخصی (نویسنده متن)، یک سلیقه عمومی (میزان خبرسازی و تاثیر گذاری) و البته لحاظ کردن برخی محدودیت هاست. پر واضح است که مثلا «تتلو» هم وزن دیگر چهره ها نیست اما امسال پایش به سیاست باز شد و تاثیر گذاری زیادی داشت.

نکته قابل ذکر دیگر این که علاقه شخصی ام این بود که مثلا از علی اشرف درویشیان و به طور کلی اهالی ادبیات هم سهمی در این فهرست باشد اما واکنش شما (مخاطبان برترین ها) کشش چندانی به ادبیات نشانمان نداده است و مورد آخر از میان اهالی موسیقی هم میشد نام هایی باشد که این مورد آخری را به کم توانی قلم من ببخشید، خصوصا در سالی که موسیقی پاپ با پدیده های مبتذلی چون هیراد و همایون سقوط کرد و موسیقی سنتی هم میل به ابتذال را نشانمان داد به کرات. امیدوارم سال بعد چهره های فرهنگی به خاطر حرکات ایجابی و فعل های مثبت چهره شوند و از دوران میانمایگی کل عرصه های هنری حتی اندازه یک قدم فاصله بگیریم!

ترتیب چهره ها بر اساس آرای مردمی است که در نظر سنجی «برترین ها» شرکت کردند و بیشترین آرا متعلق به مهران مدیری بوده است. لازم به ذکر است که این متن منتخبی از مطالبی است که طی سال منتشر شده است و به قولی این یک کلاژ از عملکرد یک ساله است.مهران مدیری یا (حسابگر سال)

سال مدیری با «دورهمی» سپری شد و این دورهمی همان طور که خودش هم بعدتر گفت فضایی برای نقد اهالی سیاست خصوصا دولتمرداران شد، امسال چندین بار «مهران مدیری» را سوژه کردیم، خلاصه ای از دو نگاه این ستون به یک مدیری را در زیر بازخوانی می کنیم؛ یک مدیریِ اجتماعی و یک مدیریِ سیاسی.

منتقد سیاسی پر اشتباه

در تمامی این سال ها میل به نقادی (سیاسی) مدیری سمت و سوی جناحی داشته و چنین تمایلی این ذهنیت را می سازد که مدیری از ابزار بقا حد نهایت استفاده را می برد. سیر چپ و راست خزیدن را که مرور کنید بهتر در می یابید که او تا چه اندازه محافظه کارانه به فکر حفظ شرایط است.

همین جانبداری او استقلال هنری اش را زیر سوال می برد و مردم زیرک که بر حسب تجربه محدویت های و تهدید های کار هنری را در تلویزیونی که به یمن رانت فرصت در اختیار آدم هایش قرار می دهند را می شناسند با فراست تشخیص می دهند که کدام حرکات محاسبه شده است و کدام رفتار و کنش اصالت دارد.
‌]]>   
برترین ها - ایمان عبدلی: این «چند چهره» درباره خبرسازترین مردمان از میانه اهالی فرهنگ است در طی یک سالی که گذراندیم. انتخاب و چینش این اسم ها تحت تاثیر یک سلیقه شخصی (نویسنده متن)، یک سلیقه عمومی (میزان خبرسازی و تاثیر گذاری) و البته لحاظ کردن برخی محدودیت هاست. پر واضح است که مثلا «تتلو» هم وزن دیگر چهره ها نیست اما امسال پایش به سیاست باز شد و تاثیر گذاری زیادی داشت.

نکته قابل ذکر دیگر این که علاقه شخصی ام این بود که مثلا از علی اشرف درویشیان و به طور کلی اهالی ادبیات هم سهمی در این فهرست باشد اما واکنش شما (مخاطبان برترین ها) کشش چندانی به ادبیات نشانمان نداده است و مورد آخر از میان اهالی موسیقی هم میشد نام هایی باشد که این مورد آخری را به کم توانی قلم من ببخشید، خصوصا در سالی که موسیقی پاپ با پدیده های مبتذلی چون هیراد و همایون سقوط کرد و موسیقی سنتی هم میل به ابتذال را نشانمان داد به کرات. امیدوارم سال بعد چهره های فرهنگی به خاطر حرکات ایجابی و فعل های مثبت چهره شوند و از دوران میانمایگی کل عرصه های هنری حتی اندازه یک قدم فاصله بگیریم!

ترتیب چهره ها بر اساس آرای مردمی است که در نظر سنجی «برترین ها» شرکت کردند و بیشترین آرا متعلق به مهران مدیری بوده است. لازم به ذکر است که این متن منتخبی از مطالبی است که طی سال منتشر شده است و به قولی این یک کلاژ از عملکرد یک ساله است.مهران مدیری یا (حسابگر سال)

سال مدیری با «دورهمی» سپری شد و این دورهمی همان طور که خودش هم بعدتر گفت فضایی برای نقد اهالی سیاست خصوصا دولتمرداران شد، امسال چندین بار «مهران مدیری» را سوژه کردیم، خلاصه ای از دو نگاه این ستون به یک مدیری را در زیر بازخوانی می کنیم؛ یک مدیریِ اجتماعی و یک مدیریِ سیاسی.

منتقد سیاسی پر اشتباه

در تمامی این سال ها میل به نقادی (سیاسی) مدیری سمت و سوی جناحی داشته و چنین تمایلی این ذهنیت را می سازد که مدیری از ابزار بقا حد نهایت استفاده را می برد. سیر چپ و راست خزیدن را که مرور کنید بهتر در می یابید که او تا چه اندازه محافظه کارانه به فکر حفظ شرایط است.

همین جانبداری او استقلال هنری اش را زیر سوال می برد و مردم زیرک که بر حسب تجربه محدویت های و تهدید های کار هنری را در تلویزیونی که به یمن رانت فرصت در اختیار آدم هایش قرار می دهند را می شناسند با فراست تشخیص می دهند که کدام حرکات محاسبه شده است و کدام رفتار و کنش اصالت دارد.
‌]]> <![CDATA[حسنا؛ دختری که برای رؤیاهایش روپایی می‌زند]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%AD%D8%B3%D9%86%D8%A7%D8%9B-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D8%A4%DB%8C%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B2%D9%86%D8%AF Mon, 19 Feb 2018 08:14:11 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%AD%D8%B3%D9%86%D8%A7%D8%9B-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D8%A4%DB%8C%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B2%D9%86%D8%AF گفت‌وگو با خاص‌ترین فری‌استایل‌کار ایران
 
 
چندوقتی است که فیلم روپایی‌زدنش در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود؛ حسنا، دختر ٢١ساله ایرانی عاشق حرکات نمایشی با توپ است؛ حرکاتی که اسم مدرنی دارد و به آن «فری‌استایل» گفته می‌شود. دانشجوی دانشگاه خواجه نصیر است و در محله نارمک تهران زندگی می‌کند
روزنامه شرق - سجاد فیروزی: چندوقتی است که فیلم روپایی‌زدنش در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود؛ حسنا، دختر ٢١ساله ایرانی عاشق حرکات نمایشی با توپ است؛ حرکاتی که اسم مدرنی دارد و به آن «فری‌استایل» گفته می‌شود. دانشجوی دانشگاه خواجه نصیر است و در محله نارمک تهران زندگی می‌کند و کلا هم به صورت حرفه‌ای دوسالی می‌شود که «فری‌استایل» کار می‌کند. البته عشقش به توپ فوتبال برگرفته از عشق به خود فوتبال است.
 
«من قبلا فوتسال بازی می‌کردم و به فوتبال هم رو آوردم. راستش در کارنامه‌ام سابقه دعوت‌شدن به تمرینات تیم ملی فوتبال زنان را هم دارم ولی فرصتی برای بازی‌کردن به دست نیاوردم». حسنا میرهادی صحبت‌هایش با «شرق» را با این جملات شروع می‌کند و در ادامه می‌گوید: «بااین‌حال با مصدومیت شدیدی که در فوتبال نصیبم شد، مجبور شدم این رشته ورزشی را کنار بگذارم. من در همان ١٩سالگی رباط صلیبی‌ام پاره شد و دیگر نتوانستم آن‌طور که می‌خواهم به فوتبال ادامه دهم. البته این موضوع باعث شد به سراغ فری‌استایل بروم».
 
[عکس: 1585053_265.jpg]
از سرگرمی تا حرفه‌ای‌گری
حسنا برای اینکه جای خالی توپ فوتبال را در زندگی‌اش زیاد حس نکند، همیشه با خودش یک توپ دارد؛ او ابتدا با روپایی‌زدن خودش را سرگرم کرد تا اینکه بعدها متوجه شد می‌تواند در رشته دیگری فعالیت کند. «راستش اول فقط برای سرگرمی خودم روپایی می‌زدم. شروع کردم به تمرین حرکات مختلف با توپ. اصلا نمی‌دانستم اسم کاری که می‌کنم فری‌استایل است. تا اینکه بعدها چند نفر پیدا شدند و به من گفتند این کارها خودش یک نوع رشته است و اسم آن رشته هم فری‌استایل است. الان نزدیک به ٢,٥ یا سه سال است که به صورت حرفه‌ای در این زمینه کار می‌کنم».
]]> گفت‌وگو با خاص‌ترین فری‌استایل‌کار ایران
 
 
چندوقتی است که فیلم روپایی‌زدنش در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود؛ حسنا، دختر ٢١ساله ایرانی عاشق حرکات نمایشی با توپ است؛ حرکاتی که اسم مدرنی دارد و به آن «فری‌استایل» گفته می‌شود. دانشجوی دانشگاه خواجه نصیر است و در محله نارمک تهران زندگی می‌کند
روزنامه شرق - سجاد فیروزی: چندوقتی است که فیلم روپایی‌زدنش در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود؛ حسنا، دختر ٢١ساله ایرانی عاشق حرکات نمایشی با توپ است؛ حرکاتی که اسم مدرنی دارد و به آن «فری‌استایل» گفته می‌شود. دانشجوی دانشگاه خواجه نصیر است و در محله نارمک تهران زندگی می‌کند و کلا هم به صورت حرفه‌ای دوسالی می‌شود که «فری‌استایل» کار می‌کند. البته عشقش به توپ فوتبال برگرفته از عشق به خود فوتبال است.
 
«من قبلا فوتسال بازی می‌کردم و به فوتبال هم رو آوردم. راستش در کارنامه‌ام سابقه دعوت‌شدن به تمرینات تیم ملی فوتبال زنان را هم دارم ولی فرصتی برای بازی‌کردن به دست نیاوردم». حسنا میرهادی صحبت‌هایش با «شرق» را با این جملات شروع می‌کند و در ادامه می‌گوید: «بااین‌حال با مصدومیت شدیدی که در فوتبال نصیبم شد، مجبور شدم این رشته ورزشی را کنار بگذارم. من در همان ١٩سالگی رباط صلیبی‌ام پاره شد و دیگر نتوانستم آن‌طور که می‌خواهم به فوتبال ادامه دهم. البته این موضوع باعث شد به سراغ فری‌استایل بروم».
 
[عکس: 1585053_265.jpg]
از سرگرمی تا حرفه‌ای‌گری
حسنا برای اینکه جای خالی توپ فوتبال را در زندگی‌اش زیاد حس نکند، همیشه با خودش یک توپ دارد؛ او ابتدا با روپایی‌زدن خودش را سرگرم کرد تا اینکه بعدها متوجه شد می‌تواند در رشته دیگری فعالیت کند. «راستش اول فقط برای سرگرمی خودم روپایی می‌زدم. شروع کردم به تمرین حرکات مختلف با توپ. اصلا نمی‌دانستم اسم کاری که می‌کنم فری‌استایل است. تا اینکه بعدها چند نفر پیدا شدند و به من گفتند این کارها خودش یک نوع رشته است و اسم آن رشته هم فری‌استایل است. الان نزدیک به ٢,٥ یا سه سال است که به صورت حرفه‌ای در این زمینه کار می‌کنم».
]]> <![CDATA[فرهاد اصلانی: دیگر آب از سرمان گذشته است]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%81%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%A2%D8%A8-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA Sun, 18 Feb 2018 16:10:47 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%81%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%A2%D8%A8-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA   
روزنامه اعتماد - ندا آل طيب: فرهاد اصلاني بازيگري تماشايي است. فرقي نمي‌كند روي صحنه تئاتر باشد يا روي پرده نقره‌اي سينما يا در قاب جادويي تلويزيون. او در طول بيش از بيست سال گذشته در آثار پرشماري به ايفاي نقش پرداخته و جايزه‌هاي متعددي هم در داخل و خارج از كشور دريافت كرده است. اصلاني در اين دوره از جشنواره فيلم فجر تنها با يك فيلم حضور دارد.
 
«مغزهاي كوچك زنگ‌زده» به كارگرداني هومن سيدي تنها فيلمي است كه در آن به ايفاي نقش پرداخته است. قرار ما بر اين بود كه درباره جزييات فيلم حرفي نزنيم و بيشتر به مباحث كلي كه بازيگران حرفه‌اي سينما با آن دست به گريبان هستند، بپردازيم.
[عکس: 1573609_251.jpg]
آقاي اصلاني چرا در جشنواره امسال همين يك فيلم را داشتید؟ آيا پيشنهادهاي ديگري كه به شما شده بود، دلچسب نبود يا ترجيح مي‌داديد تمركزتان تنها بر يك كار باشد؟

فيلمنامه‌هاي زيادي را خواندم كه هيچكدام را دوست نداشتم و قسمت شد امسال همين يك كار را در جشنواره فجر داشته باشم.

اين نقش چه ويژگي‌ها و جذابيت‌هايي داشت كه سبب شد در ميان تمام آن فيلمنامه‌هاي پيشنهادي، فقط پيشنهاد هومن سيدي را بپذيريد؟

موضوعي كه اين فيلم دارد درباره آدم‌هاي حاشيه‌نشيني است كه درگير مواد مخدر و توزيع آن هستند و... انصافا قصه خوبي داشت. بعد از خواندن فيلمنامه در اولين جلسه‌اي كه با هومن سيدي داشتم، متوجه شدم كه خود او خيلي زياد به اين قصه باور دارد و همينطور بسيار زياد ايمان دارد كه من اين نقش را بازي كنم. پيش از اين در اين حوزه كار كرده بودم اما انصافا با ديدن علاقه‌مندي او، من هم اميدوار شدم كه همه‌چيز به خوبي پيش مي‌رود. از سوي ديگر متوجه شدم كه هومن سيدي خيلي تكليفش روشن است و خودش مي‌داند چه مي‌كند. او براي هر ثانيه فيلم ايده داشت و تصوير همه‌چيز از لوكيشن، اعضاي گروه و... در ذهنش بود و همه اينها هم خيلي اميدوار‌كننده بود. ديدم هومن سيدي خيلي خوب مي‌داند چه مي‌كند.
‌]]>   
روزنامه اعتماد - ندا آل طيب: فرهاد اصلاني بازيگري تماشايي است. فرقي نمي‌كند روي صحنه تئاتر باشد يا روي پرده نقره‌اي سينما يا در قاب جادويي تلويزيون. او در طول بيش از بيست سال گذشته در آثار پرشماري به ايفاي نقش پرداخته و جايزه‌هاي متعددي هم در داخل و خارج از كشور دريافت كرده است. اصلاني در اين دوره از جشنواره فيلم فجر تنها با يك فيلم حضور دارد.
 
«مغزهاي كوچك زنگ‌زده» به كارگرداني هومن سيدي تنها فيلمي است كه در آن به ايفاي نقش پرداخته است. قرار ما بر اين بود كه درباره جزييات فيلم حرفي نزنيم و بيشتر به مباحث كلي كه بازيگران حرفه‌اي سينما با آن دست به گريبان هستند، بپردازيم.
[عکس: 1573609_251.jpg]
آقاي اصلاني چرا در جشنواره امسال همين يك فيلم را داشتید؟ آيا پيشنهادهاي ديگري كه به شما شده بود، دلچسب نبود يا ترجيح مي‌داديد تمركزتان تنها بر يك كار باشد؟

فيلمنامه‌هاي زيادي را خواندم كه هيچكدام را دوست نداشتم و قسمت شد امسال همين يك كار را در جشنواره فجر داشته باشم.

اين نقش چه ويژگي‌ها و جذابيت‌هايي داشت كه سبب شد در ميان تمام آن فيلمنامه‌هاي پيشنهادي، فقط پيشنهاد هومن سيدي را بپذيريد؟

موضوعي كه اين فيلم دارد درباره آدم‌هاي حاشيه‌نشيني است كه درگير مواد مخدر و توزيع آن هستند و... انصافا قصه خوبي داشت. بعد از خواندن فيلمنامه در اولين جلسه‌اي كه با هومن سيدي داشتم، متوجه شدم كه خود او خيلي زياد به اين قصه باور دارد و همينطور بسيار زياد ايمان دارد كه من اين نقش را بازي كنم. پيش از اين در اين حوزه كار كرده بودم اما انصافا با ديدن علاقه‌مندي او، من هم اميدوار شدم كه همه‌چيز به خوبي پيش مي‌رود. از سوي ديگر متوجه شدم كه هومن سيدي خيلي تكليفش روشن است و خودش مي‌داند چه مي‌كند. او براي هر ثانيه فيلم ايده داشت و تصوير همه‌چيز از لوكيشن، اعضاي گروه و... در ذهنش بود و همه اينها هم خيلي اميدوار‌كننده بود. ديدم هومن سيدي خيلي خوب مي‌داند چه مي‌كند.
‌]]> <![CDATA[رنگ زندگی روی آوار زلزله]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B1-%D8%B2%D9%84%D8%B2%D9%84%D9%87 Thu, 15 Feb 2018 20:04:58 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B1-%D8%B2%D9%84%D8%B2%D9%84%D9%87   
دلش با تکان های زمین تکان خورده ، با همان زلزله 7.3 ریشتری که 3 ماه پیش سرپل ذهاب را لرزاند. زلزله ای که هنوز ویرانی هایش برجاست؛ هرجا که سربرمی گرداند و نگاه می کند کوه آوار است که می بیند و زلزله زده هایی که از 90 روز پیش زندگی در چادر و کانکس را تجربه می کنند.
تصویر نقاشی شده علی دایی و جواد خیابانی روی کانکس زلزله های کرمانشاه را خیلی ها دیده اند، نقاشی هایی که هنر دست هنرمندی کرمانشاهی است، مردی از اهالی سرپل ذهاب که مثل خیلی دیگر از همشهریانش خانه و زندگی اش را بعد از زلزله از دست داده اما در این مدت ناامید نشده و حاصل تلاش هایش ، حالا نقاشی هایی است که روح امید را به کانکس های زلزله زده ها بخشیده اند. بهانه ای که باعث می شود با این هنرمند به گفت و گو بنشینیم.
 
[عکس: 1582976_997.jpg]
اقای پورکند اهل کجا هستید؟

اهل سرپل ذهاب و محله فولادی.

محله فولادی همانجاست که می گویند که بیشترین تخریب را در سرپل ذهاب داشته؟

بله. محله ما بعد از زلزله دیگر قابل سکونت نیست. از همه جا بیشتر تخریب داشت و آن طور که می گویند حدود 105 نفر در همین محله به خاطر زلزله کشته داشتیم. حتی در همسایگی ما یک جشن تولدی بود که به خاطر ویرانی کامل ساختمان ، 39 نفر براثر زلزله در این ساختمان جانشان را از دست دادند.

خانه شما هم ویران شد؟

بله خانه من یک خانه دوطبقه بود. مادرم طبقه پایین زندگی می کرد و من و همسر و بچه هایم طبقه بالا.

چند تا بچه دارید؟

سه تا ، یک دختر دارم و دوتا پسر.

موقع زلزله چکار می کردید؟

موقع زلزله من سرپل ذهاب نبودم، در مسیر تهران به کرمانشاه بودم و تازه رسیده بودم کرمانشاه. فکر کنم ساعت از 9 شب گذشته بود که رفتم به یک مغازه و با مادرم تماس گرفتم. همان موقع من و مادرم داشتیم صحبت می کردیم، زلزله آمد و من از این طرف تلفن صدای جیغ و فریادهای همه را می شنیدم و حتی یک صدای وحشتناکی که فکر می کنم صدای تخریب بود. بعد هم تماس قطع شد و من با خودم گفتم خدایا خودت کمک کن، حتما خانه ما ویران شده و خانواده ام زیر آوار مانده اند .

چکار کردید؟

سوار ماشینم شدم و حرکت کردم به سمت سرپل ذهاب. در این مدت هم مدام با مادرم همسرم و بقیه اقوام تماس می گرفتم اما خط ها از دسترس خارج بودند تا اینکه بالاخره نیم ساعت بعد همسرم تلفنش را جواب داد و گفت که خودش کمی زخمی شده اما حال بقیه خوب است. گفت که همه ترسیده اند و زودتر خودم را برسانم .
 
[عکس: 1582977_247.jpg]
‌]]>   
دلش با تکان های زمین تکان خورده ، با همان زلزله 7.3 ریشتری که 3 ماه پیش سرپل ذهاب را لرزاند. زلزله ای که هنوز ویرانی هایش برجاست؛ هرجا که سربرمی گرداند و نگاه می کند کوه آوار است که می بیند و زلزله زده هایی که از 90 روز پیش زندگی در چادر و کانکس را تجربه می کنند.
تصویر نقاشی شده علی دایی و جواد خیابانی روی کانکس زلزله های کرمانشاه را خیلی ها دیده اند، نقاشی هایی که هنر دست هنرمندی کرمانشاهی است، مردی از اهالی سرپل ذهاب که مثل خیلی دیگر از همشهریانش خانه و زندگی اش را بعد از زلزله از دست داده اما در این مدت ناامید نشده و حاصل تلاش هایش ، حالا نقاشی هایی است که روح امید را به کانکس های زلزله زده ها بخشیده اند. بهانه ای که باعث می شود با این هنرمند به گفت و گو بنشینیم.
 
[عکس: 1582976_997.jpg]
اقای پورکند اهل کجا هستید؟

اهل سرپل ذهاب و محله فولادی.

محله فولادی همانجاست که می گویند که بیشترین تخریب را در سرپل ذهاب داشته؟

بله. محله ما بعد از زلزله دیگر قابل سکونت نیست. از همه جا بیشتر تخریب داشت و آن طور که می گویند حدود 105 نفر در همین محله به خاطر زلزله کشته داشتیم. حتی در همسایگی ما یک جشن تولدی بود که به خاطر ویرانی کامل ساختمان ، 39 نفر براثر زلزله در این ساختمان جانشان را از دست دادند.

خانه شما هم ویران شد؟

بله خانه من یک خانه دوطبقه بود. مادرم طبقه پایین زندگی می کرد و من و همسر و بچه هایم طبقه بالا.

چند تا بچه دارید؟

سه تا ، یک دختر دارم و دوتا پسر.

موقع زلزله چکار می کردید؟

موقع زلزله من سرپل ذهاب نبودم، در مسیر تهران به کرمانشاه بودم و تازه رسیده بودم کرمانشاه. فکر کنم ساعت از 9 شب گذشته بود که رفتم به یک مغازه و با مادرم تماس گرفتم. همان موقع من و مادرم داشتیم صحبت می کردیم، زلزله آمد و من از این طرف تلفن صدای جیغ و فریادهای همه را می شنیدم و حتی یک صدای وحشتناکی که فکر می کنم صدای تخریب بود. بعد هم تماس قطع شد و من با خودم گفتم خدایا خودت کمک کن، حتما خانه ما ویران شده و خانواده ام زیر آوار مانده اند .

چکار کردید؟

سوار ماشینم شدم و حرکت کردم به سمت سرپل ذهاب. در این مدت هم مدام با مادرم همسرم و بقیه اقوام تماس می گرفتم اما خط ها از دسترس خارج بودند تا اینکه بالاخره نیم ساعت بعد همسرم تلفنش را جواب داد و گفت که خودش کمی زخمی شده اما حال بقیه خوب است. گفت که همه ترسیده اند و زودتر خودم را برسانم .
 
[عکس: 1582977_247.jpg]
‌]]> <![CDATA[درباره رمان «شکوه زندگی»، روایتی از کافکای عاشق]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%C2%AB%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%C2%BB%D8%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D9%81%DA%A9%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82 Mon, 12 Feb 2018 14:05:48 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%C2%AB%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%C2%BB%D8%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D9%81%DA%A9%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82   
گفت و گو با محمد همتی به مناسبت انتشار رمان «شکوه زندگی» میشائیل کومپفمولر؛ روایتی عاشقانه که می کوشد چهره دیگری از کافکا نشان دهد.
هفته نامه کرگدن - پیام حیدر قزوینی: «شکوه زندگی» عنوان رمانی است از میشاییل کومپفمولر که نشر نو به تازگی آن را با ترجمه محمد همتی منتشر کرده است. میشاییل کومپفمولر که در سال 1961 متولد شده از نویسندگان امروز ادبیات آلمانی زبان است. او در این رمان روایتی از بخشی از زندگی فرانتس کافکا به دست داده، روایتی که به دنبال نشان دادن وجهی دیگر از چهره کافکاست: کافکای عاشق. زندگی و آثار کافکا همواره از وجوه مختلف مورد توجه بوده اند و رد تاثیر آن ها را در بسیاری از نویسندگان و شاعران بعد از او می توان دید.
 
تاکنون نقدها و تفسیرهای متعددی درباره زندگی و آثار کافکا نوشته شده که برخی از آن ها به فارسی هم ترجمه شده اند. از میان آن ها می توان به «کافکا به روایت بنیامین» (ترجمه کوروش بیت سرکیسفل نشر ماهی)، «از کافکا تا کافکا»ی موری بلانشو (ترجمه مهشید نونهالی، نشر نی) و «کافکا: به سوی ادبیات اقلیت» ژیل دلوز و فلیکس گوتاری (با چند ترجمه مختلف از جمله شاپور بهیان، نشر ماهی) اشاره کرد. از کافکا نامه ها و یادداشت هایی هم به جا مانده که آن ها نیز مورد توجه زیادی بوده اند. برای مثال الیاس کانه‌تی که خودش تحت تاثی آثار کافکا بوده، در کتابی با عنوان «محاکمه دیگر» به سراغ نامه های کافکا به فلیسه رفته است. این کتاب را نیز چند سال پیش نشر نو با ترجمه ناصر غیاثی منتشر کرد. با این حال در طول چند دهه ای که کافکا در ایران مورد توجه بوده،
 
[عکس: 1529156_958.jpg]
 
غالبا چهره ای کلیشه ای از او وجود داشته و بر مسائلی مثل ترس از پدر، ترس از ازدواج، یاس، عقده حقارت و... تاکید شده است. و ویژگی های دیگر اثار او از جمله طنز پنهان و نهفته در داستان هایش در حاشیه قرار گرفته اند. از این حیث روایت کومپفمولر در «شکوه زندگی» قابل توجه است. چرا که در این رمان می توانیم کافکایی دیگر را جست و جو کنیم. «شکوه زندگی» به کافکا و رابطه او را دورا دایامانت مربوط است، اما بیش از آنکه به زندگینامه او مربوط باشد به عنوان یک اثر داستانی مستقل مطرح است. نویسنده رمان در بخشی از موخره اش درباره نامه های کافکا و دورا دایامانت نوشته: «اثری از نامه نگاری فرانتس کافکا و دورا دایامانت باقی نمانده است. دورا دایامانت در تابستان سال 1924، تعداد بیست دفتر یادداشت و 35 نامه کافکا را با خود به برلین برد که در ماه اوت 1933، گشتاپو در تفتیش خانه اش آن ها را مصادره کرد و از آن تاریخ گمشده به شمار می آیند.
 
دورا دایامنت تا سال 1936 در آلمان زندگی کرد و پس از آن سه سال در اتحاد جماهیر شوروی ساکن بود. اندکی پس از شروع جنگ جهانی دوم به انگلستان مهاجرت کرد و همان جا در سال 1952 در 54 سالگی درگذشت. پدر کافکا تا سال 1931 و مادرش تا سال 1934 زنده بودند. خواهران کافکا، الی و والی و اوتلا و همچنین خواهرزاده ای به نام هانا در سال های 43- 1942 در اردوگاه های شلمنو و آشویتس کشته شدند.» محمد همتی پیش از «شکوه زندگی» کتاب های دیگری در ارتباط با کافکا ترجمه کرده بود: زندگینامه کافکا به قلم کلاوس واگنباخ در نشر پارسه و «عروسک کافکا» گرت اشنایدر در نشر نو. به مناسبت انتشار «شکوه زندگی» با محمد همتی درباره این رمان و ویژگی هایش گفت و گو کرده ایم که در ادامه می خوانید.
‌]]>   
گفت و گو با محمد همتی به مناسبت انتشار رمان «شکوه زندگی» میشائیل کومپفمولر؛ روایتی عاشقانه که می کوشد چهره دیگری از کافکا نشان دهد.
هفته نامه کرگدن - پیام حیدر قزوینی: «شکوه زندگی» عنوان رمانی است از میشاییل کومپفمولر که نشر نو به تازگی آن را با ترجمه محمد همتی منتشر کرده است. میشاییل کومپفمولر که در سال 1961 متولد شده از نویسندگان امروز ادبیات آلمانی زبان است. او در این رمان روایتی از بخشی از زندگی فرانتس کافکا به دست داده، روایتی که به دنبال نشان دادن وجهی دیگر از چهره کافکاست: کافکای عاشق. زندگی و آثار کافکا همواره از وجوه مختلف مورد توجه بوده اند و رد تاثیر آن ها را در بسیاری از نویسندگان و شاعران بعد از او می توان دید.
 
تاکنون نقدها و تفسیرهای متعددی درباره زندگی و آثار کافکا نوشته شده که برخی از آن ها به فارسی هم ترجمه شده اند. از میان آن ها می توان به «کافکا به روایت بنیامین» (ترجمه کوروش بیت سرکیسفل نشر ماهی)، «از کافکا تا کافکا»ی موری بلانشو (ترجمه مهشید نونهالی، نشر نی) و «کافکا: به سوی ادبیات اقلیت» ژیل دلوز و فلیکس گوتاری (با چند ترجمه مختلف از جمله شاپور بهیان، نشر ماهی) اشاره کرد. از کافکا نامه ها و یادداشت هایی هم به جا مانده که آن ها نیز مورد توجه زیادی بوده اند. برای مثال الیاس کانه‌تی که خودش تحت تاثی آثار کافکا بوده، در کتابی با عنوان «محاکمه دیگر» به سراغ نامه های کافکا به فلیسه رفته است. این کتاب را نیز چند سال پیش نشر نو با ترجمه ناصر غیاثی منتشر کرد. با این حال در طول چند دهه ای که کافکا در ایران مورد توجه بوده،
 
[عکس: 1529156_958.jpg]
 
غالبا چهره ای کلیشه ای از او وجود داشته و بر مسائلی مثل ترس از پدر، ترس از ازدواج، یاس، عقده حقارت و... تاکید شده است. و ویژگی های دیگر اثار او از جمله طنز پنهان و نهفته در داستان هایش در حاشیه قرار گرفته اند. از این حیث روایت کومپفمولر در «شکوه زندگی» قابل توجه است. چرا که در این رمان می توانیم کافکایی دیگر را جست و جو کنیم. «شکوه زندگی» به کافکا و رابطه او را دورا دایامانت مربوط است، اما بیش از آنکه به زندگینامه او مربوط باشد به عنوان یک اثر داستانی مستقل مطرح است. نویسنده رمان در بخشی از موخره اش درباره نامه های کافکا و دورا دایامانت نوشته: «اثری از نامه نگاری فرانتس کافکا و دورا دایامانت باقی نمانده است. دورا دایامانت در تابستان سال 1924، تعداد بیست دفتر یادداشت و 35 نامه کافکا را با خود به برلین برد که در ماه اوت 1933، گشتاپو در تفتیش خانه اش آن ها را مصادره کرد و از آن تاریخ گمشده به شمار می آیند.
 
دورا دایامنت تا سال 1936 در آلمان زندگی کرد و پس از آن سه سال در اتحاد جماهیر شوروی ساکن بود. اندکی پس از شروع جنگ جهانی دوم به انگلستان مهاجرت کرد و همان جا در سال 1952 در 54 سالگی درگذشت. پدر کافکا تا سال 1931 و مادرش تا سال 1934 زنده بودند. خواهران کافکا، الی و والی و اوتلا و همچنین خواهرزاده ای به نام هانا در سال های 43- 1942 در اردوگاه های شلمنو و آشویتس کشته شدند.» محمد همتی پیش از «شکوه زندگی» کتاب های دیگری در ارتباط با کافکا ترجمه کرده بود: زندگینامه کافکا به قلم کلاوس واگنباخ در نشر پارسه و «عروسک کافکا» گرت اشنایدر در نشر نو. به مناسبت انتشار «شکوه زندگی» با محمد همتی درباره این رمان و ویژگی هایش گفت و گو کرده ایم که در ادامه می خوانید.
‌]]> <![CDATA[هنرمندان مشهوری که بیماری روانی داشتند]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%86%D8%AF Sun, 28 Jan 2018 06:11:13 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%86%D8%AF برترین‌ها - ترجمه از الهام مظفری: این ایده که بیماری روانی به نوعی به خلاقیت کمک می‌کند یا آن را تقویت می‌کند قرن هاست که مورد بحث است. حتی فیلسوف یونان باستان «ارسطو» نیز معتقد بود هیچ ذهن بزرگی تا به حال بدون مقداری دیوانگی وجود نداشته است. اگرچه ارتباط بین بیماری روانی و خلاقیت تاکنون تایید نشده، اما برخی از مشهورترین هنرمندان بصری غربی گرفتار بیماری‌های روانی بوده اند. در برخی از این هنرمندان شیاطین درونی به آثارشان راه یافته اند و در برخی دیگر، خلاقیت به عنوان تسکین بیماریشان عمل کرده است.

فرانسیسکو گویا (Francisco Goya)، ۱۷۴۶ تا ۱۸۲۸
شاید بیماری روانی در آثار هیچ هنرمند دیگری به اندازه فرانسیسکو گویا به راحتی قابل تشخیص نباشد. آثار این هنرمند به سادگی به دو دوره تقسیم می‌شود: دوره اول با پرده‌های نقش دار، کارتون‌ها و پرتره ها و دوره دوم با مجموعه‌های «نقاشی‌های سیاه» و «فجایع جنگ» شناخته می‌شود و موجودات شیطانی، جنگ‌های خشونت آمیز و صحنه هایی از مرگ و نابودی را به تصویر می‌کشد. بیماری روانی گویا با شروع ناشنوانی او در سن ۴۶ سالگی مرتبط است که طبق نامه‌ها و خاطراتی که از او باقی مانده، باعث شد بیشتر منزوی، بدبین و وحشت زده باشد.
 
[عکس: 1562651_450.jpg]
 
‌]]> برترین‌ها - ترجمه از الهام مظفری: این ایده که بیماری روانی به نوعی به خلاقیت کمک می‌کند یا آن را تقویت می‌کند قرن هاست که مورد بحث است. حتی فیلسوف یونان باستان «ارسطو» نیز معتقد بود هیچ ذهن بزرگی تا به حال بدون مقداری دیوانگی وجود نداشته است. اگرچه ارتباط بین بیماری روانی و خلاقیت تاکنون تایید نشده، اما برخی از مشهورترین هنرمندان بصری غربی گرفتار بیماری‌های روانی بوده اند. در برخی از این هنرمندان شیاطین درونی به آثارشان راه یافته اند و در برخی دیگر، خلاقیت به عنوان تسکین بیماریشان عمل کرده است.

فرانسیسکو گویا (Francisco Goya)، ۱۷۴۶ تا ۱۸۲۸
شاید بیماری روانی در آثار هیچ هنرمند دیگری به اندازه فرانسیسکو گویا به راحتی قابل تشخیص نباشد. آثار این هنرمند به سادگی به دو دوره تقسیم می‌شود: دوره اول با پرده‌های نقش دار، کارتون‌ها و پرتره ها و دوره دوم با مجموعه‌های «نقاشی‌های سیاه» و «فجایع جنگ» شناخته می‌شود و موجودات شیطانی، جنگ‌های خشونت آمیز و صحنه هایی از مرگ و نابودی را به تصویر می‌کشد. بیماری روانی گویا با شروع ناشنوانی او در سن ۴۶ سالگی مرتبط است که طبق نامه‌ها و خاطراتی که از او باقی مانده، باعث شد بیشتر منزوی، بدبین و وحشت زده باشد.
 
[عکس: 1562651_450.jpg]
 
‌]]> <![CDATA[بازیگران درخشان تاریخ [color=#ff0000]سینم[/color] ا: مارلون براندو]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%84%D9%88%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%88 Fri, 26 Jan 2018 04:20:54 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%84%D9%88%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%88 مارلون براندو جی. آر.، زاده 3 آوریل 1924 و درگذشته به تاریخ 1 جولای 2004، بازیگر و کارگردان آمریکایی بود که بیش از هر بازیگر دیگری در تاریخ سینم ا، رئالیسم را وارد بازیگری سینم ا نمود و پیش‌کسوت سبک معروف «متد اکتینگ» بود.


برترین ها - ترجمه از سولماز محمودی: مارلون براندو جی. آر.، زاده 3 آوریل 1924 و درگذشته به تاریخ 1 جولای 2004، بازیگر و کارگردان آمریکایی بود که بیش از هر بازیگر دیگری در تاریخ سینم ا، رئالیسم را وارد بازیگری سینم ا نمود و پیش‌کسوت سبک معروف «متد اکتینگ» بود که بلافاصله پس از او بازیگرانی مانند جیمز دین و مونتگومری کلیفت و سالها بعد پل نیومن، داستین هافمن، آل پاچینو و رابرت دنیرو این سبک را در سینم ای آمریکا تثبیت کردند. براندو سیستم بازیگری استانیسلاوسکی را با آموزش دیدن نزد استلا ادلر در دهه چهل، بیش از پیش محبوب کرد.
 
[عکس: 1555423_290.jpg]
وی یکی از بزرگترین، بانفوذترین و درخشان ترین هنرپیشه های تمام ادوار محسوب می شود و بیشتر به خاطر بازی در نقش تری مالوی در فیلم «در بارانداز» (1954) که برای آن برنده جایزه اسکار شد و نقش دُن ویتو کورلئونه در فیلم جاویدان «پدرخوانده» (1972) مشهور است. وی به خاطر نقش آفرینی در فیلم های دیگری همچون «اتوبوسی به نام هوس » (1951)، «زنده باد زاپاتا!» (1952)، «جولیوس سزار» (1953)، «وحشی» (1953)، «مردها و عروسک ها» (1955)، «سایونارا» (1957)، «آخرین تانگو در پاریس» (1972) و «اینک آخرالزمان» (1979) شهرت دارد. براندو در بسیاری از حوزه ها فعال بود و به خصوص برای جنبش حقوق مدنی و جنبش های مختلف مربوط به بومی های آمریکایی (سرخپوستان) فعالیت می کرد.
موسسه فیلم آمریکا، براندو را چهارمین بازیگر درخشان و بزرگ تاریخ سینم ا در میان ستاره هایی که اولین نقش آفرینی سینم ایی شان در سال 1950 یا قبل از آن بوده، نامیده است. وی یکی از چهار بازیگر حرفه ای (در کنار چارلی چاپلین، رونالد ریگان و مریلین مونرو) است که در سال 1999 از سوی مجله تایم به عنوان یکی از صد انسان مهم قرن از او یاد شده است. وی در جولای 2004 در سن 80 سالگی در اثر نارسایی تنفسی از دنیا رفت.
‌]]> مارلون براندو جی. آر.، زاده 3 آوریل 1924 و درگذشته به تاریخ 1 جولای 2004، بازیگر و کارگردان آمریکایی بود که بیش از هر بازیگر دیگری در تاریخ سینم ا، رئالیسم را وارد بازیگری سینم ا نمود و پیش‌کسوت سبک معروف «متد اکتینگ» بود.


برترین ها - ترجمه از سولماز محمودی: مارلون براندو جی. آر.، زاده 3 آوریل 1924 و درگذشته به تاریخ 1 جولای 2004، بازیگر و کارگردان آمریکایی بود که بیش از هر بازیگر دیگری در تاریخ سینم ا، رئالیسم را وارد بازیگری سینم ا نمود و پیش‌کسوت سبک معروف «متد اکتینگ» بود که بلافاصله پس از او بازیگرانی مانند جیمز دین و مونتگومری کلیفت و سالها بعد پل نیومن، داستین هافمن، آل پاچینو و رابرت دنیرو این سبک را در سینم ای آمریکا تثبیت کردند. براندو سیستم بازیگری استانیسلاوسکی را با آموزش دیدن نزد استلا ادلر در دهه چهل، بیش از پیش محبوب کرد.
 
[عکس: 1555423_290.jpg]
وی یکی از بزرگترین، بانفوذترین و درخشان ترین هنرپیشه های تمام ادوار محسوب می شود و بیشتر به خاطر بازی در نقش تری مالوی در فیلم «در بارانداز» (1954) که برای آن برنده جایزه اسکار شد و نقش دُن ویتو کورلئونه در فیلم جاویدان «پدرخوانده» (1972) مشهور است. وی به خاطر نقش آفرینی در فیلم های دیگری همچون «اتوبوسی به نام هوس » (1951)، «زنده باد زاپاتا!» (1952)، «جولیوس سزار» (1953)، «وحشی» (1953)، «مردها و عروسک ها» (1955)، «سایونارا» (1957)، «آخرین تانگو در پاریس» (1972) و «اینک آخرالزمان» (1979) شهرت دارد. براندو در بسیاری از حوزه ها فعال بود و به خصوص برای جنبش حقوق مدنی و جنبش های مختلف مربوط به بومی های آمریکایی (سرخپوستان) فعالیت می کرد.
موسسه فیلم آمریکا، براندو را چهارمین بازیگر درخشان و بزرگ تاریخ سینم ا در میان ستاره هایی که اولین نقش آفرینی سینم ایی شان در سال 1950 یا قبل از آن بوده، نامیده است. وی یکی از چهار بازیگر حرفه ای (در کنار چارلی چاپلین، رونالد ریگان و مریلین مونرو) است که در سال 1999 از سوی مجله تایم به عنوان یکی از صد انسان مهم قرن از او یاد شده است. وی در جولای 2004 در سن 80 سالگی در اثر نارسایی تنفسی از دنیا رفت.
‌]]> <![CDATA[پاکبانان ( مصاحبه اختصاصی)]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%B5%DB%8C Sat, 03 Jun 2017 13:49:04 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%B5%DB%8C خب تصمیم گرفتم از قشری براتون مصاحبه بگیرم که اصلا هیچ جا ازشون یاد نمیشه نه تلوزیون نه رادیو و...
خب این قشر پاکبانان زحمت کش هستن که شب و روز باعث نظافت و همچنین آرامش هستن دلیل آرامش رو هم تأمین امنیت میشه گفت که در بخش های بعدی متوجه میشید.
‌فقط تا کامل شدن بخش و مصاحبه های دیگر صبور باشید.
متشکرم.]]> خب تصمیم گرفتم از قشری براتون مصاحبه بگیرم که اصلا هیچ جا ازشون یاد نمیشه نه تلوزیون نه رادیو و...
خب این قشر پاکبانان زحمت کش هستن که شب و روز باعث نظافت و همچنین آرامش هستن دلیل آرامش رو هم تأمین امنیت میشه گفت که در بخش های بعدی متوجه میشید.
‌فقط تا کامل شدن بخش و مصاحبه های دیگر صبور باشید.
متشکرم.]]> <![CDATA[مانی مشعوف، مؤسس ایرانی فروشگاه‌های Bebe از زندگی شخصی اش می گوید !]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%B4%D8%B9%D9%88%D9%81%D8%8C-%D9%85%D8%A4%D8%B3%D8%B3-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-Bebe-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C-%D8%A7%D8%B4-%D9%85%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%AF Thu, 17 Dec 2015 07:20:57 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%B4%D8%B9%D9%88%D9%81%D8%8C-%D9%85%D8%A4%D8%B3%D8%B3-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-Bebe-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C-%D8%A7%D8%B4-%D9%85%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%AF ]مانی مشعوف[/url]

در این مطلب مروری بر زندگی یک فرد خود ساخته و تلاشگر به نام []مانی مشعوف[/url] داریم. وی، بیش از 4 دهه از عمر خود را برای توسعه کارآفرینی در عرصه خرده فروشی پوشاک و لوازم آرایشی و تزیینی بانوان در آمریکای شمالی صرف کرد و امروز، در فهرست 10 ایرانی میلیاردر مقیم خارج از کشور می‌باشد. کسب و کار ]مشعوف[/url]، امروزه بستری برای برند سازی و خلق ایده‌های نوآورانه بزرگان صنعت فشن را فراهم کرده تا بتوانند ایده‌ها و محصولات خود را همچون کیم کارداشیان و خواهرش، از طریق فرصت آفرینی آقای مشعوف، تجاری سازی و معرفی کنند.
بزرگان کارآفرینی دنیا، همه در 2 اصل، مشترک بودند: یکی خود ساختگی و دیگری تلاش وصف ناپذیر مشتاقانه. یعنی چی؟ در کلام ساده تر، باید اظهار داشت که یک کارآفرین موفق، فردی هست که ابتدا، اعتماد به نفس داشته و برای رسیدن به اهداف از قبل تعیین شده، به قابلیت‌ها و استعدادهای خود و توان مشارکتی دیگران، ایمان داشته باشد. کارآفرینان، معمولاً افراد خود ساخته ای هستند که می‌کوشند، فرصت آفرینی کرده و این فرصت‌ها را تبدیل به ظرفیت‌های مادی و معنوی کنند. همه این‌ها، توسط افراد خود ساخته که تلاش گر هستند، به دست می‌آید. دوم، کارآفرینان و افراد موفق در عرصه‌های مختلف، افراد تلاش گر هستند. تلاش گری از نوع خستگی ناپذیری، نه از نوع دیدن نیمه خالی لیوان! نه از نوع نقد زمان و مکان و پاک کردن صورت مساله! نه! از نوع تلاش مشتاقانه برای رسیدن به هدف عالی. تلاش مشتاقانه توسط افرادی که مشتاقانه فکر می‌کنند و حرکت می‌کنند، امکان پذیر هست.
تلاش مشتاقانه را معمولاً افراد انرژی مثبت به قول روان شناس ها، در دستور کار دارند. افراد انرژی مثبت، معمولاً افراد موفقی هستند. چرا که سیگنال‌های کیهانی را به سمت خود جذب می‌کنند تا همه سلول‌های بدنشان به سمت و سوی هدف و کسب موفقیت متمرکز شوند. این همان قانون جذب هست که در مستند مشهور راز به آن اشاره شد. آری! افراد موفق، افراد انرژی مثبت و مشتاق هستند که دنبال موفقیت نبودند، بلکه تشنه موفقیت و فرصت آفرینی بودند! باید پذیرفت که آنان که سنگ را بر روی سنگ گذاشتند و از هیچ، همه چیز را خلق کردند، انسان‌های خود ساخته مشتاق و فعالی هستند که خود را باور کردند. همین!
صحبت خوبی شد. باور کردن خود. یعنی " اونی که باید باشی باش!". شاید شما، استعداد نویسندگی داشته باشید، اما این استعداد را باور ندارید و بر روی آن ممارستی نمی‌کنید یا می‌توانید آشپز خوب بشوید و رستورانی را با حداقل امکانات راه اندازی و مدیریت کنید یا نقاش یا موزیسین خلاقی می‌توانید باشید. فهم این استعدادها و توان افزاکردن استعدادها و کارکردن بر روی آن‌ها، شاید در طول زمان به شما اثبات کند که یک نویسنده مشهور، نقاش حرفه ای یا یک آشپز و رستوران دار موفق شدن، برای شما خیلی بهتر از یک حسابدار معمولی در شرکتی خصوصی با حقوق پاره وقت بود! ارزش نقاشی کشیدن یا تمرین موزیک و حتی دریافت مهارت‌های آشپزی ملی و بین المللی، شاید در زمان حاضر، ارزش نداشته باشد، اما می‌تواند در آینده یک دارایی و ثروت برای خیلی‌ها بشود.
سرمایه گذاری در زمان حال به فکر سود آینده، موضوعی هست که هم در [/]زندگی آدم‌های موفق[/url][/b] دیده می‌شود و هم یک شیوه محاسبه ارزش سود آتی در علم حسابداری تحت عنوان future value of an annuity هست. محاسبه ارزش آینده یک دارایی. می‌خواهد سهم باشد، می‌خواهد صرف زمان برای آموزش یک ابزار موسیقی یا خط و نقاشی و آشپزی و مکانیکی باشد، می‌خواهد هر چیز دیگری باشد. شما باید یاد بگیرید که هر چیز را با تمرین، صرف وقت و برنامه ریزی می‌توان هدایت کرد و از آن ثروت آفرینی کرد. یعنی همان ارزش افزوده!
[عکس: 7bkw2vajk7rkkiz58lo3.jpg]
موضوعی که در زندگی موفق آقای دکتر مشعوف می‌توان مشاهده کرد.

پس، باور کردن قابلیت‌های خود و حرکت به سمت نقطه‌های هدفی که از قبل برنامه ریزی شده است و به قول زعمای مدیریت، نگاه پروژه ای داشتن به همه چیز، سبب می‌شود تا روز به روز و هفته به هفته، شما به هدف خود نزدیک شوید. این موضوعی هست که جستاری در زندگی خصوصی آقای مانی مشعوف، به ما یادآوری می‌کند. نمی‌توان زندگی مانی مشعوف را بررسی کرد اما به ظرفیت‌هایی که سبب شد تا ایشان یک فرد خود ساخته و تشنه موفقیت و کسب هدف باشد، اشاره نکرد. خود ساختگی و انسان دوستی ایشان که زمینه موفقیت‌های گسترده کسب و کار وی در قاره آمریکا را سبب شد، موضوعی بود که در مراسم اعطای درجه دکترای افتخاری دانشگاه دولتی کالیفرنیا به وی، مورد اشاره قرار گرفت.
مانی در سال ۱۹۳۸ در تهران متولد شد و در سنین نوجوانی به آمریکا آمد و تحصیلات خود را در رشته علوم سیاسی در دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو در سال ۱۹۶۶ میلادی به پایان رساند. او تا قبل از افتتاح اولین بوتیک bebe در سال ۱۹۷۶، صاحب یک استیک فروشی بود. اولین فروشگاه bebe در سان فرانسیسکو و در دوره ای افتتاح شد که سایز بندی لباس‌های زنانه منحصر به سه دسته کلی کوچک، متوسط و بزرگ می‌شد. مشعوف با بررسی اینکه برخی از گروه‌های سنی، نه در سایز کوچک و نه متوسط قرار دارند اقدام به نوآوری در نظام سنتی سایز بندی نمود تا بتواند در قالب سایزهای جدید، حساسیت‌ها و سلیقه‌های گروه‌های سنی بینابینی را همراه با روند تغییرات مد، پوشش دهد. این نوآوری سریعاً" مورد استقبال قرار گرفت و راه را برای موفقیت او هموار کرد.
فروشگاهی که مشعوف راه اندازی کرده است و شعبات بسیاری در آمریکا دارد، طیف وسیعی از پوشاک و زیورآلات مورد نیاز خانم‌ها را طراحی و تولید می‌نماید و محصولات خود را تحت نام‌های تجاری the bebe، bebeSPORT و 2 b bebe بفروش می‌رساند. مجموعه فروشگاه‌های bebe شامل 312 فروشگاه می‌باشد که 215 عدد از آن‌ها تحت عنوان بی بی،32 عدد تحت نام 2 بی بی بی، 64 عدد تحت نام بی بی اسپرت (bebeSPORT)، و آخری نیز بنام زیورآلات بی بی (bebe accessories) مشغول بکار می‌باشند.
جالب است بدانید که نام تجاری bebe، برخلاف تصور عموم، ارتباطی با کلمه "بی بی" در فارسی ندارد، بلکه اشاره به بحث فلسفی "بودن یا نبودن" در نمایشنامه هملت دارد. مانی مشعوف معتقد است که باید سرمایه بدست آمده را صرف امور متعالی تر نمود. با آنکه فعالیت‌های سخاوتمندانه وی طیف وسیعی از امور را در بر می‌گیرد، اما از نظر وی توجه به آموزش مهم‌ترین امور است او تاکنون کمک‌های فراوانی به نهادهای خیریه نموده است و اخیراً" نیز بواسطه مشارکت چشمگیرش، از طرف بنیاد Make-a-Wish در لس آنجلس مورد تقدیر قرار گرفته است. کمک افراد موفق و کارآفرین در آمریکا به دانشگاه‌ها و کالج‌های این کشور، تاریخی بیش از 200 سال دارد. دانشگاه پنسیلوانیای آمریکا، یکی از مراکز آموزشی موفق این کشور هست که اثر آن با کمک خیرین راه اندازی شد و امروز، در زمره 5 دانشگاه برتر امریکا و جزو 100 دانشگاه برتر جهان هست.
افتتاح فروشگاه‌های زنجیره ای bebe در آمریکا، معمولاً با حضور سلبریتی ها همراه می‌شود که بارها، کیم کارداشیان، ملکه سلفی بازهای جهان را به خود دیده است. فروشگاه آقای مانی، در نشانیbebe.com قرار دارد. این سایت از سال 1998 میلادی طراحی و راه اندازی شده است و یکی از قدیمی‌ترین سایت‌های خرده فروشی مربوط به عرضه لوازم مخصوص بانوان در آمریکای شمالی محسوب می‌شود. البته نه به وسعت و قدرت وال مارت و آمازون! پرتال این فروشگاه، هزاران قلم، پوشاک زنانه را در کنار زیورآلات و هم چنین، لوازم آرایشی و بهداشتی مخصوص خانم‌ها ارائه کرده و قابلیت ارسال رایگان را نیز برای خریدهای بیش از 100 دلار در نظر گرفته است.
خانواده کارداشیان، با آقای مشعوف همکاری خوبی را در توسعه کسب و کار ایشان با تولید زیورآلات مخصوص از سال 2010 میلادی آغاز کرده‌اند و به همین خاطر، کارداشیان ها را باید سفیران تبلیغاتی آقای مشعوف و فروشگاه‌هایش دانست.
تصاویر زیادی آقای مشعوف با سلبریتی ها از جمله کارداشیان دارد.
البته اخیراً نیز، آقای مشعوف به دنیای کارآفرینی دیجیتالی وارد شده و توانسته از طریق اپلیکیشن موبایل فروشگاه خود، از طریق گوشی هوشمند و تبلیغات در شبکه‌های اجتماعی نیز، فروش قابل توجهی را تجربه کند.

بی‌بی استورس، (bebe Stores) شرکت خرده‌فروشی آمریکایی است، که در زمینه تولید و توزیع انواع پوشاک، با تمرکز بر لباس‌های زنانه و اسپورت، فعالیت می‌نماید. شرکت بی‌بی استورس در سال ۱۹۷۶ توسط یک خیاط مهاجر ایرانی بنام مانی مشعوف در سان فرانسیسکو تأسیس شد و در حال حاضر مالک شبکه‌ای از ۳۱۲ فروشگاه زنجیره‌ای پوشاک در ایالات متحده، کانادا، لبنان، کویت، مصر، اسرائیل، سنگاپور، اندونزی، مالزی، مکزیک، روسیه، عربستان سعودی، تایلند، ترکیه و امارات متحده عربی می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بریسبین، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و سهام آن در بازار بورس نزدک معامله می‌شود.
مانی مشعوف اخیراً اعلام کرده بود که قصد دارد تا 59 درصد سهام خود را در این فروشگاه‌های زنجیره ای واگذار کند. به هر حال، همانند مایکروسافت که با بیل گیتس شناخته می‌شود، بی بی استور بدون مشعوف، شناخته شده نیست. مسیری که مشعوف رفته هست، شباهات زیادی به مسیر بیژن پاکزاد، طراح مد فقید ایرانی مقیم آمریکا دارد.
بررسی موفقیت مانی مشعوف در آمریکا، محفل بزرگان برندهای معروف پوشاک و زیورآلات جهان، در این گفتار نمی‌گنجد. اما آن چه مسلم هست، استراتژی‌های کسب و کار خلاقانه و موفق آقای مشعوف در توسعه فروشگاه‌های خود به بیش از 300 شعبه در سراسر آمریکاست. الگوهای کسب و کار موفق و اثربخش آقای مشعوف، توانسته است نه تنها بستر کارآفرینی خلاق را فراهم کند و ده‌ها هزار نفر را در این کشور مشغول کند، بلکه در برابر برندها و فروشگاه‌های غولی چون وال مارت و میسیز آمریکا، یک برند و فروشگاه معتبر را ارائه کند. آن هم با فکر ایرانی و تلاش خستگی ناپذیری که سبب شد تا وی را در فهرست میلیاردرهای جهان قرار دهد. همان روشی که بیژن پاکزاد، تا همین اواخر دنبال کرد و سبب شد تا نام ایرانیان در قاره آمریکا، هم چنان به عنوان ملیتی مهاجر موفق، خلاق و تاریخ ساز شهره و فعال باشد.
برترین ها]]> ]مانی مشعوف[/url]

در این مطلب مروری بر زندگی یک فرد خود ساخته و تلاشگر به نام []مانی مشعوف[/url] داریم. وی، بیش از 4 دهه از عمر خود را برای توسعه کارآفرینی در عرصه خرده فروشی پوشاک و لوازم آرایشی و تزیینی بانوان در آمریکای شمالی صرف کرد و امروز، در فهرست 10 ایرانی میلیاردر مقیم خارج از کشور می‌باشد. کسب و کار ]مشعوف[/url]، امروزه بستری برای برند سازی و خلق ایده‌های نوآورانه بزرگان صنعت فشن را فراهم کرده تا بتوانند ایده‌ها و محصولات خود را همچون کیم کارداشیان و خواهرش، از طریق فرصت آفرینی آقای مشعوف، تجاری سازی و معرفی کنند.
بزرگان کارآفرینی دنیا، همه در 2 اصل، مشترک بودند: یکی خود ساختگی و دیگری تلاش وصف ناپذیر مشتاقانه. یعنی چی؟ در کلام ساده تر، باید اظهار داشت که یک کارآفرین موفق، فردی هست که ابتدا، اعتماد به نفس داشته و برای رسیدن به اهداف از قبل تعیین شده، به قابلیت‌ها و استعدادهای خود و توان مشارکتی دیگران، ایمان داشته باشد. کارآفرینان، معمولاً افراد خود ساخته ای هستند که می‌کوشند، فرصت آفرینی کرده و این فرصت‌ها را تبدیل به ظرفیت‌های مادی و معنوی کنند. همه این‌ها، توسط افراد خود ساخته که تلاش گر هستند، به دست می‌آید. دوم، کارآفرینان و افراد موفق در عرصه‌های مختلف، افراد تلاش گر هستند. تلاش گری از نوع خستگی ناپذیری، نه از نوع دیدن نیمه خالی لیوان! نه از نوع نقد زمان و مکان و پاک کردن صورت مساله! نه! از نوع تلاش مشتاقانه برای رسیدن به هدف عالی. تلاش مشتاقانه توسط افرادی که مشتاقانه فکر می‌کنند و حرکت می‌کنند، امکان پذیر هست.
تلاش مشتاقانه را معمولاً افراد انرژی مثبت به قول روان شناس ها، در دستور کار دارند. افراد انرژی مثبت، معمولاً افراد موفقی هستند. چرا که سیگنال‌های کیهانی را به سمت خود جذب می‌کنند تا همه سلول‌های بدنشان به سمت و سوی هدف و کسب موفقیت متمرکز شوند. این همان قانون جذب هست که در مستند مشهور راز به آن اشاره شد. آری! افراد موفق، افراد انرژی مثبت و مشتاق هستند که دنبال موفقیت نبودند، بلکه تشنه موفقیت و فرصت آفرینی بودند! باید پذیرفت که آنان که سنگ را بر روی سنگ گذاشتند و از هیچ، همه چیز را خلق کردند، انسان‌های خود ساخته مشتاق و فعالی هستند که خود را باور کردند. همین!
صحبت خوبی شد. باور کردن خود. یعنی " اونی که باید باشی باش!". شاید شما، استعداد نویسندگی داشته باشید، اما این استعداد را باور ندارید و بر روی آن ممارستی نمی‌کنید یا می‌توانید آشپز خوب بشوید و رستورانی را با حداقل امکانات راه اندازی و مدیریت کنید یا نقاش یا موزیسین خلاقی می‌توانید باشید. فهم این استعدادها و توان افزاکردن استعدادها و کارکردن بر روی آن‌ها، شاید در طول زمان به شما اثبات کند که یک نویسنده مشهور، نقاش حرفه ای یا یک آشپز و رستوران دار موفق شدن، برای شما خیلی بهتر از یک حسابدار معمولی در شرکتی خصوصی با حقوق پاره وقت بود! ارزش نقاشی کشیدن یا تمرین موزیک و حتی دریافت مهارت‌های آشپزی ملی و بین المللی، شاید در زمان حاضر، ارزش نداشته باشد، اما می‌تواند در آینده یک دارایی و ثروت برای خیلی‌ها بشود.
سرمایه گذاری در زمان حال به فکر سود آینده، موضوعی هست که هم در [/]زندگی آدم‌های موفق[/url][/b] دیده می‌شود و هم یک شیوه محاسبه ارزش سود آتی در علم حسابداری تحت عنوان future value of an annuity هست. محاسبه ارزش آینده یک دارایی. می‌خواهد سهم باشد، می‌خواهد صرف زمان برای آموزش یک ابزار موسیقی یا خط و نقاشی و آشپزی و مکانیکی باشد، می‌خواهد هر چیز دیگری باشد. شما باید یاد بگیرید که هر چیز را با تمرین، صرف وقت و برنامه ریزی می‌توان هدایت کرد و از آن ثروت آفرینی کرد. یعنی همان ارزش افزوده!
[عکس: 7bkw2vajk7rkkiz58lo3.jpg]
موضوعی که در زندگی موفق آقای دکتر مشعوف می‌توان مشاهده کرد.

پس، باور کردن قابلیت‌های خود و حرکت به سمت نقطه‌های هدفی که از قبل برنامه ریزی شده است و به قول زعمای مدیریت، نگاه پروژه ای داشتن به همه چیز، سبب می‌شود تا روز به روز و هفته به هفته، شما به هدف خود نزدیک شوید. این موضوعی هست که جستاری در زندگی خصوصی آقای مانی مشعوف، به ما یادآوری می‌کند. نمی‌توان زندگی مانی مشعوف را بررسی کرد اما به ظرفیت‌هایی که سبب شد تا ایشان یک فرد خود ساخته و تشنه موفقیت و کسب هدف باشد، اشاره نکرد. خود ساختگی و انسان دوستی ایشان که زمینه موفقیت‌های گسترده کسب و کار وی در قاره آمریکا را سبب شد، موضوعی بود که در مراسم اعطای درجه دکترای افتخاری دانشگاه دولتی کالیفرنیا به وی، مورد اشاره قرار گرفت.
مانی در سال ۱۹۳۸ در تهران متولد شد و در سنین نوجوانی به آمریکا آمد و تحصیلات خود را در رشته علوم سیاسی در دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو در سال ۱۹۶۶ میلادی به پایان رساند. او تا قبل از افتتاح اولین بوتیک bebe در سال ۱۹۷۶، صاحب یک استیک فروشی بود. اولین فروشگاه bebe در سان فرانسیسکو و در دوره ای افتتاح شد که سایز بندی لباس‌های زنانه منحصر به سه دسته کلی کوچک، متوسط و بزرگ می‌شد. مشعوف با بررسی اینکه برخی از گروه‌های سنی، نه در سایز کوچک و نه متوسط قرار دارند اقدام به نوآوری در نظام سنتی سایز بندی نمود تا بتواند در قالب سایزهای جدید، حساسیت‌ها و سلیقه‌های گروه‌های سنی بینابینی را همراه با روند تغییرات مد، پوشش دهد. این نوآوری سریعاً" مورد استقبال قرار گرفت و راه را برای موفقیت او هموار کرد.
فروشگاهی که مشعوف راه اندازی کرده است و شعبات بسیاری در آمریکا دارد، طیف وسیعی از پوشاک و زیورآلات مورد نیاز خانم‌ها را طراحی و تولید می‌نماید و محصولات خود را تحت نام‌های تجاری the bebe، bebeSPORT و 2 b bebe بفروش می‌رساند. مجموعه فروشگاه‌های bebe شامل 312 فروشگاه می‌باشد که 215 عدد از آن‌ها تحت عنوان بی بی،32 عدد تحت نام 2 بی بی بی، 64 عدد تحت نام بی بی اسپرت (bebeSPORT)، و آخری نیز بنام زیورآلات بی بی (bebe accessories) مشغول بکار می‌باشند.
جالب است بدانید که نام تجاری bebe، برخلاف تصور عموم، ارتباطی با کلمه "بی بی" در فارسی ندارد، بلکه اشاره به بحث فلسفی "بودن یا نبودن" در نمایشنامه هملت دارد. مانی مشعوف معتقد است که باید سرمایه بدست آمده را صرف امور متعالی تر نمود. با آنکه فعالیت‌های سخاوتمندانه وی طیف وسیعی از امور را در بر می‌گیرد، اما از نظر وی توجه به آموزش مهم‌ترین امور است او تاکنون کمک‌های فراوانی به نهادهای خیریه نموده است و اخیراً" نیز بواسطه مشارکت چشمگیرش، از طرف بنیاد Make-a-Wish در لس آنجلس مورد تقدیر قرار گرفته است. کمک افراد موفق و کارآفرین در آمریکا به دانشگاه‌ها و کالج‌های این کشور، تاریخی بیش از 200 سال دارد. دانشگاه پنسیلوانیای آمریکا، یکی از مراکز آموزشی موفق این کشور هست که اثر آن با کمک خیرین راه اندازی شد و امروز، در زمره 5 دانشگاه برتر امریکا و جزو 100 دانشگاه برتر جهان هست.
افتتاح فروشگاه‌های زنجیره ای bebe در آمریکا، معمولاً با حضور سلبریتی ها همراه می‌شود که بارها، کیم کارداشیان، ملکه سلفی بازهای جهان را به خود دیده است. فروشگاه آقای مانی، در نشانیbebe.com قرار دارد. این سایت از سال 1998 میلادی طراحی و راه اندازی شده است و یکی از قدیمی‌ترین سایت‌های خرده فروشی مربوط به عرضه لوازم مخصوص بانوان در آمریکای شمالی محسوب می‌شود. البته نه به وسعت و قدرت وال مارت و آمازون! پرتال این فروشگاه، هزاران قلم، پوشاک زنانه را در کنار زیورآلات و هم چنین، لوازم آرایشی و بهداشتی مخصوص خانم‌ها ارائه کرده و قابلیت ارسال رایگان را نیز برای خریدهای بیش از 100 دلار در نظر گرفته است.
خانواده کارداشیان، با آقای مشعوف همکاری خوبی را در توسعه کسب و کار ایشان با تولید زیورآلات مخصوص از سال 2010 میلادی آغاز کرده‌اند و به همین خاطر، کارداشیان ها را باید سفیران تبلیغاتی آقای مشعوف و فروشگاه‌هایش دانست.
تصاویر زیادی آقای مشعوف با سلبریتی ها از جمله کارداشیان دارد.
البته اخیراً نیز، آقای مشعوف به دنیای کارآفرینی دیجیتالی وارد شده و توانسته از طریق اپلیکیشن موبایل فروشگاه خود، از طریق گوشی هوشمند و تبلیغات در شبکه‌های اجتماعی نیز، فروش قابل توجهی را تجربه کند.

بی‌بی استورس، (bebe Stores) شرکت خرده‌فروشی آمریکایی است، که در زمینه تولید و توزیع انواع پوشاک، با تمرکز بر لباس‌های زنانه و اسپورت، فعالیت می‌نماید. شرکت بی‌بی استورس در سال ۱۹۷۶ توسط یک خیاط مهاجر ایرانی بنام مانی مشعوف در سان فرانسیسکو تأسیس شد و در حال حاضر مالک شبکه‌ای از ۳۱۲ فروشگاه زنجیره‌ای پوشاک در ایالات متحده، کانادا، لبنان، کویت، مصر، اسرائیل، سنگاپور، اندونزی، مالزی، مکزیک، روسیه، عربستان سعودی، تایلند، ترکیه و امارات متحده عربی می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بریسبین، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و سهام آن در بازار بورس نزدک معامله می‌شود.
مانی مشعوف اخیراً اعلام کرده بود که قصد دارد تا 59 درصد سهام خود را در این فروشگاه‌های زنجیره ای واگذار کند. به هر حال، همانند مایکروسافت که با بیل گیتس شناخته می‌شود، بی بی استور بدون مشعوف، شناخته شده نیست. مسیری که مشعوف رفته هست، شباهات زیادی به مسیر بیژن پاکزاد، طراح مد فقید ایرانی مقیم آمریکا دارد.
بررسی موفقیت مانی مشعوف در آمریکا، محفل بزرگان برندهای معروف پوشاک و زیورآلات جهان، در این گفتار نمی‌گنجد. اما آن چه مسلم هست، استراتژی‌های کسب و کار خلاقانه و موفق آقای مشعوف در توسعه فروشگاه‌های خود به بیش از 300 شعبه در سراسر آمریکاست. الگوهای کسب و کار موفق و اثربخش آقای مشعوف، توانسته است نه تنها بستر کارآفرینی خلاق را فراهم کند و ده‌ها هزار نفر را در این کشور مشغول کند، بلکه در برابر برندها و فروشگاه‌های غولی چون وال مارت و میسیز آمریکا، یک برند و فروشگاه معتبر را ارائه کند. آن هم با فکر ایرانی و تلاش خستگی ناپذیری که سبب شد تا وی را در فهرست میلیاردرهای جهان قرار دهد. همان روشی که بیژن پاکزاد، تا همین اواخر دنبال کرد و سبب شد تا نام ایرانیان در قاره آمریکا، هم چنان به عنوان ملیتی مهاجر موفق، خلاق و تاریخ ساز شهره و فعال باشد.
برترین ها]]> <![CDATA[مهرداد مزرعه از زندگی شخصی و صدای خاصش می گوید ، مردی که پشت همه خو?]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B2%D8%B1%D8%B9%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C-%D9%88-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B5%D8%B4-%D9%85%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%AF-%D8%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D9%87%D9%85%D9%87-%D8%AE%D9%88 Thu, 17 Dec 2015 07:19:19 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B2%D8%B1%D8%B9%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C-%D9%88-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B5%D8%B4-%D9%85%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%AF-%D8%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D9%87%D9%85%D9%87-%D8%AE%D9%88

مهرداد مزرعه
«کارت خود را وارد کنید، رمز خود را وارد کنید، وجه دریافتی را انتخاب کنید، پول خود را بردارید، کارت خود را بردارید.»

چندی پیش در فضای مجازی، ویدئوکلیپی جنجالی منتشر شد که بییندگانش را شوکه کرد. در این ویدئو، پسر جوانی روبروی دوربین نشسته و با صدایی شگفت انگیز حرف می زند. او صدای آشنایی دارد که همه ما بارها و بارها این صدا را هنگام دریافت پول از دستگاه های ای تی ام یا همان دستگاه های خودپرداز بانکی شنیده ایم.
بسیاری از بییندگان این ویدئوکلیپ، تصور می کنند که گوینده تقلید صدا می کند یا آنکه همه چیز زیر سر همان اپلیکیشن های جدید تلفن همراه است که این روزها حسابی رایج شده است. برخی از بیننده های این ویدئوکلیپ هم با قطعیت می گویند که این ویدئوکلیپ صداگذاری شده است.
برای یافتن جواب این سوالات به دنبال کسی گشتیم که در این کلیپ حرف می زند. او مهرداد مزرعه است، مرد جوانی که نه تقلید صدا می کند و نه اینکه با استفاده از اپلیکیشن های جدید تلفن همراه صداگذاری می کند. او با صدای خودش حرف می زند. مردی که صدای او را بارها و بارها از خودپردازها شنیده اید و تصور کرده اید گوینده یک زن است. در این گزارش همراه ما باشید تا بیشتر با زندگی این دوبلور حرفه ای آشنا شوید.
مشکل در تارهای صوتی

مهرداد مزرعه سال ها پیش کار دوبله را به صورت حرفه ای آغاز کرد و در سریال ها و فیلم های مختلف و ... به جای بازیگران زن حرف زد اما تا مدتی قبل هیچ کس نمی دانست که صاح-ب این صدا زن نیست بلکه مرد جوانی است که به گفته خودش تارهای صوتی اش دچار مشکل شده است.
او تا پیش از این هیچ عکسی از خودش در فضای مجازی منتشر نکرده بود چون به شدت به حریم خصوصی خودش و دیگران احترام می گذارد و اعتقاد دارد که زندگی بدون شهرت ولی همراه با آرامش، بهتر از زندگی در اوج شهرت و بدون آرامش است اما چه شد که بعد از این همه سال، یک ماه پیش ویدئوکلیپی از او مثل یک بمب در محیط مجازی منفجر شد.
او هفته گذشته میهمان همشهری سرنخ شد و تمام ماجراهای زندگی اش و چگونگی ورودش به عرصه دوبله را برایمان گفت.
ماجرای این کلیپ

«همه چیز از یک عیادت شروع شد، چندی پیش یکی از بازیگران پیشکسوت سینم ا در بیمارستان بستری شده بود. به همراه چند نفر از آشنایان و دوستانم راهی بیمارستان شدیم تا به ملاقات او برویم. بعد از عیادت، به پیشنهاد دوستان تصمیم گرفتیم به رستورانی در نزدیکی بیمارستان برویم و چند دقیقه ای کنار هم باشیم. سرگرم صحبت بودیم که تلفن یکی از دوستانم زنگ خورد، همسرش بود، او شروع کرد به صحبت با همسرش و من هم با دوستان دیگرم صحبت می کردیم که ناگهان شنیدم دوستم می گوید چی می گی؟ کدوم خانوم؟ صدای مهرداد است و ...
دوستم از همسرش می خواست پشت خط بماند و به من گفت که همسرش صدای مرا شنیده و فکر کرده که یک خانم همراه ما به رستوران آمده، به شدت ناراحت شدم که چرا چنین مشکلی پیش آمده. گوشی را از دوستم گرفتم و با همسر او صحبت کردم و گفتم که من مهرداد مزرعه هستم و سال هاست به جای خانم ها دوبله می کنم و چند فیلم، سریال و تیزر برایش نام بردم تا باور کند اما او به هیچ وجه باور نمی کرد و فقط می گفت خانم مگر من مسخره شما هستم؟ چرا راستش را نمی گویید، چرا با همسر من به رستوران رفته اید و ...»
مهرداد چندین بار شماره همسر دوستش را گرفت و سعی کرد که او را قانع کند که دوبلور است اما خانم دوستش به شدت عصبانی بود و تلفن را قطع می کرد: «دوستم به شدت عصبی شده بود، می گفت همسرش ممکن است به خاطر همین موضوع ترکش کند. در این شرایط پیشنهاد دادم تا با او به خانه اش بروم و قضیه را برای خانمش توضیح بدهم اما دوستم صلاح نمی دید که مرا به چنین موقعیتی وارد کند. به همین خاطر تصمیم گرفتیم ی ویدئو از من بگیرد و من در این ویدئو، دیالوگ بگویم تا او پس از رسیدن به خانه، این کلیپ را به همسرش نشان بدهد اما همانجا از او خواستم بعد از اینکه همسرش قانع شد، این کلیپ را پاک کند.»
او خبری از اینکه همسر دوستش قانع شد یا نه، به دستش نرسید اما چند روز بعد صدای زنگ تلفن و یک خبر، شوکه اش کرد: «یکی از دوستانم پشت خط بود و گفت مهرداد کلیپ خودت را دیده ای؟ گفتم کدام کلیپ و او ادامه داد که منظورش همان کلیپی است که من در آن دیالوگ های دستگاه های خودپرداز را می گویم. دوستم می گفت که این کلیپ به سرعت در حال منتشر شدن است و مردم در هر جای ایران و حتی خارج از کشور این کلیپ را می بینند. من که زیاد اهل حضور در فضای مجازی و صفحه های اجتماعی نیستم، از او خواستم کلیپ را برای خودم هم بفرستد. دوستم همین کار را کرد و متوجه شدم همان کلیپی که دوستم باید بعد از متقاعد کردن همسرش آن را پاک می کرد، در فضای مجازی منتشر شده است.
خیلی عصبانی و دلخور شدم اما کاری از دستم برنمی آمد. آنقدر ناراحت شده بودم که حتی به دوستم زنگ نزدم تا از او برای این کارش توضیح بخواهم و ببینم چرا چنین کاری را با من کرده است. فقط با یکی از دوستان دیگری که در آن جمع حضور داشت صحبت کردم و گلایه کردم.»
حالا دیگر با گذشت هر ساعت، ده ها نفر به طرفداران صدای او اضافه می شد تا این که یک روز صبح که آقای مزرعه یکی از صفحه های اجتماعی خود را که ماه ها به آن سر نزده بود باز کرد و به شدت متعجب شد: «مگر امکان دارد این همه پیام و فالوور؟ آن هم در طول یک هفته. چند دقیقه مات و مبهوت به پیام ها نگاه کردم. همه آنها صدا و کار من را تحسین کرده بودند و کلی هم درخواست و پیشنهاد کار از کمپانی های معتبر برای تبلیغات و کار داشتم، حس عجیبی داشتم. نمی دانستم چطور باید پاسخ این همه خوبی را بدهم.»
بازگشت به سال ها قبل

پیام ها، تبریک و تحسین های آن شب، مهرداد را به سال ها پیش برگرداند، به زمانی که به خاطر این صدا با مشکلات زیادی مواجه شده بود اما با این حال حاضر نشده بود که حنجره اش را به تیغ جراحی بسپارد.
«متولد سال 65 هستم، در دانشگاه در رشته زیست مولکولی تحصیل می کردم. سال هاست که پرستار هستم. ماجرای من و دوبلور شدنم برمی گردد به دهه 80، آن روزها یکی از بازیگران قدیمی سینم ای ایران بیمار شده بود و به عنوان پرستار، روزها مسئولیت نگهداری از ایشان را به عهده داشتم. در آن زمان بازیگران و دوبلورهای زیادی به خانه او می آمدند تا از آقای بازیگر عیادت کنند.
در همین رفت و آمدها بود که یکی از هنرمندان که صدای مرا شنیده بود به من گفت چرا با این صدا به کلاس های دوبلوری نمی روی؟ وقتی چندین بار این پیشنهاد را از هنرمندان دیگری هم شنیدم، تصمیم گرفتم که در کلاس های دوبله شرکت کنم. بعد از مدتی موفق شدم به صورت کاملا حرفه ای دوبله را در کنار حرفه پرستاری شروع کنم. قبل از اینکه به کلاس های دوبله بروم و بتوانم از این موهبت خدادادی استفاده کنم، به خاطر صدایم بارها به مشکل خورده بودم.
آشنایانم زمانی که می دیدند صدای من تن زنانه دارد، می گفتند برو و حنجره ات را عمل کن اما زمانی که با دوستان پزشکم صحبت می کردم آنها نظر مخالفی داشتند و می گفتند تو که صدایی به این شگفت انگیزی داری بهتر است به جای عمل حنجره، در راه هنر از این صدا استفاده کنی و من هم نصیحت آنها را گوش دادم و خوشحالم که هیچ وقت حنجره ام را به تیغ جراحی نسپردم.»
مصائب صدای خوب

او از مشکلاتی می گوید که این صدای گیرا برایش به وجود آورده است: «خب معلوم است مرد که باشی و چنین صدایی داشته باشی، در خیلی از موقعیت ها اجازه کار پیدا نمی کنید و علاوه بر آن برای انجام بسیاری از کارهای اداری که باید با تلفن انجام شود هم به مشکل برمی خوری. مشکلاتی که این صدا برای من پیش آورده خیلی زیاد است اما یکی از به یادماندنی ترین آنها این بود که یک مزاحم تلفنی با تلفن همراه من تماس گرفت، گفتم که اشتباه گرفته اید و من خانم نیستم و مردم هستم. او باور نمی کرد. یا پیام می داد یا تماس می گرفت، من هم با اپراتور تلفن همراه تماس گرفتم و گفتم که خطم مزاحم تلفنی دارد.
خانم اپراتور اسمم را پرسید و شماره ام را وارد سیستم کرد و گفت که خانم بگویید خود آقای مهرداد مزرعه صحبت کند. گفتم من «مهرداد مزرعه» هستم. خانم اپراتور عصبانی شد و گفت خانم اگر می خواهی شماره همسر و نامزدت را چک کنی چرا به ما دروغ می گویی و گوشی را قطع کرد. شماره اپراتور را یادداشت کردم. به آن شرکت رفتم، روبروی آن خانم ایستادم و گفتم من مهرداد مزرعه هستم و از شما می خواهم درخواست بررسی مزاحم تلفنی مرا پیگیری کنید. خانم اپراتور روی صندلی خشکش زده بود. به من خیره شده بود بعد هم کلی عذرخواهی کرد.»
او بعد از این اتفاق با خودش قرار گذاشت که مردم را بهتر درک کند و به آنها خرده نگیرد: «به این باور رسیدم که مردم هم حق دارند و قرار نیست همه مرا باور کنند، باید آنها را درک می کردم چون اگر برای خودم چنین اتفاقی می افتاد شاید من هم شبیه خانم اپراتور هرگز باور نمی کردم که پشت خط، یک مرد است که صدای زنانه دارد.»
من صداساز نیستم

مهرداد مزرعه می گوید به هیچ وجه صداسازی نمی کند بلکه به خاطر تکنیک هایی که آموخته است از صدایش درست و بجا استفاده می کند. او این روزها پیشنهادهای کاری زیادی دارد اما سعی می کند بهترین آنها را انتخاب کند. او این روزها دیدگاهش درباره مردم و شهرت تا حد زیادی تغییر پیدا کرده است: «همیشه فکر می کردم اگر به شهرت برسم، آرامشم را از دست می دهم اما حالا بعد از پخش این کلیپ آرامش بیشتری به دست آورده ام. مردم در کوچه و خیابان من را صدا می زنند، به خاطر صدایم تحسینم می کنند و با من عکس سلفی می اندازند. این محبت های مردم را هرگز فراموش نمی کنم و به آنها قول می دهم این بار با کاری متفاوت میهمان خانه هایشان باشم.»
تلخ ترین و شیرین ترین خاطراتی که «مهرداد مزرعه» از دوره کاری اش دارد
من و صدای خودپردازها
آقای مزرعه یکی از مشهورترین جاهایی که صدای شما را در آن شنیده ایم، خودپردازها هستند. چطور شما برای این کار انتخاب شدید؟

- سال 87 یکی از آشنایان مان که در شرکت های خدمات دستگاه های ای تی ام کار می کرد به من پیشنهاد همکاری داد و من هم قبول کردم و به استودیویی حوالی خیابان ستارخان رفتیم. آنجا من مسئولیت خواندن یک سی دی آموزشی برای عابربانک ها، اوراق بهادار و چند آیتم دیگر را بر عهده گرفتم که یکی از این آیتم ها همین صدایی است که از خودپردازها می شنوید.
صدای شما از همان ابتدای کودکی به همین صورت بود یا در دوره نوجوانی تغییر کرد؟

- صدای من از همان کودکی تن زنانه داشت. البته وقتی که کم سن و سال تر بودم صدایم بیشتر به دختربچه ها شبیه بود و زمانی که به بلوغ رسیدم، این صدا بیشتر خودش را نشان داد و با کمی کار روی لحن و بیانم می توانستم به راحتی جای زن ها صحبت کنم. این صدا خیلی جاها برایم مشکل آفرین شد اما در خیلی از موقعیت ها هم به من کمک کرد.
جالب ترین خاطره ای که از آن دوران دارید، چیست؟

- در دوران تحصیل بارها و بارها به جای مادران دوستانم و حتی مادر خودم با ناظم و مدیر مدرسه صحبت کردم و غیبت ها را موجه کردم. یک بار هم با ناظم مدرسه مان تماس گرفتم و با استفاده از همین ترفند، غیبت روز قبل خودم را موجه کردم. ناظم مدرسه در ابتدای تماس می گفت خانم باید حضورا به مدرسه بیایید و درباره دلیل غیبت فرزندتان توضیح بدهید اما من گفتم که پایم درد می کند و نمی توانم سرپا بایستم. آقای ناظم هم که در آن زمان مرا نمی شناخت باور کرد. بارها و بارها چنین شیطنت هایی را انجام دادم.
البته در دوران جوانی هم در یک مرکز خاص خدمت می کردم. در آنجا منشی مسئولان مرکز بودم اما همسران مسئولان با من مشکل زیادی داشتند چون آنها فکر می کردند شوهران شان منشی زن دارند اما شوهرهای شان در مقابل سعی می کردند که آنها را متقاعد کنند که من پسر هستم ولی آنها متقاعد نمی شدند و برخی ازت آنها به بهانه های مختلف وارد دفتر می شدند تا مرا از نزدیک ببینند.
خوب به یاد دارم که همسر یکی از مسئولان وقتی تماس گرفته بود تا با شوهرش صحبت کند وقتی صدای مرا شنید، با ناراحتی پرسید چرا شوهرش منشی خانم استخدام کرده سات، من هم گفتم از خودشان بپرسید و اصلا نگفتم که مرد هستم، آن خانم هم حسابی عصبی شد، داد زد و گوشی را قطع کرد.
آیا این صدا برای شما مشکلاتی هم ایجاد کرده است؟

- پسربچه ها اصولا شیطنت در ذات شان است و این مسئله باعث می شود گاهی همدیگر را به سخره بگیرند و اذیت کنند اما من در دوران مدرسه به جز چند بار مشکل خاصی با صدایم نداشتم. البته گاهی همکلاسی هایم برای مسخره کردن من صدای شان را نازک می کردند و وقتی از مقابل من رد می شدند، سعی می کردند شبیه من صحبت کنند، بعد هم می زدند زیر خنده اما این مسئله اصلا مرا ناراحت نمی کرد چون مشکلی با صدایم نداشتم.
در خانواده تان بقیه هم صدای شان شبیه شماست؟

- من 6 برادر و 3 خواهر دارم، برادرانم صدای مردانه و خواهرانم هم صدایی زنانه دارند اما صدای من شبیه هیچ کدام آنها نیست؛ حتی شبیه به صدای خواهرانم.
مجله همشهری]]>

مهرداد مزرعه
«کارت خود را وارد کنید، رمز خود را وارد کنید، وجه دریافتی را انتخاب کنید، پول خود را بردارید، کارت خود را بردارید.»

چندی پیش در فضای مجازی، ویدئوکلیپی جنجالی منتشر شد که بییندگانش را شوکه کرد. در این ویدئو، پسر جوانی روبروی دوربین نشسته و با صدایی شگفت انگیز حرف می زند. او صدای آشنایی دارد که همه ما بارها و بارها این صدا را هنگام دریافت پول از دستگاه های ای تی ام یا همان دستگاه های خودپرداز بانکی شنیده ایم.
بسیاری از بییندگان این ویدئوکلیپ، تصور می کنند که گوینده تقلید صدا می کند یا آنکه همه چیز زیر سر همان اپلیکیشن های جدید تلفن همراه است که این روزها حسابی رایج شده است. برخی از بیننده های این ویدئوکلیپ هم با قطعیت می گویند که این ویدئوکلیپ صداگذاری شده است.
برای یافتن جواب این سوالات به دنبال کسی گشتیم که در این کلیپ حرف می زند. او مهرداد مزرعه است، مرد جوانی که نه تقلید صدا می کند و نه اینکه با استفاده از اپلیکیشن های جدید تلفن همراه صداگذاری می کند. او با صدای خودش حرف می زند. مردی که صدای او را بارها و بارها از خودپردازها شنیده اید و تصور کرده اید گوینده یک زن است. در این گزارش همراه ما باشید تا بیشتر با زندگی این دوبلور حرفه ای آشنا شوید.
مشکل در تارهای صوتی

مهرداد مزرعه سال ها پیش کار دوبله را به صورت حرفه ای آغاز کرد و در سریال ها و فیلم های مختلف و ... به جای بازیگران زن حرف زد اما تا مدتی قبل هیچ کس نمی دانست که صاح-ب این صدا زن نیست بلکه مرد جوانی است که به گفته خودش تارهای صوتی اش دچار مشکل شده است.
او تا پیش از این هیچ عکسی از خودش در فضای مجازی منتشر نکرده بود چون به شدت به حریم خصوصی خودش و دیگران احترام می گذارد و اعتقاد دارد که زندگی بدون شهرت ولی همراه با آرامش، بهتر از زندگی در اوج شهرت و بدون آرامش است اما چه شد که بعد از این همه سال، یک ماه پیش ویدئوکلیپی از او مثل یک بمب در محیط مجازی منفجر شد.
او هفته گذشته میهمان همشهری سرنخ شد و تمام ماجراهای زندگی اش و چگونگی ورودش به عرصه دوبله را برایمان گفت.
ماجرای این کلیپ

«همه چیز از یک عیادت شروع شد، چندی پیش یکی از بازیگران پیشکسوت سینم ا در بیمارستان بستری شده بود. به همراه چند نفر از آشنایان و دوستانم راهی بیمارستان شدیم تا به ملاقات او برویم. بعد از عیادت، به پیشنهاد دوستان تصمیم گرفتیم به رستورانی در نزدیکی بیمارستان برویم و چند دقیقه ای کنار هم باشیم. سرگرم صحبت بودیم که تلفن یکی از دوستانم زنگ خورد، همسرش بود، او شروع کرد به صحبت با همسرش و من هم با دوستان دیگرم صحبت می کردیم که ناگهان شنیدم دوستم می گوید چی می گی؟ کدوم خانوم؟ صدای مهرداد است و ...
دوستم از همسرش می خواست پشت خط بماند و به من گفت که همسرش صدای مرا شنیده و فکر کرده که یک خانم همراه ما به رستوران آمده، به شدت ناراحت شدم که چرا چنین مشکلی پیش آمده. گوشی را از دوستم گرفتم و با همسر او صحبت کردم و گفتم که من مهرداد مزرعه هستم و سال هاست به جای خانم ها دوبله می کنم و چند فیلم، سریال و تیزر برایش نام بردم تا باور کند اما او به هیچ وجه باور نمی کرد و فقط می گفت خانم مگر من مسخره شما هستم؟ چرا راستش را نمی گویید، چرا با همسر من به رستوران رفته اید و ...»
مهرداد چندین بار شماره همسر دوستش را گرفت و سعی کرد که او را قانع کند که دوبلور است اما خانم دوستش به شدت عصبانی بود و تلفن را قطع می کرد: «دوستم به شدت عصبی شده بود، می گفت همسرش ممکن است به خاطر همین موضوع ترکش کند. در این شرایط پیشنهاد دادم تا با او به خانه اش بروم و قضیه را برای خانمش توضیح بدهم اما دوستم صلاح نمی دید که مرا به چنین موقعیتی وارد کند. به همین خاطر تصمیم گرفتیم ی ویدئو از من بگیرد و من در این ویدئو، دیالوگ بگویم تا او پس از رسیدن به خانه، این کلیپ را به همسرش نشان بدهد اما همانجا از او خواستم بعد از اینکه همسرش قانع شد، این کلیپ را پاک کند.»
او خبری از اینکه همسر دوستش قانع شد یا نه، به دستش نرسید اما چند روز بعد صدای زنگ تلفن و یک خبر، شوکه اش کرد: «یکی از دوستانم پشت خط بود و گفت مهرداد کلیپ خودت را دیده ای؟ گفتم کدام کلیپ و او ادامه داد که منظورش همان کلیپی است که من در آن دیالوگ های دستگاه های خودپرداز را می گویم. دوستم می گفت که این کلیپ به سرعت در حال منتشر شدن است و مردم در هر جای ایران و حتی خارج از کشور این کلیپ را می بینند. من که زیاد اهل حضور در فضای مجازی و صفحه های اجتماعی نیستم، از او خواستم کلیپ را برای خودم هم بفرستد. دوستم همین کار را کرد و متوجه شدم همان کلیپی که دوستم باید بعد از متقاعد کردن همسرش آن را پاک می کرد، در فضای مجازی منتشر شده است.
خیلی عصبانی و دلخور شدم اما کاری از دستم برنمی آمد. آنقدر ناراحت شده بودم که حتی به دوستم زنگ نزدم تا از او برای این کارش توضیح بخواهم و ببینم چرا چنین کاری را با من کرده است. فقط با یکی از دوستان دیگری که در آن جمع حضور داشت صحبت کردم و گلایه کردم.»
حالا دیگر با گذشت هر ساعت، ده ها نفر به طرفداران صدای او اضافه می شد تا این که یک روز صبح که آقای مزرعه یکی از صفحه های اجتماعی خود را که ماه ها به آن سر نزده بود باز کرد و به شدت متعجب شد: «مگر امکان دارد این همه پیام و فالوور؟ آن هم در طول یک هفته. چند دقیقه مات و مبهوت به پیام ها نگاه کردم. همه آنها صدا و کار من را تحسین کرده بودند و کلی هم درخواست و پیشنهاد کار از کمپانی های معتبر برای تبلیغات و کار داشتم، حس عجیبی داشتم. نمی دانستم چطور باید پاسخ این همه خوبی را بدهم.»
بازگشت به سال ها قبل

پیام ها، تبریک و تحسین های آن شب، مهرداد را به سال ها پیش برگرداند، به زمانی که به خاطر این صدا با مشکلات زیادی مواجه شده بود اما با این حال حاضر نشده بود که حنجره اش را به تیغ جراحی بسپارد.
«متولد سال 65 هستم، در دانشگاه در رشته زیست مولکولی تحصیل می کردم. سال هاست که پرستار هستم. ماجرای من و دوبلور شدنم برمی گردد به دهه 80، آن روزها یکی از بازیگران قدیمی سینم ای ایران بیمار شده بود و به عنوان پرستار، روزها مسئولیت نگهداری از ایشان را به عهده داشتم. در آن زمان بازیگران و دوبلورهای زیادی به خانه او می آمدند تا از آقای بازیگر عیادت کنند.
در همین رفت و آمدها بود که یکی از هنرمندان که صدای مرا شنیده بود به من گفت چرا با این صدا به کلاس های دوبلوری نمی روی؟ وقتی چندین بار این پیشنهاد را از هنرمندان دیگری هم شنیدم، تصمیم گرفتم که در کلاس های دوبله شرکت کنم. بعد از مدتی موفق شدم به صورت کاملا حرفه ای دوبله را در کنار حرفه پرستاری شروع کنم. قبل از اینکه به کلاس های دوبله بروم و بتوانم از این موهبت خدادادی استفاده کنم، به خاطر صدایم بارها به مشکل خورده بودم.
آشنایانم زمانی که می دیدند صدای من تن زنانه دارد، می گفتند برو و حنجره ات را عمل کن اما زمانی که با دوستان پزشکم صحبت می کردم آنها نظر مخالفی داشتند و می گفتند تو که صدایی به این شگفت انگیزی داری بهتر است به جای عمل حنجره، در راه هنر از این صدا استفاده کنی و من هم نصیحت آنها را گوش دادم و خوشحالم که هیچ وقت حنجره ام را به تیغ جراحی نسپردم.»
مصائب صدای خوب

او از مشکلاتی می گوید که این صدای گیرا برایش به وجود آورده است: «خب معلوم است مرد که باشی و چنین صدایی داشته باشی، در خیلی از موقعیت ها اجازه کار پیدا نمی کنید و علاوه بر آن برای انجام بسیاری از کارهای اداری که باید با تلفن انجام شود هم به مشکل برمی خوری. مشکلاتی که این صدا برای من پیش آورده خیلی زیاد است اما یکی از به یادماندنی ترین آنها این بود که یک مزاحم تلفنی با تلفن همراه من تماس گرفت، گفتم که اشتباه گرفته اید و من خانم نیستم و مردم هستم. او باور نمی کرد. یا پیام می داد یا تماس می گرفت، من هم با اپراتور تلفن همراه تماس گرفتم و گفتم که خطم مزاحم تلفنی دارد.
خانم اپراتور اسمم را پرسید و شماره ام را وارد سیستم کرد و گفت که خانم بگویید خود آقای مهرداد مزرعه صحبت کند. گفتم من «مهرداد مزرعه» هستم. خانم اپراتور عصبانی شد و گفت خانم اگر می خواهی شماره همسر و نامزدت را چک کنی چرا به ما دروغ می گویی و گوشی را قطع کرد. شماره اپراتور را یادداشت کردم. به آن شرکت رفتم، روبروی آن خانم ایستادم و گفتم من مهرداد مزرعه هستم و از شما می خواهم درخواست بررسی مزاحم تلفنی مرا پیگیری کنید. خانم اپراتور روی صندلی خشکش زده بود. به من خیره شده بود بعد هم کلی عذرخواهی کرد.»
او بعد از این اتفاق با خودش قرار گذاشت که مردم را بهتر درک کند و به آنها خرده نگیرد: «به این باور رسیدم که مردم هم حق دارند و قرار نیست همه مرا باور کنند، باید آنها را درک می کردم چون اگر برای خودم چنین اتفاقی می افتاد شاید من هم شبیه خانم اپراتور هرگز باور نمی کردم که پشت خط، یک مرد است که صدای زنانه دارد.»
من صداساز نیستم

مهرداد مزرعه می گوید به هیچ وجه صداسازی نمی کند بلکه به خاطر تکنیک هایی که آموخته است از صدایش درست و بجا استفاده می کند. او این روزها پیشنهادهای کاری زیادی دارد اما سعی می کند بهترین آنها را انتخاب کند. او این روزها دیدگاهش درباره مردم و شهرت تا حد زیادی تغییر پیدا کرده است: «همیشه فکر می کردم اگر به شهرت برسم، آرامشم را از دست می دهم اما حالا بعد از پخش این کلیپ آرامش بیشتری به دست آورده ام. مردم در کوچه و خیابان من را صدا می زنند، به خاطر صدایم تحسینم می کنند و با من عکس سلفی می اندازند. این محبت های مردم را هرگز فراموش نمی کنم و به آنها قول می دهم این بار با کاری متفاوت میهمان خانه هایشان باشم.»
تلخ ترین و شیرین ترین خاطراتی که «مهرداد مزرعه» از دوره کاری اش دارد
من و صدای خودپردازها
آقای مزرعه یکی از مشهورترین جاهایی که صدای شما را در آن شنیده ایم، خودپردازها هستند. چطور شما برای این کار انتخاب شدید؟

- سال 87 یکی از آشنایان مان که در شرکت های خدمات دستگاه های ای تی ام کار می کرد به من پیشنهاد همکاری داد و من هم قبول کردم و به استودیویی حوالی خیابان ستارخان رفتیم. آنجا من مسئولیت خواندن یک سی دی آموزشی برای عابربانک ها، اوراق بهادار و چند آیتم دیگر را بر عهده گرفتم که یکی از این آیتم ها همین صدایی است که از خودپردازها می شنوید.
صدای شما از همان ابتدای کودکی به همین صورت بود یا در دوره نوجوانی تغییر کرد؟

- صدای من از همان کودکی تن زنانه داشت. البته وقتی که کم سن و سال تر بودم صدایم بیشتر به دختربچه ها شبیه بود و زمانی که به بلوغ رسیدم، این صدا بیشتر خودش را نشان داد و با کمی کار روی لحن و بیانم می توانستم به راحتی جای زن ها صحبت کنم. این صدا خیلی جاها برایم مشکل آفرین شد اما در خیلی از موقعیت ها هم به من کمک کرد.
جالب ترین خاطره ای که از آن دوران دارید، چیست؟

- در دوران تحصیل بارها و بارها به جای مادران دوستانم و حتی مادر خودم با ناظم و مدیر مدرسه صحبت کردم و غیبت ها را موجه کردم. یک بار هم با ناظم مدرسه مان تماس گرفتم و با استفاده از همین ترفند، غیبت روز قبل خودم را موجه کردم. ناظم مدرسه در ابتدای تماس می گفت خانم باید حضورا به مدرسه بیایید و درباره دلیل غیبت فرزندتان توضیح بدهید اما من گفتم که پایم درد می کند و نمی توانم سرپا بایستم. آقای ناظم هم که در آن زمان مرا نمی شناخت باور کرد. بارها و بارها چنین شیطنت هایی را انجام دادم.
البته در دوران جوانی هم در یک مرکز خاص خدمت می کردم. در آنجا منشی مسئولان مرکز بودم اما همسران مسئولان با من مشکل زیادی داشتند چون آنها فکر می کردند شوهران شان منشی زن دارند اما شوهرهای شان در مقابل سعی می کردند که آنها را متقاعد کنند که من پسر هستم ولی آنها متقاعد نمی شدند و برخی ازت آنها به بهانه های مختلف وارد دفتر می شدند تا مرا از نزدیک ببینند.
خوب به یاد دارم که همسر یکی از مسئولان وقتی تماس گرفته بود تا با شوهرش صحبت کند وقتی صدای مرا شنید، با ناراحتی پرسید چرا شوهرش منشی خانم استخدام کرده سات، من هم گفتم از خودشان بپرسید و اصلا نگفتم که مرد هستم، آن خانم هم حسابی عصبی شد، داد زد و گوشی را قطع کرد.
آیا این صدا برای شما مشکلاتی هم ایجاد کرده است؟

- پسربچه ها اصولا شیطنت در ذات شان است و این مسئله باعث می شود گاهی همدیگر را به سخره بگیرند و اذیت کنند اما من در دوران مدرسه به جز چند بار مشکل خاصی با صدایم نداشتم. البته گاهی همکلاسی هایم برای مسخره کردن من صدای شان را نازک می کردند و وقتی از مقابل من رد می شدند، سعی می کردند شبیه من صحبت کنند، بعد هم می زدند زیر خنده اما این مسئله اصلا مرا ناراحت نمی کرد چون مشکلی با صدایم نداشتم.
در خانواده تان بقیه هم صدای شان شبیه شماست؟

- من 6 برادر و 3 خواهر دارم، برادرانم صدای مردانه و خواهرانم هم صدایی زنانه دارند اما صدای من شبیه هیچ کدام آنها نیست؛ حتی شبیه به صدای خواهرانم.
مجله همشهری]]> <![CDATA[نگاهی به زندگی پر فراز و نشیب پرویز شهریاری]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%BE%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D9%88-%D9%86%D8%B4%DB%8C%D8%A8-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C Thu, 17 Dec 2015 07:02:40 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%BE%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D9%88-%D9%86%D8%B4%DB%8C%D8%A8-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C
پرویز شهریاری دهقان‌زاده‌ای زرتشتی بود که در دومین روز آذرماه ۱۳۰۵ در محله دولت‌خانۀ کرمان به دنیا آمد. دولت‌خانه برخلاف نامش محله فقیرنشین بود. محله‌ای فقیر با خانه‌هایی ساخته شده از خشت و گل، که مردمانی تهیدست از کیش و آیین‌های گوناگون را در مسالمت و برابری در خود جای داده بود و ساکنانش زندگی سخت خویش را در کنار یکدیگر می‌گذراندند.

زرتشتی‌ها، مسلمانان و یهودیان هر یک شغلی خاص را به خود اختصاص داده بودند. مردان زرتشتی عمدتاً دهقانان بی‌زمینی بودند که به صورت روزمزد در زمین‌های اربابان به کار مشغول بودند، مسلمانان برخی به حلبی‌سازی و پنبه‌دوزی اشتغال داشتند و تعدادی دیگر به عنوان کارمند جزء دولت یا پاسبان به انجام وظیفه می‌پرداختند. یهودی‌ها هم در مغازه‌هایی محقر به فروش انواع و اقسام مایحتاج مردم محل مشغول بودند.

شهریار پدر پرویز شهریاری هم از آن دسته زرتشتیان بی‌زمینی بود که در قبال دریافت حقوقی اندک روی زمین‌های اربابان کارگری می‌کرد. پدرش در اواخر عمر به خاطر درگیری با اربابش از کار بی‌کار شد و لاجرم به کارخانۀ ریسندگی خورشید که در همان منطقه واقع بود رفت و به کار مشغول شد. ماجرایی که به عقیده پرویز شهریاری به مرگ پدرش منتهی شد: «کار یکنواخت و دل‌آزار کارخانه جای فعالیت کشاورزی و کار با بیل و داس را گرفت و هوای خفه و پر گرد و غبار سالن ریسندگی جانشین بوی علف و گندمزار روستا شد و همین پدرم را کشت. در ۴۶ سالگی و در یکی از روزهای سرد زمستان ۱۳۱۷.»

پرویز آن زمان ۱۲ سال بیشتر نداشت و با مرگ پدر زندگی سخت آنان سخت‌تر از پیش شده بود و باید برای گذران زندگی همگی کار می‌کردند. مادرشان گلستان خانوم در خانه نخ‌ریسی می‌کرد. به کارگاه یک تاجر پشم و پنبه می‌رفت و همراه با زنان دردمند دیگر باصطلاح آن روز پنبه‌ها را جیقو می‌کرد. جیقو کردن به معنای جدا کردن پنبه‌ها از هسته‌های درونی آن بود که با دست انجام می‌گرفت و به دلیل خاردار بودن هسته‌ها انگشتان کارگران زن را می‌شکست.

پرویز شهریاری در این باره می‌گوید: «انگشتان مادرم همیشه خون‌آلود بود. زن‌ها در کارگاه اغلب با هم با صدای بلند می‌خواندند: کارها نیکو شود اما به صبر/ پنبه‌ها جیقو شود اما به جبر.»

علاوه بر مادر، پرویز به همراه خواهر بزرگتر و برادر کوچکترشان هرمز هم همزمان با تحصیل کار می‌کردند. تنها فرزند خانه که کار نمی‌کرد سهراب کوچک بود که آن زمان تنها ۴ سال داشت.

پرویز و برادرانش روزهای تعطیل و تابستان‌ها کار بنایی می‌کردند و روزهای دیگر بعد از آمدن از مدرسه به بیرون شهر می‌رفتند تا با جمع‌آوری بُته و سرگین سوخت خانه را تهیه کنند. با وجود همه این کار‌ها حتی حداقل غذای روزانه این خانواده پنج نفره هم فراهم نمی‌شد.

در چنین شرایطی اما تمامی فرزندان تحصیلات خود را ادامه دادند. موضوعی که شهریاری آن را مدیون و مرهون منش مادرشان گلستان خانوم می‌داند: «این واقعیت را که همۀ ما توانستیم به تحصیل خود ادامه دهیم، مدیون روشن‌بینی و فداکاری مادرمان هستیم. بار‌ها تاجرهایی از کرمان و بم برای دکان - شاگردی و خانه - شاگردی به سراغ من آمدند؛ من هم در دل ناراضی نبودم چون دستکم امیدی به بدست آوردن تغذیه بهتر بود اما مادرم مقاومت ‌می‌کرد. او می‌گفت تا جایی که لازم است جان می‌کنم ولی اجازه نمی‌دهم بچه‌هایم درسشان را‌‌ رها کنند.»

تا سال سوم دبیرستان نظام قدیم را دبیرستان ایرانشهر گذراند و معلمی را نیز از‌‌ همان سال سوم دبیرستان در ۱۵ سالگی با تدریس حساب و هندسه در کلاس پنجم دبستان که در‌‌ همان ساختمان دبیرستان ایرانشهر بود آغاز کرد. کاری که تا پایان عمر با وجود همه فراز و نشیب‌های زندگی‌اش هرگز حتی لحظه‌ای از آن جدا نشد.

این دوره از زندگی او همزمان بود با سال‌های جنگ جهانی دوم. گرچه ایران در جنگ بی‌طرف بود و هنوز اندک زمانی به آغاز اشغال مانده بود اما همان زمان هم زندگی مردم فقیر روز به روز دشوارتر می‌شد. پرویز شهریاری درباره شرایط آن روزها می‌گوید: «اگر پولی هم بود - که نبود- نان پیدا نمی‌شد و ما اغلب شکم خود را با چغندر پخته یا هویج نپخته از آن هویج‌های بزرگی که با وجود رنگ بنفش نزدیک به سیاه خود در کرمان با نام نوعی‌شان زردک خوانده می‌شوند، پُر می‌کردیم.»

شهریاری بعد از پایان دوره اول دبیرستان به دانشسرای مقدماتی کرمان رفت. یکی برای آنکه کمک خرجی ماهی ۸۰ ریال شاگردان دانشسرا را دریافت کند و دیگر آنکه از امکان آموزگاری و داشتن شغلی معین که پس از دو سال تحصیل در دانشسرا ممکن می‌شد، برخوردار شود: «در آن زمان دو گروه به دانشسرای مقدماتی می‌رفتند. آن‌هایی که دل به کمک خرج و کار بعد از تحصیل بسته بودند و آن‌ها که قدرت تحمل درس‌های دبیرستانی را نداشتند. من از گروه اول بودم.»

در خرداد ۱۳۲۳ دوره دانشسرای مقدماتی را به پایان برد اما بجای آموزگاری برای ادامه تحصیل به تهران آمد. آن زمان سه کلاس مقدماتی در محل دانشسرای عالی در نزدیکی میدان بهارستان تهران برای آن‌ها تشکیل شده بود؛ ادبی، طبیعی و ریاضی. پرویز شهریاری نخست به واسطه علاقه وافری که به ادبیات داشت وارد کلاس ادبی شد اما یک ماه بعد کلاس خود را عوض کرد. دلیل این تصمیم شلوغی کلاس ادبی بود که چیزی حدود ۲۰۰ دانش‌آموز حضور داشتند که امکان یادگیری را از او سلب می‌کرد.

بدین ترتیب هرچند علاقه نخستش ادبیات و تاریخ بود اما سرنوشت او را به کلاس ریاضی فرستاد، کلاسی که تنها ۶ دانش‌آموز داشت. با پایان کلاس مقدماتی که نقش سال آخر دبیرستان را داشت می‌خواست به دانشکده فنی دانشگاه تهران برود اما آن زمان بود که اطلاع یافت تنها می‌تواند به یکی از دو دانشکده علوم یا ادبیات - آن هم برای دبیری - برود و حق ورود به دانشکده دیگری را ندارد. اینچنین بود که رشته ریاضی دانشکده علوم را انتخاب کرد.

کلاسی که در مجموع تنها ۱۳ نفر از دیپلمه‌ها در آن ثبت نام کرده بودند و کلاس‌ها هم با همین تعداد تشکیل شد. مشکلات زندگی پرویز از جمله فقر مالی و دردسرهای ناشی از مبارزات سیاسی باعث شد دوره تحصیل او در دانشگاه که قاعدتاً باید ۳ سال به طول می‌انجامید، طولانی‌تر شود و او سرانجام در خرداد ۱۳۳۲ لیسانس ریاضی خود را گرفت.


در این فاصله او وارد فعالیت‌های سیاسی شد. سال‌های میانی دهه ۲۰ شمسی بود. گروه‌های چپ‌گرا آرام آرام با عضوگیری از جوانان طبقات پایین جامعه، پایه‌های نفوذ اندیشه خود را روی بستر جامعه فقیر ایران مستحکم‌تر می‌کردند. پرویز شهریاری هم از جمله همین جوانان بود. جوانی از جامعۀ زرتشتی که کودکی و نوجوانی خود را در فقر و رنج گذرانده بود، شیفته جنبش چپ و ایده‌های مارکسیستی شد و در سال ۱۳۲۴ در حالی که ۱۹ سال بیشتر نداشت به عضویت حزب تودۀ ایران پذیرفته شد. او در خلال تحصیل در دانشگاه تهران فعالیت‌های دانشجویی خود را گسترش داد و همزمان به همفکرانش در زادگاه خود کرمان نیز یاری می‌رساند.

بهمن ماه ۱۳۲۷ بود که ماجرای مشکوک سوء قصد به جان شاه فضای سیاسی کشور را با زلزله‌ای چند ریشتری مواجه کرد. موجی از دستگیری‌ها آغاز شد و دامان بسیاری از نیروهای سیاسی پیر و جوان را گرفت. در جریان همین دستگیری‌ها بود که پرویز شهریاری که آن زمان زیر نظر احسان طبری در یکی از حوزه‌های حزب در تهران مشغول بود برای اولین بار در فروردین ۱۳۲۸ بازداشت شد و به زندان افتاد. بازداشتی که سه ماه به طول انجامید و او را برای اولین بار با وجهی دیگر از رنج‌هایش به عنوانی جوانی از طبقه رنج‌کشیده آشنا کرد.

او درباره مبارزات سیاسی و انگیزه پیوستن به حزب توده می‌گوید: «دغدغه من زندگی آدم‌ها بوده و هست و هر کاری که می‌کنم حول و حوش آن می‌چرخد.» شهریاری در دوران زندان، زبان روسی را که یکی از مهم‌ترین زبان‌های علمی روزگار بود، به طور کامل فراگرفت و از آن پس ترجمه ده‌ها کتاب ارزشمند از این زبان نیز به مجموعه فعالیت‌های علمی و پژوهشی‌اش افزوده شد.

شهریاری جوان بار دیگر در سال ۱۳۲۹ روانه زندان شد و در همان زندان، یک مجموعه کتاب درسی ریاضی دوره اول دبیرستان را تالیف کرد و نخستین اثر ترجمه‌ خود را که یادگار دوران زندان بود در سال ۱۳۳۱ با عنوان «تاریخ حساب رنه تاتون» منتشر کرد. وی از‌‌ همان سال، تحصیلات خود در دانشکده‌ علوم را ادامه داد و در کنار آن تا ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۳ سردبیری هفته‌نامه «وهومن» را برعهده گرفت.

شهریاری، سرانجام در خرداد ماه سال ۱۳۳۲ لیسانس ریاضی دانشکده‌ علوم و لیسانس دانشسرای عالی را دریافت کرد و با حکم آموزش و پرورش تا خرداد ماه ۱۳۳۳ به تدریس در دبیرستان‌های شیراز پرداخت. او در تابستان سال ۱۳۳۴ ازدواج کرد که ثمره‌ این ازدواج پنج فرزند بود که تمامی آن‌ها جز فرزند دومشان مرجان که در هشت سالگی در اثر تصادف فوت کرد، به مدارج عالی علمی و تحصیلی دست یافته‌اند. فرزند دوم که پرویز شهریاری به احترام پدرش، نام او را شهریار گذاشت دکترای ریاضیات دارد، فرزند دوم مژده دانش‌آموخته کارگردانی سینم ا و علوم اجتماعی است، شروین کامپیو‌تر خوانده و توکا فرزند آخر نیز مدارج تحصیلی را در رشته زیست‌شناسی طی کرده است.

شهریاری تا آذرماه ۱۳۳۵ زندگی مخفیانه داشت و در آن مدت با نام مستعار در یک دبیرستان و آموزشگاه شبانه تدریس می‌کرد تا اینکه دستگیر شد و مدت ۴۰ روز همراه با زن و فرزندش در خانه‌ای در تهران تحت بازداشت قرار گرفت و پس از آن به زندان پادگان قصر و سپس به قزل قلعه منتقل شد. او در فروردین ماه ۱۳۳۷ با قید کفایت آزاد شد و از مهرماه سال ۱۳۳۸ به صورت حق‌التدریسی در دبیرستان‌های مختلف تهران به آموزش دانش‌آموزان همت گماشت.

رسول مهربان تاریخ‌پژوه و از همرزمان شهریاری نیز درباره فعالیت‌های سیاسی او می‌گوید: «زندگی سخت بسیاری از زحمتکشان چه در روستاها و چه در جوامع کارگری تاثیر مهمی در شکل‌گیری شخصیت و منش آن طبقات و افراد داشته اما در میان همین طبقات نیز نظیر شهریاری کم به وجود آمده است. شک نباید کرد که کارهای ارزنده زنده‌یاد آریانپور در زمینه جامعه‌شناسی و ادامه آن کارها توسط آقای پرویز شهریاری تاثیرات قابل توجهی در آن طیف از علاقه‌مندان مرحوم دکتر مصدق گذاشت که علاقه‌مند به مسائل اجتماعی بودند.»

شهریاری در طول دوران زندگی خود ۷ بار به زندان افتاد که در طولانی‌ترین نوبت آن ۳ سال و در کوتاه‌ترینش ۳ ماه در حبس بسر برد. از جمله این بازداشت‌ها ماجرای دستگیری در سال ۱۳۶۲ است. در آن سال به دنبال انحلال حزب توده شهریاری به همراه بسیاری از همفکرانش به زندان افتاد.

او در این دوره حدود یک سال و نیم در زندان ماند و پس از آزادی از تدریس در مدارسی که دوست داشت، محروم شد. شهریاری خود درباره تبعات این دوره زندان می‌گوید: «سال ۱۳۶۲ که من بازداشت شدم، یک سال و نیم مرا نگه داشتند و بعد هم آزاد کردند به این دلیل که هیچ جرمی مرتکب نشده بودم، اما از همان زمان خبر ندارم که بازنشستگی من چه شد. البته من هم دنبالش نرفتم، برای اینکه این وظیفه دولت است. اما الان من تمام زندگیم را از راه حق‌التالیف کتاب‌هایم می‌گذرانم.»

فعالیت‌های سیاسی و وقایعی که برای او پیش آمد، تاثیر زیادی در زندگی‌اش گذاشت، تاثیراتی جبران‌ناپذیر که او خود اینگونه بیانش می‌کند: «همیشه در زندگی خودم در بیم و امید به سر می‌بردم. همیشه حتی حالا نمی‌توانم خودم را آزاد به معنای واقعی احساس کنم. احساس می‌کنم همیشه کسی یا چیزی مرا می‌پاید.»

شهریاری را بسیاری به عنوان استاد ریاضی و نویسنده کتب دانشگاهی می‌شناسند. پر بیراه هم نیست که او با تالیف ۱۱۰ جلد کتاب و ترجمه و تالیف توامان بیش از ۲۰۰ عنوان کتاب از پرکار‌ترین نویسندگان و مترجمان ایرانی است اما او علاوه بر این‌ها در ساخت نهادهای علمی هم دستی داشته است. تاسیس دبیرستان خوارزمی در سال ۱۳۳۹، مدرسۀ دخترانۀ مرجان در سال ۱۳۴۰ و مدرسه عالی علوم اراک در سال ۱۳۵۳ از جمله کارهای ارزنده اوست.

شهریاری، خود تا سال ۱۳۵۶ در این مدرسه‌ عالی که با کمک دکتر عبدالکریم قریب و دکتر حسین گل‌گلاب راه‌اندازی کرده بود، تدریس کرد. وی همچنین از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۶۲ مسوولیت نشریه‌های جانبی دانشگاه آزاد و از سال ۱۳۵۶ تا اسفند ۱۳۷۱، انتشار ۷۰ شماره از مجله «آشتی با ریاضیات» و «آشنایی با ریاضیات» و هفت شماره از نشریه‌ «آشنایی با دانش» را برعهده داشت. شهریاری بعد‌ها دبیرستان خوارزمی را به گروه فرهنگی خوارزمی و مدرسۀ مرجان را به گروه فرهنگی مرجان تبدیل کرد که به عنوان اولین کلاس‌های کنکور در ایران شناخته می‌شوند.

شهریاری، در سال ١٣۴۵ به دلیل سال‌ها فعالیت در ریاضیات، نشان درجه‌ یک علمی دریافت کرد. او همچنین از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۹ در کنار فعالیت‌های وسیع آموزشی خود ۹۰ شماره از مجله‌ «سخن علمی و فنی» را منتشر کرد. او از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۴ سرپرست دفتر ترویج علوم وزارت آموزش عالی بود و در آن مدت، نشریه‌ای به نام «مسائل دانشگاهی» برای استفاده‌ استادان دانشگاه‌ها منتشر می‌کرد.

شهریاری که در طول حدود ۹ دهه عمر خود بیش از ۱۰۰۰ مقاله به رشته تحریر درآورد، در سال ۱۳۴۲ همزمان با تدریس در دانشکدۀ فنی دانشگاه تهران، به تأسیس انتشارات خوارزمی اقدام کرد. نشری که بعد‌ها به یکی از بهترین‌ها در زمینه نشر کتب دانشگاهی تبدیل شد. انتشارات توکا از دیگر یادگارهای شهریاری است که در سال ۱۳۵۳ توسط او تاسیس شد.

سردبیری نشریه‌ «چیستا» از جملهٔ دیگر فعالیت‌های علمی و فرهنگی او بود که از شهریور ماه ۱۳۶۰ تا زمان درگذشت تداوم داشت. علاوه بر این او از سال ۱۳۷۹ تا مهر ماه ۱۳۸۰، ۱۷ شماره از ماهنامه‌ «دانش و مردم» را منتشر کرد.

شهریاری در سال ١٣٨١ از دانشگاه کرمان دکترای افتخاری ریاضیات گرفت و در سال ١٣٨۴ به عنوان چهره‌ ماندگار علمی در رشته ریاضیات برگزیده شد. باید اذعان کرد که پرویز شهریاری در آسمان علم و فرهنگ ایرانی تک‌ستاره‌ای درخشان بود که هرچند حیات خاکی را بدرود گفته اما با توجه به یادگارهایی که از خود برجای گذاشته، پرتوافشانی و تاثیرگذاری‌اش بر زیست علمی ایرانیان بی‌وقفه و تمام‌ ناشدنی خواهد بود. یادش گرامی باد.

تاریخ ایرانی]]>
پرویز شهریاری دهقان‌زاده‌ای زرتشتی بود که در دومین روز آذرماه ۱۳۰۵ در محله دولت‌خانۀ کرمان به دنیا آمد. دولت‌خانه برخلاف نامش محله فقیرنشین بود. محله‌ای فقیر با خانه‌هایی ساخته شده از خشت و گل، که مردمانی تهیدست از کیش و آیین‌های گوناگون را در مسالمت و برابری در خود جای داده بود و ساکنانش زندگی سخت خویش را در کنار یکدیگر می‌گذراندند.

زرتشتی‌ها، مسلمانان و یهودیان هر یک شغلی خاص را به خود اختصاص داده بودند. مردان زرتشتی عمدتاً دهقانان بی‌زمینی بودند که به صورت روزمزد در زمین‌های اربابان به کار مشغول بودند، مسلمانان برخی به حلبی‌سازی و پنبه‌دوزی اشتغال داشتند و تعدادی دیگر به عنوان کارمند جزء دولت یا پاسبان به انجام وظیفه می‌پرداختند. یهودی‌ها هم در مغازه‌هایی محقر به فروش انواع و اقسام مایحتاج مردم محل مشغول بودند.

شهریار پدر پرویز شهریاری هم از آن دسته زرتشتیان بی‌زمینی بود که در قبال دریافت حقوقی اندک روی زمین‌های اربابان کارگری می‌کرد. پدرش در اواخر عمر به خاطر درگیری با اربابش از کار بی‌کار شد و لاجرم به کارخانۀ ریسندگی خورشید که در همان منطقه واقع بود رفت و به کار مشغول شد. ماجرایی که به عقیده پرویز شهریاری به مرگ پدرش منتهی شد: «کار یکنواخت و دل‌آزار کارخانه جای فعالیت کشاورزی و کار با بیل و داس را گرفت و هوای خفه و پر گرد و غبار سالن ریسندگی جانشین بوی علف و گندمزار روستا شد و همین پدرم را کشت. در ۴۶ سالگی و در یکی از روزهای سرد زمستان ۱۳۱۷.»

پرویز آن زمان ۱۲ سال بیشتر نداشت و با مرگ پدر زندگی سخت آنان سخت‌تر از پیش شده بود و باید برای گذران زندگی همگی کار می‌کردند. مادرشان گلستان خانوم در خانه نخ‌ریسی می‌کرد. به کارگاه یک تاجر پشم و پنبه می‌رفت و همراه با زنان دردمند دیگر باصطلاح آن روز پنبه‌ها را جیقو می‌کرد. جیقو کردن به معنای جدا کردن پنبه‌ها از هسته‌های درونی آن بود که با دست انجام می‌گرفت و به دلیل خاردار بودن هسته‌ها انگشتان کارگران زن را می‌شکست.

پرویز شهریاری در این باره می‌گوید: «انگشتان مادرم همیشه خون‌آلود بود. زن‌ها در کارگاه اغلب با هم با صدای بلند می‌خواندند: کارها نیکو شود اما به صبر/ پنبه‌ها جیقو شود اما به جبر.»

علاوه بر مادر، پرویز به همراه خواهر بزرگتر و برادر کوچکترشان هرمز هم همزمان با تحصیل کار می‌کردند. تنها فرزند خانه که کار نمی‌کرد سهراب کوچک بود که آن زمان تنها ۴ سال داشت.

پرویز و برادرانش روزهای تعطیل و تابستان‌ها کار بنایی می‌کردند و روزهای دیگر بعد از آمدن از مدرسه به بیرون شهر می‌رفتند تا با جمع‌آوری بُته و سرگین سوخت خانه را تهیه کنند. با وجود همه این کار‌ها حتی حداقل غذای روزانه این خانواده پنج نفره هم فراهم نمی‌شد.

در چنین شرایطی اما تمامی فرزندان تحصیلات خود را ادامه دادند. موضوعی که شهریاری آن را مدیون و مرهون منش مادرشان گلستان خانوم می‌داند: «این واقعیت را که همۀ ما توانستیم به تحصیل خود ادامه دهیم، مدیون روشن‌بینی و فداکاری مادرمان هستیم. بار‌ها تاجرهایی از کرمان و بم برای دکان - شاگردی و خانه - شاگردی به سراغ من آمدند؛ من هم در دل ناراضی نبودم چون دستکم امیدی به بدست آوردن تغذیه بهتر بود اما مادرم مقاومت ‌می‌کرد. او می‌گفت تا جایی که لازم است جان می‌کنم ولی اجازه نمی‌دهم بچه‌هایم درسشان را‌‌ رها کنند.»

تا سال سوم دبیرستان نظام قدیم را دبیرستان ایرانشهر گذراند و معلمی را نیز از‌‌ همان سال سوم دبیرستان در ۱۵ سالگی با تدریس حساب و هندسه در کلاس پنجم دبستان که در‌‌ همان ساختمان دبیرستان ایرانشهر بود آغاز کرد. کاری که تا پایان عمر با وجود همه فراز و نشیب‌های زندگی‌اش هرگز حتی لحظه‌ای از آن جدا نشد.

این دوره از زندگی او همزمان بود با سال‌های جنگ جهانی دوم. گرچه ایران در جنگ بی‌طرف بود و هنوز اندک زمانی به آغاز اشغال مانده بود اما همان زمان هم زندگی مردم فقیر روز به روز دشوارتر می‌شد. پرویز شهریاری درباره شرایط آن روزها می‌گوید: «اگر پولی هم بود - که نبود- نان پیدا نمی‌شد و ما اغلب شکم خود را با چغندر پخته یا هویج نپخته از آن هویج‌های بزرگی که با وجود رنگ بنفش نزدیک به سیاه خود در کرمان با نام نوعی‌شان زردک خوانده می‌شوند، پُر می‌کردیم.»

شهریاری بعد از پایان دوره اول دبیرستان به دانشسرای مقدماتی کرمان رفت. یکی برای آنکه کمک خرجی ماهی ۸۰ ریال شاگردان دانشسرا را دریافت کند و دیگر آنکه از امکان آموزگاری و داشتن شغلی معین که پس از دو سال تحصیل در دانشسرا ممکن می‌شد، برخوردار شود: «در آن زمان دو گروه به دانشسرای مقدماتی می‌رفتند. آن‌هایی که دل به کمک خرج و کار بعد از تحصیل بسته بودند و آن‌ها که قدرت تحمل درس‌های دبیرستانی را نداشتند. من از گروه اول بودم.»

در خرداد ۱۳۲۳ دوره دانشسرای مقدماتی را به پایان برد اما بجای آموزگاری برای ادامه تحصیل به تهران آمد. آن زمان سه کلاس مقدماتی در محل دانشسرای عالی در نزدیکی میدان بهارستان تهران برای آن‌ها تشکیل شده بود؛ ادبی، طبیعی و ریاضی. پرویز شهریاری نخست به واسطه علاقه وافری که به ادبیات داشت وارد کلاس ادبی شد اما یک ماه بعد کلاس خود را عوض کرد. دلیل این تصمیم شلوغی کلاس ادبی بود که چیزی حدود ۲۰۰ دانش‌آموز حضور داشتند که امکان یادگیری را از او سلب می‌کرد.

بدین ترتیب هرچند علاقه نخستش ادبیات و تاریخ بود اما سرنوشت او را به کلاس ریاضی فرستاد، کلاسی که تنها ۶ دانش‌آموز داشت. با پایان کلاس مقدماتی که نقش سال آخر دبیرستان را داشت می‌خواست به دانشکده فنی دانشگاه تهران برود اما آن زمان بود که اطلاع یافت تنها می‌تواند به یکی از دو دانشکده علوم یا ادبیات - آن هم برای دبیری - برود و حق ورود به دانشکده دیگری را ندارد. اینچنین بود که رشته ریاضی دانشکده علوم را انتخاب کرد.

کلاسی که در مجموع تنها ۱۳ نفر از دیپلمه‌ها در آن ثبت نام کرده بودند و کلاس‌ها هم با همین تعداد تشکیل شد. مشکلات زندگی پرویز از جمله فقر مالی و دردسرهای ناشی از مبارزات سیاسی باعث شد دوره تحصیل او در دانشگاه که قاعدتاً باید ۳ سال به طول می‌انجامید، طولانی‌تر شود و او سرانجام در خرداد ۱۳۳۲ لیسانس ریاضی خود را گرفت.


در این فاصله او وارد فعالیت‌های سیاسی شد. سال‌های میانی دهه ۲۰ شمسی بود. گروه‌های چپ‌گرا آرام آرام با عضوگیری از جوانان طبقات پایین جامعه، پایه‌های نفوذ اندیشه خود را روی بستر جامعه فقیر ایران مستحکم‌تر می‌کردند. پرویز شهریاری هم از جمله همین جوانان بود. جوانی از جامعۀ زرتشتی که کودکی و نوجوانی خود را در فقر و رنج گذرانده بود، شیفته جنبش چپ و ایده‌های مارکسیستی شد و در سال ۱۳۲۴ در حالی که ۱۹ سال بیشتر نداشت به عضویت حزب تودۀ ایران پذیرفته شد. او در خلال تحصیل در دانشگاه تهران فعالیت‌های دانشجویی خود را گسترش داد و همزمان به همفکرانش در زادگاه خود کرمان نیز یاری می‌رساند.

بهمن ماه ۱۳۲۷ بود که ماجرای مشکوک سوء قصد به جان شاه فضای سیاسی کشور را با زلزله‌ای چند ریشتری مواجه کرد. موجی از دستگیری‌ها آغاز شد و دامان بسیاری از نیروهای سیاسی پیر و جوان را گرفت. در جریان همین دستگیری‌ها بود که پرویز شهریاری که آن زمان زیر نظر احسان طبری در یکی از حوزه‌های حزب در تهران مشغول بود برای اولین بار در فروردین ۱۳۲۸ بازداشت شد و به زندان افتاد. بازداشتی که سه ماه به طول انجامید و او را برای اولین بار با وجهی دیگر از رنج‌هایش به عنوانی جوانی از طبقه رنج‌کشیده آشنا کرد.

او درباره مبارزات سیاسی و انگیزه پیوستن به حزب توده می‌گوید: «دغدغه من زندگی آدم‌ها بوده و هست و هر کاری که می‌کنم حول و حوش آن می‌چرخد.» شهریاری در دوران زندان، زبان روسی را که یکی از مهم‌ترین زبان‌های علمی روزگار بود، به طور کامل فراگرفت و از آن پس ترجمه ده‌ها کتاب ارزشمند از این زبان نیز به مجموعه فعالیت‌های علمی و پژوهشی‌اش افزوده شد.

شهریاری جوان بار دیگر در سال ۱۳۲۹ روانه زندان شد و در همان زندان، یک مجموعه کتاب درسی ریاضی دوره اول دبیرستان را تالیف کرد و نخستین اثر ترجمه‌ خود را که یادگار دوران زندان بود در سال ۱۳۳۱ با عنوان «تاریخ حساب رنه تاتون» منتشر کرد. وی از‌‌ همان سال، تحصیلات خود در دانشکده‌ علوم را ادامه داد و در کنار آن تا ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۳ سردبیری هفته‌نامه «وهومن» را برعهده گرفت.

شهریاری، سرانجام در خرداد ماه سال ۱۳۳۲ لیسانس ریاضی دانشکده‌ علوم و لیسانس دانشسرای عالی را دریافت کرد و با حکم آموزش و پرورش تا خرداد ماه ۱۳۳۳ به تدریس در دبیرستان‌های شیراز پرداخت. او در تابستان سال ۱۳۳۴ ازدواج کرد که ثمره‌ این ازدواج پنج فرزند بود که تمامی آن‌ها جز فرزند دومشان مرجان که در هشت سالگی در اثر تصادف فوت کرد، به مدارج عالی علمی و تحصیلی دست یافته‌اند. فرزند دوم که پرویز شهریاری به احترام پدرش، نام او را شهریار گذاشت دکترای ریاضیات دارد، فرزند دوم مژده دانش‌آموخته کارگردانی سینم ا و علوم اجتماعی است، شروین کامپیو‌تر خوانده و توکا فرزند آخر نیز مدارج تحصیلی را در رشته زیست‌شناسی طی کرده است.

شهریاری تا آذرماه ۱۳۳۵ زندگی مخفیانه داشت و در آن مدت با نام مستعار در یک دبیرستان و آموزشگاه شبانه تدریس می‌کرد تا اینکه دستگیر شد و مدت ۴۰ روز همراه با زن و فرزندش در خانه‌ای در تهران تحت بازداشت قرار گرفت و پس از آن به زندان پادگان قصر و سپس به قزل قلعه منتقل شد. او در فروردین ماه ۱۳۳۷ با قید کفایت آزاد شد و از مهرماه سال ۱۳۳۸ به صورت حق‌التدریسی در دبیرستان‌های مختلف تهران به آموزش دانش‌آموزان همت گماشت.

رسول مهربان تاریخ‌پژوه و از همرزمان شهریاری نیز درباره فعالیت‌های سیاسی او می‌گوید: «زندگی سخت بسیاری از زحمتکشان چه در روستاها و چه در جوامع کارگری تاثیر مهمی در شکل‌گیری شخصیت و منش آن طبقات و افراد داشته اما در میان همین طبقات نیز نظیر شهریاری کم به وجود آمده است. شک نباید کرد که کارهای ارزنده زنده‌یاد آریانپور در زمینه جامعه‌شناسی و ادامه آن کارها توسط آقای پرویز شهریاری تاثیرات قابل توجهی در آن طیف از علاقه‌مندان مرحوم دکتر مصدق گذاشت که علاقه‌مند به مسائل اجتماعی بودند.»

شهریاری در طول دوران زندگی خود ۷ بار به زندان افتاد که در طولانی‌ترین نوبت آن ۳ سال و در کوتاه‌ترینش ۳ ماه در حبس بسر برد. از جمله این بازداشت‌ها ماجرای دستگیری در سال ۱۳۶۲ است. در آن سال به دنبال انحلال حزب توده شهریاری به همراه بسیاری از همفکرانش به زندان افتاد.

او در این دوره حدود یک سال و نیم در زندان ماند و پس از آزادی از تدریس در مدارسی که دوست داشت، محروم شد. شهریاری خود درباره تبعات این دوره زندان می‌گوید: «سال ۱۳۶۲ که من بازداشت شدم، یک سال و نیم مرا نگه داشتند و بعد هم آزاد کردند به این دلیل که هیچ جرمی مرتکب نشده بودم، اما از همان زمان خبر ندارم که بازنشستگی من چه شد. البته من هم دنبالش نرفتم، برای اینکه این وظیفه دولت است. اما الان من تمام زندگیم را از راه حق‌التالیف کتاب‌هایم می‌گذرانم.»

فعالیت‌های سیاسی و وقایعی که برای او پیش آمد، تاثیر زیادی در زندگی‌اش گذاشت، تاثیراتی جبران‌ناپذیر که او خود اینگونه بیانش می‌کند: «همیشه در زندگی خودم در بیم و امید به سر می‌بردم. همیشه حتی حالا نمی‌توانم خودم را آزاد به معنای واقعی احساس کنم. احساس می‌کنم همیشه کسی یا چیزی مرا می‌پاید.»

شهریاری را بسیاری به عنوان استاد ریاضی و نویسنده کتب دانشگاهی می‌شناسند. پر بیراه هم نیست که او با تالیف ۱۱۰ جلد کتاب و ترجمه و تالیف توامان بیش از ۲۰۰ عنوان کتاب از پرکار‌ترین نویسندگان و مترجمان ایرانی است اما او علاوه بر این‌ها در ساخت نهادهای علمی هم دستی داشته است. تاسیس دبیرستان خوارزمی در سال ۱۳۳۹، مدرسۀ دخترانۀ مرجان در سال ۱۳۴۰ و مدرسه عالی علوم اراک در سال ۱۳۵۳ از جمله کارهای ارزنده اوست.

شهریاری، خود تا سال ۱۳۵۶ در این مدرسه‌ عالی که با کمک دکتر عبدالکریم قریب و دکتر حسین گل‌گلاب راه‌اندازی کرده بود، تدریس کرد. وی همچنین از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۶۲ مسوولیت نشریه‌های جانبی دانشگاه آزاد و از سال ۱۳۵۶ تا اسفند ۱۳۷۱، انتشار ۷۰ شماره از مجله «آشتی با ریاضیات» و «آشنایی با ریاضیات» و هفت شماره از نشریه‌ «آشنایی با دانش» را برعهده داشت. شهریاری بعد‌ها دبیرستان خوارزمی را به گروه فرهنگی خوارزمی و مدرسۀ مرجان را به گروه فرهنگی مرجان تبدیل کرد که به عنوان اولین کلاس‌های کنکور در ایران شناخته می‌شوند.

شهریاری، در سال ١٣۴۵ به دلیل سال‌ها فعالیت در ریاضیات، نشان درجه‌ یک علمی دریافت کرد. او همچنین از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۹ در کنار فعالیت‌های وسیع آموزشی خود ۹۰ شماره از مجله‌ «سخن علمی و فنی» را منتشر کرد. او از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۴ سرپرست دفتر ترویج علوم وزارت آموزش عالی بود و در آن مدت، نشریه‌ای به نام «مسائل دانشگاهی» برای استفاده‌ استادان دانشگاه‌ها منتشر می‌کرد.

شهریاری که در طول حدود ۹ دهه عمر خود بیش از ۱۰۰۰ مقاله به رشته تحریر درآورد، در سال ۱۳۴۲ همزمان با تدریس در دانشکدۀ فنی دانشگاه تهران، به تأسیس انتشارات خوارزمی اقدام کرد. نشری که بعد‌ها به یکی از بهترین‌ها در زمینه نشر کتب دانشگاهی تبدیل شد. انتشارات توکا از دیگر یادگارهای شهریاری است که در سال ۱۳۵۳ توسط او تاسیس شد.

سردبیری نشریه‌ «چیستا» از جملهٔ دیگر فعالیت‌های علمی و فرهنگی او بود که از شهریور ماه ۱۳۶۰ تا زمان درگذشت تداوم داشت. علاوه بر این او از سال ۱۳۷۹ تا مهر ماه ۱۳۸۰، ۱۷ شماره از ماهنامه‌ «دانش و مردم» را منتشر کرد.

شهریاری در سال ١٣٨١ از دانشگاه کرمان دکترای افتخاری ریاضیات گرفت و در سال ١٣٨۴ به عنوان چهره‌ ماندگار علمی در رشته ریاضیات برگزیده شد. باید اذعان کرد که پرویز شهریاری در آسمان علم و فرهنگ ایرانی تک‌ستاره‌ای درخشان بود که هرچند حیات خاکی را بدرود گفته اما با توجه به یادگارهایی که از خود برجای گذاشته، پرتوافشانی و تاثیرگذاری‌اش بر زیست علمی ایرانیان بی‌وقفه و تمام‌ ناشدنی خواهد بود. یادش گرامی باد.

تاریخ ایرانی]]> <![CDATA[وقتی چهره‌ها تصادف می‌کنند...!]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%81-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF Fri, 11 Dec 2015 07:39:36 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%81-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF
روزنامه شرق - هما نصرتی: عموما وقتی پای صحنه تصادفی می‌رسیم، کشته‌ها و زخمی‌ها را نمی‌شناسیم و به همین دلیل آثار روانی و ضایعه آن اتفاق کمتر در خاطرمان می‌ماند، اما مرگ و زخمی‌شدن چهره‌های مشهور بر اثر تصادف، قلب ما را تکان می‌دهد.


تاریخ معاصر از اولین روزهای ورود ماشین به ایران شاهد تصادف و حتی مرگ هنرمندان، سیاست‌مداران، ورزشکاران و دیگر چهره‌های مشهور بوده و تا امروز نیز زنجیره این اتفاقات تلخ ادامه دارد:


اولین تصادف

«غلامحسین درویش»، معروف به «درویش‌خان» یکی از موسیقی‌دانان نامدار ایران، اولین کسی بود که در زمان رضاشاه با یک ماشین تصادف کرد. درشکه او به صورت کاملا اتفاقی با ماشینی که متعلق به مظفرالدین‌شاه قاجار بود، تصادف کرد و همین موضوع به مرگ درویش‌خان ختم شد.


[عکس: 709694_126.jpg]
ماجرا به زمانی برمی‌گردد که تعداد ماشین‌هایی که در شهر رفت‌وآمد می‌کردند، هنوز به ٥٠ دستگاه هم نمی‌رسید.


در آن زمان هنوز هیچ قانونی برای گرفتن گواهی‌نامه و رعایت قوانین راهنمایی‌ورانندگی وجود نداشت، به همین دلیل اکثر رانندگان به‌سختی در همان چند خیابان سنگ‌فرش‌شده پایتخت تردد می‌کردند.


درویش‌خان در نیمه شب دوم اسفند سال ١٣٠٥، بعد از تمام‌شدن کلاس موسیقی، برای برگشتن به منزل، یک درشکه دواسبه کرایه می‌کند. زمانی که درشکه حامل درویش‌خان وارد خیابان سپه می‌شود، اتومبیل مظفرالدین‌شاه از جهت مخالف با درشکه و اسب‌ها تصادف می‌کند.


اسب‌های درشکه درجا تلف می‌شوند و درویش‌خان از درشکه به بیرون پرتاب می‌شود و به‌شدت از ناحیه سر با زمین برخورد می‌کند.


[عکس: 709693_201.jpg]

مرگ فروغ فرخزاد


ظهیرالدوله فقط مأوای درویش‌خان نیست؛ این گورستان همان گورستانی‌ است که به تن «فروغ فرخزاد» پناه داده است؛ شاعره‌ای که از مشهورترین قربانیان تصادف‌ رانندگی محسوب می‌شود.


[عکس: 709696_843.jpg]
مرگ فروغ نیز شباهتی با مرگ درویش‌خان دارد، زیرا مستقیم بر اثر تصادف رانندگی نبوده است، بلکه به گفته برخی از شاهدان، بعد از تصادف سر فروغ به حاشیه‌ جدول خیابان برخورد کرده و جان سپرده است.


فروغ فرخزاد در روز ۲۴ بهمن ۱۳۴۵، هنگام رانندگی با اتومبیل جیپ شخصی‌اش، بر اثر تصادف در جاده دروس- قلهک در تهران جان باخت. جسد او روز چهارشنبه ۲۶ بهمن، با حضور نویسندگان و همکارانش در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.


[عکس: 709695_541.jpg]

علی دایی و معجزه زندگی


البته تمام تصادف‌ها هم به مرگ ختم نمي‌شوند؛ در بسیاری از این تصادفات، چهره‌های مشهور دچار آسیب‌های شدیدی می‌شوند که خبر اتفاق را به سرتیتر رسانه‌ها بدل می‌کند.


[عکس: 709698_342.jpg]
ساعت هشت و نیم روز بیست‌وهفتم اسفند سال ١٣٩٠، علی دایی در بازگشت از اصفهان دچار یک سانحه رانندگی شد که برای مدت کوتاهی آقای گل جهان را بین مرگ و زندگی قرار داد.


خودرو پرادو علی دایی در کیلومتر هشت ورودی شهر بادرود در آزادراه نطنز-کاشان، واژگون شد اما خیلی زود آمبولانس، او را به بیمارستان شهیدبهشتی شهرستان کاشان منتقل کرد تا جانش محفوظ بماند.


حالا چهار سال از آن روزها گذشته و آنهایی که علی دایی را در مجامع ورزشی می‌بینند، به‌سختی باور می‌کنند او چه حال‌وروز بدی را پشت‌سر گذاشته است، اما خودش در یک مصاحبه، زنده‌ماندنش را به معجزه تعبیر کرده بود.


[عکس: 709697_167.jpg]

مرگ همسر بنیامین


گاهی تصادفات جاده‌ای به مرگ عزیزی ختم می‌شود که تلخی آن تا سال‌ها کام هنرمندان را تلخ خواهد کرد.


[عکس: 709700_696.jpg]
نمونه‌ها دراین‌میان بسیار است، اما یکی از مهم‌ترین‌شان، مرگ همسر بنیامین بهادری است که دو سال پیش در زمستان اتفاق افتاد. حادثه دلخراش تصادف بنیامین بهادری و همسر مرحومش، نسیم حشمتی، خبر ناگواری بود که آذرماه سال ٩٢ روی خروجی تمام خبرگزاری‌ها قرار گرفت.


این حادثه دلخراش، بسیاری از هنرمندان را به واکنش وا داشت تا جایی که رضا صادقی که بنا بود در یکی از ویژه‌برنامه‌های تلویزیونی یلدا حاضر شود، از این حضور عذر خواست.


حوالی ساعت چهار عصر جمعه ٢٩ آذر بنیامین بهادری با نسیم حشمتی، همسرش و دختر دو ساله‌اش سوار بر خودرو ماتیز از بزرگراه شهید باکری وارد اتوبان همت غرب می‌شوند، رانندگی خودرو بر عهده نسیم حشمتی بود و وی آرام و با سرعت معمولی رانندگی می‌کرد، ناگهان یک پژو٢٠٦ نوک‌مدادی با سرعت زیاد به خودرو بنیامین بهادری برخورد ‌کرد و در اثر این تصادف سهمگین، خودرو ماتیز واژگون شد.


دقایقی پس از این سانحه و درحالی‌که اتوبان همت ترافیک ناشی از تصادف را سپری می‌کرد، آمبولانس اورژانس سررسید و به‌سرعت نسیم حشمتی که به‌شدت دچار آسیب شده بود را به بیمارستان پیامبران انتقال داد. همسر بنیامین بهادری با انتقال به بیمارستان پیامبران به‌سرعت راهی اتاق‌عمل شد.


پزشکان تلاش برای نجات وی را شروع کردند، اما هرچه تلاش‌ها بیشتر می‌شد، امید برای زنده‌ماندن رنگ می‌باخت. عقربه‌های ساعت به شش عصر که رسید، پزشک معالج از اتاق‌عمل بیرون آمد و خبر تلخ مرگ نسیم حشمتی را به بنیامین داد.


[عکس: 709699_596.jpg]

مرگ چهره معروف «شاه رفت»


آخرین نمونه مرگ چهره‌های معروف هم هفته گذشته رخ داد. تصادف دو دستگاه پژو در محور گناوه به دیلم (۱۰ کیلومتری دیلم)، چهار نفر از سرنشینان یکی از خودروها را به کام مرگ فرستاد که در میان آنها، نام «قائد اسلامی‌نسب» از چهره‌های معروف حوادث روزهای انقلاب قرار داشت.


[عکس: 709702_846.jpg]
قائد اسلامی‌نسب همان چهره معروف انقلابی است که در روز فرار شاه از ایران، در ۲۶ دی‌ ۵۷، روزنامه اطلاعات را روی سر خود گذاشته بود.


این چهره انقلابی مسئولیت‌های مختلفی در شهرهای دیلم و گناوه داشت و در استان خوزستان نیز سابقه فرمانداری بندر ماهشهر را نیز داشته است. وی به مدت دو سال فرماندار دیلم، چهار سال فرماندار دشت آزادگان و بیش از یک‌سال نیز فرماندار ماهشهر بود.


قائدی‌نسب کاندیدای حوزه بوشهر، گناوه و دیلم در نهمین دوره مجلس شورای اسلامی و همچنین فرماندار نمونه کشور در سال ۸۹ نیز بود.


[عکس: 709701_925.jpg]]]>
روزنامه شرق - هما نصرتی: عموما وقتی پای صحنه تصادفی می‌رسیم، کشته‌ها و زخمی‌ها را نمی‌شناسیم و به همین دلیل آثار روانی و ضایعه آن اتفاق کمتر در خاطرمان می‌ماند، اما مرگ و زخمی‌شدن چهره‌های مشهور بر اثر تصادف، قلب ما را تکان می‌دهد.


تاریخ معاصر از اولین روزهای ورود ماشین به ایران شاهد تصادف و حتی مرگ هنرمندان، سیاست‌مداران، ورزشکاران و دیگر چهره‌های مشهور بوده و تا امروز نیز زنجیره این اتفاقات تلخ ادامه دارد:


اولین تصادف

«غلامحسین درویش»، معروف به «درویش‌خان» یکی از موسیقی‌دانان نامدار ایران، اولین کسی بود که در زمان رضاشاه با یک ماشین تصادف کرد. درشکه او به صورت کاملا اتفاقی با ماشینی که متعلق به مظفرالدین‌شاه قاجار بود، تصادف کرد و همین موضوع به مرگ درویش‌خان ختم شد.


[عکس: 709694_126.jpg]
ماجرا به زمانی برمی‌گردد که تعداد ماشین‌هایی که در شهر رفت‌وآمد می‌کردند، هنوز به ٥٠ دستگاه هم نمی‌رسید.


در آن زمان هنوز هیچ قانونی برای گرفتن گواهی‌نامه و رعایت قوانین راهنمایی‌ورانندگی وجود نداشت، به همین دلیل اکثر رانندگان به‌سختی در همان چند خیابان سنگ‌فرش‌شده پایتخت تردد می‌کردند.


درویش‌خان در نیمه شب دوم اسفند سال ١٣٠٥، بعد از تمام‌شدن کلاس موسیقی، برای برگشتن به منزل، یک درشکه دواسبه کرایه می‌کند. زمانی که درشکه حامل درویش‌خان وارد خیابان سپه می‌شود، اتومبیل مظفرالدین‌شاه از جهت مخالف با درشکه و اسب‌ها تصادف می‌کند.


اسب‌های درشکه درجا تلف می‌شوند و درویش‌خان از درشکه به بیرون پرتاب می‌شود و به‌شدت از ناحیه سر با زمین برخورد می‌کند.


[عکس: 709693_201.jpg]

مرگ فروغ فرخزاد


ظهیرالدوله فقط مأوای درویش‌خان نیست؛ این گورستان همان گورستانی‌ است که به تن «فروغ فرخزاد» پناه داده است؛ شاعره‌ای که از مشهورترین قربانیان تصادف‌ رانندگی محسوب می‌شود.


[عکس: 709696_843.jpg]
مرگ فروغ نیز شباهتی با مرگ درویش‌خان دارد، زیرا مستقیم بر اثر تصادف رانندگی نبوده است، بلکه به گفته برخی از شاهدان، بعد از تصادف سر فروغ به حاشیه‌ جدول خیابان برخورد کرده و جان سپرده است.


فروغ فرخزاد در روز ۲۴ بهمن ۱۳۴۵، هنگام رانندگی با اتومبیل جیپ شخصی‌اش، بر اثر تصادف در جاده دروس- قلهک در تهران جان باخت. جسد او روز چهارشنبه ۲۶ بهمن، با حضور نویسندگان و همکارانش در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.


[عکس: 709695_541.jpg]

علی دایی و معجزه زندگی


البته تمام تصادف‌ها هم به مرگ ختم نمي‌شوند؛ در بسیاری از این تصادفات، چهره‌های مشهور دچار آسیب‌های شدیدی می‌شوند که خبر اتفاق را به سرتیتر رسانه‌ها بدل می‌کند.


[عکس: 709698_342.jpg]
ساعت هشت و نیم روز بیست‌وهفتم اسفند سال ١٣٩٠، علی دایی در بازگشت از اصفهان دچار یک سانحه رانندگی شد که برای مدت کوتاهی آقای گل جهان را بین مرگ و زندگی قرار داد.


خودرو پرادو علی دایی در کیلومتر هشت ورودی شهر بادرود در آزادراه نطنز-کاشان، واژگون شد اما خیلی زود آمبولانس، او را به بیمارستان شهیدبهشتی شهرستان کاشان منتقل کرد تا جانش محفوظ بماند.


حالا چهار سال از آن روزها گذشته و آنهایی که علی دایی را در مجامع ورزشی می‌بینند، به‌سختی باور می‌کنند او چه حال‌وروز بدی را پشت‌سر گذاشته است، اما خودش در یک مصاحبه، زنده‌ماندنش را به معجزه تعبیر کرده بود.


[عکس: 709697_167.jpg]

مرگ همسر بنیامین


گاهی تصادفات جاده‌ای به مرگ عزیزی ختم می‌شود که تلخی آن تا سال‌ها کام هنرمندان را تلخ خواهد کرد.


[عکس: 709700_696.jpg]
نمونه‌ها دراین‌میان بسیار است، اما یکی از مهم‌ترین‌شان، مرگ همسر بنیامین بهادری است که دو سال پیش در زمستان اتفاق افتاد. حادثه دلخراش تصادف بنیامین بهادری و همسر مرحومش، نسیم حشمتی، خبر ناگواری بود که آذرماه سال ٩٢ روی خروجی تمام خبرگزاری‌ها قرار گرفت.


این حادثه دلخراش، بسیاری از هنرمندان را به واکنش وا داشت تا جایی که رضا صادقی که بنا بود در یکی از ویژه‌برنامه‌های تلویزیونی یلدا حاضر شود، از این حضور عذر خواست.


حوالی ساعت چهار عصر جمعه ٢٩ آذر بنیامین بهادری با نسیم حشمتی، همسرش و دختر دو ساله‌اش سوار بر خودرو ماتیز از بزرگراه شهید باکری وارد اتوبان همت غرب می‌شوند، رانندگی خودرو بر عهده نسیم حشمتی بود و وی آرام و با سرعت معمولی رانندگی می‌کرد، ناگهان یک پژو٢٠٦ نوک‌مدادی با سرعت زیاد به خودرو بنیامین بهادری برخورد ‌کرد و در اثر این تصادف سهمگین، خودرو ماتیز واژگون شد.


دقایقی پس از این سانحه و درحالی‌که اتوبان همت ترافیک ناشی از تصادف را سپری می‌کرد، آمبولانس اورژانس سررسید و به‌سرعت نسیم حشمتی که به‌شدت دچار آسیب شده بود را به بیمارستان پیامبران انتقال داد. همسر بنیامین بهادری با انتقال به بیمارستان پیامبران به‌سرعت راهی اتاق‌عمل شد.


پزشکان تلاش برای نجات وی را شروع کردند، اما هرچه تلاش‌ها بیشتر می‌شد، امید برای زنده‌ماندن رنگ می‌باخت. عقربه‌های ساعت به شش عصر که رسید، پزشک معالج از اتاق‌عمل بیرون آمد و خبر تلخ مرگ نسیم حشمتی را به بنیامین داد.


[عکس: 709699_596.jpg]

مرگ چهره معروف «شاه رفت»


آخرین نمونه مرگ چهره‌های معروف هم هفته گذشته رخ داد. تصادف دو دستگاه پژو در محور گناوه به دیلم (۱۰ کیلومتری دیلم)، چهار نفر از سرنشینان یکی از خودروها را به کام مرگ فرستاد که در میان آنها، نام «قائد اسلامی‌نسب» از چهره‌های معروف حوادث روزهای انقلاب قرار داشت.


[عکس: 709702_846.jpg]
قائد اسلامی‌نسب همان چهره معروف انقلابی است که در روز فرار شاه از ایران، در ۲۶ دی‌ ۵۷، روزنامه اطلاعات را روی سر خود گذاشته بود.


این چهره انقلابی مسئولیت‌های مختلفی در شهرهای دیلم و گناوه داشت و در استان خوزستان نیز سابقه فرمانداری بندر ماهشهر را نیز داشته است. وی به مدت دو سال فرماندار دیلم، چهار سال فرماندار دشت آزادگان و بیش از یک‌سال نیز فرماندار ماهشهر بود.


قائدی‌نسب کاندیدای حوزه بوشهر، گناوه و دیلم در نهمین دوره مجلس شورای اسلامی و همچنین فرماندار نمونه کشور در سال ۸۹ نیز بود.


[عکس: 709701_925.jpg]]]> <![CDATA[معصومه ابتکار از زندگی شخصی و کاری اش می گوید ، د‌‌‌‌‌ر زند‌‌‌]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%85%D8%B9%D8%B5%D9%88%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C-%D9%88-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B4-%D9%85%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%AF-%D8%8C-%D8%AF%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C%D8%B1-%D8%B2%D9%86%D8%AF%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C Wed, 18 Nov 2015 08:34:01 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%85%D8%B9%D8%B5%D9%88%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C-%D9%88-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B4-%D9%85%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%AF-%D8%8C-%D8%AF%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C%D8%B1-%D8%B2%D9%86%D8%AF%E2%80%8C%E2%80%8C%E2%80%8C
چند‌‌‌ انتخاباتی که به تشکیل ساختار سیاسی د‌‌‌‌‌ر ایران منتهی شد‌‌‌‌‌،د‌‌‌‌‌راین 444 روز تسخير سفارت آمريكا اتفاق افتاد‌‌‌‌‌. د‌‌‌‌‌ر این مد‌‌‌‌‌ت رفراند‌‌‌‌‌وم قانون اساسی برگزار شد‌‌‌‌


فضاسازی از همان روز اول علیه این قضیه شروع شد‌‌‌‌‌ که می‌گفت اینها تروریست هستند‌‌‌‌‌، د‌‌‌‌‌انشجو نیستند‌‌‌‌‌، جنگجو هستند‌‌‌‌‌، ستیزه‌جو هستند‌‌‌‌

من د‌‌‌‌‌ر زند‌‌‌‌‌گی‌ام پشه کشته‌ام اماانسان که هیچ،گنجشک هم نکشته‌ام.خیلی ازکسانی که تلاش می‌کنند‌‌‌‌‌این موضوع را مطرح کنند‌‌‌‌‌،د‌‌‌‌‌ست‌شان به جنایاتی آلود‌‌‌‌‌ه است که تاثیرآن هنوزقابل مشاهد‌‌‌‌‌ه است


د‌‌‌ر شوراي شهر سوم حاضر نبود‌‌‌‌‌یم مشخصاهیچ ائتلافی باجریان احمد‌‌‌‌‌ی‌نژاد‌‌‌‌‌وجبهه پاید‌‌‌‌‌اری د‌‌‌‌‌اشته باشیم.بنابراين به قاليباف راي د‌‌‌اد‌‌‌يم

هنوزهم می‌توان شمایل کلاسیک‌شد‌‌‌‌ه یک د‌‌‌‌انشجوی مسلمان پیرو خط امام راد‌‌‌‌رسیمایش یافت.آنجا که د‌‌‌‌رباره احتمال روزی که اوکاند‌‌‌‌ید‌‌‌‌ای انتخابات ریاست جمهوری شد‌‌‌‌ه است می پرسم به صراحت می‌گوید‌‌‌‌:«به این سوال پاسخ نمی‌د‌‌‌‌هم!»امالبخند‌‌‌‌ی آرام تقریباد‌‌‌‌رتمام طول مصاحبه بر چهره‌اش نشسته است البته به جزآنجایی که از بارمسئولیتی می‌گوید‌‌‌‌ که فراکسیون اصلاح‌طلبان شورای شهرسوم د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌وران بعد‌‌‌‌ از انتخابات 88 بر د‌‌‌‌وش خود‌‌‌‌احساس می‌کرد‌‌‌‌.

باد‌‌‌‌کتر معصومه ابتکار د‌‌‌‌ر سالروز استعفای د‌‌‌‌ولت بازرگان به گفت وگو نشستم. 36 سال پیش د‌‌‌‌رچنین ایامی زند‌‌‌‌گی سیاسی نخستین زنی که به کابینه د‌‌‌‌ولت پس ازانقلاب راه یافت، رقم خورد‌‌‌‌: 13 آبان د‌‌‌‌وستانش سفارت آمریکا را اشغال کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌، 14 آبان د‌‌‌‌ولت موقت که پد‌‌‌‌رش د‌‌‌‌کتر تقی ابتکار هم عضوی از آن بود‌‌‌‌، د‌‌‌‌ر اعتراض به این عمل استعفا کرد‌‌‌‌ و به فاصله د‌‌‌‌و روز، او هم به د‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیرو خط امام پیوست.
[عکس: jtpqdxxhu37kvzv7eap7.jpg]
اجازه بد‌‌‌‌هید‌‌‌‌ ازاینجا آغاز کنیم که علت علاقه و ورود‌‌‌‌شمابه حوزه محیط زیست چه بود‌‌‌‌؟

بخش مهمی ازعلت علاقه من به این حوزه برمی‌گرد‌‌‌‌د‌‌‌‌به زمینه‌های فرهنگی وتربیتی.پد‌‌‌‌رم علاقه بسیار زیاد‌‌‌‌ی به محیط زیست د‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌ و هم د‌‌‌‌ر زمینه تبد‌‌‌‌یل انرژی کار می‌کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌. قبل از انقلاب هم مشاور شهرد‌‌‌‌ار تهران د‌‌‌‌ر حوزه آلود‌‌‌‌گی هوای شهر تهران بود‌‌‌‌ند‌‌‌‌. همچنین یک آزمایشگاه تحقیقاتی د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌انشکد‌‌‌‌ه فنی د‌‌‌‌انشگاه تهران د‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌ و د‌‌‌‌ر ارتباط با تبد‌‌‌‌یل خود‌‌‌‌روهای بنزینی به گازسوز برای کاهش آلود‌‌‌‌گی هوا و استفاد‌‌‌‌ه از گاز طبیعی و LPG کار می‌کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ که به ساخت اولین نمونه‌های ماشین گازسوز د‌‌‌‌ر ایران منجر شد‌‌‌‌.
مرحوم ابتکار استاد‌‌‌‌ د‌‌‌‌انشکد‌‌‌‌ه فنی د‌‌‌‌انشگاه تهران بود‌‌‌‌ند‌‌‌‌. همیشه هم د‌‌‌‌ر خانه د‌‌‌‌ر مورد‌‌‌‌ محیط زیست صحبت می‌کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ و بحث و گفت‌وگو د‌‌‌‌اشتیم و من علاقه مند‌‌‌‌ به علوم محیط زیست بود‌‌‌‌م همچنین آن زمان پد‌‌‌‌ر از من می‌خواست مقاله‌های علمی‌اش را تایپ کنم.
ایشان د‌‌‌‌ر این موضوع خیلی زیاد‌‌‌‌ فعال بود‌‌‌‌ند‌‌‌‌ و با توجه به اینکه به انگلیسی من اعتماد‌‌‌‌ د‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌ د‌‌‌‌ر اواخر د‌‌‌‌وره د‌‌‌‌بیرستان مقالات شان را من آماد‌‌‌‌ه می‌کرد‌‌‌‌م.
د‌‌‌‌ر آن زمان از تکنولوژی‌های امروز و Copy-Paste و این جور کارها خبری نبود‌‌‌‌ و من با همان د‌‌‌‌ستگاه‌های قد‌‌‌‌یمی مقالات را تایپ می‌کرد‌‌‌‌م، لاک می‌گرفتم و اد‌‌‌‌یت می‌کرد‌‌‌‌م. خود‌‌‌‌ این کار هم برای من تمرینی محسوب می‌شد‌‌‌‌ به خصوص که اکثر مقالات ایشان د‌‌‌‌ر حوزه آلود‌‌‌‌گی هوا و محیط زیست بود‌‌‌‌.
ایشان د‌‌‌‌ر آن زمان از سوی مهند‌‌‌‌س بازرگان به عنوان نخستین رئیس سازمان محیط زیست بعد‌‌‌‌ از انقلاب انتخاب شد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ و من د‌‌‌‌ر این د‌‌‌‌وره خیلی بیشتر از قبل از نزد‌‌‌‌یک این مسائل را د‌‌‌‌نبال می‌کرد‌‌‌‌م. گرچه بخش عمد‌‌‌‌ه‌ای از مد‌‌‌‌یریت ایشان مصاد‌‌‌‌ف شد‌‌‌‌ با اشغال سفارت آمریکا و حضور من د‌‌‌‌ر جمع د‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیرو خط امام.
همین‌جااجازه بد‌‌‌‌هید‌‌‌‌این پرسش را مطرح کنم که باتوجه به پیوستن شمابه د‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیرو خط امام وروابط نزد‌‌‌‌یک مرحوم د‌‌‌‌کترابتکاربامهند‌‌‌‌س بازرگان وعضویت د‌‌‌‌رد‌‌‌‌ولت موقت،نظرایشان د‌‌‌‌رباره اشغال سفارت آمریکاچه بود‌‌‌‌؟
البته پد‌‌‌‌ر عمیقابه آرمان‌ها و ارزش‌های انقلاب اسلامی معتقد‌‌‌‌ بود‌‌‌‌.با اینکه PHD خود‌‌‌‌راد‌‌‌‌رآمریکا گرفته بود‌‌‌‌ -که با د‌‌‌‌وره کود‌‌‌‌کی از3 سالگی تا 9 سالگی من مصاد‌‌‌‌ف بود‌‌‌‌-وفرصت خوبی برای کارد‌‌‌‌رآمریکا د‌‌‌‌اشت وحتی ازطرف ناسابرای تحقیق با تمام امکانات د‌‌‌‌عوت شد‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌ومی‌توانست به محقق برجسته ناساتبد‌‌‌‌یل شود‌‌‌‌،ولی گفت من علاقه قلبی به وطنم د‌‌‌‌ارم ود‌‌‌‌وست د‌‌‌‌ارم برای بچه‌های وطنم خد‌‌‌‌مت کنم وبه آنهاد‌‌‌‌رس بد‌‌‌‌هم ومابرگشتیم.به هرحال پد‌‌‌‌رچنین شخصیتی د‌‌‌‌اشت؛هم یک عرق قوی ملی د‌‌‌‌اشت ود‌‌‌‌رجریان نهضت ملی به رهبری د‌‌‌‌کترمصد‌‌‌‌ق فعال بود‌‌‌‌وهم خیانتی که د‌‌‌‌رجریان کود‌‌‌‌تای 28 مرد‌‌‌‌اد‌‌‌‌رخ د‌‌‌‌اد‌‌‌‌راکاملا حس کرد‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌،حتی 16 آذر راتجربه کرد‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌.
[عکس: lplipxttk818s7ivwooq.jpg]
یعنی ایشان روز 16 آذرد‌‌‌‌رد‌‌‌‌انشگاه تهران بود‌‌‌‌ند‌‌‌‌؟

بله،اینهاد‌‌‌‌یگرقص ه‌های سرشام است.پد‌‌‌‌رسرشام تعریف می‌کرد‌‌‌‌که باآذرشریعت‌رضوی د‌‌‌‌وست بود‌‌‌‌ه‌اند‌‌‌‌وآن روزباهم به سمت د‌‌‌‌رخروجی د‌‌‌‌انشکد‌‌‌‌ه حرکت می‌کنند‌‌‌‌.پد‌‌‌‌رمی‌گفت به بچه‌هاگفتم من یک سر می‌روم آزمایشگاه وقتی برگشتم د‌‌‌‌ید‌‌‌‌م بچه‌ها بیرون آمد‌‌‌‌ه‌اند‌‌‌‌وتظاهرات وتیراند‌‌‌‌ازی شد‌‌‌‌ه وبچه‌ها شهید‌‌‌‌شد‌‌‌‌ه‌اند‌‌‌‌.
بنابراین پد‌‌‌‌ربااین مفاهیم هم ارتباط د‌‌‌‌اشت وهم اعتقاد‌‌‌‌ د‌‌‌‌اشت وهم د‌‌‌‌رسیرجریان انقلاب اسلامی کاملاهمراه بود‌‌‌‌.همزمان ایشان ازد‌‌‌‌وستان نزد‌‌‌‌یک د‌‌‌‌کتر شریعتی بود‌‌‌‌ یعنی ما تا زمان سفر انگلیس باایشان رفت‌وآمد‌‌‌‌خانواد‌‌‌‌گی د‌‌‌‌اشتیم.
پد‌‌‌‌رارتباطی بسیارعاطفی باایشان د‌‌‌‌اشت. همین‌طور رابطه نزد‌‌‌‌یک و عاطفی وخانواد‌‌‌‌گی با شهید‌‌‌‌د‌‌‌‌کترمصطفی چمران د‌‌‌‌اشت.این شکل فضای خانواد‌‌‌‌گی ماست.
پد‌‌‌‌رد‌‌‌‌رزمان حواد‌‌‌‌ث 13 آبان به عنوان عضوی ازد‌‌‌‌ولت موقت،هم شرایط کشوررا می‌د‌‌‌‌ید‌‌‌‌وهم شرایط د‌‌‌‌ولت را.د‌‌‌‌ولت مهند‌‌‌‌س بازرگان چند‌‌‌‌بارتاآن زمان استعفاد‌‌‌‌اد‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌.یعنی مشکلات خیلی زیاد‌‌‌‌وخیلی پیچید‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌.
هرچند‌‌‌‌ این خوش‌باوری هم وجود‌‌‌‌ د‌‌‌‌اشت که آمریکامی‌تواند‌‌‌‌ با انقلاب ایران کناربیاید‌‌‌‌اماشواهد‌‌‌‌ این رانشان نمی‌د‌‌‌‌اد‌‌‌‌.
نوع مناسبات واخباروگزارش‌های رسانه‌های آمریکایی اعم ازکانال‌های راد‌‌‌‌یویی وتلویزیونی و همین‌طورمجلات وروزنامه‌ها حاکی ازمقاومت آمریکاد‌‌‌‌ربرابرواقعیت انقلاب اسلامی بود‌‌‌‌.
حتی آیت‌ا... بهشتی د‌‌‌‌ریکی ازملاقات‌ها به طرف مقابل-فکر می‌کنم هایزربود‌‌‌‌-می‌گوید‌‌‌‌که مابه شما اعتماد‌‌‌‌ ند‌‌‌‌اریم.هنوزنوع رفتارها و واکنش‌هایتان حاکی از آن است که با ما مشکل د‌‌‌‌ارید‌‌‌‌.
آمریکا تا همین اواخر حتی لفظ جمهوری اسلامی ایران را به د‌‌‌‌رستی به کار نمی‌برد‌‌‌‌. این اتفاق تازه د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌وره آقای اوباما د‌‌‌‌ارد‌‌‌‌ رخ می‌د‌‌‌‌هد‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر آن زمان به رسمیت شناختن انقلاب اسلامی ایران و جمهوری اسلامی ایران یک چالش بسیار جد‌‌‌‌ی بود‌‌‌‌.
این حس را د‌‌‌‌ولت آقای مهند‌‌‌‌س بازرگان هم د‌‌‌‌اشت؛ این‌گونه نبود‌‌‌‌ که ند‌‌‌‌انند‌‌‌‌منتهارویکرد‌‌‌‌وتصورشان این بود‌‌‌‌ که می‌شود‌‌‌‌باگفت وگوومذاکره آن راحل کرد‌‌‌‌.چنین بد‌‌‌‌بینی و نگرانی راپد‌‌‌‌ر هم د‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌.ازطرف د‌‌‌‌یگرهم اتفاقات د‌‌‌‌یگری مثل ناآرامی‌هاوبه‌هم‌ریختگی کشور د‌‌‌‌ر حال رخ د‌‌‌‌اد‌‌‌‌ن بود‌‌‌‌. کشور سیستم اطلاعاتی و امنیتی د‌‌‌‌رستی ند‌‌‌‌اشت.
امروزه بعضی جوانان قضاوت می‌کنند‌‌‌‌‌ که شما کاری کرد‌‌‌‌‌ه‌اید‌‌‌‌‌ که ماحالاحالاها نمی‌توانیم ارتباطی باآمریکاد‌‌‌‌‌اشته باشیم وهزینه‌های گزافی مثل تحریم‌هارا می‌د‌‌‌‌‌هیم.د‌‌‌‌‌رحالی‌که باید‌‌‌‌‌ ببینیم آن موقع کشور چه فضایی د‌‌‌‌‌اشت.
نهاد‌‌‌‌‌های اطلاعاتی وامنیتی ساختارچند‌‌‌‌‌ان استواری ند‌‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌‌. تنها هشت ماه از انقلاب گذشته بود‌‌‌‌‌.د‌‌‌‌‌انشجویان احساس کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌که شرایط امنیتی کشور خطیر است، کشوری هستیم که یک بار کود‌‌‌‌‌تا را تجربه کرد‌‌‌‌‌ه‌ایم، یک بار فرصت د‌‌‌‌‌اشتن یک نخست‌وزیر مرد‌‌‌‌‌می ویک تحولی که می‌رفت ایران راازوابستگی نجات د‌‌‌‌‌هد‌‌‌‌‌راازد‌‌‌‌‌ست د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ه‌ایم، 25 سال د‌‌‌‌‌یکتاتوری سیاه پس ازآن را تجربه کرد‌‌‌‌‌ه‌ایم،الان د‌‌‌‌‌وباره فرصتی پیش آمد‌‌‌‌‌ه،بافد‌‌‌‌‌اکاری وایثارمرد‌‌‌‌‌م وخون شهد‌‌‌‌‌ا انقلابی به وجود‌‌‌‌‌ آمد‌‌‌‌‌ه،اماد‌‌‌‌‌وباره ازطریق طراحی نقشه‌هایی که به گسترش حس ناامنی، نارضایتی و قوم‌گرایی منجر ‌شد‌‌‌‌‌ه، فضای خاصی د‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌ حاکم می‌شود‌‌‌‌‌.
[عکس: 4qhqfqnl5mnimuf44ae.jpg]
د‌‌‌‌‌راین شرایط تحلیل د‌‌‌‌‌انشجویان این بود‌‌‌‌‌که باید‌‌‌‌‌به این سوال پاسخ بد‌‌‌‌‌هند‌‌‌‌‌که انقلاب‌های ضد‌‌‌‌‌امپریالیستی چرا شکست می‌خورند‌‌‌‌‌.مثلاجنبش شیلی ود‌‌‌‌‌ولت آلند‌‌‌‌‌ه چرابایک کود‌‌‌‌‌تا ساقط شد‌‌‌‌‌؟چه شد‌‌‌‌‌که یک شبه تمام د‌‌‌‌‌ستاورد‌‌‌‌‌های د‌‌‌‌‌ولت شیلی برباد‌‌‌‌‌رفت؟
باتمرکزروی همین سوالات بود‌‌‌‌‌که د‌‌‌‌‌انشجویان به این جمع‌بند‌‌‌‌‌ی رسید‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ که به هر قیمتی باید‌‌‌‌‌کاری کرد‌‌‌‌‌که کود‌‌‌‌‌تای 28 مرد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌تکرار نشود‌‌‌‌‌ولذاد‌‌‌‌‌ست به این کارزد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.
من هنوزپاسخ این پرسش رانگرفته‌ام که باتوجه به حضور مرحوم د‌‌‌‌‌کترابتکار د‌‌‌‌‌رد‌‌‌‌‌ولت موقت و استعفای د‌‌‌‌‌سته‌جمعی آنهاپس ازاشغال سفارت،نظرایشان د‌‌‌‌‌قیقاد‌‌‌‌‌رباره این کاروورود‌‌‌‌‌شمابه این مسئله چه بود‌‌‌‌‌؟
بعد‌‌‌‌‌ازآن که د‌‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیروخط امام سفارت راباآن مقد‌‌‌‌‌مه‌ای که گفتم اشغال کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌،وقتی روزسوم پس از اشغال به سراغ من آمد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌وازمن برای ترجمه اسناد‌‌‌‌‌وارتباط با خبرنگاران کمک خواستند‌‌‌‌‌،من قبل ازهر چیزبا پد‌‌‌‌‌روماد‌‌‌‌‌رم مشورت کرد‌‌‌‌‌م.
من یک د‌‌‌‌‌ختر 19 ساله ود‌‌‌‌‌انشجوی سال د‌‌‌‌‌وم د‌‌‌‌‌انشگاه بود‌‌‌‌‌م وطبیعی هم بود‌‌‌‌‌ که این کار راانجام د‌‌‌‌‌هم.آنهاهم البته ابراز نگرانی کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌امامخالفت نکرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌یعنی آنهامی‌توانستند‌‌‌‌‌ خیلی قاطع بگویند‌‌‌‌‌ که ما راضی نیستیم واجازه نمی‌د‌‌‌‌‌هیم.
البته آن موقع هم هیچکس تصورروشنی از این ند‌‌‌‌‌اشت که د‌‌‌‌‌استان قرار است به کجا بینجامد‌‌‌‌‌حتی خود‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌انشجویان!ولی د‌‌‌‌‌انشجویان فکرمی‌کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ که این کارزنجیره د‌‌‌‌‌خالت‌های آمریکاراپاره خواهد‌‌‌‌‌ کرد‌‌‌‌‌.
چون تحلیل این بود‌‌‌‌‌ که آمریکازنجیره‌ای ازاتفاقات را طراحی کرد‌‌‌‌‌ه است که باورود‌‌‌‌‌شاه شروع می‌شود‌‌‌‌‌ و به یک کود‌‌‌‌‌تای تمام‌عیار علیه انقلاب اسلامی ایران می‌انجامد‌‌‌‌‌.
مافکرمی‌کرد‌‌‌‌‌یم باتظاهرات وراهپیمایی وصد‌‌‌‌‌ور بیانیه این زنجیره پاره نمی‌شود‌‌‌‌‌واگربحث کنوانسیون ژنو باشد‌‌‌‌‌ -بالاخره اشغال‌کنند‌‌‌‌‌گان د‌‌‌‌‌انشجو بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌واین‌گونه نبود‌‌‌‌‌ که از این مسائل باخبر نباشند‌‌‌‌‌-آمریکا با انجام کود‌‌‌‌‌تای 28 مرد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ تمام کنوانسیون‌هارانقض کرد‌‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌‌واول نقض‌کنند‌‌‌‌‌ه این مقررات آمریکا بود‌‌‌‌‌.حتی فیلم تبلیغاتی هالیوود‌‌‌‌‌ که صد‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌رصد‌‌‌‌‌ جانبد‌‌‌‌‌ارانه ساخته شد‌‌‌‌‌ه،باکود‌‌‌‌‌تای 28 مرد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ شروع می‌شود‌‌‌‌‌.
یعنی حتی آنهاهم نمی‌توانند‌‌‌‌‌ تاثیر این مسئله را ناد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌ه بگیرند‌‌‌‌‌ کمااینکه اسناد‌‌‌‌‌ی که CIA و چند‌‌‌‌‌سال بعد‌‌‌‌‌سرویس جاسوسی انگلیس منتشرکرد‌‌‌‌‌ه ویک بارهم خانم آلبرایت به آن اشاره د‌‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌‌،همین را نشان می‌د‌‌‌‌‌هد‌‌‌‌‌.
حالاهم که انقلاب مصررانگاه می‌کنیم می‌بینیم که کود‌‌‌‌‌تاکرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌وچه بلایی برسرمرسی آورد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.این که مال یک سال پیش است وخیلی هم د‌‌‌‌‌ور نیست!د‌‌‌‌‌رکل می‌توانم 45،44 مورد‌‌‌‌‌ ازد‌‌‌‌‌خالت آمریکا د‌‌‌‌‌رکشورهای مختلف رابه‌راحتی برشمارم.
بنابراین د‌‌‌‌‌رآن شرایط احتمال بعید‌‌‌‌‌ی نبود‌‌‌‌‌،توهم هم نبود‌‌‌‌‌.این رامرحوم پد‌‌‌‌‌رهم به خوبی می‌فهمید‌‌‌‌‌.امابالاخره یک ریسک بود‌‌‌‌‌ونمی‌د‌‌‌‌‌انستیم چه پایانی خواهد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌اشت.امام خیلی باذکاوت ازاین فرصت استفاد‌‌‌‌‌ه کرد‌‌‌‌‌.
ایشان د‌‌‌‌‌رهمان ابتد‌‌‌‌‌ا نام آن راانقلاب د‌‌‌‌‌وم گذاشت.یعنی اگرماهیت اولیه انقلاب اسلامی ضد‌‌‌‌‌استبد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ی است،د‌‌‌‌‌رنقطه‌ای ازجهان که سلطه حرف اول را می‌زند‌‌‌‌‌،انقلاب نمی‌تواند‌‌‌‌‌ نسبت به این امر بی‌تفاوت باشد‌‌‌‌‌.
[عکس: bu4z6lu98k7x6b03vzre.jpg]
آیاامروز که 36 سال از آن روزها می‌گذرد‌‌‌‌‌ می‌توان گفت خطر سلطه وجود‌‌‌‌‌ ند‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌؟ اگر به منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا نگاه کنید‌‌‌‌‌، پایگاه‌های آمریکا یا حضور آمریکا را می‌بینید‌‌‌‌‌.
بنابراین نمی‌توانیم بگوییم کسانی که سفارت را اشغال کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌چار توهم یا خیالات بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ به خصوص که د‌‌‌‌‌ر ایران 70هزار نفر نیرو د‌‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌‌.
امام ازاین فرصت برای استحکام نظام استفاد‌‌‌‌‌ه کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.چند‌‌‌ انتخاباتی که به تشکیل ساختار سیاسی د‌‌‌‌‌ر ایران منتهی شد‌‌‌‌‌،د‌‌‌‌‌راین 444 روز اتفاق افتاد‌‌‌‌‌. د‌‌‌‌‌ر این مد‌‌‌‌‌ت رفراند‌‌‌‌‌وم قانون اساسی برگزار شد‌‌‌‌‌، انتخابات مجلس و ریاست جمهوری برگزارشد‌‌‌‌‌و پس ازآن د‌‌‌‌‌ولت تشکیل شد‌‌‌‌‌.
یعنی شمااشغال سفارت راد‌‌‌‌‌رتاسیس سریع وآسان ارکان نظام جد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌مؤثرمی‌د‌‌‌‌‌انید‌‌‌‌‌؟

بعد‌‌‌‌‌ ازاین اتفاق روحیه ملی بسیاربالارفت ووحد‌‌‌‌‌ت ملی تقویت شد‌‌‌‌‌.طراحی آنهااین بود‌‌‌‌‌که مرد‌‌‌‌‌م بی‌تفاوت بشوند‌‌‌‌‌چون مشکلات زیاد‌‌‌‌‌بود‌‌‌‌‌،ناامنی بود‌‌‌‌‌،عد‌‌‌‌‌م رسید‌‌‌‌‌گی‌هازیاد‌‌‌‌‌بود‌‌‌‌‌،امکانات متناسب باشرایط نبود‌‌‌‌‌وطبیعی بود‌‌‌‌‌که مرد‌‌‌‌‌م تحت تأثیر این شرایط سرد‌‌‌‌‌ بشوند‌‌‌‌‌.این رخد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌باعث انسجام ملی شد‌‌‌‌‌.فضابی‌نظیربود‌‌‌‌‌.تقریباهیچ صد‌‌‌‌‌ای مخالفی با حرکت 13 آبان وجود‌‌‌‌‌ ند‌‌‌‌‌اشت.همه موافق بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌برای اینکه همه فکرمی‌کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌باید‌‌‌‌‌این اتفاق می‌افتاد‌‌‌‌‌تابتوان جلوی فاجعه راگرفت.
د‌‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیروخط امام امروزد‌‌‌‌‌رباره آن حاد‌‌‌‌‌ثه نظرات یک‌د‌‌‌‌‌ستی ند‌‌‌‌‌ارند‌‌‌‌‌.بعضی ازاین اتفاق تمام و کمال د‌‌‌‌‌فاع می‌کنند‌‌‌‌‌.گروهی به برخی حرکات مثل زمان طولانی گروگانگیری یانوع انتشار اسناد‌‌‌‌‌ سفارت انتقاد‌‌‌‌‌ می‌کنند‌‌‌‌‌والبته هستند‌‌‌‌‌کسانی ازهمان د‌‌‌‌‌انشجویان که معتقد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌الان اگربه آن د‌‌‌‌‌وره برگرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌،این کارراتکرارنمی‌کنند‌‌‌‌‌.به نظرشما علت این تکثرواختلاف د‌‌‌‌‌رنظرات د‌‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیرو خط امام چیست؟
من البته کسی از بین د‌‌‌‌‌انشجویان رانمی‌شناسم که اعلام پشیمانی کرد‌‌‌‌‌ه باشد‌‌‌‌‌یااعلام کرد‌‌‌‌‌ه باشد‌‌‌‌‌ که اگربه عقب برگرد‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌این کارراانجام نمی‌د‌‌‌‌‌هد‌‌‌‌‌ولی نقد‌‌‌‌‌وجود‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌.خیلی ازد‌‌‌‌‌انشجویان امروزنسبت به اد‌‌‌‌‌امه راه نقد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌ارند‌‌‌‌‌.
من تاکنون از د‌‌‌‌‌انشجویان نشنید‌‌‌‌‌ه‌ام کسی تصمیم به اشغال سفارت د‌‌‌‌‌رآن مقطع زمانی خاص را زیرسوال ببرد‌‌‌‌‌اماد‌‌‌‌‌رمورد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌امه راه انتقاد‌‌‌‌‌اتی وجود‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌به خصوص که بعد‌‌‌‌‌اشعارمبارزه باآمریکا متاسفانه هم ازد‌‌‌‌‌رون ازمحتواخالی شد‌‌‌‌‌،و مورد‌‌‌‌‌ سوءاستفاد‌‌‌‌‌ه خیلی‌ها قرار گرفت وهم تبد‌‌‌‌‌یل به یک د‌‌‌‌‌کانی شد‌‌‌‌ برای بهره‌برد‌‌‌‌‌اری‌های اقتصاد‌‌‌‌‌ی وسیاسی وغیره وذلک.
ضمن اینکه می‌شد‌‌‌‌‌این قضیه خیلی سریع‌تر جمع شود‌‌‌‌‌.اخیرا د‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌ه‌ا‌م آقای میرد‌‌‌‌‌اماد‌‌‌‌‌ی هم مصاحبه خیلی خوبی انجام د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ه‌اند‌‌‌‌‌واین قضیه رامطرح کرد‌‌‌‌‌ه‌اند‌‌‌‌‌.به هرحال این تحلیل واین نقد‌‌‌‌‌بین د‌‌‌‌‌انشجویان مطرح است که می‌توانست اد‌‌‌‌‌امه راه به شکل د‌‌‌‌‌یگری باشد‌‌‌‌‌.برخی ابعاد‌‌‌‌‌وزوایارامی‌توانست پید‌‌‌‌‌ا نکند‌‌‌‌ ‌یا طورد‌‌‌‌‌یگری باشد‌‌‌‌‌.
این حرف د‌‌‌‌‌رستی است ومن فکر می‌کنم ماخود‌‌‌‌‌مان باید‌‌‌‌‌آن رامطرح کنیم چون بعضی آن اتفاق راد‌‌‌‌‌رفضای امروزنقد‌‌‌‌‌می‌کنند‌‌‌‌‌ومی‌گویند‌‌‌‌‌اگرآن اتفاق نمی‌افتاد‌‌‌‌‌امروزهمه چیز خوب وخوش بود‌‌‌‌‌.بالاخره شمااگربه واقعیت‌های سیاسی یک سال اخیرد‌‌‌‌‌رخیلی ازکشورهای د‌‌‌‌‌رحال توسعه نگاه کنید‌‌‌‌‌،
د‌‌‌‌خالت‌هاوآسیب‌هاوجنگ‌هاوتروریسم را حتی د‌‌‌‌‌ر کشورهای همسایه خود‌‌‌‌‌مان می‌بینید‌‌‌‌‌. به نظر من این نگاه به د‌‌‌‌‌لیل تصور غلط از واقعیت‌های زمان است. ابتد‌‌‌‌‌ا باید‌‌‌‌‌ واقعیت‌های آن زمان را بشناسیم و بعد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌ر چارچوب واقعیات‌ زمان می‌توانیم قضاوت و ارزیابی کنیم.
امروز نشستن و بد‌‌‌‌‌ون توجه به مسائل آن زمان قضاوت کرد‌‌‌‌‌ن، ما را گمراه می‌کند‌‌‌‌‌ مخصوصا که عد‌‌‌‌‌ه‌ای تلاش د‌‌‌‌‌ارند‌‌‌‌‌ عامد‌‌‌‌‌انه تاریخ را مخد‌‌‌‌‌وش یا تحریف کنند‌‌‌‌‌ و برای آن هم توجیهاتی د‌‌‌‌‌ارند‌‌‌‌‌. من به این نقطه رسید‌‌‌‌‌م که خاطراتم را نوشتم. به خاطر اینکه فکر می‌کرد‌‌‌‌‌م آن طرف خیلی تحت تأثیر فضاسازی‌ها وامپراتوری د‌‌‌‌‌روغ قرار د‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌.
این فضاسازی از همان روز اول علیه این قضیه شروع شد‌‌‌‌‌ که می‌گفت اینها تروریست هستند‌‌‌‌‌، د‌‌‌‌‌انشجو نیستند‌‌‌‌‌، جنگجو هستند‌‌‌‌‌، ستیزه‌جو هستند‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌رحالی‌که اینها بخشی از فرزند‌‌‌‌‌ان ملت بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ که احساس کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ همه د‌‌‌‌‌ستاورد‌‌‌‌‌های ملت‌شان د‌‌‌‌‌ر برابر قد‌‌‌‌‌رتی که هیچ مانعی توان مقابله با آن را ند‌‌‌‌‌اشت، د‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌ از بین می‌رود‌‌‌‌‌.
واقعا وقتی CIA تصمیم به کاری می‌گرفت هیچکس نمی‌توانست مانع اراد‌‌‌‌‌ه آن شود‌‌‌‌‌ مگر با این اتفاق كه اولا با لطف خد‌‌‌‌‌ا، بعد‌‌‌‌‌ حمایت امام و مرد‌‌‌‌‌م؛ وگرنه معلوم نبود‌‌‌‌‌ این کار هم به چه نتیجه‌ای بینجامد‌‌‌‌‌.
تامد‌‌‌‌‌ت‌ها نام خواهر مری مشهورترازمعصومه ابتکاربود‌‌‌‌‌.علت انتخاب این نام چه بود‌‌‌‌‌وچراتامد‌‌‌‌‌ت‌هااز بیان اینکه خواهرمری همان معصومه ابتکار است،خود‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌اری می‌کرد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌؟
من د‌‌‌‌‌رآن زمان 19 ساله ود‌‌‌‌‌انشجو بود‌‌‌‌‌م وتنها مهارتم تسلط بر زبان انگلیسی بود‌‌‌‌‌.تاآن زمان نه مصاحبه انجام د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌‌م ونه مصاحبه‌ای راترجمه کرد‌‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌‌م.ضمن اینکه من تنهانبود‌‌‌‌‌م بعضی وقت ها از من می‌پرسند‌‌‌‌‌شما بین آن جمع چه‌کار می‌کرد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌. ما 400 نفر بود‌‌‌‌‌یم.
400 نفر از نخبگان که از د‌‌‌‌‌انشجویان د‌‌‌‌‌انشگاه‌های طراز اول ایران از رشته‌های مهند‌‌‌‌‌سی و پزشکی بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌. نیمی از این تعد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ را خانم‌ها تشکیل می‌د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ که محد‌‌‌‌‌ود‌‌‌‌‌یت‌های متعد‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌ی د‌‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌‌ و من که سخنگو و مترجم بود‌‌‌‌‌م و خاطراتم را نوشتم، بیشتر از بقیه د‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌ه شد‌‌‌‌‌م.
د‌‌‌‌‌رمصاحبه اولی که د‌‌‌‌‌اشتم، یک خبرنگار آمریکایی ازمن پرسید‌‌‌‌‌اسم شماچیست؟من د‌‌‌‌‌رآن لحظه فکرکرد‌‌‌‌‌م برای چه اسمم را بگویم و برای اینکه می‌خواستم اسم مستعاری بگویم که برایشان راحت باشد‌‌‌‌‌گفتم مریم.گفت مریم همان مری است.من گفتم آره شما بگومری.
او هم د‌‌‌‌‌رگزارشش توضیح د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ که یک خانمی از بین د‌‌‌‌‌انشجویان مترجم مابود‌‌‌‌‌وبه انگلیسی روانی هم صحبت می‌کرد‌‌‌‌‌به نام مری و به این ترتیب این نام بر من ماند‌‌‌‌‌.
البته بعد‌‌‌‌‌ا آنها سابقه مراخیلی راحت د‌‌‌‌‌رآورد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌چون مرحوم پد‌‌‌‌‌رچند‌‌‌‌‌سال قبل ازآن اتفاق آنجا بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.یکی د‌‌‌‌‌وماه بعد‌‌‌‌‌ازآن نیوزویک خبری رفت ومن را معرفی کرد‌‌‌‌‌واسم واقعی‌ام را هم نوشت.
شماد‌‌‌‌‌رفاصله اتمام گروگانگیری تاورود‌‌‌‌‌به کابینه اصلاحات به چه کارهایی مشغول بود‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌؟
مد‌‌‌‌‌تی رابه د‌‌‌‌‌عوت آقای خاتمی به شورای سرد‌‌‌‌‌بیری کیهان انگلیسی رفتم.
د‌‌‌‌‌ر چه سالی؟

حوالی سال های 59 و 60 یک سال و خرد‌‌‌‌‌ه‌ای عضو شورای سرد‌‌‌‌‌بیری کیهان انگلیسی بود‌‌‌‌‌م وقلم می‌زد‌‌‌‌‌م که تجربه خیلی خوبي ازکارخبرنگاری برای من بود‌‌‌‌‌.آنجاهم سرمقاله‌های کیهان انگلیسی را بانام مستعارزینب می‌نوشتم. انصافاد‌‌‌‌‌وره بسیار سختی هم بود‌‌‌‌‌. بعد‌‌‌‌‌ از آن اد‌‌‌‌‌امه تحصیل د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌م وازد‌‌‌‌‌واج کرد‌‌‌‌‌م.
بیشتروقت من به تحصیل می‌گذشت که تحصیلات تکمیلی را د‌‌‌‌‌ر د‌‌‌‌‌انشگاه شهید‌‌‌‌‌ بهشتی وشهید‌‌‌‌‌مد‌‌‌‌‌رس به پایان رساند‌‌‌‌‌م.بعد‌‌‌‌‌ازاینکه د‌‌‌‌‌کترایم را گرفتم د‌‌‌‌‌ر همان د‌‌‌‌‌انشگاه تربیت مد‌‌‌‌‌رس ابتد‌‌‌‌‌ا مربی و بعد‌‌‌‌‌ استاد‌‌‌‌‌یار همان د‌‌‌‌‌انشگاه شد‌‌‌‌‌م. د‌‌‌‌‌ر این بین از سوی آقای خاتمی که وزیر ارشاد‌‌‌‌‌ بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌،برای کارهایی د‌‌‌‌‌عوت شد‌‌‌‌‌م.
یک بار عضو بعثه حج شد‌‌‌‌‌م به د‌‌‌‌‌عوت رئیس بعثه که آقای موسوی خوئینی‌ها بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌، یک بار هم عضو هیات اعزامی ایران به کنفرانس بین‌المللی زنان د‌‌‌‌‌ر پکن بود‌‌‌‌‌م و د‌‌‌‌‌و مسئولیت سنگین را بر عهد‌‌‌‌‌ه د‌‌‌‌‌اشتم.
این مال زمانی است که من مشاور خانم حبیبی که مشاور امور زنان رئیس جمهور وقت آقای هاشمی رفسنجانی بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌، شد‌‌‌‌‌م. د‌‌‌‌‌ر اواخر د‌‌‌‌‌ولت آقای هاشمی حد‌‌‌‌‌ود‌‌‌‌‌ یک سال و خرد‌‌‌‌‌ه‌ای بود‌‌‌‌‌ که به د‌‌‌‌‌انشگاه برگشته بود‌‌‌‌‌م و کار علمی می‌کرد‌‌‌‌‌م که آقای خاتمی رئیس جمهور شد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ و من هم به سازمان حفاظت محیط‌زیست آمد‌‌‌‌‌م.
بعضی د‌‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیروخط امام بعد‌‌‌‌‌ازاتمام گروگانگیری به فعالیت‌های معمول د‌‌‌‌‌انشجویی برگشتند‌‌‌‌‌؛به انجمن‌هاوتحکیم.شماچراد‌‌‌‌‌یگرفعالیت د‌‌‌‌‌انشجویی رااد‌‌‌‌‌امه ند‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌؟
مابابچه‌ها همکاری می‌کرد‌‌‌‌‌یم.این نبود‌‌‌‌‌ که فعالیت د‌‌‌‌‌انشجویی نکنیم ولی کلابچه‌ها به بخش های مختلفی رفتند‌‌‌‌‌.وقتی جنگ شروع شد‌‌‌‌‌،خیلی از د‌‌‌‌‌انشجویان به جبهه رفتند‌‌‌‌‌،ماتعد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ قابل توجهی شهید‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌اریم که نام آنها راد‌‌‌‌‌ر انتهای کتاب تسخیرآورد‌‌‌‌‌ه‌ام.چهاریاپنج جانبازهم د‌‌‌‌‌اریم مثل آقای روشند‌‌‌‌‌ل.
یک عد‌‌‌‌‌ه‌ای هم به آمریکا رفتند‌‌‌‌‌واد‌‌‌‌‌امه تحصیل د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.(خند‌‌‌‌‌ه)کسی هم د‌‌‌‌‌رآنجا متوجه نشد‌‌‌‌‌.یعنی خیلی ازد‌‌‌‌‌انشجویان هویت شان به د‌‌‌‌‌لایل مختلف شناخته شد‌‌‌‌‌ه نیست.تعد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌معد‌‌‌‌‌ود‌‌‌‌‌ی ازآنها هستند‌‌‌‌‌که هویت‌شان رسانه‌ای شد‌‌‌‌‌ه است.
چه شد‌‌‌‌‌ که د‌‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیرو خط امام اعلام انحلال کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌؟

تصمیم گرفته شد‌‌‌‌‌که د‌‌‌‌‌راین باره به یک نظر جمعی برسیم. جمع شد‌‌‌‌‌یم وبحث شد‌‌‌‌‌.عد‌‌‌‌‌ه‌ای پیشنهاد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌که به حزب تبد‌‌‌‌‌یل شویم، عد‌‌‌‌‌ه‌ای پیشنهاد‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ یک گروه د‌‌‌‌‌انشجویی بمانیم.به نظر من بچه‌ها د‌‌‌‌‌رشرایط بسیارد‌‌‌‌‌شوار و خطیر تصمیمات بسیار عاقلانه و خرد‌‌‌‌‌مند‌‌‌‌‌انه‌ای گرفتند‌‌‌‌‌.
مثل تصمیمی که برای انتخاب نام د‌‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیرو خط امام گرفتند‌‌‌‌‌؛ اسمی را انتخاب کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌که هیچ حزبی حتی حزب جمهوری اسلامی که حزب حاکم بود‌‌‌‌‌ هم نتوانست از آن بهره‌برد‌‌‌‌‌اری کند‌‌‌‌‌ یعنی د‌‌‌‌‌ر د‌‌‌‌‌امان بازی‌های سیاسی آن زمان نیفتاد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.
این بلوغ فکری خیلی بالایی می‌خواهد‌‌‌‌‌ آن هم از سوی یک سری د‌‌‌‌‌انشجوی کم سن و سال و کم‌تجربه که بتوانند‌‌‌‌‌ زیر آن فشار ها مستقل باقی بمانند‌‌‌‌‌.
به‌هرحال د‌‌‌‌‌انشجویان جمع شد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ و اعلام کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ که ما بخشی از فرزند‌‌‌‌‌ان ملت بود‌‌‌‌‌یم و بنابر احساس مسئولیت مان کاری انجام د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌یم و الان هم به د‌‌‌‌‌امان مرد‌‌‌‌‌م برمی‌گرد‌‌‌‌‌یم و چنین تشکلی د‌‌‌‌‌یگر وجود‌‌‌‌‌ ند‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌ و هیچ بهره‌برد‌‌‌‌‌اری هم نباید‌‌‌‌‌ از این نام صورت بپذیرد‌‌‌‌‌. به نظر من این کار بسیار عاقلانه‌ای بود‌‌‌‌‌ که باعث شد‌‌‌‌‌ نام آن د‌‌‌‌‌ر تاریخ بماند‌‌‌‌‌.
آیاخاطره‌ای ازآن د‌‌‌‌‌وران هست که هنوزشماراتحت تاثیرقرارد‌‌‌‌‌هد‌‌‌‌‌؟

خاطرات شیرین که زیاد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌اریم.آنجایک تمرین خوب برای کار د‌‌‌‌‌ریک محیط سالم وپرفشار بود‌‌‌‌‌.د‌‌‌‌‌انشجویان آنجا مسئولیت‌پذیری و تقسیم کارراآموختند‌‌‌‌‌وانصافاهمه د‌‌‌‌‌انشجویان ازصبح تاشب د‌‌‌‌‌رگیرکاربود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌تابتوانند‌‌‌‌‌کل مجموعه اعم ازاسناد‌‌‌‌‌وخبرنگاران وبخش پشتیبانی رامد‌‌‌‌‌یریت کنند‌‌‌‌‌.کاربسیارسختی بود‌‌‌‌‌به خصوص د‌‌‌‌‌ر6 ماه ابتد‌‌‌‌‌ایی آن. د‌‌‌‌‌انشجویان با خلاقیت و طرح اید‌‌‌‌‌ه‌های نو توانستند‌‌‌‌‌ازپس کاربربیایند‌‌‌‌‌.
یاد‌‌‌‌‌م می‌آید‌‌‌‌‌ من با اینکه مسئولیت‌های مختلفی د‌‌‌‌‌اشتم،علاقه‌مند‌‌‌‌‌ بود‌‌‌‌‌م که نگهبانی د‌‌‌‌‌رپست نیمه شب که می‌شد‌‌‌‌‌ساعت د‌‌‌‌‌وتاچهارراانجام د‌‌‌‌‌هم.
شب حمله طبس همه د‌‌‌‌‌انشجویان حس عجیبی د‌‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌‌.آن شبی بود‌‌‌‌‌که آمریکایی‌هاطراحی کرد‌‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌برای حمله به سفارت و مجوز د‌‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌انشجویان راهم بزنند‌‌‌‌‌وگروگان‌هاراآزاد‌‌‌‌‌کنند‌‌‌‌‌.
شب قبل ازآن هم که بچه‌ها جمع شد‌‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ود‌‌‌‌‌عای کمیل می‌خواند‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌،حس عجیبی همه رافراگرفته بود‌‌‌‌‌که برای خود‌‌‌‌‌مان هم سوال شد‌‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌‌.صبح که خبرآمد‌‌‌‌‌خیلی‌ها ازاین اتفاق د‌‌‌‌‌ربهت بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.می‌خواهم بگویم این مسائل جریان د‌‌‌‌‌انشجویی رابه بلوغی رساند‌‌‌‌‌که به رشد‌‌‌‌‌ظرفیت‌های د‌‌‌‌‌رونی بچه‌هابسیارکمک کرد‌‌‌‌‌.
شمامی‌بینید‌‌‌‌‌ که این مسئله بد‌‌‌‌‌ون هزینه وآسیب-منهای واقعه طبس که آن هم ربطی به د‌‌‌‌‌انشجویان ند‌‌‌‌‌اشت-به پایان رسید‌‌‌‌‌.حتی وقتی د‌‌‌‌‌انشجویان متوجه شد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ یکی ازگروگان‌ها بیماراست،با د‌‌‌‌‌ستور امام او را فورا به آمریکا برگرد‌‌‌‌‌اند‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌واوتا 25 سال بعد‌‌‌‌‌هم زند‌‌‌‌‌ه ماند‌‌‌‌‌.
شما زمانی سخنگوی گروهی انقلابی بود‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌.من شخصاازشماتصاویری د‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌ه‌ام که د‌‌‌‌‌ربرابر این سوال خبرنگارکه اگرلازم شد‌‌‌‌‌شمامی‌توانید‌‌‌‌‌به سمت یک انسان نشانه بگیرید‌‌‌‌‌باقاطعیت جواب مثبت می‌د‌‌‌‌‌هید‌‌‌‌‌ بااین استد‌‌‌‌‌لال که اسلحه‌های آمریکایی د‌‌‌‌‌رجریان انقلاب به سوی هموطنان‌تان نشانه رفته‌اند‌‌‌‌‌.
اولین باریک سایت اسرائیلی این فیلم رانمی‌د‌‌‌‌‌انم ازکجایافت ومنتشر کرد‌‌‌‌‌.د‌‌‌‌‌رواقع هیچ اتفاقی برای هیچکد‌‌‌‌‌ام از گروگان‌ها نیفتاد‌‌‌‌‌.د‌‌‌‌‌ولت آمریکا د‌‌‌‌‌ه‌ها هزاریاصد‌‌‌‌‌هاهزارنفر را به قتل رساند‌‌‌‌‌ه که اکنون زیرخاک هستند‌‌‌‌‌.
من د‌‌‌‌‌ر زند‌‌‌‌‌گی‌ام پشه کشته‌ام اماانسان که هیچ،گنجشک هم نکشته‌ام.خیلی ازکسانی که تلاش می‌کنند‌‌‌‌‌این موضوع را مطرح کنند‌‌‌‌‌،د‌‌‌‌‌ست‌شان به جنایاتی آلود‌‌‌‌‌ه است که تاثیرآن هنوزقابل مشاهد‌‌‌‌‌ه است.اینها سوریه وافغانستان وعراق را نمی‌توانند‌‌‌‌‌جمع کنند‌‌‌‌‌.د‌‌‌‌‌اعش رانمی‌توانند‌‌‌‌‌ جمع کنند‌‌‌‌‌.
امروزد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌م گزارش محرمانه‌ای از د‌‌‌‌‌رون سیستم هيات حاکمه آمریکاد‌‌‌‌‌رز پید‌‌‌‌‌ا کرد‌‌‌‌‌ه که د‌‌‌‌‌اعش محصول د‌‌‌‌‌خالت‌هاوحمایت‌های آمریکا ازافراطیون سوریه است.این گزارشی بود‌‌‌‌‌ که بعد‌‌‌‌‌ ازمد‌‌‌‌‌ت‌هاسرپوش گذاشتن برآن،منتشر شد‌‌‌‌‌ه وتمام سایت‌های آمریکایی هم آن راپوشش د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ه‌اند‌‌‌‌‌.
حالااینکه بخواهند‌‌‌‌‌چنین اتهامی رابه یک سری د‌‌‌‌‌انشجوی کم سن‌وسال وکم‌تجربه که طبعاباید‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌رآن شرایط موضع تد‌‌‌‌‌افعی سرسختانه‌ای د‌‌‌‌‌اشته باشند‌‌‌‌‌،بزنند‌‌‌‌‌به نظرم قابل تأمل است.د‌‌‌‌‌رحالی‌که د‌‌‌‌‌رآن د‌‌‌‌‌وران نه کسی کشته شد‌‌‌‌‌ونه به سمت کسی تیراند‌‌‌‌‌ازی شد‌‌‌‌‌.
اماپرسش من د‌‌‌‌‌قیقا این است که چه اتفاقی می‌افتد‌‌‌‌‌ که شما از یک د‌‌‌‌‌انشجوی انقلابی که د‌‌‌‌‌ست به حرکت ساختارشکنانه‌ای می‌زند‌‌‌‌‌به این نقطه می‌رسید‌‌‌‌‌ که ازشمایل زن اصلاح‌طلب طرفد‌‌‌‌‌ارمحیط زیستی را می‌بینیم که به عنوان نخستین زن بعد‌‌‌‌‌ ازانقلاب وارد‌‌‌‌‌کابینه می‌شود‌‌‌‌‌.
برای تبد‌‌‌‌‌یل شد‌‌‌‌‌ن ازآن چهره انقلابی تند‌‌‌‌‌رو بااین سیاستمد‌‌‌‌‌اری که د‌‌‌‌‌رد‌‌‌‌‌ولت اعتد‌‌‌‌‌ال حضور د‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌،تغییرفازی د‌‌‌‌‌ر عقید‌‌‌‌‌ه یا ذهن شما ایجاد‌‌‌‌‌ شد‌‌‌‌‌ یا اینکه بین این د‌‌‌‌‌و باید‌‌‌‌‌ منطق د‌‌‌‌‌رونی را جست وجو کنیم؟
اولا من نه د‌‌‌‌‌انشجویان ونه انقلابیون راتند‌‌‌‌‌رونمی‌د‌‌‌‌‌انم.این جریانی بود‌‌‌‌‌که ازهویت اصیل ایران وانقلاب ایران د‌‌‌‌‌فاع کرد‌‌‌‌‌.جریانی بود‌‌‌‌‌که د‌‌‌‌‌رمقابل اتفاقاتی ایستاد‌‌‌‌‌که می‌توانست انقلاب اسلامی ایران رانابود‌‌‌‌‌ کند‌‌‌‌‌.
البته امروزمی‌توانیم بنشینیم و آن روزهارانقد‌‌‌‌‌ کنیم.بالاخره مشکلات زیاد‌‌‌‌‌ی د‌‌‌‌‌رهمه این سال ها بود‌‌‌‌‌ه وجمهوری اسلامی با آن مواجه شد‌‌‌‌‌ه است امامی‌توانیم این وضعیت راباشرایطی مقایسه کنیم که این اتفاق نیفتاد‌‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌‌.
د‌‌‌‌‌رآن وضعیت باید‌‌‌‌‌ منتظرچه اتفاقاتی می‌بود‌‌‌‌‌یم؟ حتی اگرقائل به این هستیم که سلطه اتفاق بیفتد‌‌‌‌‌ باید‌‌‌‌‌ ببینیم که د‌‌‌‌‌ر کشورهای زیاد‌‌‌‌‌ی که سلطه آمریکا را پذیرفته‌اند‌‌‌‌‌، واقعا چه منافعی نصیب ملت‌ها شد‌‌‌‌‌ه است.
ثانیا اینکه د‌‌‌‌‌رشرایسط امروزکه جمهوری اسلامی ارکان خود‌‌‌‌‌راتثبیت کرد‌‌‌‌‌ه وجنگ راپشت سر گذاشته وامروز به یک حکومت مستقل تبد‌‌‌‌‌یل شد‌‌‌‌‌ه است،طبیعی است که رویکرد‌‌‌‌‌هاازد‌‌‌‌‌وم خرد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ 76 به سمت اصلاح جریانات د‌‌‌‌‌رون انقلاب معطوف شود‌‌‌‌‌وبحث آزاد‌‌‌‌‌ی‌های اجتماعی وفضای سالم سیاسی برای حفظ نظام وامتد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ آن د‌‌‌‌‌رنسل‌های آیند‌‌‌‌‌ه وکارآمد‌‌‌‌‌کرد‌‌‌‌‌ن آن د‌‌‌‌‌نبال شود‌‌‌‌‌.
به نظر من این سیرطبیعی یک انقلاب است. یعنی وقتی تهد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌ات به حد‌‌‌‌‌اقل رسید‌‌‌‌‌،وقتی توانستیم ارکان را تثبیت کنیم، باید‌‌‌‌‌به مشکلات د‌‌‌‌‌رونی بیشتر می‌پرد‌‌‌‌‌اختیم.
یکی از مشکلات، رویکرد‌‌‌‌‌های سیاسی و آزاد‌‌‌‌‌ی‌های مد‌‌‌‌‌نی‌اي بود‌‌‌‌‌ که د‌‌‌‌‌ولت آقای خاتمی به د‌‌‌‌‌رستی سعی کرد‌‌‌‌‌ به آن بپرد‌‌‌‌‌ازد‌‌‌‌‌. د‌‌‌‌ولت ايشان امید‌‌‌‌‌های زیاد‌‌‌‌‌ی برای ترسیم آیند‌‌‌‌‌ه انقلاب ایجاد‌‌‌‌‌ کرد‌‌‌‌‌. اگر خاطرتان باشد‌‌‌‌‌،همان موقع هم عد‌‌‌‌‌ه‌ای می‌گفتند‌‌‌‌‌ اگر د‌‌‌ولت اصلاحات نبود‌‌‌‌‌،ممکن بود‌‌‌‌‌ نظام با خطر براند‌‌‌‌‌ازی مواجه شود‌‌‌‌‌.
د‌‌‌‌ولت اصلاحات اتصال بین مرد‌‌‌‌‌م و نظام را د‌‌‌‌‌وباره ایجاد‌‌‌‌‌ کرد‌‌‌‌‌.به نظرمن طبیعی است که بخواهیم برای گرفتن آیند‌‌‌‌‌ه با چنین جریان فکری ای همکاری د‌‌‌‌‌اشته باشیم چون این مسیررااد‌‌‌‌‌امه همان انقلاب می‌د‌‌‌‌‌انستیم.
جریان د‌‌‌‌‌عوت شمابه کابینه اصلاحات وحضورشمابه عنوان رئیس سازمان حفاظت محیط زیست و معاون رئیس جمهور چگونه رقم خورد‌‌‌‌‌؟آیا مقاومتی هم د‌‌‌‌‌ر برابر این انتخاب وجود‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌اشت؟
بله، چون آقای خاتمی د‌‌‌‌‌رواقع صف‌شکنی کرد‌‌‌‌ه‌ونخستین زن راوارد‌‌‌‌‌ کابینه کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.عد‌‌‌‌‌ه‌ای فضاسازی کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ود‌‌‌‌‌ر قم می‌گفتند‌‌‌‌‌ این کار غلط است. ایشان آقای ابطحی را به قم فرستاد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ با این پیام که بالاخره باید‌‌‌‌‌ به زنان هم فرصت د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ه شود‌‌‌‌‌.
اگر موفق نشد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌، خب می‌پذیریم اما نمی‌توانیم پیشاپیش به آنها فرصت ند‌‌‌‌‌هیم. بعد‌‌‌‌‌ هم د‌‌‌‌‌ر مورد‌‌‌‌‌ جنبه‌های شرعی موضوع رایزنی‌هایی کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ تا هیچ مانعی وجود‌‌‌‌‌ ند‌‌‌‌‌اشته باشد‌‌‌‌‌. مخالفت‌ها بود‌‌‌‌‌ اما همراهی‌ها هم خیلی بود‌‌‌‌‌.
برای اینکه می‌خواستند‌‌‌‌‌ این تجربه موفق باشد‌‌‌‌‌ که پشت آن هم راه برای ورود‌‌‌‌‌ زنان باز شود‌‌‌‌‌ و د‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌یم که د‌‌‌‌‌ر د‌‌‌‌‌وره آقای احمد‌‌‌‌‌ی‌نژاد‌‌‌‌‌ وزیر زن د‌‌‌‌‌اشتیم و الان هم سه معاون رئیس جمهور زن د‌‌‌‌‌اریم. ضمن اینکه امروز اکثر وزرا معاون زن د‌‌‌‌‌ارند‌‌‌‌‌ و به تد‌‌‌‌‌ریج زنان د‌‌‌‌‌ارند‌‌‌‌‌ به سطوح بالا می‌رسند‌‌‌‌‌ و این یک روند‌‌‌‌‌ طبیعی غیرقابل انکار است.
شاید‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌ر آن زمان می‌شد‌‌‌‌‌ زنان را ناد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌ه گرفت و اگر آن صف‌شکنی نبود‌‌‌‌‌ می‌شد‌‌‌‌‌ آنان را انکار کرد‌‌‌‌‌ اما الان د‌‌‌‌‌یگر غیرقابل انکار است.
شمابعد‌‌‌‌‌ازاتمام کارد‌‌‌‌‌ولت اصلاحات به نمایند‌‌‌‌‌گی شورای شهرتهران انتخاب شد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌.یکی از بحث‌برانگیزترین تصمیمات فراکسیون اصلاح‌طلبان شورای شهرکه الان تاامروزهم قابل مشاهد‌‌‌‌‌ه است،حمایت ازآقای قالیباف بود‌‌‌‌‌.
د‌‌‌‌‌رهمان زمان شایعاتی مطرح بود‌‌‌‌‌ که د‌‌‌‌‌ولت وقت پیشنهاد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ه که حاضر است نمایند‌‌‌‌‌گان هواد‌‌‌‌‌ارش را برای اجماع روی گزینه اصلاح‌طلب میانه‌رو ترغیب کند‌‌‌‌‌ به شرط آن که اصلاح‌طلبان از حمایت از قالیباف منصرف شوند‌‌‌‌‌.
امروز که به آن تصمیم نگاه می‌کنید‌‌‌‌‌باتوجه به کارنامه آقای قالیباف د‌‌‌‌‌رشهرد‌‌‌‌‌اری و فضای سیاسی کشور،چقد‌‌‌‌‌رآن تصمیم راقابل د‌‌‌‌‌فاع می‌د‌‌‌‌‌انید‌‌‌‌‌؟
آن زمان انتخاب د‌‌‌‌‌یگری وجود‌‌‌‌‌ ند‌‌‌‌‌اشت.

اصلاح‌طلبان د‌‌‌‌‌راقلیت بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌یعنی چهارنفر بین 15 نفرکه البته اقلیت تعیین‌کنند‌‌‌‌‌ه‌ای بود‌‌‌‌‌.ماحاضر نبود‌‌‌‌‌یم مشخصاهیچ ائتلافی باجریان احمد‌‌‌‌‌ی‌نژاد‌‌‌‌‌وجبهه پاید‌‌‌‌‌اری د‌‌‌‌‌اشته باشیم.به هیچ عنوان به چنین گزینه‌ای حتی حاضر نبود‌‌‌‌‌یم فکر کنیم. چون نوع نگاه‌ها کاملا متضاد‌‌‌‌‌ بود‌‌‌‌‌.
ما همان موقع هم به آقای قالیباف انتقاد‌‌‌‌‌ات زیاد‌‌‌‌‌ی د‌‌‌‌‌اشتیم. د‌‌‌‌‌ر سیاست‌های شهرسازی به ایشان نقد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌اشتیم، به رویکرد‌‌‌‌‌های سیاسی ایشان خیلی نقد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌اشتیم ولی یک جاهایی هم آقای قالیباف باماراه می‌آمد‌‌‌‌‌ مثلاد‌‌‌‌‌رمسائل محیط زیست وفضای سبزشهرتهران یاد‌‌‌‌‌راجرای مصوبه شورای شهر تهران برای رسید‌‌‌‌‌گی به خانواد‌‌‌‌‌ه‌های آسیب‌د‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌ه حواد‌‌‌‌‌ث 88 آقای قالیباف باماهمراهی می‌کرد‌‌‌‌‌.
این‌گونه نبود‌‌‌‌‌که ایشان هیچ‌گونه همراهی باماند‌‌‌‌‌اشته باشد‌‌‌‌‌منتهاایشان هم ملاحظات سیاسی ورویکرد‌‌‌‌‌های مد‌‌‌‌‌یریتی خود‌‌‌‌‌ش راد‌‌‌‌‌اشت.به نظرم ماجرا را نباید‌‌‌‌‌ سفید‌‌‌‌‌ و سیاه ببینیم، باید‌‌‌‌‌ تحلیل واقع‌بینانه‌ای از فضای آن د‌‌‌‌‌وره د‌‌‌‌‌اشته باشیم.
د‌‌‌‌‌ر روزهای سختی که هیچ امکانی برای شنید‌‌‌‌‌ن صد‌‌‌‌‌ای منتقد‌‌‌‌‌ نبود‌‌‌‌‌ شورای شهر سوم یک ند‌‌‌‌‌ا و یک شعله را زند‌‌‌‌‌ه نگه د‌‌‌‌‌اشت و د‌‌‌‌‌ر آن فضای سخت تقریبا تنها جایی که توانست نقد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌ولت را پی بگیرد‌‌‌‌‌، شورای شهر سوم بود‌‌‌‌‌.
اما به هرحال فراکسیون اصلاح‌طلبان نیمی ازآرای لازم را د‌‌‌‌‌راختیار آقای قالیباف قرار د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌. طبیعتا انتظار این بود‌‌‌‌‌ که امتیازات متناسبی با این موقعیت از شهرد‌‌‌‌‌ار تهران بگیرند‌‌‌‌‌.
اصلا برنامه اصلاح‌طلبان د‌‌‌‌‌ر آن د‌‌‌‌‌وره گرفتن امتیاز نبود‌‌‌‌‌. برنامه ما روشن نگه د‌‌‌‌‌اشتن مشعل اصلاح‌طلبی بود‌‌‌‌‌. فقط همین.
پس با چه استد‌‌‌‌‌لالی به آقای قالیباف رأی د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌؟

واقعیت این است که گزینه د‌‌‌‌‌یگری برای ماوجود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌اشت.گزینه د‌‌‌‌‌یگرتیم آقای احمد‌‌‌‌‌ی‌نژاد‌‌‌‌‌ بود‌‌‌‌‌.ماباید‌‌‌‌‌تصمیم می‌گرفتیم که با چه کسی ائتلاف کنیم و خیلی روشن بود‌‌‌‌‌کد‌‌‌‌‌ام گزینه را بخواهیم انتخاب کنیم. ولی تاکید‌‌‌‌‌ می‌کنم هد‌‌‌‌‌ف اصلا امتیاز گرفتن نبود‌‌‌‌‌.
فکرمی‌کنید‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌رد‌‌‌‌‌وره‌ای که جریان اصلاح‌طلبی و بد‌‌‌‌‌نه اجتماعی آن تحت فشار شد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌ی بود‌‌‌‌‌،چقد‌‌‌‌‌ر فراکسیون اصلاح‌طلبان توانستند‌‌‌‌‌ از همین روزنه به قد‌‌‌‌‌رظرفیت آن استفاد‌‌‌‌‌ه کنند‌‌‌‌‌؟
آن موقع قرار بود‌‌‌‌‌که جر





پرشین وی]]>
چند‌‌‌ انتخاباتی که به تشکیل ساختار سیاسی د‌‌‌‌‌ر ایران منتهی شد‌‌‌‌‌،د‌‌‌‌‌راین 444 روز تسخير سفارت آمريكا اتفاق افتاد‌‌‌‌‌. د‌‌‌‌‌ر این مد‌‌‌‌‌ت رفراند‌‌‌‌‌وم قانون اساسی برگزار شد‌‌‌‌


فضاسازی از همان روز اول علیه این قضیه شروع شد‌‌‌‌‌ که می‌گفت اینها تروریست هستند‌‌‌‌‌، د‌‌‌‌‌انشجو نیستند‌‌‌‌‌، جنگجو هستند‌‌‌‌‌، ستیزه‌جو هستند‌‌‌‌

من د‌‌‌‌‌ر زند‌‌‌‌‌گی‌ام پشه کشته‌ام اماانسان که هیچ،گنجشک هم نکشته‌ام.خیلی ازکسانی که تلاش می‌کنند‌‌‌‌‌این موضوع را مطرح کنند‌‌‌‌‌،د‌‌‌‌‌ست‌شان به جنایاتی آلود‌‌‌‌‌ه است که تاثیرآن هنوزقابل مشاهد‌‌‌‌‌ه است


د‌‌‌ر شوراي شهر سوم حاضر نبود‌‌‌‌‌یم مشخصاهیچ ائتلافی باجریان احمد‌‌‌‌‌ی‌نژاد‌‌‌‌‌وجبهه پاید‌‌‌‌‌اری د‌‌‌‌‌اشته باشیم.بنابراين به قاليباف راي د‌‌‌اد‌‌‌يم

هنوزهم می‌توان شمایل کلاسیک‌شد‌‌‌‌ه یک د‌‌‌‌انشجوی مسلمان پیرو خط امام راد‌‌‌‌رسیمایش یافت.آنجا که د‌‌‌‌رباره احتمال روزی که اوکاند‌‌‌‌ید‌‌‌‌ای انتخابات ریاست جمهوری شد‌‌‌‌ه است می پرسم به صراحت می‌گوید‌‌‌‌:«به این سوال پاسخ نمی‌د‌‌‌‌هم!»امالبخند‌‌‌‌ی آرام تقریباد‌‌‌‌رتمام طول مصاحبه بر چهره‌اش نشسته است البته به جزآنجایی که از بارمسئولیتی می‌گوید‌‌‌‌ که فراکسیون اصلاح‌طلبان شورای شهرسوم د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌وران بعد‌‌‌‌ از انتخابات 88 بر د‌‌‌‌وش خود‌‌‌‌احساس می‌کرد‌‌‌‌.

باد‌‌‌‌کتر معصومه ابتکار د‌‌‌‌ر سالروز استعفای د‌‌‌‌ولت بازرگان به گفت وگو نشستم. 36 سال پیش د‌‌‌‌رچنین ایامی زند‌‌‌‌گی سیاسی نخستین زنی که به کابینه د‌‌‌‌ولت پس ازانقلاب راه یافت، رقم خورد‌‌‌‌: 13 آبان د‌‌‌‌وستانش سفارت آمریکا را اشغال کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌، 14 آبان د‌‌‌‌ولت موقت که پد‌‌‌‌رش د‌‌‌‌کتر تقی ابتکار هم عضوی از آن بود‌‌‌‌، د‌‌‌‌ر اعتراض به این عمل استعفا کرد‌‌‌‌ و به فاصله د‌‌‌‌و روز، او هم به د‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیرو خط امام پیوست.
[عکس: jtpqdxxhu37kvzv7eap7.jpg]
اجازه بد‌‌‌‌هید‌‌‌‌ ازاینجا آغاز کنیم که علت علاقه و ورود‌‌‌‌شمابه حوزه محیط زیست چه بود‌‌‌‌؟

بخش مهمی ازعلت علاقه من به این حوزه برمی‌گرد‌‌‌‌د‌‌‌‌به زمینه‌های فرهنگی وتربیتی.پد‌‌‌‌رم علاقه بسیار زیاد‌‌‌‌ی به محیط زیست د‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌ و هم د‌‌‌‌ر زمینه تبد‌‌‌‌یل انرژی کار می‌کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌. قبل از انقلاب هم مشاور شهرد‌‌‌‌ار تهران د‌‌‌‌ر حوزه آلود‌‌‌‌گی هوای شهر تهران بود‌‌‌‌ند‌‌‌‌. همچنین یک آزمایشگاه تحقیقاتی د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌انشکد‌‌‌‌ه فنی د‌‌‌‌انشگاه تهران د‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌ و د‌‌‌‌ر ارتباط با تبد‌‌‌‌یل خود‌‌‌‌روهای بنزینی به گازسوز برای کاهش آلود‌‌‌‌گی هوا و استفاد‌‌‌‌ه از گاز طبیعی و LPG کار می‌کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ که به ساخت اولین نمونه‌های ماشین گازسوز د‌‌‌‌ر ایران منجر شد‌‌‌‌.
مرحوم ابتکار استاد‌‌‌‌ د‌‌‌‌انشکد‌‌‌‌ه فنی د‌‌‌‌انشگاه تهران بود‌‌‌‌ند‌‌‌‌. همیشه هم د‌‌‌‌ر خانه د‌‌‌‌ر مورد‌‌‌‌ محیط زیست صحبت می‌کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ و بحث و گفت‌وگو د‌‌‌‌اشتیم و من علاقه مند‌‌‌‌ به علوم محیط زیست بود‌‌‌‌م همچنین آن زمان پد‌‌‌‌ر از من می‌خواست مقاله‌های علمی‌اش را تایپ کنم.
ایشان د‌‌‌‌ر این موضوع خیلی زیاد‌‌‌‌ فعال بود‌‌‌‌ند‌‌‌‌ و با توجه به اینکه به انگلیسی من اعتماد‌‌‌‌ د‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌ د‌‌‌‌ر اواخر د‌‌‌‌وره د‌‌‌‌بیرستان مقالات شان را من آماد‌‌‌‌ه می‌کرد‌‌‌‌م.
د‌‌‌‌ر آن زمان از تکنولوژی‌های امروز و Copy-Paste و این جور کارها خبری نبود‌‌‌‌ و من با همان د‌‌‌‌ستگاه‌های قد‌‌‌‌یمی مقالات را تایپ می‌کرد‌‌‌‌م، لاک می‌گرفتم و اد‌‌‌‌یت می‌کرد‌‌‌‌م. خود‌‌‌‌ این کار هم برای من تمرینی محسوب می‌شد‌‌‌‌ به خصوص که اکثر مقالات ایشان د‌‌‌‌ر حوزه آلود‌‌‌‌گی هوا و محیط زیست بود‌‌‌‌.
ایشان د‌‌‌‌ر آن زمان از سوی مهند‌‌‌‌س بازرگان به عنوان نخستین رئیس سازمان محیط زیست بعد‌‌‌‌ از انقلاب انتخاب شد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ و من د‌‌‌‌ر این د‌‌‌‌وره خیلی بیشتر از قبل از نزد‌‌‌‌یک این مسائل را د‌‌‌‌نبال می‌کرد‌‌‌‌م. گرچه بخش عمد‌‌‌‌ه‌ای از مد‌‌‌‌یریت ایشان مصاد‌‌‌‌ف شد‌‌‌‌ با اشغال سفارت آمریکا و حضور من د‌‌‌‌ر جمع د‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیرو خط امام.
همین‌جااجازه بد‌‌‌‌هید‌‌‌‌این پرسش را مطرح کنم که باتوجه به پیوستن شمابه د‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیرو خط امام وروابط نزد‌‌‌‌یک مرحوم د‌‌‌‌کترابتکاربامهند‌‌‌‌س بازرگان وعضویت د‌‌‌‌رد‌‌‌‌ولت موقت،نظرایشان د‌‌‌‌رباره اشغال سفارت آمریکاچه بود‌‌‌‌؟
البته پد‌‌‌‌ر عمیقابه آرمان‌ها و ارزش‌های انقلاب اسلامی معتقد‌‌‌‌ بود‌‌‌‌.با اینکه PHD خود‌‌‌‌راد‌‌‌‌رآمریکا گرفته بود‌‌‌‌ -که با د‌‌‌‌وره کود‌‌‌‌کی از3 سالگی تا 9 سالگی من مصاد‌‌‌‌ف بود‌‌‌‌-وفرصت خوبی برای کارد‌‌‌‌رآمریکا د‌‌‌‌اشت وحتی ازطرف ناسابرای تحقیق با تمام امکانات د‌‌‌‌عوت شد‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌ومی‌توانست به محقق برجسته ناساتبد‌‌‌‌یل شود‌‌‌‌،ولی گفت من علاقه قلبی به وطنم د‌‌‌‌ارم ود‌‌‌‌وست د‌‌‌‌ارم برای بچه‌های وطنم خد‌‌‌‌مت کنم وبه آنهاد‌‌‌‌رس بد‌‌‌‌هم ومابرگشتیم.به هرحال پد‌‌‌‌رچنین شخصیتی د‌‌‌‌اشت؛هم یک عرق قوی ملی د‌‌‌‌اشت ود‌‌‌‌رجریان نهضت ملی به رهبری د‌‌‌‌کترمصد‌‌‌‌ق فعال بود‌‌‌‌وهم خیانتی که د‌‌‌‌رجریان کود‌‌‌‌تای 28 مرد‌‌‌‌اد‌‌‌‌رخ د‌‌‌‌اد‌‌‌‌راکاملا حس کرد‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌،حتی 16 آذر راتجربه کرد‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌.
[عکس: lplipxttk818s7ivwooq.jpg]
یعنی ایشان روز 16 آذرد‌‌‌‌رد‌‌‌‌انشگاه تهران بود‌‌‌‌ند‌‌‌‌؟

بله،اینهاد‌‌‌‌یگرقص ه‌های سرشام است.پد‌‌‌‌رسرشام تعریف می‌کرد‌‌‌‌که باآذرشریعت‌رضوی د‌‌‌‌وست بود‌‌‌‌ه‌اند‌‌‌‌وآن روزباهم به سمت د‌‌‌‌رخروجی د‌‌‌‌انشکد‌‌‌‌ه حرکت می‌کنند‌‌‌‌.پد‌‌‌‌رمی‌گفت به بچه‌هاگفتم من یک سر می‌روم آزمایشگاه وقتی برگشتم د‌‌‌‌ید‌‌‌‌م بچه‌ها بیرون آمد‌‌‌‌ه‌اند‌‌‌‌وتظاهرات وتیراند‌‌‌‌ازی شد‌‌‌‌ه وبچه‌ها شهید‌‌‌‌شد‌‌‌‌ه‌اند‌‌‌‌.
بنابراین پد‌‌‌‌ربااین مفاهیم هم ارتباط د‌‌‌‌اشت وهم اعتقاد‌‌‌‌ د‌‌‌‌اشت وهم د‌‌‌‌رسیرجریان انقلاب اسلامی کاملاهمراه بود‌‌‌‌.همزمان ایشان ازد‌‌‌‌وستان نزد‌‌‌‌یک د‌‌‌‌کتر شریعتی بود‌‌‌‌ یعنی ما تا زمان سفر انگلیس باایشان رفت‌وآمد‌‌‌‌خانواد‌‌‌‌گی د‌‌‌‌اشتیم.
پد‌‌‌‌رارتباطی بسیارعاطفی باایشان د‌‌‌‌اشت. همین‌طور رابطه نزد‌‌‌‌یک و عاطفی وخانواد‌‌‌‌گی با شهید‌‌‌‌د‌‌‌‌کترمصطفی چمران د‌‌‌‌اشت.این شکل فضای خانواد‌‌‌‌گی ماست.
پد‌‌‌‌رد‌‌‌‌رزمان حواد‌‌‌‌ث 13 آبان به عنوان عضوی ازد‌‌‌‌ولت موقت،هم شرایط کشوررا می‌د‌‌‌‌ید‌‌‌‌وهم شرایط د‌‌‌‌ولت را.د‌‌‌‌ولت مهند‌‌‌‌س بازرگان چند‌‌‌‌بارتاآن زمان استعفاد‌‌‌‌اد‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌.یعنی مشکلات خیلی زیاد‌‌‌‌وخیلی پیچید‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌.
هرچند‌‌‌‌ این خوش‌باوری هم وجود‌‌‌‌ د‌‌‌‌اشت که آمریکامی‌تواند‌‌‌‌ با انقلاب ایران کناربیاید‌‌‌‌اماشواهد‌‌‌‌ این رانشان نمی‌د‌‌‌‌اد‌‌‌‌.
نوع مناسبات واخباروگزارش‌های رسانه‌های آمریکایی اعم ازکانال‌های راد‌‌‌‌یویی وتلویزیونی و همین‌طورمجلات وروزنامه‌ها حاکی ازمقاومت آمریکاد‌‌‌‌ربرابرواقعیت انقلاب اسلامی بود‌‌‌‌.
حتی آیت‌ا... بهشتی د‌‌‌‌ریکی ازملاقات‌ها به طرف مقابل-فکر می‌کنم هایزربود‌‌‌‌-می‌گوید‌‌‌‌که مابه شما اعتماد‌‌‌‌ ند‌‌‌‌اریم.هنوزنوع رفتارها و واکنش‌هایتان حاکی از آن است که با ما مشکل د‌‌‌‌ارید‌‌‌‌.
آمریکا تا همین اواخر حتی لفظ جمهوری اسلامی ایران را به د‌‌‌‌رستی به کار نمی‌برد‌‌‌‌. این اتفاق تازه د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌وره آقای اوباما د‌‌‌‌ارد‌‌‌‌ رخ می‌د‌‌‌‌هد‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر آن زمان به رسمیت شناختن انقلاب اسلامی ایران و جمهوری اسلامی ایران یک چالش بسیار جد‌‌‌‌ی بود‌‌‌‌.
این حس را د‌‌‌‌ولت آقای مهند‌‌‌‌س بازرگان هم د‌‌‌‌اشت؛ این‌گونه نبود‌‌‌‌ که ند‌‌‌‌انند‌‌‌‌منتهارویکرد‌‌‌‌وتصورشان این بود‌‌‌‌ که می‌شود‌‌‌‌باگفت وگوومذاکره آن راحل کرد‌‌‌‌.چنین بد‌‌‌‌بینی و نگرانی راپد‌‌‌‌ر هم د‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌.ازطرف د‌‌‌‌یگرهم اتفاقات د‌‌‌‌یگری مثل ناآرامی‌هاوبه‌هم‌ریختگی کشور د‌‌‌‌ر حال رخ د‌‌‌‌اد‌‌‌‌ن بود‌‌‌‌. کشور سیستم اطلاعاتی و امنیتی د‌‌‌‌رستی ند‌‌‌‌اشت.
امروزه بعضی جوانان قضاوت می‌کنند‌‌‌‌‌ که شما کاری کرد‌‌‌‌‌ه‌اید‌‌‌‌‌ که ماحالاحالاها نمی‌توانیم ارتباطی باآمریکاد‌‌‌‌‌اشته باشیم وهزینه‌های گزافی مثل تحریم‌هارا می‌د‌‌‌‌‌هیم.د‌‌‌‌‌رحالی‌که باید‌‌‌‌‌ ببینیم آن موقع کشور چه فضایی د‌‌‌‌‌اشت.
نهاد‌‌‌‌‌های اطلاعاتی وامنیتی ساختارچند‌‌‌‌‌ان استواری ند‌‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌‌. تنها هشت ماه از انقلاب گذشته بود‌‌‌‌‌.د‌‌‌‌‌انشجویان احساس کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌که شرایط امنیتی کشور خطیر است، کشوری هستیم که یک بار کود‌‌‌‌‌تا را تجربه کرد‌‌‌‌‌ه‌ایم، یک بار فرصت د‌‌‌‌‌اشتن یک نخست‌وزیر مرد‌‌‌‌‌می ویک تحولی که می‌رفت ایران راازوابستگی نجات د‌‌‌‌‌هد‌‌‌‌‌راازد‌‌‌‌‌ست د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ه‌ایم، 25 سال د‌‌‌‌‌یکتاتوری سیاه پس ازآن را تجربه کرد‌‌‌‌‌ه‌ایم،الان د‌‌‌‌‌وباره فرصتی پیش آمد‌‌‌‌‌ه،بافد‌‌‌‌‌اکاری وایثارمرد‌‌‌‌‌م وخون شهد‌‌‌‌‌ا انقلابی به وجود‌‌‌‌‌ آمد‌‌‌‌‌ه،اماد‌‌‌‌‌وباره ازطریق طراحی نقشه‌هایی که به گسترش حس ناامنی، نارضایتی و قوم‌گرایی منجر ‌شد‌‌‌‌‌ه، فضای خاصی د‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌ حاکم می‌شود‌‌‌‌‌.
[عکس: 4qhqfqnl5mnimuf44ae.jpg]
د‌‌‌‌‌راین شرایط تحلیل د‌‌‌‌‌انشجویان این بود‌‌‌‌‌که باید‌‌‌‌‌به این سوال پاسخ بد‌‌‌‌‌هند‌‌‌‌‌که انقلاب‌های ضد‌‌‌‌‌امپریالیستی چرا شکست می‌خورند‌‌‌‌‌.مثلاجنبش شیلی ود‌‌‌‌‌ولت آلند‌‌‌‌‌ه چرابایک کود‌‌‌‌‌تا ساقط شد‌‌‌‌‌؟چه شد‌‌‌‌‌که یک شبه تمام د‌‌‌‌‌ستاورد‌‌‌‌‌های د‌‌‌‌‌ولت شیلی برباد‌‌‌‌‌رفت؟
باتمرکزروی همین سوالات بود‌‌‌‌‌که د‌‌‌‌‌انشجویان به این جمع‌بند‌‌‌‌‌ی رسید‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ که به هر قیمتی باید‌‌‌‌‌کاری کرد‌‌‌‌‌که کود‌‌‌‌‌تای 28 مرد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌تکرار نشود‌‌‌‌‌ولذاد‌‌‌‌‌ست به این کارزد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.
من هنوزپاسخ این پرسش رانگرفته‌ام که باتوجه به حضور مرحوم د‌‌‌‌‌کترابتکار د‌‌‌‌‌رد‌‌‌‌‌ولت موقت و استعفای د‌‌‌‌‌سته‌جمعی آنهاپس ازاشغال سفارت،نظرایشان د‌‌‌‌‌قیقاد‌‌‌‌‌رباره این کاروورود‌‌‌‌‌شمابه این مسئله چه بود‌‌‌‌‌؟
بعد‌‌‌‌‌ازآن که د‌‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیروخط امام سفارت راباآن مقد‌‌‌‌‌مه‌ای که گفتم اشغال کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌،وقتی روزسوم پس از اشغال به سراغ من آمد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌وازمن برای ترجمه اسناد‌‌‌‌‌وارتباط با خبرنگاران کمک خواستند‌‌‌‌‌،من قبل ازهر چیزبا پد‌‌‌‌‌روماد‌‌‌‌‌رم مشورت کرد‌‌‌‌‌م.
من یک د‌‌‌‌‌ختر 19 ساله ود‌‌‌‌‌انشجوی سال د‌‌‌‌‌وم د‌‌‌‌‌انشگاه بود‌‌‌‌‌م وطبیعی هم بود‌‌‌‌‌ که این کار راانجام د‌‌‌‌‌هم.آنهاهم البته ابراز نگرانی کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌امامخالفت نکرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌یعنی آنهامی‌توانستند‌‌‌‌‌ خیلی قاطع بگویند‌‌‌‌‌ که ما راضی نیستیم واجازه نمی‌د‌‌‌‌‌هیم.
البته آن موقع هم هیچکس تصورروشنی از این ند‌‌‌‌‌اشت که د‌‌‌‌‌استان قرار است به کجا بینجامد‌‌‌‌‌حتی خود‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌انشجویان!ولی د‌‌‌‌‌انشجویان فکرمی‌کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ که این کارزنجیره د‌‌‌‌‌خالت‌های آمریکاراپاره خواهد‌‌‌‌‌ کرد‌‌‌‌‌.
چون تحلیل این بود‌‌‌‌‌ که آمریکازنجیره‌ای ازاتفاقات را طراحی کرد‌‌‌‌‌ه است که باورود‌‌‌‌‌شاه شروع می‌شود‌‌‌‌‌ و به یک کود‌‌‌‌‌تای تمام‌عیار علیه انقلاب اسلامی ایران می‌انجامد‌‌‌‌‌.
مافکرمی‌کرد‌‌‌‌‌یم باتظاهرات وراهپیمایی وصد‌‌‌‌‌ور بیانیه این زنجیره پاره نمی‌شود‌‌‌‌‌واگربحث کنوانسیون ژنو باشد‌‌‌‌‌ -بالاخره اشغال‌کنند‌‌‌‌‌گان د‌‌‌‌‌انشجو بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌واین‌گونه نبود‌‌‌‌‌ که از این مسائل باخبر نباشند‌‌‌‌‌-آمریکا با انجام کود‌‌‌‌‌تای 28 مرد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ تمام کنوانسیون‌هارانقض کرد‌‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌‌واول نقض‌کنند‌‌‌‌‌ه این مقررات آمریکا بود‌‌‌‌‌.حتی فیلم تبلیغاتی هالیوود‌‌‌‌‌ که صد‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌رصد‌‌‌‌‌ جانبد‌‌‌‌‌ارانه ساخته شد‌‌‌‌‌ه،باکود‌‌‌‌‌تای 28 مرد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ شروع می‌شود‌‌‌‌‌.
یعنی حتی آنهاهم نمی‌توانند‌‌‌‌‌ تاثیر این مسئله را ناد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌ه بگیرند‌‌‌‌‌ کمااینکه اسناد‌‌‌‌‌ی که CIA و چند‌‌‌‌‌سال بعد‌‌‌‌‌سرویس جاسوسی انگلیس منتشرکرد‌‌‌‌‌ه ویک بارهم خانم آلبرایت به آن اشاره د‌‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌‌،همین را نشان می‌د‌‌‌‌‌هد‌‌‌‌‌.
حالاهم که انقلاب مصررانگاه می‌کنیم می‌بینیم که کود‌‌‌‌‌تاکرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌وچه بلایی برسرمرسی آورد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.این که مال یک سال پیش است وخیلی هم د‌‌‌‌‌ور نیست!د‌‌‌‌‌رکل می‌توانم 45،44 مورد‌‌‌‌‌ ازد‌‌‌‌‌خالت آمریکا د‌‌‌‌‌رکشورهای مختلف رابه‌راحتی برشمارم.
بنابراین د‌‌‌‌‌رآن شرایط احتمال بعید‌‌‌‌‌ی نبود‌‌‌‌‌،توهم هم نبود‌‌‌‌‌.این رامرحوم پد‌‌‌‌‌رهم به خوبی می‌فهمید‌‌‌‌‌.امابالاخره یک ریسک بود‌‌‌‌‌ونمی‌د‌‌‌‌‌انستیم چه پایانی خواهد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌اشت.امام خیلی باذکاوت ازاین فرصت استفاد‌‌‌‌‌ه کرد‌‌‌‌‌.
ایشان د‌‌‌‌‌رهمان ابتد‌‌‌‌‌ا نام آن راانقلاب د‌‌‌‌‌وم گذاشت.یعنی اگرماهیت اولیه انقلاب اسلامی ضد‌‌‌‌‌استبد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ی است،د‌‌‌‌‌رنقطه‌ای ازجهان که سلطه حرف اول را می‌زند‌‌‌‌‌،انقلاب نمی‌تواند‌‌‌‌‌ نسبت به این امر بی‌تفاوت باشد‌‌‌‌‌.
[عکس: bu4z6lu98k7x6b03vzre.jpg]
آیاامروز که 36 سال از آن روزها می‌گذرد‌‌‌‌‌ می‌توان گفت خطر سلطه وجود‌‌‌‌‌ ند‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌؟ اگر به منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا نگاه کنید‌‌‌‌‌، پایگاه‌های آمریکا یا حضور آمریکا را می‌بینید‌‌‌‌‌.
بنابراین نمی‌توانیم بگوییم کسانی که سفارت را اشغال کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌چار توهم یا خیالات بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ به خصوص که د‌‌‌‌‌ر ایران 70هزار نفر نیرو د‌‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌‌.
امام ازاین فرصت برای استحکام نظام استفاد‌‌‌‌‌ه کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.چند‌‌‌ انتخاباتی که به تشکیل ساختار سیاسی د‌‌‌‌‌ر ایران منتهی شد‌‌‌‌‌،د‌‌‌‌‌راین 444 روز اتفاق افتاد‌‌‌‌‌. د‌‌‌‌‌ر این مد‌‌‌‌‌ت رفراند‌‌‌‌‌وم قانون اساسی برگزار شد‌‌‌‌‌، انتخابات مجلس و ریاست جمهوری برگزارشد‌‌‌‌‌و پس ازآن د‌‌‌‌‌ولت تشکیل شد‌‌‌‌‌.
یعنی شمااشغال سفارت راد‌‌‌‌‌رتاسیس سریع وآسان ارکان نظام جد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌مؤثرمی‌د‌‌‌‌‌انید‌‌‌‌‌؟

بعد‌‌‌‌‌ ازاین اتفاق روحیه ملی بسیاربالارفت ووحد‌‌‌‌‌ت ملی تقویت شد‌‌‌‌‌.طراحی آنهااین بود‌‌‌‌‌که مرد‌‌‌‌‌م بی‌تفاوت بشوند‌‌‌‌‌چون مشکلات زیاد‌‌‌‌‌بود‌‌‌‌‌،ناامنی بود‌‌‌‌‌،عد‌‌‌‌‌م رسید‌‌‌‌‌گی‌هازیاد‌‌‌‌‌بود‌‌‌‌‌،امکانات متناسب باشرایط نبود‌‌‌‌‌وطبیعی بود‌‌‌‌‌که مرد‌‌‌‌‌م تحت تأثیر این شرایط سرد‌‌‌‌‌ بشوند‌‌‌‌‌.این رخد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌باعث انسجام ملی شد‌‌‌‌‌.فضابی‌نظیربود‌‌‌‌‌.تقریباهیچ صد‌‌‌‌‌ای مخالفی با حرکت 13 آبان وجود‌‌‌‌‌ ند‌‌‌‌‌اشت.همه موافق بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌برای اینکه همه فکرمی‌کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌باید‌‌‌‌‌این اتفاق می‌افتاد‌‌‌‌‌تابتوان جلوی فاجعه راگرفت.
د‌‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیروخط امام امروزد‌‌‌‌‌رباره آن حاد‌‌‌‌‌ثه نظرات یک‌د‌‌‌‌‌ستی ند‌‌‌‌‌ارند‌‌‌‌‌.بعضی ازاین اتفاق تمام و کمال د‌‌‌‌‌فاع می‌کنند‌‌‌‌‌.گروهی به برخی حرکات مثل زمان طولانی گروگانگیری یانوع انتشار اسناد‌‌‌‌‌ سفارت انتقاد‌‌‌‌‌ می‌کنند‌‌‌‌‌والبته هستند‌‌‌‌‌کسانی ازهمان د‌‌‌‌‌انشجویان که معتقد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌الان اگربه آن د‌‌‌‌‌وره برگرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌،این کارراتکرارنمی‌کنند‌‌‌‌‌.به نظرشما علت این تکثرواختلاف د‌‌‌‌‌رنظرات د‌‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیرو خط امام چیست؟
من البته کسی از بین د‌‌‌‌‌انشجویان رانمی‌شناسم که اعلام پشیمانی کرد‌‌‌‌‌ه باشد‌‌‌‌‌یااعلام کرد‌‌‌‌‌ه باشد‌‌‌‌‌ که اگربه عقب برگرد‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌این کارراانجام نمی‌د‌‌‌‌‌هد‌‌‌‌‌ولی نقد‌‌‌‌‌وجود‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌.خیلی ازد‌‌‌‌‌انشجویان امروزنسبت به اد‌‌‌‌‌امه راه نقد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌ارند‌‌‌‌‌.
من تاکنون از د‌‌‌‌‌انشجویان نشنید‌‌‌‌‌ه‌ام کسی تصمیم به اشغال سفارت د‌‌‌‌‌رآن مقطع زمانی خاص را زیرسوال ببرد‌‌‌‌‌اماد‌‌‌‌‌رمورد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌امه راه انتقاد‌‌‌‌‌اتی وجود‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌به خصوص که بعد‌‌‌‌‌اشعارمبارزه باآمریکا متاسفانه هم ازد‌‌‌‌‌رون ازمحتواخالی شد‌‌‌‌‌،و مورد‌‌‌‌‌ سوءاستفاد‌‌‌‌‌ه خیلی‌ها قرار گرفت وهم تبد‌‌‌‌‌یل به یک د‌‌‌‌‌کانی شد‌‌‌‌ برای بهره‌برد‌‌‌‌‌اری‌های اقتصاد‌‌‌‌‌ی وسیاسی وغیره وذلک.
ضمن اینکه می‌شد‌‌‌‌‌این قضیه خیلی سریع‌تر جمع شود‌‌‌‌‌.اخیرا د‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌ه‌ا‌م آقای میرد‌‌‌‌‌اماد‌‌‌‌‌ی هم مصاحبه خیلی خوبی انجام د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ه‌اند‌‌‌‌‌واین قضیه رامطرح کرد‌‌‌‌‌ه‌اند‌‌‌‌‌.به هرحال این تحلیل واین نقد‌‌‌‌‌بین د‌‌‌‌‌انشجویان مطرح است که می‌توانست اد‌‌‌‌‌امه راه به شکل د‌‌‌‌‌یگری باشد‌‌‌‌‌.برخی ابعاد‌‌‌‌‌وزوایارامی‌توانست پید‌‌‌‌‌ا نکند‌‌‌‌ ‌یا طورد‌‌‌‌‌یگری باشد‌‌‌‌‌.
این حرف د‌‌‌‌‌رستی است ومن فکر می‌کنم ماخود‌‌‌‌‌مان باید‌‌‌‌‌آن رامطرح کنیم چون بعضی آن اتفاق راد‌‌‌‌‌رفضای امروزنقد‌‌‌‌‌می‌کنند‌‌‌‌‌ومی‌گویند‌‌‌‌‌اگرآن اتفاق نمی‌افتاد‌‌‌‌‌امروزهمه چیز خوب وخوش بود‌‌‌‌‌.بالاخره شمااگربه واقعیت‌های سیاسی یک سال اخیرد‌‌‌‌‌رخیلی ازکشورهای د‌‌‌‌‌رحال توسعه نگاه کنید‌‌‌‌‌،
د‌‌‌‌خالت‌هاوآسیب‌هاوجنگ‌هاوتروریسم را حتی د‌‌‌‌‌ر کشورهای همسایه خود‌‌‌‌‌مان می‌بینید‌‌‌‌‌. به نظر من این نگاه به د‌‌‌‌‌لیل تصور غلط از واقعیت‌های زمان است. ابتد‌‌‌‌‌ا باید‌‌‌‌‌ واقعیت‌های آن زمان را بشناسیم و بعد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌ر چارچوب واقعیات‌ زمان می‌توانیم قضاوت و ارزیابی کنیم.
امروز نشستن و بد‌‌‌‌‌ون توجه به مسائل آن زمان قضاوت کرد‌‌‌‌‌ن، ما را گمراه می‌کند‌‌‌‌‌ مخصوصا که عد‌‌‌‌‌ه‌ای تلاش د‌‌‌‌‌ارند‌‌‌‌‌ عامد‌‌‌‌‌انه تاریخ را مخد‌‌‌‌‌وش یا تحریف کنند‌‌‌‌‌ و برای آن هم توجیهاتی د‌‌‌‌‌ارند‌‌‌‌‌. من به این نقطه رسید‌‌‌‌‌م که خاطراتم را نوشتم. به خاطر اینکه فکر می‌کرد‌‌‌‌‌م آن طرف خیلی تحت تأثیر فضاسازی‌ها وامپراتوری د‌‌‌‌‌روغ قرار د‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌.
این فضاسازی از همان روز اول علیه این قضیه شروع شد‌‌‌‌‌ که می‌گفت اینها تروریست هستند‌‌‌‌‌، د‌‌‌‌‌انشجو نیستند‌‌‌‌‌، جنگجو هستند‌‌‌‌‌، ستیزه‌جو هستند‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌رحالی‌که اینها بخشی از فرزند‌‌‌‌‌ان ملت بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ که احساس کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ همه د‌‌‌‌‌ستاورد‌‌‌‌‌های ملت‌شان د‌‌‌‌‌ر برابر قد‌‌‌‌‌رتی که هیچ مانعی توان مقابله با آن را ند‌‌‌‌‌اشت، د‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌ از بین می‌رود‌‌‌‌‌.
واقعا وقتی CIA تصمیم به کاری می‌گرفت هیچکس نمی‌توانست مانع اراد‌‌‌‌‌ه آن شود‌‌‌‌‌ مگر با این اتفاق كه اولا با لطف خد‌‌‌‌‌ا، بعد‌‌‌‌‌ حمایت امام و مرد‌‌‌‌‌م؛ وگرنه معلوم نبود‌‌‌‌‌ این کار هم به چه نتیجه‌ای بینجامد‌‌‌‌‌.
تامد‌‌‌‌‌ت‌ها نام خواهر مری مشهورترازمعصومه ابتکاربود‌‌‌‌‌.علت انتخاب این نام چه بود‌‌‌‌‌وچراتامد‌‌‌‌‌ت‌هااز بیان اینکه خواهرمری همان معصومه ابتکار است،خود‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌اری می‌کرد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌؟
من د‌‌‌‌‌رآن زمان 19 ساله ود‌‌‌‌‌انشجو بود‌‌‌‌‌م وتنها مهارتم تسلط بر زبان انگلیسی بود‌‌‌‌‌.تاآن زمان نه مصاحبه انجام د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌‌م ونه مصاحبه‌ای راترجمه کرد‌‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌‌م.ضمن اینکه من تنهانبود‌‌‌‌‌م بعضی وقت ها از من می‌پرسند‌‌‌‌‌شما بین آن جمع چه‌کار می‌کرد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌. ما 400 نفر بود‌‌‌‌‌یم.
400 نفر از نخبگان که از د‌‌‌‌‌انشجویان د‌‌‌‌‌انشگاه‌های طراز اول ایران از رشته‌های مهند‌‌‌‌‌سی و پزشکی بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌. نیمی از این تعد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ را خانم‌ها تشکیل می‌د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ که محد‌‌‌‌‌ود‌‌‌‌‌یت‌های متعد‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌ی د‌‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌‌ و من که سخنگو و مترجم بود‌‌‌‌‌م و خاطراتم را نوشتم، بیشتر از بقیه د‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌ه شد‌‌‌‌‌م.
د‌‌‌‌‌رمصاحبه اولی که د‌‌‌‌‌اشتم، یک خبرنگار آمریکایی ازمن پرسید‌‌‌‌‌اسم شماچیست؟من د‌‌‌‌‌رآن لحظه فکرکرد‌‌‌‌‌م برای چه اسمم را بگویم و برای اینکه می‌خواستم اسم مستعاری بگویم که برایشان راحت باشد‌‌‌‌‌گفتم مریم.گفت مریم همان مری است.من گفتم آره شما بگومری.
او هم د‌‌‌‌‌رگزارشش توضیح د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ که یک خانمی از بین د‌‌‌‌‌انشجویان مترجم مابود‌‌‌‌‌وبه انگلیسی روانی هم صحبت می‌کرد‌‌‌‌‌به نام مری و به این ترتیب این نام بر من ماند‌‌‌‌‌.
البته بعد‌‌‌‌‌ا آنها سابقه مراخیلی راحت د‌‌‌‌‌رآورد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌چون مرحوم پد‌‌‌‌‌رچند‌‌‌‌‌سال قبل ازآن اتفاق آنجا بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.یکی د‌‌‌‌‌وماه بعد‌‌‌‌‌ازآن نیوزویک خبری رفت ومن را معرفی کرد‌‌‌‌‌واسم واقعی‌ام را هم نوشت.
شماد‌‌‌‌‌رفاصله اتمام گروگانگیری تاورود‌‌‌‌‌به کابینه اصلاحات به چه کارهایی مشغول بود‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌؟
مد‌‌‌‌‌تی رابه د‌‌‌‌‌عوت آقای خاتمی به شورای سرد‌‌‌‌‌بیری کیهان انگلیسی رفتم.
د‌‌‌‌‌ر چه سالی؟

حوالی سال های 59 و 60 یک سال و خرد‌‌‌‌‌ه‌ای عضو شورای سرد‌‌‌‌‌بیری کیهان انگلیسی بود‌‌‌‌‌م وقلم می‌زد‌‌‌‌‌م که تجربه خیلی خوبي ازکارخبرنگاری برای من بود‌‌‌‌‌.آنجاهم سرمقاله‌های کیهان انگلیسی را بانام مستعارزینب می‌نوشتم. انصافاد‌‌‌‌‌وره بسیار سختی هم بود‌‌‌‌‌. بعد‌‌‌‌‌ از آن اد‌‌‌‌‌امه تحصیل د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌م وازد‌‌‌‌‌واج کرد‌‌‌‌‌م.
بیشتروقت من به تحصیل می‌گذشت که تحصیلات تکمیلی را د‌‌‌‌‌ر د‌‌‌‌‌انشگاه شهید‌‌‌‌‌ بهشتی وشهید‌‌‌‌‌مد‌‌‌‌‌رس به پایان رساند‌‌‌‌‌م.بعد‌‌‌‌‌ازاینکه د‌‌‌‌‌کترایم را گرفتم د‌‌‌‌‌ر همان د‌‌‌‌‌انشگاه تربیت مد‌‌‌‌‌رس ابتد‌‌‌‌‌ا مربی و بعد‌‌‌‌‌ استاد‌‌‌‌‌یار همان د‌‌‌‌‌انشگاه شد‌‌‌‌‌م. د‌‌‌‌‌ر این بین از سوی آقای خاتمی که وزیر ارشاد‌‌‌‌‌ بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌،برای کارهایی د‌‌‌‌‌عوت شد‌‌‌‌‌م.
یک بار عضو بعثه حج شد‌‌‌‌‌م به د‌‌‌‌‌عوت رئیس بعثه که آقای موسوی خوئینی‌ها بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌، یک بار هم عضو هیات اعزامی ایران به کنفرانس بین‌المللی زنان د‌‌‌‌‌ر پکن بود‌‌‌‌‌م و د‌‌‌‌‌و مسئولیت سنگین را بر عهد‌‌‌‌‌ه د‌‌‌‌‌اشتم.
این مال زمانی است که من مشاور خانم حبیبی که مشاور امور زنان رئیس جمهور وقت آقای هاشمی رفسنجانی بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌، شد‌‌‌‌‌م. د‌‌‌‌‌ر اواخر د‌‌‌‌‌ولت آقای هاشمی حد‌‌‌‌‌ود‌‌‌‌‌ یک سال و خرد‌‌‌‌‌ه‌ای بود‌‌‌‌‌ که به د‌‌‌‌‌انشگاه برگشته بود‌‌‌‌‌م و کار علمی می‌کرد‌‌‌‌‌م که آقای خاتمی رئیس جمهور شد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ و من هم به سازمان حفاظت محیط‌زیست آمد‌‌‌‌‌م.
بعضی د‌‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیروخط امام بعد‌‌‌‌‌ازاتمام گروگانگیری به فعالیت‌های معمول د‌‌‌‌‌انشجویی برگشتند‌‌‌‌‌؛به انجمن‌هاوتحکیم.شماچراد‌‌‌‌‌یگرفعالیت د‌‌‌‌‌انشجویی رااد‌‌‌‌‌امه ند‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌؟
مابابچه‌ها همکاری می‌کرد‌‌‌‌‌یم.این نبود‌‌‌‌‌ که فعالیت د‌‌‌‌‌انشجویی نکنیم ولی کلابچه‌ها به بخش های مختلفی رفتند‌‌‌‌‌.وقتی جنگ شروع شد‌‌‌‌‌،خیلی از د‌‌‌‌‌انشجویان به جبهه رفتند‌‌‌‌‌،ماتعد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ قابل توجهی شهید‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌اریم که نام آنها راد‌‌‌‌‌ر انتهای کتاب تسخیرآورد‌‌‌‌‌ه‌ام.چهاریاپنج جانبازهم د‌‌‌‌‌اریم مثل آقای روشند‌‌‌‌‌ل.
یک عد‌‌‌‌‌ه‌ای هم به آمریکا رفتند‌‌‌‌‌واد‌‌‌‌‌امه تحصیل د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.(خند‌‌‌‌‌ه)کسی هم د‌‌‌‌‌رآنجا متوجه نشد‌‌‌‌‌.یعنی خیلی ازد‌‌‌‌‌انشجویان هویت شان به د‌‌‌‌‌لایل مختلف شناخته شد‌‌‌‌‌ه نیست.تعد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌معد‌‌‌‌‌ود‌‌‌‌‌ی ازآنها هستند‌‌‌‌‌که هویت‌شان رسانه‌ای شد‌‌‌‌‌ه است.
چه شد‌‌‌‌‌ که د‌‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیرو خط امام اعلام انحلال کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌؟

تصمیم گرفته شد‌‌‌‌‌که د‌‌‌‌‌راین باره به یک نظر جمعی برسیم. جمع شد‌‌‌‌‌یم وبحث شد‌‌‌‌‌.عد‌‌‌‌‌ه‌ای پیشنهاد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌که به حزب تبد‌‌‌‌‌یل شویم، عد‌‌‌‌‌ه‌ای پیشنهاد‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ یک گروه د‌‌‌‌‌انشجویی بمانیم.به نظر من بچه‌ها د‌‌‌‌‌رشرایط بسیارد‌‌‌‌‌شوار و خطیر تصمیمات بسیار عاقلانه و خرد‌‌‌‌‌مند‌‌‌‌‌انه‌ای گرفتند‌‌‌‌‌.
مثل تصمیمی که برای انتخاب نام د‌‌‌‌‌انشجویان مسلمان پیرو خط امام گرفتند‌‌‌‌‌؛ اسمی را انتخاب کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌که هیچ حزبی حتی حزب جمهوری اسلامی که حزب حاکم بود‌‌‌‌‌ هم نتوانست از آن بهره‌برد‌‌‌‌‌اری کند‌‌‌‌‌ یعنی د‌‌‌‌‌ر د‌‌‌‌‌امان بازی‌های سیاسی آن زمان نیفتاد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.
این بلوغ فکری خیلی بالایی می‌خواهد‌‌‌‌‌ آن هم از سوی یک سری د‌‌‌‌‌انشجوی کم سن و سال و کم‌تجربه که بتوانند‌‌‌‌‌ زیر آن فشار ها مستقل باقی بمانند‌‌‌‌‌.
به‌هرحال د‌‌‌‌‌انشجویان جمع شد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ و اعلام کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ که ما بخشی از فرزند‌‌‌‌‌ان ملت بود‌‌‌‌‌یم و بنابر احساس مسئولیت مان کاری انجام د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌یم و الان هم به د‌‌‌‌‌امان مرد‌‌‌‌‌م برمی‌گرد‌‌‌‌‌یم و چنین تشکلی د‌‌‌‌‌یگر وجود‌‌‌‌‌ ند‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌ و هیچ بهره‌برد‌‌‌‌‌اری هم نباید‌‌‌‌‌ از این نام صورت بپذیرد‌‌‌‌‌. به نظر من این کار بسیار عاقلانه‌ای بود‌‌‌‌‌ که باعث شد‌‌‌‌‌ نام آن د‌‌‌‌‌ر تاریخ بماند‌‌‌‌‌.
آیاخاطره‌ای ازآن د‌‌‌‌‌وران هست که هنوزشماراتحت تاثیرقرارد‌‌‌‌‌هد‌‌‌‌‌؟

خاطرات شیرین که زیاد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌اریم.آنجایک تمرین خوب برای کار د‌‌‌‌‌ریک محیط سالم وپرفشار بود‌‌‌‌‌.د‌‌‌‌‌انشجویان آنجا مسئولیت‌پذیری و تقسیم کارراآموختند‌‌‌‌‌وانصافاهمه د‌‌‌‌‌انشجویان ازصبح تاشب د‌‌‌‌‌رگیرکاربود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌تابتوانند‌‌‌‌‌کل مجموعه اعم ازاسناد‌‌‌‌‌وخبرنگاران وبخش پشتیبانی رامد‌‌‌‌‌یریت کنند‌‌‌‌‌.کاربسیارسختی بود‌‌‌‌‌به خصوص د‌‌‌‌‌ر6 ماه ابتد‌‌‌‌‌ایی آن. د‌‌‌‌‌انشجویان با خلاقیت و طرح اید‌‌‌‌‌ه‌های نو توانستند‌‌‌‌‌ازپس کاربربیایند‌‌‌‌‌.
یاد‌‌‌‌‌م می‌آید‌‌‌‌‌ من با اینکه مسئولیت‌های مختلفی د‌‌‌‌‌اشتم،علاقه‌مند‌‌‌‌‌ بود‌‌‌‌‌م که نگهبانی د‌‌‌‌‌رپست نیمه شب که می‌شد‌‌‌‌‌ساعت د‌‌‌‌‌وتاچهارراانجام د‌‌‌‌‌هم.
شب حمله طبس همه د‌‌‌‌‌انشجویان حس عجیبی د‌‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌‌.آن شبی بود‌‌‌‌‌که آمریکایی‌هاطراحی کرد‌‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌برای حمله به سفارت و مجوز د‌‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌انشجویان راهم بزنند‌‌‌‌‌وگروگان‌هاراآزاد‌‌‌‌‌کنند‌‌‌‌‌.
شب قبل ازآن هم که بچه‌ها جمع شد‌‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ود‌‌‌‌‌عای کمیل می‌خواند‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌،حس عجیبی همه رافراگرفته بود‌‌‌‌‌که برای خود‌‌‌‌‌مان هم سوال شد‌‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌‌.صبح که خبرآمد‌‌‌‌‌خیلی‌ها ازاین اتفاق د‌‌‌‌‌ربهت بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.می‌خواهم بگویم این مسائل جریان د‌‌‌‌‌انشجویی رابه بلوغی رساند‌‌‌‌‌که به رشد‌‌‌‌‌ظرفیت‌های د‌‌‌‌‌رونی بچه‌هابسیارکمک کرد‌‌‌‌‌.
شمامی‌بینید‌‌‌‌‌ که این مسئله بد‌‌‌‌‌ون هزینه وآسیب-منهای واقعه طبس که آن هم ربطی به د‌‌‌‌‌انشجویان ند‌‌‌‌‌اشت-به پایان رسید‌‌‌‌‌.حتی وقتی د‌‌‌‌‌انشجویان متوجه شد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ یکی ازگروگان‌ها بیماراست،با د‌‌‌‌‌ستور امام او را فورا به آمریکا برگرد‌‌‌‌‌اند‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌واوتا 25 سال بعد‌‌‌‌‌هم زند‌‌‌‌‌ه ماند‌‌‌‌‌.
شما زمانی سخنگوی گروهی انقلابی بود‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌.من شخصاازشماتصاویری د‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌ه‌ام که د‌‌‌‌‌ربرابر این سوال خبرنگارکه اگرلازم شد‌‌‌‌‌شمامی‌توانید‌‌‌‌‌به سمت یک انسان نشانه بگیرید‌‌‌‌‌باقاطعیت جواب مثبت می‌د‌‌‌‌‌هید‌‌‌‌‌ بااین استد‌‌‌‌‌لال که اسلحه‌های آمریکایی د‌‌‌‌‌رجریان انقلاب به سوی هموطنان‌تان نشانه رفته‌اند‌‌‌‌‌.
اولین باریک سایت اسرائیلی این فیلم رانمی‌د‌‌‌‌‌انم ازکجایافت ومنتشر کرد‌‌‌‌‌.د‌‌‌‌‌رواقع هیچ اتفاقی برای هیچکد‌‌‌‌‌ام از گروگان‌ها نیفتاد‌‌‌‌‌.د‌‌‌‌‌ولت آمریکا د‌‌‌‌‌ه‌ها هزاریاصد‌‌‌‌‌هاهزارنفر را به قتل رساند‌‌‌‌‌ه که اکنون زیرخاک هستند‌‌‌‌‌.
من د‌‌‌‌‌ر زند‌‌‌‌‌گی‌ام پشه کشته‌ام اماانسان که هیچ،گنجشک هم نکشته‌ام.خیلی ازکسانی که تلاش می‌کنند‌‌‌‌‌این موضوع را مطرح کنند‌‌‌‌‌،د‌‌‌‌‌ست‌شان به جنایاتی آلود‌‌‌‌‌ه است که تاثیرآن هنوزقابل مشاهد‌‌‌‌‌ه است.اینها سوریه وافغانستان وعراق را نمی‌توانند‌‌‌‌‌جمع کنند‌‌‌‌‌.د‌‌‌‌‌اعش رانمی‌توانند‌‌‌‌‌ جمع کنند‌‌‌‌‌.
امروزد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌م گزارش محرمانه‌ای از د‌‌‌‌‌رون سیستم هيات حاکمه آمریکاد‌‌‌‌‌رز پید‌‌‌‌‌ا کرد‌‌‌‌‌ه که د‌‌‌‌‌اعش محصول د‌‌‌‌‌خالت‌هاوحمایت‌های آمریکا ازافراطیون سوریه است.این گزارشی بود‌‌‌‌‌ که بعد‌‌‌‌‌ ازمد‌‌‌‌‌ت‌هاسرپوش گذاشتن برآن،منتشر شد‌‌‌‌‌ه وتمام سایت‌های آمریکایی هم آن راپوشش د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ه‌اند‌‌‌‌‌.
حالااینکه بخواهند‌‌‌‌‌چنین اتهامی رابه یک سری د‌‌‌‌‌انشجوی کم سن‌وسال وکم‌تجربه که طبعاباید‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌رآن شرایط موضع تد‌‌‌‌‌افعی سرسختانه‌ای د‌‌‌‌‌اشته باشند‌‌‌‌‌،بزنند‌‌‌‌‌به نظرم قابل تأمل است.د‌‌‌‌‌رحالی‌که د‌‌‌‌‌رآن د‌‌‌‌‌وران نه کسی کشته شد‌‌‌‌‌ونه به سمت کسی تیراند‌‌‌‌‌ازی شد‌‌‌‌‌.
اماپرسش من د‌‌‌‌‌قیقا این است که چه اتفاقی می‌افتد‌‌‌‌‌ که شما از یک د‌‌‌‌‌انشجوی انقلابی که د‌‌‌‌‌ست به حرکت ساختارشکنانه‌ای می‌زند‌‌‌‌‌به این نقطه می‌رسید‌‌‌‌‌ که ازشمایل زن اصلاح‌طلب طرفد‌‌‌‌‌ارمحیط زیستی را می‌بینیم که به عنوان نخستین زن بعد‌‌‌‌‌ ازانقلاب وارد‌‌‌‌‌کابینه می‌شود‌‌‌‌‌.
برای تبد‌‌‌‌‌یل شد‌‌‌‌‌ن ازآن چهره انقلابی تند‌‌‌‌‌رو بااین سیاستمد‌‌‌‌‌اری که د‌‌‌‌‌رد‌‌‌‌‌ولت اعتد‌‌‌‌‌ال حضور د‌‌‌‌‌ارد‌‌‌‌‌،تغییرفازی د‌‌‌‌‌ر عقید‌‌‌‌‌ه یا ذهن شما ایجاد‌‌‌‌‌ شد‌‌‌‌‌ یا اینکه بین این د‌‌‌‌‌و باید‌‌‌‌‌ منطق د‌‌‌‌‌رونی را جست وجو کنیم؟
اولا من نه د‌‌‌‌‌انشجویان ونه انقلابیون راتند‌‌‌‌‌رونمی‌د‌‌‌‌‌انم.این جریانی بود‌‌‌‌‌که ازهویت اصیل ایران وانقلاب ایران د‌‌‌‌‌فاع کرد‌‌‌‌‌.جریانی بود‌‌‌‌‌که د‌‌‌‌‌رمقابل اتفاقاتی ایستاد‌‌‌‌‌که می‌توانست انقلاب اسلامی ایران رانابود‌‌‌‌‌ کند‌‌‌‌‌.
البته امروزمی‌توانیم بنشینیم و آن روزهارانقد‌‌‌‌‌ کنیم.بالاخره مشکلات زیاد‌‌‌‌‌ی د‌‌‌‌‌رهمه این سال ها بود‌‌‌‌‌ه وجمهوری اسلامی با آن مواجه شد‌‌‌‌‌ه است امامی‌توانیم این وضعیت راباشرایطی مقایسه کنیم که این اتفاق نیفتاد‌‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌‌.
د‌‌‌‌‌رآن وضعیت باید‌‌‌‌‌ منتظرچه اتفاقاتی می‌بود‌‌‌‌‌یم؟ حتی اگرقائل به این هستیم که سلطه اتفاق بیفتد‌‌‌‌‌ باید‌‌‌‌‌ ببینیم که د‌‌‌‌‌ر کشورهای زیاد‌‌‌‌‌ی که سلطه آمریکا را پذیرفته‌اند‌‌‌‌‌، واقعا چه منافعی نصیب ملت‌ها شد‌‌‌‌‌ه است.
ثانیا اینکه د‌‌‌‌‌رشرایسط امروزکه جمهوری اسلامی ارکان خود‌‌‌‌‌راتثبیت کرد‌‌‌‌‌ه وجنگ راپشت سر گذاشته وامروز به یک حکومت مستقل تبد‌‌‌‌‌یل شد‌‌‌‌‌ه است،طبیعی است که رویکرد‌‌‌‌‌هاازد‌‌‌‌‌وم خرد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ 76 به سمت اصلاح جریانات د‌‌‌‌‌رون انقلاب معطوف شود‌‌‌‌‌وبحث آزاد‌‌‌‌‌ی‌های اجتماعی وفضای سالم سیاسی برای حفظ نظام وامتد‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ آن د‌‌‌‌‌رنسل‌های آیند‌‌‌‌‌ه وکارآمد‌‌‌‌‌کرد‌‌‌‌‌ن آن د‌‌‌‌‌نبال شود‌‌‌‌‌.
به نظر من این سیرطبیعی یک انقلاب است. یعنی وقتی تهد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌ات به حد‌‌‌‌‌اقل رسید‌‌‌‌‌،وقتی توانستیم ارکان را تثبیت کنیم، باید‌‌‌‌‌به مشکلات د‌‌‌‌‌رونی بیشتر می‌پرد‌‌‌‌‌اختیم.
یکی از مشکلات، رویکرد‌‌‌‌‌های سیاسی و آزاد‌‌‌‌‌ی‌های مد‌‌‌‌‌نی‌اي بود‌‌‌‌‌ که د‌‌‌‌‌ولت آقای خاتمی به د‌‌‌‌‌رستی سعی کرد‌‌‌‌‌ به آن بپرد‌‌‌‌‌ازد‌‌‌‌‌. د‌‌‌‌ولت ايشان امید‌‌‌‌‌های زیاد‌‌‌‌‌ی برای ترسیم آیند‌‌‌‌‌ه انقلاب ایجاد‌‌‌‌‌ کرد‌‌‌‌‌. اگر خاطرتان باشد‌‌‌‌‌،همان موقع هم عد‌‌‌‌‌ه‌ای می‌گفتند‌‌‌‌‌ اگر د‌‌‌ولت اصلاحات نبود‌‌‌‌‌،ممکن بود‌‌‌‌‌ نظام با خطر براند‌‌‌‌‌ازی مواجه شود‌‌‌‌‌.
د‌‌‌‌ولت اصلاحات اتصال بین مرد‌‌‌‌‌م و نظام را د‌‌‌‌‌وباره ایجاد‌‌‌‌‌ کرد‌‌‌‌‌.به نظرمن طبیعی است که بخواهیم برای گرفتن آیند‌‌‌‌‌ه با چنین جریان فکری ای همکاری د‌‌‌‌‌اشته باشیم چون این مسیررااد‌‌‌‌‌امه همان انقلاب می‌د‌‌‌‌‌انستیم.
جریان د‌‌‌‌‌عوت شمابه کابینه اصلاحات وحضورشمابه عنوان رئیس سازمان حفاظت محیط زیست و معاون رئیس جمهور چگونه رقم خورد‌‌‌‌‌؟آیا مقاومتی هم د‌‌‌‌‌ر برابر این انتخاب وجود‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌اشت؟
بله، چون آقای خاتمی د‌‌‌‌‌رواقع صف‌شکنی کرد‌‌‌‌ه‌ونخستین زن راوارد‌‌‌‌‌ کابینه کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌.عد‌‌‌‌‌ه‌ای فضاسازی کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ود‌‌‌‌‌ر قم می‌گفتند‌‌‌‌‌ این کار غلط است. ایشان آقای ابطحی را به قم فرستاد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ با این پیام که بالاخره باید‌‌‌‌‌ به زنان هم فرصت د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ه شود‌‌‌‌‌.
اگر موفق نشد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌، خب می‌پذیریم اما نمی‌توانیم پیشاپیش به آنها فرصت ند‌‌‌‌‌هیم. بعد‌‌‌‌‌ هم د‌‌‌‌‌ر مورد‌‌‌‌‌ جنبه‌های شرعی موضوع رایزنی‌هایی کرد‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌ تا هیچ مانعی وجود‌‌‌‌‌ ند‌‌‌‌‌اشته باشد‌‌‌‌‌. مخالفت‌ها بود‌‌‌‌‌ اما همراهی‌ها هم خیلی بود‌‌‌‌‌.
برای اینکه می‌خواستند‌‌‌‌‌ این تجربه موفق باشد‌‌‌‌‌ که پشت آن هم راه برای ورود‌‌‌‌‌ زنان باز شود‌‌‌‌‌ و د‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌یم که د‌‌‌‌‌ر د‌‌‌‌‌وره آقای احمد‌‌‌‌‌ی‌نژاد‌‌‌‌‌ وزیر زن د‌‌‌‌‌اشتیم و الان هم سه معاون رئیس جمهور زن د‌‌‌‌‌اریم. ضمن اینکه امروز اکثر وزرا معاون زن د‌‌‌‌‌ارند‌‌‌‌‌ و به تد‌‌‌‌‌ریج زنان د‌‌‌‌‌ارند‌‌‌‌‌ به سطوح بالا می‌رسند‌‌‌‌‌ و این یک روند‌‌‌‌‌ طبیعی غیرقابل انکار است.
شاید‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌ر آن زمان می‌شد‌‌‌‌‌ زنان را ناد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌ه گرفت و اگر آن صف‌شکنی نبود‌‌‌‌‌ می‌شد‌‌‌‌‌ آنان را انکار کرد‌‌‌‌‌ اما الان د‌‌‌‌‌یگر غیرقابل انکار است.
شمابعد‌‌‌‌‌ازاتمام کارد‌‌‌‌‌ولت اصلاحات به نمایند‌‌‌‌‌گی شورای شهرتهران انتخاب شد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌.یکی از بحث‌برانگیزترین تصمیمات فراکسیون اصلاح‌طلبان شورای شهرکه الان تاامروزهم قابل مشاهد‌‌‌‌‌ه است،حمایت ازآقای قالیباف بود‌‌‌‌‌.
د‌‌‌‌‌رهمان زمان شایعاتی مطرح بود‌‌‌‌‌ که د‌‌‌‌‌ولت وقت پیشنهاد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ه که حاضر است نمایند‌‌‌‌‌گان هواد‌‌‌‌‌ارش را برای اجماع روی گزینه اصلاح‌طلب میانه‌رو ترغیب کند‌‌‌‌‌ به شرط آن که اصلاح‌طلبان از حمایت از قالیباف منصرف شوند‌‌‌‌‌.
امروز که به آن تصمیم نگاه می‌کنید‌‌‌‌‌باتوجه به کارنامه آقای قالیباف د‌‌‌‌‌رشهرد‌‌‌‌‌اری و فضای سیاسی کشور،چقد‌‌‌‌‌رآن تصمیم راقابل د‌‌‌‌‌فاع می‌د‌‌‌‌‌انید‌‌‌‌‌؟
آن زمان انتخاب د‌‌‌‌‌یگری وجود‌‌‌‌‌ ند‌‌‌‌‌اشت.

اصلاح‌طلبان د‌‌‌‌‌راقلیت بود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌یعنی چهارنفر بین 15 نفرکه البته اقلیت تعیین‌کنند‌‌‌‌‌ه‌ای بود‌‌‌‌‌.ماحاضر نبود‌‌‌‌‌یم مشخصاهیچ ائتلافی باجریان احمد‌‌‌‌‌ی‌نژاد‌‌‌‌‌وجبهه پاید‌‌‌‌‌اری د‌‌‌‌‌اشته باشیم.به هیچ عنوان به چنین گزینه‌ای حتی حاضر نبود‌‌‌‌‌یم فکر کنیم. چون نوع نگاه‌ها کاملا متضاد‌‌‌‌‌ بود‌‌‌‌‌.
ما همان موقع هم به آقای قالیباف انتقاد‌‌‌‌‌ات زیاد‌‌‌‌‌ی د‌‌‌‌‌اشتیم. د‌‌‌‌‌ر سیاست‌های شهرسازی به ایشان نقد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌اشتیم، به رویکرد‌‌‌‌‌های سیاسی ایشان خیلی نقد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌اشتیم ولی یک جاهایی هم آقای قالیباف باماراه می‌آمد‌‌‌‌‌ مثلاد‌‌‌‌‌رمسائل محیط زیست وفضای سبزشهرتهران یاد‌‌‌‌‌راجرای مصوبه شورای شهر تهران برای رسید‌‌‌‌‌گی به خانواد‌‌‌‌‌ه‌های آسیب‌د‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌ه حواد‌‌‌‌‌ث 88 آقای قالیباف باماهمراهی می‌کرد‌‌‌‌‌.
این‌گونه نبود‌‌‌‌‌که ایشان هیچ‌گونه همراهی باماند‌‌‌‌‌اشته باشد‌‌‌‌‌منتهاایشان هم ملاحظات سیاسی ورویکرد‌‌‌‌‌های مد‌‌‌‌‌یریتی خود‌‌‌‌‌ش راد‌‌‌‌‌اشت.به نظرم ماجرا را نباید‌‌‌‌‌ سفید‌‌‌‌‌ و سیاه ببینیم، باید‌‌‌‌‌ تحلیل واقع‌بینانه‌ای از فضای آن د‌‌‌‌‌وره د‌‌‌‌‌اشته باشیم.
د‌‌‌‌‌ر روزهای سختی که هیچ امکانی برای شنید‌‌‌‌‌ن صد‌‌‌‌‌ای منتقد‌‌‌‌‌ نبود‌‌‌‌‌ شورای شهر سوم یک ند‌‌‌‌‌ا و یک شعله را زند‌‌‌‌‌ه نگه د‌‌‌‌‌اشت و د‌‌‌‌‌ر آن فضای سخت تقریبا تنها جایی که توانست نقد‌‌‌‌‌ د‌‌‌‌‌ولت را پی بگیرد‌‌‌‌‌، شورای شهر سوم بود‌‌‌‌‌.
اما به هرحال فراکسیون اصلاح‌طلبان نیمی ازآرای لازم را د‌‌‌‌‌راختیار آقای قالیباف قرار د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌. طبیعتا انتظار این بود‌‌‌‌‌ که امتیازات متناسبی با این موقعیت از شهرد‌‌‌‌‌ار تهران بگیرند‌‌‌‌‌.
اصلا برنامه اصلاح‌طلبان د‌‌‌‌‌ر آن د‌‌‌‌‌وره گرفتن امتیاز نبود‌‌‌‌‌. برنامه ما روشن نگه د‌‌‌‌‌اشتن مشعل اصلاح‌طلبی بود‌‌‌‌‌. فقط همین.
پس با چه استد‌‌‌‌‌لالی به آقای قالیباف رأی د‌‌‌‌‌اد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌؟

واقعیت این است که گزینه د‌‌‌‌‌یگری برای ماوجود‌‌‌‌‌ند‌‌‌‌‌اشت.گزینه د‌‌‌‌‌یگرتیم آقای احمد‌‌‌‌‌ی‌نژاد‌‌‌‌‌ بود‌‌‌‌‌.ماباید‌‌‌‌‌تصمیم می‌گرفتیم که با چه کسی ائتلاف کنیم و خیلی روشن بود‌‌‌‌‌کد‌‌‌‌‌ام گزینه را بخواهیم انتخاب کنیم. ولی تاکید‌‌‌‌‌ می‌کنم هد‌‌‌‌‌ف اصلا امتیاز گرفتن نبود‌‌‌‌‌.
فکرمی‌کنید‌‌‌‌‌د‌‌‌‌‌رد‌‌‌‌‌وره‌ای که جریان اصلاح‌طلبی و بد‌‌‌‌‌نه اجتماعی آن تحت فشار شد‌‌‌‌‌ید‌‌‌‌‌ی بود‌‌‌‌‌،چقد‌‌‌‌‌ر فراکسیون اصلاح‌طلبان توانستند‌‌‌‌‌ از همین روزنه به قد‌‌‌‌‌رظرفیت آن استفاد‌‌‌‌‌ه کنند‌‌‌‌‌؟
آن موقع قرار بود‌‌‌‌‌که جر





پرشین وی]]> <![CDATA[تجربیات یک دختر عربستانی از زندگی در ایران]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%DB%8C%DA%A9-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 Sat, 17 Oct 2015 17:41:13 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%DB%8C%DA%A9-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 زمانی که تصمیم گرفتم کارم را در لندن رها کنم و برای درس خواندن درباره ایران، به ایران بیایم، بسیاری از اعضای خانواده و دوستانم با این کار موافق نبودند، در واقع مخالف بودند و به من توصیه می*کردند دست به چنین کاری نزنم. خب می*توان آنها را به نوعی درک کرد. تصاویر و اخباری که معمولاً در رسانه*ها از ایران منتشر می*شود تصاویر مثبتی نیست.

یک دختر سعودی تصمیمش را برای درس خواندن در ایران گرفته است سارا مصری حدود از ده ماه پیش به ایران رفته است و پنج ماهی نیز هست که در یک وبلاگ از تجربیات خود به عنوان یک سعودی در ایران مینویسد. جدا از روابط سیاسی دو دولت، به نظر می*رسد جامعه دو کشور نیز چندان دل خوشی از هم ندارند.

به گزارش پارسینه ، احساسات ضد عرب به خصوص ضد عربستان در ایران موضوعی است که شاید برای کسی پوشیده نباشد. ساده*ترین نشانه آن شعارهای عرب ستیزانه ای است که در مسابقات فوتبال بین ایران و عربستان داده می*شود.

از سوی دیگر نیز فتوای حلال بودن خون شیعیان توسط برخی از مفتی*های عربستان و برخوردهای ایرانی ستیزانه توسط اعراب نیز وجه دیگر روابط تلخ دو جامعه دو سوی خلیج فارس است.

اما حالا یک دختر سعودی به تنهایی تصمیم گرفته است این مشکل تاریخی را به قدر توان خود حل کند.

سارا یک دختر اهل عربستان سعودی است و حدود ده ماه است که در رشته "مطالعات ایران"در تهران مشغول به تحصیل است.

او به تازگی وبلاگی راه انداخته است به نام "یک سعودی در ایران"و از تجربه زندگی یک دختر اهل عربستان سعودی در ایران در آنجا به زبان انگلیسی می*نویسد.

در این وبلاگ به سختی می*توان کوچک*ترین نکته منفی*ای درباره ایران یافت حتی وقتی از سارا درباره یک تجربه منفی در ایران طی این ده ماه می*پرسیم می*گوید:"الآن چیزی به ذهنم نمی*رسد بگذار کمی فکر کنم..."

سارا در آخرین پست خود در وبلاگش که پس از اتفاقات حج و کشته شدن بیش از ۴۰۰ ایرانی در منا انجامیده است نوشته است:"اینجا برای هیچ*کس اهمیت ندارد که من اهل عربستان هستم، در این مدتی که اینجا زندگی کرده*ام حتی برای یک نفر هم اهمیت نداشته است که من سنی هستم."

«غمگینم که بیش از این نمیتوانم دیگران را در رابطه با ایران مطلع میکنم»

سارا در گفتگو با ناظران درباره تجربه زندگی ۱۰ ماهه یک "سعودی"در ایران می*گوید:

کشور ایران و فرهنگ آن همیشه برای من جالب بوده است من در لندن درباره تاریخ و فرهنگ ایران مطالعه می*کردم اما روزی به این نتیجه رسیدم برای یافتن واقعیت و لمس چهره واقعی ایران باید به این کشور بروم و آن را همان*طور که هست کشف کنم.

زمانی که تصمیم گرفتم کارم را در لندن رها کنم و برای درس خواندن درباره ایران، به ایران بیایم، بسیاری از اعضای خانواده و دوستانم با این کار موافق نبودند، در واقع مخالف بودند و به من توصیه می*کردند دست به چنین کاری نزنم. خب می*توان آنها را به نوعی درک کرد. تصاویر و اخباری که معمولاً در رسانه*ها از ایران منتشر می*شود تصاویر مثبتی نیست.

اما تجربه من طی ۱۰ ماه گذشته بسیار مثبت بوده است. مردم بسیار مهربان هستند و برخورد بسیار خوبی دارند. اول به خاطر لهجه فارسی حرف زدنم فکر می*کنند که من هندی هستم و وقتی می*فهمند که اهل عربستان سعودی هستم، کنجکاوی*شان گل می*کند که من اینجا چه کار می*کنم؟ آیا از کشورشان خوشم می*آید و در کشورشان تجربیات خوبی داشته*ام یا نه.

من اینجا بسیار مسافرت می*کنم. شهرهای زیبای زیادی را دیده*ام با مردمشان آشنا شده*ام و دوستان خیلی خوبی پیدا کرده*ام. درس خواندن نیز تجربه خوبی است و پیشرفت خوبی در درس و زبان فارسی کرده*ام. واقعیت این است که مردم اینجا اصلاً توجهی به اینکه من سعودی هستم ندارند. گاهی که می*فهمند من سعودی هستم تعجب می*کنند چرا که اکثراً آنها هیچ*گاه یک سعودی در زندگی*شان ندیده*اند و سپس سؤال*ها آغاز می*شوند که اینجا چه کار می*کنی؟ و ایران چه طور است، واقعاً باید بگویم هیچ تجربه منفی*ای نداشته*ام. اما تجربه مثبت خیلی...

مثلاً یک بار کیف پولم را با مقدار زیادی پول و تمام مدارکم مانند گواهینامه انگلیس و کارت شناسایی عربستان گم کردم. تمام دوستان و حتی پلیس گفتند که پیدا شدنش تقریباً غیرممکن است اما بعد از چند روز یک خانم با من تماس گرفت و گفت کیفت را نمی*خواهی؟ او همسر راننده تاکسی بود که من کیفم را در آن جا گذاشته بودم. چند روز طول کشیده بود که بتواند با استفاده از کارت*های در داخل کیفم ردی از من گیر بیاورد.

مسلماً افراد نژادپرست همه جا وجود دارند اما من با آنها رو به رو نشده*ام. من می*دانم که در ایران نیز مانند همه جا این افراد وجود دارند، مسلماً در جریان مشکلات بین ایرانیان و اعراب از گذشته تاکنون هستم و گاهی با دوستان ایرانیم در این رابطه با هم گفتگو می*کنیم، اما من به شخصه اینجا مشکلی نداشته*ام.

تنها مسئله، نکته*ای است که برای همه خارجی*ها امکان دارد رخ دهد. مسئله دیوار زبانی که در ابتدای ورود به ایران برای گرفتن تاکسی و خرید و ... دچار مشکل می*شویم. تنها نکته*ای که شاید باید بگویم این است که به مدت ۳ ماه کامپیوتر اپل من خراب بود و چون نمایندگی اپل در ایران وجود ندارد برای تعمیر آن با مشکل مواجه بودم.

حتی بعد از اتفاقات منا هم من تجربه منفی*ای نداشته*ام. گاهی مردم وقتی متوجه می*شوند من عربستانی هستم از من می*پرسند که واقعاً چه اتفاقی افتاده که خوب من اطلاعی ندارم اما هیچ*گاه هیچ ایرانی*ای در این مدت کوچک*ترین مشکلی برای من ایجاد نکرده و یا نامهربانی*ای نکرده است.

پس از اتفاقات حج، یک بار در غذاخوری دانشگاه من می*خواستم دوغ بخرم، یکی از دوستانم به شوخی به فرد فروشنده گفت که این عربستانی است به او چیزی نفروش. خب او منظوری غیر از شوخی نداشت. پس از آنکه آن دوستم رفت. یک خانم به مدت 5 دقیقه تمام از من به خاطر شوخی دوستم عذرخواهی می*کرد. من برای او توضیح دادم که آن آقا دوست من است اما آن خانم معتقد بود حتی چنین شوخی*ای هم نباید صورت بگیرد.

هدف من از نوشتن وبلاگ درباره تجربیات هر روزم در ایران در واقع این است که بین دو ملت پل بزنم تا مردم ایده و تفکرات و تصورات خود را از دیگری بر اساس واقعیت بسازند.

تصویری که من از ایران ارائه می*دهم با تصویر و تصوری که در عربستان و کشورهای دیگر وجود دارد بسیار متفاوت است. اکثر واکنش*ها به نوشته*ها و تجربیات خوب من از ایران بسیار مثبت بوده است هرچند گاهی واکنش*های منفی نیز وجود دارد. البته من از دیدن هر واکنشی چه مثبت و چه منفی خوشحال می*شوم.

اما نکته*ای هست که من را غمگین می*کند و آن این است که چرا توانی بیش از این ندارم تا مردم بیشتری را از واقعیت ایران آگاه کنم و این فاصله*ها را هر روز کمتر و کمتر کنم.

]]> زمانی که تصمیم گرفتم کارم را در لندن رها کنم و برای درس خواندن درباره ایران، به ایران بیایم، بسیاری از اعضای خانواده و دوستانم با این کار موافق نبودند، در واقع مخالف بودند و به من توصیه می*کردند دست به چنین کاری نزنم. خب می*توان آنها را به نوعی درک کرد. تصاویر و اخباری که معمولاً در رسانه*ها از ایران منتشر می*شود تصاویر مثبتی نیست.

یک دختر سعودی تصمیمش را برای درس خواندن در ایران گرفته است سارا مصری حدود از ده ماه پیش به ایران رفته است و پنج ماهی نیز هست که در یک وبلاگ از تجربیات خود به عنوان یک سعودی در ایران مینویسد. جدا از روابط سیاسی دو دولت، به نظر می*رسد جامعه دو کشور نیز چندان دل خوشی از هم ندارند.

به گزارش پارسینه ، احساسات ضد عرب به خصوص ضد عربستان در ایران موضوعی است که شاید برای کسی پوشیده نباشد. ساده*ترین نشانه آن شعارهای عرب ستیزانه ای است که در مسابقات فوتبال بین ایران و عربستان داده می*شود.

از سوی دیگر نیز فتوای حلال بودن خون شیعیان توسط برخی از مفتی*های عربستان و برخوردهای ایرانی ستیزانه توسط اعراب نیز وجه دیگر روابط تلخ دو جامعه دو سوی خلیج فارس است.

اما حالا یک دختر سعودی به تنهایی تصمیم گرفته است این مشکل تاریخی را به قدر توان خود حل کند.

سارا یک دختر اهل عربستان سعودی است و حدود ده ماه است که در رشته "مطالعات ایران"در تهران مشغول به تحصیل است.

او به تازگی وبلاگی راه انداخته است به نام "یک سعودی در ایران"و از تجربه زندگی یک دختر اهل عربستان سعودی در ایران در آنجا به زبان انگلیسی می*نویسد.

در این وبلاگ به سختی می*توان کوچک*ترین نکته منفی*ای درباره ایران یافت حتی وقتی از سارا درباره یک تجربه منفی در ایران طی این ده ماه می*پرسیم می*گوید:"الآن چیزی به ذهنم نمی*رسد بگذار کمی فکر کنم..."

سارا در آخرین پست خود در وبلاگش که پس از اتفاقات حج و کشته شدن بیش از ۴۰۰ ایرانی در منا انجامیده است نوشته است:"اینجا برای هیچ*کس اهمیت ندارد که من اهل عربستان هستم، در این مدتی که اینجا زندگی کرده*ام حتی برای یک نفر هم اهمیت نداشته است که من سنی هستم."

«غمگینم که بیش از این نمیتوانم دیگران را در رابطه با ایران مطلع میکنم»

سارا در گفتگو با ناظران درباره تجربه زندگی ۱۰ ماهه یک "سعودی"در ایران می*گوید:

کشور ایران و فرهنگ آن همیشه برای من جالب بوده است من در لندن درباره تاریخ و فرهنگ ایران مطالعه می*کردم اما روزی به این نتیجه رسیدم برای یافتن واقعیت و لمس چهره واقعی ایران باید به این کشور بروم و آن را همان*طور که هست کشف کنم.

زمانی که تصمیم گرفتم کارم را در لندن رها کنم و برای درس خواندن درباره ایران، به ایران بیایم، بسیاری از اعضای خانواده و دوستانم با این کار موافق نبودند، در واقع مخالف بودند و به من توصیه می*کردند دست به چنین کاری نزنم. خب می*توان آنها را به نوعی درک کرد. تصاویر و اخباری که معمولاً در رسانه*ها از ایران منتشر می*شود تصاویر مثبتی نیست.

اما تجربه من طی ۱۰ ماه گذشته بسیار مثبت بوده است. مردم بسیار مهربان هستند و برخورد بسیار خوبی دارند. اول به خاطر لهجه فارسی حرف زدنم فکر می*کنند که من هندی هستم و وقتی می*فهمند که اهل عربستان سعودی هستم، کنجکاوی*شان گل می*کند که من اینجا چه کار می*کنم؟ آیا از کشورشان خوشم می*آید و در کشورشان تجربیات خوبی داشته*ام یا نه.

من اینجا بسیار مسافرت می*کنم. شهرهای زیبای زیادی را دیده*ام با مردمشان آشنا شده*ام و دوستان خیلی خوبی پیدا کرده*ام. درس خواندن نیز تجربه خوبی است و پیشرفت خوبی در درس و زبان فارسی کرده*ام. واقعیت این است که مردم اینجا اصلاً توجهی به اینکه من سعودی هستم ندارند. گاهی که می*فهمند من سعودی هستم تعجب می*کنند چرا که اکثراً آنها هیچ*گاه یک سعودی در زندگی*شان ندیده*اند و سپس سؤال*ها آغاز می*شوند که اینجا چه کار می*کنی؟ و ایران چه طور است، واقعاً باید بگویم هیچ تجربه منفی*ای نداشته*ام. اما تجربه مثبت خیلی...

مثلاً یک بار کیف پولم را با مقدار زیادی پول و تمام مدارکم مانند گواهینامه انگلیس و کارت شناسایی عربستان گم کردم. تمام دوستان و حتی پلیس گفتند که پیدا شدنش تقریباً غیرممکن است اما بعد از چند روز یک خانم با من تماس گرفت و گفت کیفت را نمی*خواهی؟ او همسر راننده تاکسی بود که من کیفم را در آن جا گذاشته بودم. چند روز طول کشیده بود که بتواند با استفاده از کارت*های در داخل کیفم ردی از من گیر بیاورد.

مسلماً افراد نژادپرست همه جا وجود دارند اما من با آنها رو به رو نشده*ام. من می*دانم که در ایران نیز مانند همه جا این افراد وجود دارند، مسلماً در جریان مشکلات بین ایرانیان و اعراب از گذشته تاکنون هستم و گاهی با دوستان ایرانیم در این رابطه با هم گفتگو می*کنیم، اما من به شخصه اینجا مشکلی نداشته*ام.

تنها مسئله، نکته*ای است که برای همه خارجی*ها امکان دارد رخ دهد. مسئله دیوار زبانی که در ابتدای ورود به ایران برای گرفتن تاکسی و خرید و ... دچار مشکل می*شویم. تنها نکته*ای که شاید باید بگویم این است که به مدت ۳ ماه کامپیوتر اپل من خراب بود و چون نمایندگی اپل در ایران وجود ندارد برای تعمیر آن با مشکل مواجه بودم.

حتی بعد از اتفاقات منا هم من تجربه منفی*ای نداشته*ام. گاهی مردم وقتی متوجه می*شوند من عربستانی هستم از من می*پرسند که واقعاً چه اتفاقی افتاده که خوب من اطلاعی ندارم اما هیچ*گاه هیچ ایرانی*ای در این مدت کوچک*ترین مشکلی برای من ایجاد نکرده و یا نامهربانی*ای نکرده است.

پس از اتفاقات حج، یک بار در غذاخوری دانشگاه من می*خواستم دوغ بخرم، یکی از دوستانم به شوخی به فرد فروشنده گفت که این عربستانی است به او چیزی نفروش. خب او منظوری غیر از شوخی نداشت. پس از آنکه آن دوستم رفت. یک خانم به مدت 5 دقیقه تمام از من به خاطر شوخی دوستم عذرخواهی می*کرد. من برای او توضیح دادم که آن آقا دوست من است اما آن خانم معتقد بود حتی چنین شوخی*ای هم نباید صورت بگیرد.

هدف من از نوشتن وبلاگ درباره تجربیات هر روزم در ایران در واقع این است که بین دو ملت پل بزنم تا مردم ایده و تفکرات و تصورات خود را از دیگری بر اساس واقعیت بسازند.

تصویری که من از ایران ارائه می*دهم با تصویر و تصوری که در عربستان و کشورهای دیگر وجود دارد بسیار متفاوت است. اکثر واکنش*ها به نوشته*ها و تجربیات خوب من از ایران بسیار مثبت بوده است هرچند گاهی واکنش*های منفی نیز وجود دارد. البته من از دیدن هر واکنشی چه مثبت و چه منفی خوشحال می*شوم.

اما نکته*ای هست که من را غمگین می*کند و آن این است که چرا توانی بیش از این ندارم تا مردم بیشتری را از واقعیت ایران آگاه کنم و این فاصله*ها را هر روز کمتر و کمتر کنم.

]]> <![CDATA[روایت زندگی زنی در عمق 400 متری زمین]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B2%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%85%D9%82-400-%D9%85%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86 Sat, 17 Oct 2015 17:38:34 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B2%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%85%D9%82-400-%D9%85%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86 میرزایی یکی از آرزویی*های دوران کودکی*اش، کار در معدن بوده است وی که به گفته خودش از کودکی ساعت*ها به چهره سیاه کارگران معدن خیره می*شده، در خانواده*ای سخت*کوش بزرگ*شده و نان دستان زحمت*کش پدری را که با شغل کارگری روزگار گذرانده رگخورده است.

کار در معدن به*عنوان کار سخت و طاقت*فرسا معرفی*شده است اما کار در معادن زغال*سنگ به دلیل ماهیت خطرناکش به*مراتب سخت*تر از کار در سایر معادن است آن*هم معادن زغال*سنگ شمال استان کرمان که ازجمله قدیمی ترین معادن زغال*سنگ جهان محسوب می*شوند و همچنان از فنّاوری*های قدیمی و ابتدایی برای کار در این معادن استفاده می*شود . مخعنی این عبارت این است که کارگر همچنان نقش اصلی در برداشت از معادن زغال*سنگ شمال کرمان را به عهده دارد.

به گزارش مهر، باوجود خطرهای متعدد و ریزش*های گاه*وبیگاه معادن زغال*سنگ کرمان و حوادثی که در آن*ها ده*ها نفر جان خود را ازدست*داده*اند اما اینجا در معدن «سراپرده» در شهرستان کوهبنان زنی کار مردانه می*کند، مهناز میرزایی مهندس معدن و متولد سال ۵۹ است که کار در معدن را از سال ۸۴ در اعماق معادن شمال کرمان آغاز کرده است و دوش*به*دوش مردان به کار تولید در این منطقه مشغول است و به عنوان یکی از فعال*ترین و موفق*ترین فعالان بخش معدن در کشور شهرت دارد.

نکته جالب اینکه میرزایی از ابتدای شروع به کار در معدن هیچ*گاه پا پس نکشید . حالا پس از سال*ها کار در معدن، میرزایی، در سمت مدیر معدن سراپرده مشغول به فعالیت است. زنی که در ابتدای حضورش در معدن در قامت یک زن کارشناس همراه با مردان ساعت*ها در اعماق زمین، کار و تلاش می*کرد امروز الگوی بسیاری از زنان و دختران استان کرمان نیز شده است.

میرزایی یکی از آرزویی*های دوران کودکی*اش، کار در معدن بوده است وی که به گفته خودش از کودکی ساعت*ها به چهره سیاه کارگران معدن خیره می*شده، در خانواده*ای سخت*کوش بزرگ*شده و نان دستان زحمت*کش پدری را که با شغل کارگری روزگار گذرانده رگخورده است.

نخستین باری که زن معدنچی به معدن زغالسنگ رفت

این در حالی است که اگر نگاهی به لیست فارغ*التحصیلان دانشگاهی بیکار در کرمان نگاهی کنیم دانش*آموختگان بخش معدن جزو بیشترین موارد بیکاری در استان هستند اما میرزایی در معدنی کار می*کند که ۱۵۰ کیلومتر دورتر از شهر کرمان قرارگرفته است.

میرزایی کار در شرایط سخت و در اعماق تاریک زمین را کاری دشوار و مانعی بر سر راه خود ندیده و حتی چند زن دیگر را نیز برای کار در این معدن در کنار خود راغب کرده است و حالا به*عنوان یکی از چهره*های موفق در استان شناخته می*شود.

اما رسیدن به نقطه موفقیت برای زن معدن کار کرمانی راحت نبود، در کنار سختی بیش*ازحد کار باید با دیدگاه*هایی که گمان می*کردند یک زن توان کار در معدن را ندارد نیز دست*وپنجه نرم می*کرد، شاید مرور خاطرات روز اول کار میرزایی در معدن نشان*دهنده این موقعیت باشد. وی در خصوص خاطرات این روز که از به*یادماندنی*ترین روزهای زندگی*اش بوده می*گوید: من درس معدن را خوانده بودم اما باکار در معدن آشنایی نداشتم، فقط در دوران کارآموزی مدتی در کارخانه زغال شویی به*عنوان مسئول یکی از قسمت*ها کارکرده بودم که البته همین هم موجب ورودم به معدن شد.

وی داستان را این*گونه شروع می*کند که وقتی به*عنوان نخستین مهندس معدن زن پای در معدن سراپرده گذاشتم هیچ*کس تصور نمی*کرد که من برای کار کردن در معدن آمده باشم، آن*هم در معدنی که تا آن زمان مهندس معدن نداشت و به همین دلیل نیز کارهای زیادی برای انجام دادن داشت

میرزایی این*گونه می*گوید که وقتی وارد معدن شدم کارگران مرد با تعجب به من نگاه می*کردند و باورشان نمی*شد من برای کار به اینجا آمده باشم، جالب*تر اینکه در همان روز فردی که باید معدن و محیط کار را به من نشان می*داد سخت*ترین جاهای معدن را به من نشان داد، بطوریکه در عمق چند صد متری زمین و در مکان*هایی بسیار تنگ و دور از ذهن برای نخستین بار پا گذاشتم اما به*هیچ*عنوان تردید نکردم و مسیرم را ادامه دادم . وی طول معدنی که برای نخستین بار در آن گام گذاشت را چهار کیلومتر در زیرزمین عنوان کرد.



[عکس: resized_512604_976.jpg]

[عکس: resized_512605_633.jpg]

[عکس: resized_512606_677.jpg]







نخستین زن معدن کار استان کرمان در ادامه با اشاره به اینکه در این بازدید از مکان*هایی عبور کردیم که برای رسیدن به محوطه حفاری باید در عمق معدن سینه *خیز جلو می*رفتیم گفت: این واقعیت کار معدن است و روزانه هزاران نفر در این معادن در همین شرایط سخت کار می*کنند و تصورش هم برای مردم عادی غیرممکن است، من هم برای موفقیت باید پا در این مسیر می*گذاشتم.

وی گفت: حالا مرور این خاطرات هم برای من جالب است و هم کارگران معدن. حالا بیش از ۹۰ نفر در این معدن در حال فعالیت هستند و از همین محل ارتزاق می*کنند.

میرزایی روزهایی را به یاد می*آورد که کارگران معدن به دلیل اینکه زن است صحبت*هایش را به*عنوان مهندس معدن جدی نمی*گرفتند اما پشتکار و اصرار این زن، کارگران معدن را درنهایت به مهارت وتوانش معترف کرد به*طوری*که هم*اکنون معدن سراپرده از بهترین معادن شمال استان کرمان است.

نکته دیگر اینکه در خانواده میرزایی هم مانند بسیاری از خانه*های دیگر در شهر زرند و کوهبنان کار در معدن امری عادی و جزو امور روزمره است در این خانواده نیز در کنار خانم میرزایی دو برادر و همسرش هم در معدن کار می*کنند و تشویق و حمایت*های خانواده، یکی از عوامل موفقیت میرزایی در کارش بوده است.

وی ادامه داد: در ابتدا مردان کارگر در محیط معدن در مقابل دستوراتی که می*دادم کمی موضع داشتند و تصور می*کردند یک زن نمی*توان در معدن کار کند اما من در کار مدیریت و ساماندهی کار معدن همیشه در کنار کارگران بودم، همین همراهی و همکاری و قاطعیت موجب شد، در کارم موفق باشم.

حضورم در این حرفه کاملا اختیاری بود

میرزایی در خصوص اینکه آیا حضورش در این حرفه اجبار بازار کار بوده یا علاقه، این*گونه گفت که من از ابتدا هدفمند انتخاب رشته کردم و درنهایت در دانشگاه شهید باهنر کرمان قبول شدم و ورودم به این کار نیز کاملاً اختیاری بوده و شخصاً فرم کاریابی در خصوص کار در این معدن را پر کردم، از ابتدا با سختی*های کار آشنا بودم و وقتی در محیط نیز قرار گرفتم عملاً با موانع و مشکلات روبرو شدم اما من کارهای سخت را دوست دارم و از هیچ چالشی فرار نمی*کنم بلکه به توانمندی خودم آگاهم و تلاشم را می*کنم.

این زن معدن کار که مادر نیز شده است می*گوید که در برخی موارد که مجبور است کودکش را هم به محل کارش آورد و خوشحال است که پس از ورودش به این معدن پای سایر زنان کارشناس معدن نیز به این کار بازشده و چند صباحی است مراجعه دختران جوان برای کار در این معدن افزایش*یافته است و در برخی معادن دیگر نیز زنان حضور یافته*اند.

وی در خصوص معدن محل کارش گفت: این معدن سه میلیون تن ذخیره دارد و ده*ها معدنچی در اعماق زمین با دستگاه*های مختلف در حال استخراج سنگ معدن هستند اصولاً کار در معدن سخت است و در بین معادن مختلف ازجمله خطرناک*ترین معادن محسوب می*شود.

وی به خودسوزی زغال*سنگ اشاره کرد و گفت: گازگرفتگی و انفجار مهم*ترین خطری است که معدنچیان را تهدید می*کند اما به هر صورت خطر در اکثر مشاغل وجود دارد.

میرزایی در کنار ده*ها معدنچی دیگر در کرمان با تمام مشکلات و سختی*ها روزانه ۱۲ ساعت در معدن کار می*کند و حضور این زن معدنچی که اراده*ای آهنین دارد بسیاری از زنان کرمانی را برای کار در معدن ترغیب کرده است، این در شرایطی است که باوجود تمام علاقه*ای که در بین مردم زرند و کوه بنان درزمینهٔ کار در معادن وجود دارد اما عدم ایمنی، استخراج سنتی و کاهش قیمت زغال*سنگ که در کارخانه*های داخلی مصرف می*شود ادامه فعالیت معادن زغال*سنگ کرمان را تهدید می*کند.]]> میرزایی یکی از آرزویی*های دوران کودکی*اش، کار در معدن بوده است وی که به گفته خودش از کودکی ساعت*ها به چهره سیاه کارگران معدن خیره می*شده، در خانواده*ای سخت*کوش بزرگ*شده و نان دستان زحمت*کش پدری را که با شغل کارگری روزگار گذرانده رگخورده است.

کار در معدن به*عنوان کار سخت و طاقت*فرسا معرفی*شده است اما کار در معادن زغال*سنگ به دلیل ماهیت خطرناکش به*مراتب سخت*تر از کار در سایر معادن است آن*هم معادن زغال*سنگ شمال استان کرمان که ازجمله قدیمی ترین معادن زغال*سنگ جهان محسوب می*شوند و همچنان از فنّاوری*های قدیمی و ابتدایی برای کار در این معادن استفاده می*شود . مخعنی این عبارت این است که کارگر همچنان نقش اصلی در برداشت از معادن زغال*سنگ شمال کرمان را به عهده دارد.

به گزارش مهر، باوجود خطرهای متعدد و ریزش*های گاه*وبیگاه معادن زغال*سنگ کرمان و حوادثی که در آن*ها ده*ها نفر جان خود را ازدست*داده*اند اما اینجا در معدن «سراپرده» در شهرستان کوهبنان زنی کار مردانه می*کند، مهناز میرزایی مهندس معدن و متولد سال ۵۹ است که کار در معدن را از سال ۸۴ در اعماق معادن شمال کرمان آغاز کرده است و دوش*به*دوش مردان به کار تولید در این منطقه مشغول است و به عنوان یکی از فعال*ترین و موفق*ترین فعالان بخش معدن در کشور شهرت دارد.

نکته جالب اینکه میرزایی از ابتدای شروع به کار در معدن هیچ*گاه پا پس نکشید . حالا پس از سال*ها کار در معدن، میرزایی، در سمت مدیر معدن سراپرده مشغول به فعالیت است. زنی که در ابتدای حضورش در معدن در قامت یک زن کارشناس همراه با مردان ساعت*ها در اعماق زمین، کار و تلاش می*کرد امروز الگوی بسیاری از زنان و دختران استان کرمان نیز شده است.

میرزایی یکی از آرزویی*های دوران کودکی*اش، کار در معدن بوده است وی که به گفته خودش از کودکی ساعت*ها به چهره سیاه کارگران معدن خیره می*شده، در خانواده*ای سخت*کوش بزرگ*شده و نان دستان زحمت*کش پدری را که با شغل کارگری روزگار گذرانده رگخورده است.

نخستین باری که زن معدنچی به معدن زغالسنگ رفت

این در حالی است که اگر نگاهی به لیست فارغ*التحصیلان دانشگاهی بیکار در کرمان نگاهی کنیم دانش*آموختگان بخش معدن جزو بیشترین موارد بیکاری در استان هستند اما میرزایی در معدنی کار می*کند که ۱۵۰ کیلومتر دورتر از شهر کرمان قرارگرفته است.

میرزایی کار در شرایط سخت و در اعماق تاریک زمین را کاری دشوار و مانعی بر سر راه خود ندیده و حتی چند زن دیگر را نیز برای کار در این معدن در کنار خود راغب کرده است و حالا به*عنوان یکی از چهره*های موفق در استان شناخته می*شود.

اما رسیدن به نقطه موفقیت برای زن معدن کار کرمانی راحت نبود، در کنار سختی بیش*ازحد کار باید با دیدگاه*هایی که گمان می*کردند یک زن توان کار در معدن را ندارد نیز دست*وپنجه نرم می*کرد، شاید مرور خاطرات روز اول کار میرزایی در معدن نشان*دهنده این موقعیت باشد. وی در خصوص خاطرات این روز که از به*یادماندنی*ترین روزهای زندگی*اش بوده می*گوید: من درس معدن را خوانده بودم اما باکار در معدن آشنایی نداشتم، فقط در دوران کارآموزی مدتی در کارخانه زغال شویی به*عنوان مسئول یکی از قسمت*ها کارکرده بودم که البته همین هم موجب ورودم به معدن شد.

وی داستان را این*گونه شروع می*کند که وقتی به*عنوان نخستین مهندس معدن زن پای در معدن سراپرده گذاشتم هیچ*کس تصور نمی*کرد که من برای کار کردن در معدن آمده باشم، آن*هم در معدنی که تا آن زمان مهندس معدن نداشت و به همین دلیل نیز کارهای زیادی برای انجام دادن داشت

میرزایی این*گونه می*گوید که وقتی وارد معدن شدم کارگران مرد با تعجب به من نگاه می*کردند و باورشان نمی*شد من برای کار به اینجا آمده باشم، جالب*تر اینکه در همان روز فردی که باید معدن و محیط کار را به من نشان می*داد سخت*ترین جاهای معدن را به من نشان داد، بطوریکه در عمق چند صد متری زمین و در مکان*هایی بسیار تنگ و دور از ذهن برای نخستین بار پا گذاشتم اما به*هیچ*عنوان تردید نکردم و مسیرم را ادامه دادم . وی طول معدنی که برای نخستین بار در آن گام گذاشت را چهار کیلومتر در زیرزمین عنوان کرد.



[عکس: resized_512604_976.jpg]

[عکس: resized_512605_633.jpg]

[عکس: resized_512606_677.jpg]







نخستین زن معدن کار استان کرمان در ادامه با اشاره به اینکه در این بازدید از مکان*هایی عبور کردیم که برای رسیدن به محوطه حفاری باید در عمق معدن سینه *خیز جلو می*رفتیم گفت: این واقعیت کار معدن است و روزانه هزاران نفر در این معادن در همین شرایط سخت کار می*کنند و تصورش هم برای مردم عادی غیرممکن است، من هم برای موفقیت باید پا در این مسیر می*گذاشتم.

وی گفت: حالا مرور این خاطرات هم برای من جالب است و هم کارگران معدن. حالا بیش از ۹۰ نفر در این معدن در حال فعالیت هستند و از همین محل ارتزاق می*کنند.

میرزایی روزهایی را به یاد می*آورد که کارگران معدن به دلیل اینکه زن است صحبت*هایش را به*عنوان مهندس معدن جدی نمی*گرفتند اما پشتکار و اصرار این زن، کارگران معدن را درنهایت به مهارت وتوانش معترف کرد به*طوری*که هم*اکنون معدن سراپرده از بهترین معادن شمال استان کرمان است.

نکته دیگر اینکه در خانواده میرزایی هم مانند بسیاری از خانه*های دیگر در شهر زرند و کوهبنان کار در معدن امری عادی و جزو امور روزمره است در این خانواده نیز در کنار خانم میرزایی دو برادر و همسرش هم در معدن کار می*کنند و تشویق و حمایت*های خانواده، یکی از عوامل موفقیت میرزایی در کارش بوده است.

وی ادامه داد: در ابتدا مردان کارگر در محیط معدن در مقابل دستوراتی که می*دادم کمی موضع داشتند و تصور می*کردند یک زن نمی*توان در معدن کار کند اما من در کار مدیریت و ساماندهی کار معدن همیشه در کنار کارگران بودم، همین همراهی و همکاری و قاطعیت موجب شد، در کارم موفق باشم.

حضورم در این حرفه کاملا اختیاری بود

میرزایی در خصوص اینکه آیا حضورش در این حرفه اجبار بازار کار بوده یا علاقه، این*گونه گفت که من از ابتدا هدفمند انتخاب رشته کردم و درنهایت در دانشگاه شهید باهنر کرمان قبول شدم و ورودم به این کار نیز کاملاً اختیاری بوده و شخصاً فرم کاریابی در خصوص کار در این معدن را پر کردم، از ابتدا با سختی*های کار آشنا بودم و وقتی در محیط نیز قرار گرفتم عملاً با موانع و مشکلات روبرو شدم اما من کارهای سخت را دوست دارم و از هیچ چالشی فرار نمی*کنم بلکه به توانمندی خودم آگاهم و تلاشم را می*کنم.

این زن معدن کار که مادر نیز شده است می*گوید که در برخی موارد که مجبور است کودکش را هم به محل کارش آورد و خوشحال است که پس از ورودش به این معدن پای سایر زنان کارشناس معدن نیز به این کار بازشده و چند صباحی است مراجعه دختران جوان برای کار در این معدن افزایش*یافته است و در برخی معادن دیگر نیز زنان حضور یافته*اند.

وی در خصوص معدن محل کارش گفت: این معدن سه میلیون تن ذخیره دارد و ده*ها معدنچی در اعماق زمین با دستگاه*های مختلف در حال استخراج سنگ معدن هستند اصولاً کار در معدن سخت است و در بین معادن مختلف ازجمله خطرناک*ترین معادن محسوب می*شود.

وی به خودسوزی زغال*سنگ اشاره کرد و گفت: گازگرفتگی و انفجار مهم*ترین خطری است که معدنچیان را تهدید می*کند اما به هر صورت خطر در اکثر مشاغل وجود دارد.

میرزایی در کنار ده*ها معدنچی دیگر در کرمان با تمام مشکلات و سختی*ها روزانه ۱۲ ساعت در معدن کار می*کند و حضور این زن معدنچی که اراده*ای آهنین دارد بسیاری از زنان کرمانی را برای کار در معدن ترغیب کرده است، این در شرایطی است که باوجود تمام علاقه*ای که در بین مردم زرند و کوه بنان درزمینهٔ کار در معادن وجود دارد اما عدم ایمنی، استخراج سنتی و کاهش قیمت زغال*سنگ که در کارخانه*های داخلی مصرف می*شود ادامه فعالیت معادن زغال*سنگ کرمان را تهدید می*کند.]]> <![CDATA[بادیگاردهای مشهور ایرانی و محافظت از افراد مشهور]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%81%D8%B8%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1 Thu, 24 Sep 2015 07:30:52 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%81%D8%B8%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1 گفتگو با بادیگارد های مشهور ایرانی

دیدن افرادی با قد بلند و اندامی ورزشی معمولا باعث جلب توجه می شود. حال اگر این افراد کت و شلوار مشکی هم بر تن داشته باشند و با تشریفات خاصی یک نفر را هدایت کنند قطعا دیگر حفظ امنیت آن فرد با همین افراد مشکی پوش است که بادیگاردb]l]هایش محسوب می شوند. البته لفظ [b]بادیگارد را در کشورمان بیشتر با اسم تشریفات و امنیت می شنویم که در کنار این عنوان، نام مهدی صفایی کسی که سال هاست در این شغل مشغول به فعالیت است مطرح می شود. مهدی صفایی به همراه دو بادیگاردش آقا بهزاد و آقا سعید میهمان تماشاگر بودند که در ادامه، گفتگوی آنها را می خوانید.
مهدی صفایی کیست؟
* قهرمان کیک بوکس دنیا در سال 1999 دانمارک
* مشاور کارلوس کی روش در جام جهانی برزیل
* مربی تیم ملی کیک بوکس 1997
* عضو هیات رییسه جوجیتسوی کل کشور
* عضو هیات رییسه جودوی استان تهران
* عضو هیات رییسه کمانگیری روی اسب کل کشور
* دبیر کارگروه ورزش شورای شهر تهران
* موسس و مدیر گروه مراقبتی و تشریفاتی کانسپت

این گروه متشکل از مردان ورزشکار آموزش دیده بالای 180 سانتیمتر قد و بالای 100 کیلوگرم وزن است. اگر فردی هم باشد با قد 175 سانتیمتر ولی دارای قابلیت های خاص، می تواند عضو گروه شود. این افراد بالای 26 سال سن دارند.
[عکس: dnpxpjdtlm0z6wywm85.jpg]
بادیگارد مشهور ایرانی
آقای صفایی؛ با چه سوالی عصبانی می شوید؟

- «آدم هایی غیرمتخصص در کارتان هستند؟» بله، آدم های غیرمتخصص در کار ما خیلی زیاد هستند. از شنیدن این سوال عصبانی نمی شوم، حالم بد می شود؛ به جهت این که همیشه احساس می کنم و حتی این پیشنهاد را کردم اگر کسی بخواهد این کار را انجام بدهد، ما این آموزش را می دهیم و هیچ مشکلی هم با آن نداریم. اعتقاد من این است تازه زمانی که رقیب داشته باشیم، معلوم می شود ما خوب هستیم یا بد اما این که هر کسی فکر کند با پوشیدن کت و شلوار مشکی و قد بلند توانایی انجام این کار را دارد و خیلی خودسرانه این کار را انجام دهد، واقعا حالم بد می شود. به جهت این که ما از سال 85 تا امروز برای این موضوع تلاش می کنیم و جذاب است بدانید بچه های ما تا الان که حدود 230 نفر شده اند، ریالی برای آموزش هایشان پرداخت نکردند و خیلی خوشحالم هستیم که مملکت مان دارای گروه متخصص برای حفاظت از جان مردم باشد. متاسفانه خیلی ها فکر می کنند این کار فقط یک شو است. مثلا ممکن است کسانی 30 سال در این کار باشند و در طی این مدت هیچ اتفاقی رخ ندهد اما ممکن است یک اتفاقی بیفتد که در طی 30 سال هم نتوان آن را جبران کرد. خیلی ها تصور می کنند با پوشیدن کت و شلوار مشکی و داشتن بدن خوب این کاره هستند ولی اصلا اینگونه نیست و این کار باعث می شود به من بربخورد و حالم را بد کند.
از شروع کارتان بگویید. آیا شما با این چشمان رنگی و قد متوسط به کارهایی جز مهندس، خلبان و پزشک شدن فکر می کردید؟ چطور شد در حال حاضر بادیگارد آموزش می دهید و برای خودتان یک تشکیلات دارید؟
- صفایی: حقیقتا خیلی ها به خاطر چشم رنگی من این حرف را زده اند. من از کودکی خیلی عاشقانه ورزش را دوست داشتم. جذاب است بدانید من در سن 12 سالگی کمربند مشکی گرفتم و عکسم را روی جلد مجله ورزشی (دنیای ورزش) چاپ کردند. از آنجایی که مادرم ورزش های رزمی را دوست نداشت، مجله من را به هیچ کس نشان نمی داد و هر کسی هم که برای تبریک تماس می گرفت، خودم گوشی را برمی داشتم که مادرم متوجه نشود ولی درست است؛ هیچ وقت تصمیم به بادیگارد شدن یا تربیت بادیگارد نداشتم اما به واسطه چندین اتفاق تصمیم گرفتم وارد این حوزه شوم. یکی از این اتفاق ها تدریس پلیس دو کشور به جز ایران بود که البته کار ما تشریفات و مراقبت هست و به دلیل اینکه سیستم بادیگارد در ایران ممنوع است ما با عنوان گروه تشریفاتی و مراقبتی این کار را انجام می دهیم. من مطمئن هستم مردم ما دوست دارند کنار گروه های متخصص و کاربلد باشند که از ورود به یک جا احساس امنیت کنند. به همین علت وارد این حرفه شدم. همینطور که می دانید ما ورزشکارهای فوق العاده ای داریم که شاید خیلی وقت ها خط شخصی ندارند، به دلیل اینکه وقتی درگیر ورزش می شویم از خیلی کارها از جمله بیزینس جدا می شویم، به خاطر اینکه زمانی برای آن نداریم و مجبور هستیم کل وقت را به ورزش اختصاص دهیم.
هیچ وقت از یادم نمی رود زمانی که من می خواستم به مسابقات جهان بروم تا پایین هواپیما نگران چک هایم بودم و زمانی که برگشتم 5 سکه به من هدیه دادند که 3 تای آن تقلبی بود. پس از برگشتم احساس کردم جوانان ما می توانند از همان راه ورزش هم درآمد داشته باشند در عین اینکه شخصیت اجتماعی خوبی هم دارند. این کار در کل دنیا خیلی مرسوم است و هیچ چیز غیرعادی نیست. د راین که کشور ما امنیت بسیار بالایی دارد جای هیچ شکی نیست. طی مسافرت ها و رفت و آمدهایی که من به کشورهای مختلف داشتم، به راحتی می توانم بگویم کشور ما از امنیت بسیار بالایی برخوردار است. ممکن است اتفاق هایی رخ دهد و از آنجایی که تعداد اتفاق ها زیاد نیست و مردم عادت ندارند، دهان به دهان می چرخد اما این اصلا دلیل نمی شود که ما بگوییم به خاطر امنیت بالا یا پایین این کار را انجام می دهیم. این یک کار تشریفاتی مراقبتی است که در کل دنیا مرسوم است و من احساس می کنم ما تا الان از آن عقب بوده ایم.
در خصوص درآمد در این حرفه برایمان توضیح دهید.

- صفایی: خدا را شکر درآمد ما خوب است و ما بسیار راضی هستیم. بیشتر هم به صورت پروژه ای یا شیفتی حساب می کنیم. هر شیفت حدود 6 تا 8 ساعت است که هر پروژه بین 250 تا 350 هزار تومان است.
[عکس: 4ummv68fm1g8750afsx3.jpg]
جمعی از بادیگارد های مشهور ایرانی
آقا سعید، لطفا خودتان را معرفی کنید و بگویید چطور شد که به سراغ این حرفه آمدید؟ آیا کسی به خاطر جثه شما بهتان پیشنهاد بادیگارد شدن داد؟
- سعید: نه، کسی به من نگفت که بادیگارد شوم. همان علاقه ای که خودم داشتم و تحقیقاتی که انجام دادم، خدمت استاد صفایی رسیدم و در حال حاضر هم پیش ایشان مشغول هستیم.
چه سوالی از شما بپرسم که عصبانی نشوید؟ خیلی دوست داریم که شما عصبانی نشوید.
- سعید: نه، من که اصلا عصبانی نمی شوم. (با خنده)
- صفایی: آقا سعید برخلاف این که همه فکر می کنند بهزاد بسیار پسر آرامی است؛ خیلی از آقا بهزاد آرام تر است.
شما چقدر ورزش می کنید و چه ورزش هایی انجام می دهید؟

- سعید: رشته ورزشی من بوکس است و روزی 2 تا 3 ساعت تمرین بدنسازی و کارهای تکنیکی که استاد (آقای صفایی) آموزش دادند را انجام می دهم.
شما در خریدن لباس مشکل ندارید؟ سایز شما لباس پیدا می شود؟

- سعید: حقیقتش نه، بیشتر سفارش می دهیم و برایمان می دوزند. به ندرت لباسی پیدا می شود و لباس هایی که خودمان دوست داریم اصلا سایز ما پیدا نمی شود.
آیا کسی تا به حال به شما گفته گول هیکلت را نخور؟ و اگر این اتفاق افتاده واکنش شما چه بوده؟
- سعید: بله بسیار زیاد گفتند ولی ما هیچ جوابی نمی دهیم.
آیا مردم جرأت می کنند به شما بد و بیراه بگویند؟

- سعید: تا زمانی که سوار ماشین هستیم خیلی ولی وقتی از ماشین پیاده می شویم طرف لبخند می زند و می رود که ما خودمان هم از عکس العمل آنها خنده مان می گیرد.
- بهزاد: در شأن کاری ما نیست که بخواهیم با هر کسی دهان به دهان بگذاریم. کلا در ذات ما هم نیست که دهان به دهان شویم. یکی هم به خاطر پوشش ماست که چون همه جا با کت و شلوار هستیم کارمان را سخت تر هم می کند. ما یک شعار در کارمان داریم: «تواضع، تواضع، خشونت مطلق»، به خاطر همین این کارهای عادی ما را عصبانی نمی کند.
آقای صفایی، تا به حال پیش آمده نیرو بفرستید برای نقد کردن چک؟

- صفایی: بگذارید برایتان توضیح دهم. اوایل ا مراجعه کنندگان بسیاری داشتیم برای نقد کردن چک، درگیری های خانوادگی، درگیری های بیرونی، تا اینکه این بیزینس جا افتاد که این کارها اصلا برای ما نیست. همانطور که می دانید ما کلاس های خاص برای بچه ها داریم که می توان به کلاس های روانشناسی، شخصیت شناسی، روابط عمومیف مواد مخدر، زبان بدن و ... اشاره کرد. ما در طی این کلاس ها به بچه ها یاد می دهیم که بحث درگیری اصلا در شأن ما نیست بلکه تمام وظیفه و ماموریت ما حفاظت و مراقبت از افراد مختلف است. حالا این افراد می توانند گروهی خاص یا یک جمع بزرگ باشند یا حتی یک فرد؛ و من می توانم به جرأت به این نقطه قوت خودمان اشاره کنم که از سال 85 تا به امروز هیچ درگیری نداشتیم و به این موضوع افتخار می کنیم. اعتقاد من بر این است که ما زمانی در بیزینس و اجتماع مان موفق هستیم که مردم ما را دوست داشته باشید. من همیشه در بیزینس هایم طرفم خدا بوده و به خدا می گویم اگر خوب است اتفاق بیفتد، که خدا را شکر خیلی هم موفق بودم و خوب پول درمی آورم. به دلیل این که اعتقاد دارم همیشه خداست که به ما سرویس می دهد و خداوند بنده هایش را دوست دارد. در مقابل ما هم اگر عاشقانه بنده های خدا را دوست داشته باشیم دیگر هیچ مشکلی نداریم.
[عکس: d6cddsfct2i9nu7i83.jpg]
تصاویری از بادیگارد های مشهور
آقا بهزاد، قد و وزن تان و تعداد وعده های غذایی تان را بگویید.
- بهزاد: من قدم 2.2 متر و وزنم 130 کیلو است. روزی 3 وعده غذا می خورم، دیگر نهایتا 4 وعده می شود. گاهی در برنامه هستیم و اصلا نباید غذا بخوریم و این یک چیز طبیعی است. من می خواهم یک توضیحی در مورد بادیگارد و گروه تشریفاتی و مراقبتی بدهم. اگر شما این مجموعه را یک پازل هزار تکه در نظر بگیرید، یک تکه کوچکش درگیری است. ما همیشه هر جا که هستیم همه فکر آن درگیری را می کنند. درگیری 20 درصد کار است. به نظر من درگیری اول مشکلات است. ما بیشتر یادگیری مان روی آن 80 درصد که پیشگیری از درگیری است، می گذرد. ما دوست داریم وقتی در یک محیط هستیم مردم احساس آرامش کنند نه بحث ترس و درگیری باشد.
یکی از معضلات جامعه ورزش بحث دوپینگ است؛ آیا شما هم به سراغ آن رفته اید؟
- سعید: نه، من سراغ دوپینگ نرفتم ولی از مکمل های مجاز استفاده می کنم.

از این نعمتی که خدا به شما اعطا کرده چگونه به نحو احسن استفاده می کنید؟ خیلی ها اگر قد و هیکل و هنر شما را داشتند خیلی کارهای غیراخلاقی انجام می دادند.
- سعید: من هر وقت از خواب بیدار می شوم خدا را شکر می کنم و سعی می کنم از این نعمت خداوند به درستی استفاده کنم. همین که مردم ما را تحسین می کنند، یک ماشاءالله می گویند بسیار لذتبخش است.
- صفایی: من همیشه یک اعتقادی دارم که از من بهتر خیلی هست. این را خیلی بی رودربایستی و بی داستان می گویم. خدا خواست که من بشوم قهرمان جهان. شما باورتان نمی شود، من با کسانی مسابقه دادم که روزی آرزو داشتم آنها را از نزدیک ببینم و با آنها عکس بیندازیم.
به اعتقاد من خیلی چیزها نیاز به آموزش دارد. شاید خیلی از بچه ها قبل از اینکه وارد گروه شوند شیطنت هایی هم داشتند. فرهنگ یکی از موارد خیلی مهم است که روی انسان ها تاثیر می گذارد. مثلا هستند کسانی که بنز یک میلیاردی سوار می شوند ولی در ماشین خود قمه دارند. به اعتقاد من هنوز فرهنگ شان به آن ماشین نرسیده است.
در مقابل آدم های با فرهنگ و با شخصیت در یک منطقه زندگی می کنند که از نظر ما منطقه جنوب شهر است. از نظر من آموزش حرف اول را می زند. هستند بچه هایی که 4 سال در حال آموزش دیدن هستند ولی هنوز سر کار نرفته اند. ما از آنها گزینش های مختلف می گیریم و جایگاه آنها را تشخیص می دهیم ولی بعضی از بچه ها به قدری خوب آموزش دیدند که من دیگر با خیال راحت آنها را سر برنامه می فرستم. شاید جاهای خیلی خطرناکی باشد ولی ما خیالمان آسوده است. مثلا مراسم مرد خوش صدای کشورمان مرحوم مرتضی پاشایی بود که جمعیت حدود 400 تا 500 هزار نفر آمده بودند. بسیار سخت بود ولی تیم ما رفت و بسیار راحت، خوب و با احترام مراسم را کنترل کرد.
شما سلاحی هم با خود حمل می کنید؟
- صفایی: نه، ما هیچ سلاحی نداریم.
اندام تان ژنتیکی درشت است یا با ورزش آن را پرورش داده اید؟

- بهزاد: اگر هم بخواهم راجع به اندامم توضیح دهم، یکسری مربوط است به ژنتیک آدم و مابقی هم مربوط است به تمرین هایی که انجام دادیم. این تمرین ها باعث شکل گیری اساسی می شود ولی همه بچه ها یک ژنتیک و پیش زمینه ورزشی دارند.
- سعید: نه، ما اصلا نباید سلاح حمل کنیم و اصلا این کار را نمی کنیم.

- صفایی: نیازی به حمل سلاح نیست. مردم دیگر ما را می شناسند. شاید جالب باشد بدانید کت و شلوار سیاه با اندامی متناسب و خوب برای مردم حکم یک برند را دارد و می دانند او یک بادیگارد است. بنابراین خدا را شکر خیلی برای ما اتفاق نیفتاده است ولی اتفاقاتی هم بوده. مثلا چند سال پیش در خیابان آجودانیه آقایی با قد 1.80 با موتور به آینه ماشین من زد و عذرخواهی کرد و آینه ماشین من برگشت. از من پرسید درستش نمی کنید؟ گفتم چرا، شما بفرمایید و بعد از رفتن او آینه را صاف کردم. خب من 15 سال است دارم درس امنیت می دهم. دوباره این آقا در نیاوران به آینه ماشین من زد و همزمان که من شیشه را دادم پایین که آینه را درست کنم، آقایی با جثه کوچک از پشت دست انداخت گردن من و زنجیر من را کشید. من پیاده شدم و او را در صندوق عقب ماشین انداختم به کلانتری بردم! آنجا بچه های کلانتری من را شناختند و از قضا بچه های مطبوعاتی هم آنجا بودند و فردا روزنامه ها تیتر زدند: «دزدی که به کاهدان زد»، «درگیری آقای مهدی صفایی با دزد پلان به پلان».
[عکس: fr7fa75b0jxit32i6hb.jpg]
تا به حال بادیگارد چه شخصیت های معروفی شدید؟
- صفایی: رضا گلزار، امین حیایی، پوریا پورسرخ، مهناز افشار و خیلی افراد دیگر.
اگر کسی از شما بخواهد که برای رفتن به جایی بادیگارد به او بدهید این کار را انجام می دهید؟

- صفایی: برای ما خیلی مهم است زمانی که بچه های ما به یک جایی می روند، خود شخص، جایگاه و شخصیتش چگونه است. باید یک بک گراندی از آدم مورد نظر داشته باشیم. کسانی هستند که با وضعیت مالی بسیار خوب به ما پیشنهاد می دهند. مثلا اگر تیم ما هزار تومان است او حاضر است 5 هزار تومان بدهد ولی ما قبول نمی کنیم. دلیل آن هم این است که ما معتقدیم به کسانی که نیازمند واقعی این موضوع هستند کمک می کنیم. مثلا کسی برای میهمانی بادیگارد خواست اصلا قبول نمی کنیم. ما کلا تا به حال وارد هیچ میهمانی و عروسی نشدیم ولی بیزینس من هایی که برای سیستم کاری شان نیازمند هستند، در اختیارشان قرار می دهیم.
برای استخدام در ارگان های مختلف از جمله آتش نشانی که هم تست ورزشی دارد هم تست علمی، باید آزمون ورودی داد؛ برای ورود به سیستم و حرفه شما چه مراحلی باید طی شود؟
- صفایی: چند نفر از بچه های گروه ما از آتش نشانان تاپ کشور هستند. بله، برای ورود بچه ها چندتا موضوع برای ما خیلی مهم است؛ قد بالای 1.85 متر، وزن بالای 100 کیلو، عضلانی و شخصیت اجتماعی فرد. تحصیلات هم البته از موارد مهم است. حتی جالب است بدانید ما داریم با بچه های گروه، زبان انگلیسی هم کار می کنیم که بچه ها از این نظر نیز تکمیل شوند.
وقتی مردم با شما در مراسمی شوخی می کنند، عکس العمل تان چیست؟
- سعید: سعی می کنیم واکنش خاصی نشان ندهیم. اگر ما هم بخواهیم شوخی کنیم در کارمان تاثیر می گذارد و مشکل ساز می شود.

- صفایی: ما در سیستم مان چیزی به اسم آیس فیس (صورت یخی) داریم، یعنی نباید هیچ عکس العملی نشان دهیم. متاسفانه اتفاق افتاده که یک خانم و آقایی از در وارد می شوند، می گویند اینها آمپولی هستن، واقعا نمی دانم یعنی چه! اوایل بچه ها ناراحت می شدند ولی طی گپ هایی که با آنها داشتیم، الان دیگر به این حرف ها اهمیت نمی دهند ولی باز هم خدا را شکر مردم واقعا با ما خوب هستند. طی یک سالی که این دو آقا همیشه همراه من بودند واقعا هیچ اتفاقی نیفتاده. البته اگر اتفاقی هم رخ دهد، اکثر با پیاده شدن بچه ها و دیدن جثه آنها حل می شود اما کنار همه اینها اعتقاد من این است که کت و شلوار خیلی تاثیرگذار است. مثلا یک پسر هیکلی با شلوار شش جیب و آستین کوتاه روی موتور با یک آقایی با همان قد و هیکل ولی با کت و شلوار خاص و اتوکشیده و منظم فرق دراد. قطعا پوشش روی نگرش اولیه آدم ها تاثیر می گذارد.
در کار شما اتفاق بامزه و خنده دار هم رخ می دهد؟

- بهزاد: من و آقا سعید داشتیم آقای فرزین را همراهی می کردیم، به جای باز کردن در ورودی، اشتباهی در یک یخچال بزرگ را به زور باز می کردیم. سعید داشت کل آمل را خراب می کرد تا در را باز کند ولی اتفاق جالب زیاد رخ نمی دهد چون کار ما بسیار جدی است. اگر جدی نباشیم نمی توانیم کار کنیم.
- سعید: ما در حین کار با هم زیاد صحبت نمی کنیم و اصلا هم شوخی نمی کنیم.
آن بی سیمی که به گوشتان وصل می کنید به نظر می رسد یک لذت خاصی داشته باشد و انگار خیلی وقت ها الکی است و استفاده ای ندارد.

- بهزاد: هیچ لذتی ندارد و فقط گوش را اذیت می کند. اگر جایی لازم نباشد اصلا استاد اجازه استفاده از آن را به ما نمی دهد ولی در جاهایی که بزرگ است و سروصدا زیاد است مجبوریم آن را فشار دهیم تا صدا را بشنویم که کدهای گفته شده را درست متوجه شویم.
- صفایی: هر کدام از این کدها یک معنای خاص می دهد. برای این که زمان را از دست ندهیم و راحت تر با آدم های دیگر ارتباط برقرار کنیم و بقیه متوجه نشوند که ما درباره چه موضوعی صحبت می کنیم، تمام اتفاقات کدبندی شده است. به عنوان مثال اگر درگیری باشد می شود کد 5 و البته این کدها قابل تغییر است اما قبل از اینکه وارد مراسمی شویم، سرگروه و سرتیپ کدها را اعلام می کنند.
آقای صفایی خاطره ای ندارید برای مخاطبان ما تعریف کنید؟

- صفایی: من بیشترین خاطراتم را از آموزش هایم دارم. همیشه به بچه هایم می گویم بدترین اتفاق زندگی تان این است که رییس تان از خودتان تخس تر است. بچه های ما برخلاف جثه های بزرگ، دل های بسیار نازک و مهربانی دارند. شاید وقتی پای یک فیلم غمگین بنشینیم ما از همه بیشتر گریه کنیم. به نظرم ورزشکارهای حرفه ای از همه بیشتر لبخند می زنند. یکی از بچه ها به نام مهرداد تحقق که واقعا تمامی خصوصیاتی که گفتم - قد 2.02 و وزن 150 کیلو و آیس فیس - را دارد و اگر 10 ساعت با او در یک اتاق تنها باشید اصلا صحبت نمی کند. وقتی در خیره همدم در مشهد که برای کودکان کم توان ذهن یاست شرکت کردیم، یکی از پسربچه ها از مهرداد خواست که او را بالا بیندازد. اولین باری که بالا انداخت سر بچه به سقف خورد و جالب است بدانید ما رفتیم تا قسمت های مختلف و برگشتیم، 2 ساعتی گذشت و او هنوز داشت این بچه را بالا می انداخت.
آخرین باری که از شما خواسته شد بروید جایی دعوا کنید، کی بود؟

- سعید: دو سه روز پیش یکی از دوستان حکم جلب کسی را گرفته بود، از من خواست به خاطر جثه ام آنها را همراهی کنم که من گفتم به من نیازی نیست، شما حکم دارید.
- بهزاد: آقای صفایی روز اول موضوعی را سربسته مطرح کردند که اگر قرار باشد شما 100 ضربه شلاق بخورید با 500 تومان جریمه، من کاری می کنم هزار ضربه شلاق بخورید با دو میلیون تومان! اگر باهوش باشید می فهمید داستان را.
[عکس: fnnnm3zuj7ph4peuqc6.jpg]
مطلبی هست که بخواهید در مورد آن صحبت کنید؟

- سعید: نه، همه سوال ها را پرسیدید. راجع به دعوا و ... که هر روز از ما می پرسند که آن بالا هوا چطوره، چه کار کردی که هیکلت اینطوری شده؟ یا این که اگر من قد و هیکل شما را داشتم خیابان می بستم!
- بهزاد: موضوعی که من دوست دارم همه بدانند این است که اصلا موضوع بادیگارد یا تشریفات مراقبت واقعا ورای اینهاست. شما در هر جای دنیا که ببینید بادیگاردهایشان از خوش تیپ ترین ها، خوش چهره ترین ها و از بهترین ها هستند؛ درگیری تنها قسمت کوچکی از حرفه ماست، 80 درصد آن را چیزهای دیگر تشکیل می دهد. خیلی ها هستند که به حرفه ما علاقمندند ولی به نظر من بیس کار این است که این کار را دوست داشته باشیم. ممکن است شما 30 سال کارمند یک جایی باشید از ساعت 7 صبح تا 5 بعدازظهر ولی اگر این کار را دوست نداشته باشید، اصلا در این کار دوام نمی آورید. بادیگارد بودن فقط زدن نیست، اصلا بیزینس ما آرامش و امنیت است.
- صفایی: چیزی که نمانده. گفتگوی جامع و جذابی داشتیم ولی در وهله اول خواهشم از مردم این است که به ما اعتماد کنند و ما اگر هستیم به واسطه آرامش آنها هستیم و عاشقانه آنها را دوست داریم. می توانند به عنوان یک گروه امین و مورد اعتماد روی ما حساب کنند و اگر بچه های ما را در کنسرت، همایش، نمایشگاه یا هر جایی دیدند به این احساس برسند که آنها آنجا هستند که امنیت را ایجاد کنند. گروه هایی که خودشان علاقمند به این حرفه هستند و دوست ندارند با ما همکاری کنند، خودشان یک ریتم درست داشته باشند. تنها پوشیدن کت و شلوار و هیکل پر کافی نیست، آنها می توانند شرایط خیلی بهتری داشته باشند ولی متاسفانه در کشور ما کپی کردن خیلی رواج یافته. باز هم از مردم عزیزمان بسیار ممنونم. اگر جایی از صحبت هایمان احساس کردند خود واقعی مان نیستیم عذرخواهی می کنیم ولی آنچه آن لحظه به ذهن ما رسید گفتیم. از شما هم ممنون که به این موضوع اهمیت دادید.
تصاویری از بادیگاردهای افراد مشهور
مراسم ختم مرحوم سید علی طباطبایی بازیگر سینم ا و تلویزیون با حضور هنرمندان در مسجد نور برگزار شد. یکی از حاشیه های این مراسم حضور محسن افشانی به همراه بادیگارد در مسجد نور بود.
[عکس: 52q6ivzsd7h07i9am8sz.jpg]
محسن افشانی و بادیگارد هایش
حضور بادیگاردها بیش از همه چهره های شناخته شده در اطراف خواننده های ایرانی به چشم می خورد و این موضوع چندان به میزان شهرت آنها ارتباط ندارد.البته بوده اند خواننده های مشهور و محبوبی هم که از بادیگارد استفاده می کردند و نمونه اش بادیگارد مرتضی پاشایی است که تقریبا در همه سفرها و برنامه های این خواننده حضور داشت . اما حالا رد این افراد را می توان در اطراف دیگر خواننده ها هم دید. وجه تشابه همه آنها همه عجیب و غریب بودنشان است. به عنوان نمونه می توان به بادیگارد آرمین خواننده زیرزمینی اشاره کرد که حضورش در مراسم ختم مرتضی پاشایی آنقدر جلب توجه کرد که دوربین خبرنگاران و عکاسان خبری را بیش از خود مراسم به سوی خود جلب کند. حالا امیر عباس گلاب دیگر خواننده پاپ ایرانی هم عکسی از بادیگاردهای خود منتشر کرده تا ثابت کند از عجیب و غریب بودن کم از دیگر خواننده ها ندارد.
[عکس: br9e41vkyg9a24c8n0k.jpg]
آرمین 2fm و بادیگاردش
[عکس: ypd1w6trziocx7cehd.jpg]

[عکس: m3w7g8ogdjaet79vti2r.jpg]
[عکس: 6z0roa3zbidiqbqdmvq.jpg]
بادیگارد مرتضی پاشایی
همشهری تماشاگر - فردا - موسیقی ما
گرداوری و تنظیم : پرشین وی
]]> گفتگو با بادیگارد های مشهور ایرانی

دیدن افرادی با قد بلند و اندامی ورزشی معمولا باعث جلب توجه می شود. حال اگر این افراد کت و شلوار مشکی هم بر تن داشته باشند و با تشریفات خاصی یک نفر را هدایت کنند قطعا دیگر حفظ امنیت آن فرد با همین افراد مشکی پوش است که بادیگاردb]l]هایش محسوب می شوند. البته لفظ [b]بادیگارد را در کشورمان بیشتر با اسم تشریفات و امنیت می شنویم که در کنار این عنوان، نام مهدی صفایی کسی که سال هاست در این شغل مشغول به فعالیت است مطرح می شود. مهدی صفایی به همراه دو بادیگاردش آقا بهزاد و آقا سعید میهمان تماشاگر بودند که در ادامه، گفتگوی آنها را می خوانید.
مهدی صفایی کیست؟
* قهرمان کیک بوکس دنیا در سال 1999 دانمارک
* مشاور کارلوس کی روش در جام جهانی برزیل
* مربی تیم ملی کیک بوکس 1997
* عضو هیات رییسه جوجیتسوی کل کشور
* عضو هیات رییسه جودوی استان تهران
* عضو هیات رییسه کمانگیری روی اسب کل کشور
* دبیر کارگروه ورزش شورای شهر تهران
* موسس و مدیر گروه مراقبتی و تشریفاتی کانسپت

این گروه متشکل از مردان ورزشکار آموزش دیده بالای 180 سانتیمتر قد و بالای 100 کیلوگرم وزن است. اگر فردی هم باشد با قد 175 سانتیمتر ولی دارای قابلیت های خاص، می تواند عضو گروه شود. این افراد بالای 26 سال سن دارند.
[عکس: dnpxpjdtlm0z6wywm85.jpg]
بادیگارد مشهور ایرانی
آقای صفایی؛ با چه سوالی عصبانی می شوید؟

- «آدم هایی غیرمتخصص در کارتان هستند؟» بله، آدم های غیرمتخصص در کار ما خیلی زیاد هستند. از شنیدن این سوال عصبانی نمی شوم، حالم بد می شود؛ به جهت این که همیشه احساس می کنم و حتی این پیشنهاد را کردم اگر کسی بخواهد این کار را انجام بدهد، ما این آموزش را می دهیم و هیچ مشکلی هم با آن نداریم. اعتقاد من این است تازه زمانی که رقیب داشته باشیم، معلوم می شود ما خوب هستیم یا بد اما این که هر کسی فکر کند با پوشیدن کت و شلوار مشکی و قد بلند توانایی انجام این کار را دارد و خیلی خودسرانه این کار را انجام دهد، واقعا حالم بد می شود. به جهت این که ما از سال 85 تا امروز برای این موضوع تلاش می کنیم و جذاب است بدانید بچه های ما تا الان که حدود 230 نفر شده اند، ریالی برای آموزش هایشان پرداخت نکردند و خیلی خوشحالم هستیم که مملکت مان دارای گروه متخصص برای حفاظت از جان مردم باشد. متاسفانه خیلی ها فکر می کنند این کار فقط یک شو است. مثلا ممکن است کسانی 30 سال در این کار باشند و در طی این مدت هیچ اتفاقی رخ ندهد اما ممکن است یک اتفاقی بیفتد که در طی 30 سال هم نتوان آن را جبران کرد. خیلی ها تصور می کنند با پوشیدن کت و شلوار مشکی و داشتن بدن خوب این کاره هستند ولی اصلا اینگونه نیست و این کار باعث می شود به من بربخورد و حالم را بد کند.
از شروع کارتان بگویید. آیا شما با این چشمان رنگی و قد متوسط به کارهایی جز مهندس، خلبان و پزشک شدن فکر می کردید؟ چطور شد در حال حاضر بادیگارد آموزش می دهید و برای خودتان یک تشکیلات دارید؟
- صفایی: حقیقتا خیلی ها به خاطر چشم رنگی من این حرف را زده اند. من از کودکی خیلی عاشقانه ورزش را دوست داشتم. جذاب است بدانید من در سن 12 سالگی کمربند مشکی گرفتم و عکسم را روی جلد مجله ورزشی (دنیای ورزش) چاپ کردند. از آنجایی که مادرم ورزش های رزمی را دوست نداشت، مجله من را به هیچ کس نشان نمی داد و هر کسی هم که برای تبریک تماس می گرفت، خودم گوشی را برمی داشتم که مادرم متوجه نشود ولی درست است؛ هیچ وقت تصمیم به بادیگارد شدن یا تربیت بادیگارد نداشتم اما به واسطه چندین اتفاق تصمیم گرفتم وارد این حوزه شوم. یکی از این اتفاق ها تدریس پلیس دو کشور به جز ایران بود که البته کار ما تشریفات و مراقبت هست و به دلیل اینکه سیستم بادیگارد در ایران ممنوع است ما با عنوان گروه تشریفاتی و مراقبتی این کار را انجام می دهیم. من مطمئن هستم مردم ما دوست دارند کنار گروه های متخصص و کاربلد باشند که از ورود به یک جا احساس امنیت کنند. به همین علت وارد این حرفه شدم. همینطور که می دانید ما ورزشکارهای فوق العاده ای داریم که شاید خیلی وقت ها خط شخصی ندارند، به دلیل اینکه وقتی درگیر ورزش می شویم از خیلی کارها از جمله بیزینس جدا می شویم، به خاطر اینکه زمانی برای آن نداریم و مجبور هستیم کل وقت را به ورزش اختصاص دهیم.
هیچ وقت از یادم نمی رود زمانی که من می خواستم به مسابقات جهان بروم تا پایین هواپیما نگران چک هایم بودم و زمانی که برگشتم 5 سکه به من هدیه دادند که 3 تای آن تقلبی بود. پس از برگشتم احساس کردم جوانان ما می توانند از همان راه ورزش هم درآمد داشته باشند در عین اینکه شخصیت اجتماعی خوبی هم دارند. این کار در کل دنیا خیلی مرسوم است و هیچ چیز غیرعادی نیست. د راین که کشور ما امنیت بسیار بالایی دارد جای هیچ شکی نیست. طی مسافرت ها و رفت و آمدهایی که من به کشورهای مختلف داشتم، به راحتی می توانم بگویم کشور ما از امنیت بسیار بالایی برخوردار است. ممکن است اتفاق هایی رخ دهد و از آنجایی که تعداد اتفاق ها زیاد نیست و مردم عادت ندارند، دهان به دهان می چرخد اما این اصلا دلیل نمی شود که ما بگوییم به خاطر امنیت بالا یا پایین این کار را انجام می دهیم. این یک کار تشریفاتی مراقبتی است که در کل دنیا مرسوم است و من احساس می کنم ما تا الان از آن عقب بوده ایم.
در خصوص درآمد در این حرفه برایمان توضیح دهید.

- صفایی: خدا را شکر درآمد ما خوب است و ما بسیار راضی هستیم. بیشتر هم به صورت پروژه ای یا شیفتی حساب می کنیم. هر شیفت حدود 6 تا 8 ساعت است که هر پروژه بین 250 تا 350 هزار تومان است.
[عکس: 4ummv68fm1g8750afsx3.jpg]
جمعی از بادیگارد های مشهور ایرانی
آقا سعید، لطفا خودتان را معرفی کنید و بگویید چطور شد که به سراغ این حرفه آمدید؟ آیا کسی به خاطر جثه شما بهتان پیشنهاد بادیگارد شدن داد؟
- سعید: نه، کسی به من نگفت که بادیگارد شوم. همان علاقه ای که خودم داشتم و تحقیقاتی که انجام دادم، خدمت استاد صفایی رسیدم و در حال حاضر هم پیش ایشان مشغول هستیم.
چه سوالی از شما بپرسم که عصبانی نشوید؟ خیلی دوست داریم که شما عصبانی نشوید.
- سعید: نه، من که اصلا عصبانی نمی شوم. (با خنده)
- صفایی: آقا سعید برخلاف این که همه فکر می کنند بهزاد بسیار پسر آرامی است؛ خیلی از آقا بهزاد آرام تر است.
شما چقدر ورزش می کنید و چه ورزش هایی انجام می دهید؟

- سعید: رشته ورزشی من بوکس است و روزی 2 تا 3 ساعت تمرین بدنسازی و کارهای تکنیکی که استاد (آقای صفایی) آموزش دادند را انجام می دهم.
شما در خریدن لباس مشکل ندارید؟ سایز شما لباس پیدا می شود؟

- سعید: حقیقتش نه، بیشتر سفارش می دهیم و برایمان می دوزند. به ندرت لباسی پیدا می شود و لباس هایی که خودمان دوست داریم اصلا سایز ما پیدا نمی شود.
آیا کسی تا به حال به شما گفته گول هیکلت را نخور؟ و اگر این اتفاق افتاده واکنش شما چه بوده؟
- سعید: بله بسیار زیاد گفتند ولی ما هیچ جوابی نمی دهیم.
آیا مردم جرأت می کنند به شما بد و بیراه بگویند؟

- سعید: تا زمانی که سوار ماشین هستیم خیلی ولی وقتی از ماشین پیاده می شویم طرف لبخند می زند و می رود که ما خودمان هم از عکس العمل آنها خنده مان می گیرد.
- بهزاد: در شأن کاری ما نیست که بخواهیم با هر کسی دهان به دهان بگذاریم. کلا در ذات ما هم نیست که دهان به دهان شویم. یکی هم به خاطر پوشش ماست که چون همه جا با کت و شلوار هستیم کارمان را سخت تر هم می کند. ما یک شعار در کارمان داریم: «تواضع، تواضع، خشونت مطلق»، به خاطر همین این کارهای عادی ما را عصبانی نمی کند.
آقای صفایی، تا به حال پیش آمده نیرو بفرستید برای نقد کردن چک؟

- صفایی: بگذارید برایتان توضیح دهم. اوایل ا مراجعه کنندگان بسیاری داشتیم برای نقد کردن چک، درگیری های خانوادگی، درگیری های بیرونی، تا اینکه این بیزینس جا افتاد که این کارها اصلا برای ما نیست. همانطور که می دانید ما کلاس های خاص برای بچه ها داریم که می توان به کلاس های روانشناسی، شخصیت شناسی، روابط عمومیف مواد مخدر، زبان بدن و ... اشاره کرد. ما در طی این کلاس ها به بچه ها یاد می دهیم که بحث درگیری اصلا در شأن ما نیست بلکه تمام وظیفه و ماموریت ما حفاظت و مراقبت از افراد مختلف است. حالا این افراد می توانند گروهی خاص یا یک جمع بزرگ باشند یا حتی یک فرد؛ و من می توانم به جرأت به این نقطه قوت خودمان اشاره کنم که از سال 85 تا به امروز هیچ درگیری نداشتیم و به این موضوع افتخار می کنیم. اعتقاد من بر این است که ما زمانی در بیزینس و اجتماع مان موفق هستیم که مردم ما را دوست داشته باشید. من همیشه در بیزینس هایم طرفم خدا بوده و به خدا می گویم اگر خوب است اتفاق بیفتد، که خدا را شکر خیلی هم موفق بودم و خوب پول درمی آورم. به دلیل این که اعتقاد دارم همیشه خداست که به ما سرویس می دهد و خداوند بنده هایش را دوست دارد. در مقابل ما هم اگر عاشقانه بنده های خدا را دوست داشته باشیم دیگر هیچ مشکلی نداریم.
[عکس: d6cddsfct2i9nu7i83.jpg]
تصاویری از بادیگارد های مشهور
آقا بهزاد، قد و وزن تان و تعداد وعده های غذایی تان را بگویید.
- بهزاد: من قدم 2.2 متر و وزنم 130 کیلو است. روزی 3 وعده غذا می خورم، دیگر نهایتا 4 وعده می شود. گاهی در برنامه هستیم و اصلا نباید غذا بخوریم و این یک چیز طبیعی است. من می خواهم یک توضیحی در مورد بادیگارد و گروه تشریفاتی و مراقبتی بدهم. اگر شما این مجموعه را یک پازل هزار تکه در نظر بگیرید، یک تکه کوچکش درگیری است. ما همیشه هر جا که هستیم همه فکر آن درگیری را می کنند. درگیری 20 درصد کار است. به نظر من درگیری اول مشکلات است. ما بیشتر یادگیری مان روی آن 80 درصد که پیشگیری از درگیری است، می گذرد. ما دوست داریم وقتی در یک محیط هستیم مردم احساس آرامش کنند نه بحث ترس و درگیری باشد.
یکی از معضلات جامعه ورزش بحث دوپینگ است؛ آیا شما هم به سراغ آن رفته اید؟
- سعید: نه، من سراغ دوپینگ نرفتم ولی از مکمل های مجاز استفاده می کنم.

از این نعمتی که خدا به شما اعطا کرده چگونه به نحو احسن استفاده می کنید؟ خیلی ها اگر قد و هیکل و هنر شما را داشتند خیلی کارهای غیراخلاقی انجام می دادند.
- سعید: من هر وقت از خواب بیدار می شوم خدا را شکر می کنم و سعی می کنم از این نعمت خداوند به درستی استفاده کنم. همین که مردم ما را تحسین می کنند، یک ماشاءالله می گویند بسیار لذتبخش است.
- صفایی: من همیشه یک اعتقادی دارم که از من بهتر خیلی هست. این را خیلی بی رودربایستی و بی داستان می گویم. خدا خواست که من بشوم قهرمان جهان. شما باورتان نمی شود، من با کسانی مسابقه دادم که روزی آرزو داشتم آنها را از نزدیک ببینم و با آنها عکس بیندازیم.
به اعتقاد من خیلی چیزها نیاز به آموزش دارد. شاید خیلی از بچه ها قبل از اینکه وارد گروه شوند شیطنت هایی هم داشتند. فرهنگ یکی از موارد خیلی مهم است که روی انسان ها تاثیر می گذارد. مثلا هستند کسانی که بنز یک میلیاردی سوار می شوند ولی در ماشین خود قمه دارند. به اعتقاد من هنوز فرهنگ شان به آن ماشین نرسیده است.
در مقابل آدم های با فرهنگ و با شخصیت در یک منطقه زندگی می کنند که از نظر ما منطقه جنوب شهر است. از نظر من آموزش حرف اول را می زند. هستند بچه هایی که 4 سال در حال آموزش دیدن هستند ولی هنوز سر کار نرفته اند. ما از آنها گزینش های مختلف می گیریم و جایگاه آنها را تشخیص می دهیم ولی بعضی از بچه ها به قدری خوب آموزش دیدند که من دیگر با خیال راحت آنها را سر برنامه می فرستم. شاید جاهای خیلی خطرناکی باشد ولی ما خیالمان آسوده است. مثلا مراسم مرد خوش صدای کشورمان مرحوم مرتضی پاشایی بود که جمعیت حدود 400 تا 500 هزار نفر آمده بودند. بسیار سخت بود ولی تیم ما رفت و بسیار راحت، خوب و با احترام مراسم را کنترل کرد.
شما سلاحی هم با خود حمل می کنید؟
- صفایی: نه، ما هیچ سلاحی نداریم.
اندام تان ژنتیکی درشت است یا با ورزش آن را پرورش داده اید؟

- بهزاد: اگر هم بخواهم راجع به اندامم توضیح دهم، یکسری مربوط است به ژنتیک آدم و مابقی هم مربوط است به تمرین هایی که انجام دادیم. این تمرین ها باعث شکل گیری اساسی می شود ولی همه بچه ها یک ژنتیک و پیش زمینه ورزشی دارند.
- سعید: نه، ما اصلا نباید سلاح حمل کنیم و اصلا این کار را نمی کنیم.

- صفایی: نیازی به حمل سلاح نیست. مردم دیگر ما را می شناسند. شاید جالب باشد بدانید کت و شلوار سیاه با اندامی متناسب و خوب برای مردم حکم یک برند را دارد و می دانند او یک بادیگارد است. بنابراین خدا را شکر خیلی برای ما اتفاق نیفتاده است ولی اتفاقاتی هم بوده. مثلا چند سال پیش در خیابان آجودانیه آقایی با قد 1.80 با موتور به آینه ماشین من زد و عذرخواهی کرد و آینه ماشین من برگشت. از من پرسید درستش نمی کنید؟ گفتم چرا، شما بفرمایید و بعد از رفتن او آینه را صاف کردم. خب من 15 سال است دارم درس امنیت می دهم. دوباره این آقا در نیاوران به آینه ماشین من زد و همزمان که من شیشه را دادم پایین که آینه را درست کنم، آقایی با جثه کوچک از پشت دست انداخت گردن من و زنجیر من را کشید. من پیاده شدم و او را در صندوق عقب ماشین انداختم به کلانتری بردم! آنجا بچه های کلانتری من را شناختند و از قضا بچه های مطبوعاتی هم آنجا بودند و فردا روزنامه ها تیتر زدند: «دزدی که به کاهدان زد»، «درگیری آقای مهدی صفایی با دزد پلان به پلان».
[عکس: fr7fa75b0jxit32i6hb.jpg]
تا به حال بادیگارد چه شخصیت های معروفی شدید؟
- صفایی: رضا گلزار، امین حیایی، پوریا پورسرخ، مهناز افشار و خیلی افراد دیگر.
اگر کسی از شما بخواهد که برای رفتن به جایی بادیگارد به او بدهید این کار را انجام می دهید؟

- صفایی: برای ما خیلی مهم است زمانی که بچه های ما به یک جایی می روند، خود شخص، جایگاه و شخصیتش چگونه است. باید یک بک گراندی از آدم مورد نظر داشته باشیم. کسانی هستند که با وضعیت مالی بسیار خوب به ما پیشنهاد می دهند. مثلا اگر تیم ما هزار تومان است او حاضر است 5 هزار تومان بدهد ولی ما قبول نمی کنیم. دلیل آن هم این است که ما معتقدیم به کسانی که نیازمند واقعی این موضوع هستند کمک می کنیم. مثلا کسی برای میهمانی بادیگارد خواست اصلا قبول نمی کنیم. ما کلا تا به حال وارد هیچ میهمانی و عروسی نشدیم ولی بیزینس من هایی که برای سیستم کاری شان نیازمند هستند، در اختیارشان قرار می دهیم.
برای استخدام در ارگان های مختلف از جمله آتش نشانی که هم تست ورزشی دارد هم تست علمی، باید آزمون ورودی داد؛ برای ورود به سیستم و حرفه شما چه مراحلی باید طی شود؟
- صفایی: چند نفر از بچه های گروه ما از آتش نشانان تاپ کشور هستند. بله، برای ورود بچه ها چندتا موضوع برای ما خیلی مهم است؛ قد بالای 1.85 متر، وزن بالای 100 کیلو، عضلانی و شخصیت اجتماعی فرد. تحصیلات هم البته از موارد مهم است. حتی جالب است بدانید ما داریم با بچه های گروه، زبان انگلیسی هم کار می کنیم که بچه ها از این نظر نیز تکمیل شوند.
وقتی مردم با شما در مراسمی شوخی می کنند، عکس العمل تان چیست؟
- سعید: سعی می کنیم واکنش خاصی نشان ندهیم. اگر ما هم بخواهیم شوخی کنیم در کارمان تاثیر می گذارد و مشکل ساز می شود.

- صفایی: ما در سیستم مان چیزی به اسم آیس فیس (صورت یخی) داریم، یعنی نباید هیچ عکس العملی نشان دهیم. متاسفانه اتفاق افتاده که یک خانم و آقایی از در وارد می شوند، می گویند اینها آمپولی هستن، واقعا نمی دانم یعنی چه! اوایل بچه ها ناراحت می شدند ولی طی گپ هایی که با آنها داشتیم، الان دیگر به این حرف ها اهمیت نمی دهند ولی باز هم خدا را شکر مردم واقعا با ما خوب هستند. طی یک سالی که این دو آقا همیشه همراه من بودند واقعا هیچ اتفاقی نیفتاده. البته اگر اتفاقی هم رخ دهد، اکثر با پیاده شدن بچه ها و دیدن جثه آنها حل می شود اما کنار همه اینها اعتقاد من این است که کت و شلوار خیلی تاثیرگذار است. مثلا یک پسر هیکلی با شلوار شش جیب و آستین کوتاه روی موتور با یک آقایی با همان قد و هیکل ولی با کت و شلوار خاص و اتوکشیده و منظم فرق دراد. قطعا پوشش روی نگرش اولیه آدم ها تاثیر می گذارد.
در کار شما اتفاق بامزه و خنده دار هم رخ می دهد؟

- بهزاد: من و آقا سعید داشتیم آقای فرزین را همراهی می کردیم، به جای باز کردن در ورودی، اشتباهی در یک یخچال بزرگ را به زور باز می کردیم. سعید داشت کل آمل را خراب می کرد تا در را باز کند ولی اتفاق جالب زیاد رخ نمی دهد چون کار ما بسیار جدی است. اگر جدی نباشیم نمی توانیم کار کنیم.
- سعید: ما در حین کار با هم زیاد صحبت نمی کنیم و اصلا هم شوخی نمی کنیم.
آن بی سیمی که به گوشتان وصل می کنید به نظر می رسد یک لذت خاصی داشته باشد و انگار خیلی وقت ها الکی است و استفاده ای ندارد.

- بهزاد: هیچ لذتی ندارد و فقط گوش را اذیت می کند. اگر جایی لازم نباشد اصلا استاد اجازه استفاده از آن را به ما نمی دهد ولی در جاهایی که بزرگ است و سروصدا زیاد است مجبوریم آن را فشار دهیم تا صدا را بشنویم که کدهای گفته شده را درست متوجه شویم.
- صفایی: هر کدام از این کدها یک معنای خاص می دهد. برای این که زمان را از دست ندهیم و راحت تر با آدم های دیگر ارتباط برقرار کنیم و بقیه متوجه نشوند که ما درباره چه موضوعی صحبت می کنیم، تمام اتفاقات کدبندی شده است. به عنوان مثال اگر درگیری باشد می شود کد 5 و البته این کدها قابل تغییر است اما قبل از اینکه وارد مراسمی شویم، سرگروه و سرتیپ کدها را اعلام می کنند.
آقای صفایی خاطره ای ندارید برای مخاطبان ما تعریف کنید؟

- صفایی: من بیشترین خاطراتم را از آموزش هایم دارم. همیشه به بچه هایم می گویم بدترین اتفاق زندگی تان این است که رییس تان از خودتان تخس تر است. بچه های ما برخلاف جثه های بزرگ، دل های بسیار نازک و مهربانی دارند. شاید وقتی پای یک فیلم غمگین بنشینیم ما از همه بیشتر گریه کنیم. به نظرم ورزشکارهای حرفه ای از همه بیشتر لبخند می زنند. یکی از بچه ها به نام مهرداد تحقق که واقعا تمامی خصوصیاتی که گفتم - قد 2.02 و وزن 150 کیلو و آیس فیس - را دارد و اگر 10 ساعت با او در یک اتاق تنها باشید اصلا صحبت نمی کند. وقتی در خیره همدم در مشهد که برای کودکان کم توان ذهن یاست شرکت کردیم، یکی از پسربچه ها از مهرداد خواست که او را بالا بیندازد. اولین باری که بالا انداخت سر بچه به سقف خورد و جالب است بدانید ما رفتیم تا قسمت های مختلف و برگشتیم، 2 ساعتی گذشت و او هنوز داشت این بچه را بالا می انداخت.
آخرین باری که از شما خواسته شد بروید جایی دعوا کنید، کی بود؟

- سعید: دو سه روز پیش یکی از دوستان حکم جلب کسی را گرفته بود، از من خواست به خاطر جثه ام آنها را همراهی کنم که من گفتم به من نیازی نیست، شما حکم دارید.
- بهزاد: آقای صفایی روز اول موضوعی را سربسته مطرح کردند که اگر قرار باشد شما 100 ضربه شلاق بخورید با 500 تومان جریمه، من کاری می کنم هزار ضربه شلاق بخورید با دو میلیون تومان! اگر باهوش باشید می فهمید داستان را.
[عکس: fnnnm3zuj7ph4peuqc6.jpg]
مطلبی هست که بخواهید در مورد آن صحبت کنید؟

- سعید: نه، همه سوال ها را پرسیدید. راجع به دعوا و ... که هر روز از ما می پرسند که آن بالا هوا چطوره، چه کار کردی که هیکلت اینطوری شده؟ یا این که اگر من قد و هیکل شما را داشتم خیابان می بستم!
- بهزاد: موضوعی که من دوست دارم همه بدانند این است که اصلا موضوع بادیگارد یا تشریفات مراقبت واقعا ورای اینهاست. شما در هر جای دنیا که ببینید بادیگاردهایشان از خوش تیپ ترین ها، خوش چهره ترین ها و از بهترین ها هستند؛ درگیری تنها قسمت کوچکی از حرفه ماست، 80 درصد آن را چیزهای دیگر تشکیل می دهد. خیلی ها هستند که به حرفه ما علاقمندند ولی به نظر من بیس کار این است که این کار را دوست داشته باشیم. ممکن است شما 30 سال کارمند یک جایی باشید از ساعت 7 صبح تا 5 بعدازظهر ولی اگر این کار را دوست نداشته باشید، اصلا در این کار دوام نمی آورید. بادیگارد بودن فقط زدن نیست، اصلا بیزینس ما آرامش و امنیت است.
- صفایی: چیزی که نمانده. گفتگوی جامع و جذابی داشتیم ولی در وهله اول خواهشم از مردم این است که به ما اعتماد کنند و ما اگر هستیم به واسطه آرامش آنها هستیم و عاشقانه آنها را دوست داریم. می توانند به عنوان یک گروه امین و مورد اعتماد روی ما حساب کنند و اگر بچه های ما را در کنسرت، همایش، نمایشگاه یا هر جایی دیدند به این احساس برسند که آنها آنجا هستند که امنیت را ایجاد کنند. گروه هایی که خودشان علاقمند به این حرفه هستند و دوست ندارند با ما همکاری کنند، خودشان یک ریتم درست داشته باشند. تنها پوشیدن کت و شلوار و هیکل پر کافی نیست، آنها می توانند شرایط خیلی بهتری داشته باشند ولی متاسفانه در کشور ما کپی کردن خیلی رواج یافته. باز هم از مردم عزیزمان بسیار ممنونم. اگر جایی از صحبت هایمان احساس کردند خود واقعی مان نیستیم عذرخواهی می کنیم ولی آنچه آن لحظه به ذهن ما رسید گفتیم. از شما هم ممنون که به این موضوع اهمیت دادید.
تصاویری از بادیگاردهای افراد مشهور
مراسم ختم مرحوم سید علی طباطبایی بازیگر سینم ا و تلویزیون با حضور هنرمندان در مسجد نور برگزار شد. یکی از حاشیه های این مراسم حضور محسن افشانی به همراه بادیگارد در مسجد نور بود.
[عکس: 52q6ivzsd7h07i9am8sz.jpg]
محسن افشانی و بادیگارد هایش
حضور بادیگاردها بیش از همه چهره های شناخته شده در اطراف خواننده های ایرانی به چشم می خورد و این موضوع چندان به میزان شهرت آنها ارتباط ندارد.البته بوده اند خواننده های مشهور و محبوبی هم که از بادیگارد استفاده می کردند و نمونه اش بادیگارد مرتضی پاشایی است که تقریبا در همه سفرها و برنامه های این خواننده حضور داشت . اما حالا رد این افراد را می توان در اطراف دیگر خواننده ها هم دید. وجه تشابه همه آنها همه عجیب و غریب بودنشان است. به عنوان نمونه می توان به بادیگارد آرمین خواننده زیرزمینی اشاره کرد که حضورش در مراسم ختم مرتضی پاشایی آنقدر جلب توجه کرد که دوربین خبرنگاران و عکاسان خبری را بیش از خود مراسم به سوی خود جلب کند. حالا امیر عباس گلاب دیگر خواننده پاپ ایرانی هم عکسی از بادیگاردهای خود منتشر کرده تا ثابت کند از عجیب و غریب بودن کم از دیگر خواننده ها ندارد.
[عکس: br9e41vkyg9a24c8n0k.jpg]
آرمین 2fm و بادیگاردش
[عکس: ypd1w6trziocx7cehd.jpg]

[عکس: m3w7g8ogdjaet79vti2r.jpg]
[عکس: 6z0roa3zbidiqbqdmvq.jpg]
بادیگارد مرتضی پاشایی
همشهری تماشاگر - فردا - موسیقی ما
گرداوری و تنظیم : پرشین وی
]]> <![CDATA[دانیال کاظمی ، تردست جوان ایرانی ، از زندگی کاری و و شعبده بازی های]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%84-%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85%DB%8C-%D8%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C Sat, 19 Sep 2015 09:53:03 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%84-%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85%DB%8C-%D8%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C
لامپی را در فاصله چند سانتیمتری مقابل چشمانم می گیرد و در یک چشم به هم زدن لامپ را می شکند و شیشه های خرد شده را در دهانش می گذارد و به راحتی آب خوردن شیشه های شکسته را می بلعد. این تنها کار حیرت انگیزی نیست که این پسر جوان می تواند انجام دهد. او یک شعبده باز حرفه ای است، کسی که حتی شاه مالزی نیز بیننده پروپاقرص کارهای تعجب برانگیزش بوده است.

می گوید یکی از سرگرمی هایش این است که به خیابان برود و با مردم عادی که در حال رفت و آمد هستند سلام و احوالپرسی کند. بعد برای شان یک تردستی رو کند و آنها با تعجب نگاهش کنند. تاکید می کند که یکی از بهترین لذت های دنیا این است که چهره عابران اخمالوی در کوچه و خیابان را به یک چهره متعجب تبدیل کند.

نخی که از چشم بیرون کشیده شد

می گوید اولین قدم برای مصاحبه این است که همراه با او به دل خیابان بزنیم تا حیرت را در چشم مردم ببینیم. با دانیال کاظمی همراه می شوم. در مقابل یک مرد جوان می ایستد و می پرسد دلش می خواهد از نزدیک یک تردستی را ببیند. مرد جوان با بی میلی به او نگاه می کند و سری تکان می دهد و شعبده باز ما، نخی را از جیب خودش بیرون می آورد و آن را برای لمس و تایید به دست عابر می دهد، عابر نخ را بررسی کرده و تایید می کند و به او می دهد. مرد جوان در یک چشم بر هم زدن مقابل چشم جوان عابر، نخ را می بلد و بعد نخ را از یکی از چشمانش بیرون می کشد و دوباره نخ را به او نشان می دهد و می پرسد آیا این نخ همان نخ است؟

عابر با تعجب به چهره او و نخ خیره می شود و دوباره نخ را از شعبده باز می گیرد و چک می کند؛ نه او اشتباه نکرده است. نخ همان نخ است. این که چطور شعبده باز موفق شده نخی را ببلعد و بعد از چشمش آن را بیرون بکشد، عابر را سخت متعجب کرده است، او رو به شعبده باز می گوید وای خدای من تو محشری پسر و شعبده باز شاد و خندان از او خداحافظی می کند و به راهش ادامه می دهد و رو به من می گوید که هرگز از یک شعبده باز بپرسید چطور یک کار حیرت انگیز انجام می دهد: «شعبده بازی یعنی انجام کارهای شگفت انگیز، یعنی دست به انجام کارهایی بزنی که دیگران توانایی انجام آن را ندارند، هر شعبه باز برای انجام این کارها یکسری فوت و فن می آموزد و هفته ها و ماه ها تمرین می کند و مهمتر از همه این که روی ذهن و فکر خودش نیز کار می کند و انرژی زیادی هنگام انجام این کارها از دست می دهد. این رمز و رازها همه دارایی یک شعبده باز است، چیزهایی که من می دانم و می توانم و تو نمی دانی و نمی توانی و با دیدن آن تعجب می کنی. اینکه من چطور نخی را می خورم و آن را از چشمانم بیرون می آورم یک راز است.»

دانیال کاظمی شعبده بازی را از خیابان یاد گرفته و اعتقاد دارد اگر روزی به عنوان بهترین شعبده باز جهان نیز معرفی شود، باز راهش را از روی استیج های گرانقیمت به سمت کوچه و خیابان کج خواهد کرد و بدون این که پولی از مردم بگیرد، برایشان شعبده بازی می کند: «خیابان یعنی تمرین، عابران هم کسانی هستند که به من کمک می کنند تا هر روز بهتر و بهتر شوم. اجرا برای مردم کوچه و خیابان به من روحیه می دهد. بارها دیده ام که برخی از همکارانم به هیچ وجه قبول نمی کنند که بدون دریافت دستمزد شعبده بازی کنند ولی برای من این کار یکی از لذتبخش ترین کارهای دنیاست. این که گاهی همانطور که در حال طی کردن مسیرم هستم در خیابان برای مردم تردستی می کنم و با دیدن چهره متعجب آنها خوشحال می شوم.»

اجرای شعبده برای شاه مالزی

یکی از هیجان انگیزترین اجراهای دانیال کاظمی برمی گردد به سال 2013 زمانی که مدیر برنامه هایش از پسر جوان خواست خودش را برای اجرا در قصر سلطنتی و مقابل چشم شاه مالزی و خانواده سلطنتی آماده کند: «بعد از اولین اجرا هر روز نمایش های جدیدی به من پیشنهاد می شد. دیگر کمتر وقت می کردم به دانشگاه بروم و بیشتر زمانم صرف یادگیری و اجرای کارهای هیجان انگیز می شد، گاهی اوقات در روز حتی بیش از 3 اجرا به من پیشنهاد می شد. البته این پیشنهادها بنا به زمان و مکان خاصی بود. روزهای خاص در مناسبت ها و اعیاد رایج در کشور مالزی همیشه روزهای پر کار من محسوب می شد و گاهی هم برای مراسم افتتاحیه و ... دعوت می شدم.


دیگر درآمد خوبی از راه شعبده بازی کسب می کردم و پیشنهادهای خوبی برای ساخت فیلم و ... به من ارائه می شد تا این که یک روز مدیر برنامه هایم به من گفت که باید برای اجرا به قصر سلطنتی شاه مالزی برویم و قرار است من در مقابل خانواده سلطنتی نمایش اجرا کنم. بعد از انجام چند تردستی، ناگهان شاه مالزی خطاب به من پرسید می دانی تو در نمایشی که اجرا کردی جرمی مرتکب شدی و من می توانم بگویم امروز تو را دستگیر کنند.

با شنیدن این جمله، سر جایم خشکم زد و پرسیدم کدام کار من جرم محسوب می شده و او به سکه خم شده توسط من اشاره کرد و گفت که در کشور مالزی آسیب رساندن به سکه، اسکناس و ... یعنی آسیب رساندن به اموال دولت و مردم و این کار جرم محسوب می شود و سپس خندید.»

همه چیز از چهارسالگی شروع شد

حدود 6 ماه پیش بود که دانیال کاظمی به ایران برگشت. آن روزها قرار نبود که برای همیشه در ایران بماند و همه برنامه هایش به گونه ای چیده شده بود که به کشور مالزی برگردد اما یک روز صبح تصمیم گرفت هنری را که سال ها در کشورهای دیگر اجرا کرده بود این بار در کشور خودش اجرا کند: «من متولد سال 65 هستم و همه چیز برایم از دوران کودکی ام شروع شد. چهار سال داشتم که یکی از دوستان پدربزرگم مقابل چشمانم با کمک چند کارت کارهای هیجان انگیز انجام داد و من از همان روز، به هنر شعبده بازی علاقمند شدم.

همیشه دوست داشتم دوست پدربزرگم به خانه مان بیاید و برایم شعبده بازی کند. پدربزرگم هم کمی از این سبک کارها را آموخته بود و او نیز گاهی اوقات برایم تردستی می کرد و من هم ذوق می کردم. سال ها گذشت و من بزرگتر شدم اما همیشه درگیر یاد گرفتن ترفندهای جدید برای متعجب کردن دیگران بودم.

یادم هست آن زمان که والدین دوستانم از آنها می خواستند در جمع شعر بخوانند، والدینم از من می خواستند تردستی کنم. 11 ساله بودم که یک روز رفتم و فیلم های شعبده باز معروف «دیوید بلین» را خریدم. من عاشق کارها و ترفندهای او بودم.»

او بعد از خرید فیلم های بلین دیگر نه با کسی حرف می زد و نه به تفریح می رفت. کارش شده بود نشستن پای تلویزیون و دیدن کارهای این شعبده باز و بعد هم تمرین و تمرین، خیلی زود هم موفق شد بدون استاد و کاملا به صورت خودآموز سبک کاری دیوید بلین را یاد بگیرد و بعضی از کارهای او را انجام دهد: «از آن روز به بعد شروع کردم به کار کردن روی ذهن و روانم و یاد گرفتن ترفتندها و تمرین های سخت. هر روز قوی تر از روز قبل می شدم اما همه نمایش هایم را برای جمع دوستان و خانواده ام انجام می دادم تا اینکه در دانشگاه مشغول تحصیل در رشته ادبیات انگلیسی شدم و بعد هم برای ادامه تحصیل در رشته طراحی انیمیشن به کشور مالزی رفتم و شروع کار حرفه ای ام در کشور مالزی کلید خورد.»

شعبده بازی در کوآلالامپور

او یک روز در یکی از میهمانی ها مقابل چشم دوستانش شروع به کار با یک سکه 50 سنتی کرد: «برای متعجب کردن جمع دوستانم، یک سکه 50 سنتی را که یکی از سکه های رایج و قطور مالزی است از جیبم بیرون آوردم و آن را مقابل چشم همه غیب کردم. بعد از چند دقیقه آشنای یکی از دوستان صمیمی ام که در آن میهمانی حضور داشت مرا صدا زد و گفت که برنامه گذار است و اگر من موافق باشم می تواند مدیر برنامه های من شود و برای نمایش های مختلف با من کار کند. من هم قبول کردم و از آن به بعد انجام تردستی هایم از جمع دوستان و خانواده به روی استیج، صحنه و مقابل دوربین رفت.»


یکی از سخت ترین روزهای دانیال روزی بود که برای اولین بار قرار شد تردستی هایش را روی استیج ببرد: «یکی از سخت ترین لحظات زندگی ام در سال 2004 رقم خورد؛ زمانی که باید برای اولین بار روی استیج هتلی در شهر کوآلالامپور می رفتم و حدود 200 تماشاگر، منتظر دیدن تردستی های من بودند. یکی از کارهای مهمی که شعبده بازهایی که با ذهن کار می کنند و در اجراهایشان خبری از خرگوش و کلاه و ... نیست انجام می دهند، این است که باید کنترل حواس جمع را در دست بگیرند و بتوانند روی ذهن ها کار کنند و این کار برای اولین تجربه با این تعداد بیننده برایم خیلی سخت بود. قبل از شروع برنامه احساس می کردم که برنامه را خراب می کنم ولی بعد از اینکه نمایش شروع شد فقط چند دقیقه تپش قلب داشتم و بعد روند عادی برنامه را طی کردم. بعد از پایان برنامه نیز وقتی از روی استیج پایین آمدم، مدیر برنامه هایم بسیار از اجرا راضی بود.»

سرنخ]]>
لامپی را در فاصله چند سانتیمتری مقابل چشمانم می گیرد و در یک چشم به هم زدن لامپ را می شکند و شیشه های خرد شده را در دهانش می گذارد و به راحتی آب خوردن شیشه های شکسته را می بلعد. این تنها کار حیرت انگیزی نیست که این پسر جوان می تواند انجام دهد. او یک شعبده باز حرفه ای است، کسی که حتی شاه مالزی نیز بیننده پروپاقرص کارهای تعجب برانگیزش بوده است.

می گوید یکی از سرگرمی هایش این است که به خیابان برود و با مردم عادی که در حال رفت و آمد هستند سلام و احوالپرسی کند. بعد برای شان یک تردستی رو کند و آنها با تعجب نگاهش کنند. تاکید می کند که یکی از بهترین لذت های دنیا این است که چهره عابران اخمالوی در کوچه و خیابان را به یک چهره متعجب تبدیل کند.

نخی که از چشم بیرون کشیده شد

می گوید اولین قدم برای مصاحبه این است که همراه با او به دل خیابان بزنیم تا حیرت را در چشم مردم ببینیم. با دانیال کاظمی همراه می شوم. در مقابل یک مرد جوان می ایستد و می پرسد دلش می خواهد از نزدیک یک تردستی را ببیند. مرد جوان با بی میلی به او نگاه می کند و سری تکان می دهد و شعبده باز ما، نخی را از جیب خودش بیرون می آورد و آن را برای لمس و تایید به دست عابر می دهد، عابر نخ را بررسی کرده و تایید می کند و به او می دهد. مرد جوان در یک چشم بر هم زدن مقابل چشم جوان عابر، نخ را می بلد و بعد نخ را از یکی از چشمانش بیرون می کشد و دوباره نخ را به او نشان می دهد و می پرسد آیا این نخ همان نخ است؟

عابر با تعجب به چهره او و نخ خیره می شود و دوباره نخ را از شعبده باز می گیرد و چک می کند؛ نه او اشتباه نکرده است. نخ همان نخ است. این که چطور شعبده باز موفق شده نخی را ببلعد و بعد از چشمش آن را بیرون بکشد، عابر را سخت متعجب کرده است، او رو به شعبده باز می گوید وای خدای من تو محشری پسر و شعبده باز شاد و خندان از او خداحافظی می کند و به راهش ادامه می دهد و رو به من می گوید که هرگز از یک شعبده باز بپرسید چطور یک کار حیرت انگیز انجام می دهد: «شعبده بازی یعنی انجام کارهای شگفت انگیز، یعنی دست به انجام کارهایی بزنی که دیگران توانایی انجام آن را ندارند، هر شعبه باز برای انجام این کارها یکسری فوت و فن می آموزد و هفته ها و ماه ها تمرین می کند و مهمتر از همه این که روی ذهن و فکر خودش نیز کار می کند و انرژی زیادی هنگام انجام این کارها از دست می دهد. این رمز و رازها همه دارایی یک شعبده باز است، چیزهایی که من می دانم و می توانم و تو نمی دانی و نمی توانی و با دیدن آن تعجب می کنی. اینکه من چطور نخی را می خورم و آن را از چشمانم بیرون می آورم یک راز است.»

دانیال کاظمی شعبده بازی را از خیابان یاد گرفته و اعتقاد دارد اگر روزی به عنوان بهترین شعبده باز جهان نیز معرفی شود، باز راهش را از روی استیج های گرانقیمت به سمت کوچه و خیابان کج خواهد کرد و بدون این که پولی از مردم بگیرد، برایشان شعبده بازی می کند: «خیابان یعنی تمرین، عابران هم کسانی هستند که به من کمک می کنند تا هر روز بهتر و بهتر شوم. اجرا برای مردم کوچه و خیابان به من روحیه می دهد. بارها دیده ام که برخی از همکارانم به هیچ وجه قبول نمی کنند که بدون دریافت دستمزد شعبده بازی کنند ولی برای من این کار یکی از لذتبخش ترین کارهای دنیاست. این که گاهی همانطور که در حال طی کردن مسیرم هستم در خیابان برای مردم تردستی می کنم و با دیدن چهره متعجب آنها خوشحال می شوم.»

اجرای شعبده برای شاه مالزی

یکی از هیجان انگیزترین اجراهای دانیال کاظمی برمی گردد به سال 2013 زمانی که مدیر برنامه هایش از پسر جوان خواست خودش را برای اجرا در قصر سلطنتی و مقابل چشم شاه مالزی و خانواده سلطنتی آماده کند: «بعد از اولین اجرا هر روز نمایش های جدیدی به من پیشنهاد می شد. دیگر کمتر وقت می کردم به دانشگاه بروم و بیشتر زمانم صرف یادگیری و اجرای کارهای هیجان انگیز می شد، گاهی اوقات در روز حتی بیش از 3 اجرا به من پیشنهاد می شد. البته این پیشنهادها بنا به زمان و مکان خاصی بود. روزهای خاص در مناسبت ها و اعیاد رایج در کشور مالزی همیشه روزهای پر کار من محسوب می شد و گاهی هم برای مراسم افتتاحیه و ... دعوت می شدم.


دیگر درآمد خوبی از راه شعبده بازی کسب می کردم و پیشنهادهای خوبی برای ساخت فیلم و ... به من ارائه می شد تا این که یک روز مدیر برنامه هایم به من گفت که باید برای اجرا به قصر سلطنتی شاه مالزی برویم و قرار است من در مقابل خانواده سلطنتی نمایش اجرا کنم. بعد از انجام چند تردستی، ناگهان شاه مالزی خطاب به من پرسید می دانی تو در نمایشی که اجرا کردی جرمی مرتکب شدی و من می توانم بگویم امروز تو را دستگیر کنند.

با شنیدن این جمله، سر جایم خشکم زد و پرسیدم کدام کار من جرم محسوب می شده و او به سکه خم شده توسط من اشاره کرد و گفت که در کشور مالزی آسیب رساندن به سکه، اسکناس و ... یعنی آسیب رساندن به اموال دولت و مردم و این کار جرم محسوب می شود و سپس خندید.»

همه چیز از چهارسالگی شروع شد

حدود 6 ماه پیش بود که دانیال کاظمی به ایران برگشت. آن روزها قرار نبود که برای همیشه در ایران بماند و همه برنامه هایش به گونه ای چیده شده بود که به کشور مالزی برگردد اما یک روز صبح تصمیم گرفت هنری را که سال ها در کشورهای دیگر اجرا کرده بود این بار در کشور خودش اجرا کند: «من متولد سال 65 هستم و همه چیز برایم از دوران کودکی ام شروع شد. چهار سال داشتم که یکی از دوستان پدربزرگم مقابل چشمانم با کمک چند کارت کارهای هیجان انگیز انجام داد و من از همان روز، به هنر شعبده بازی علاقمند شدم.

همیشه دوست داشتم دوست پدربزرگم به خانه مان بیاید و برایم شعبده بازی کند. پدربزرگم هم کمی از این سبک کارها را آموخته بود و او نیز گاهی اوقات برایم تردستی می کرد و من هم ذوق می کردم. سال ها گذشت و من بزرگتر شدم اما همیشه درگیر یاد گرفتن ترفندهای جدید برای متعجب کردن دیگران بودم.

یادم هست آن زمان که والدین دوستانم از آنها می خواستند در جمع شعر بخوانند، والدینم از من می خواستند تردستی کنم. 11 ساله بودم که یک روز رفتم و فیلم های شعبده باز معروف «دیوید بلین» را خریدم. من عاشق کارها و ترفندهای او بودم.»

او بعد از خرید فیلم های بلین دیگر نه با کسی حرف می زد و نه به تفریح می رفت. کارش شده بود نشستن پای تلویزیون و دیدن کارهای این شعبده باز و بعد هم تمرین و تمرین، خیلی زود هم موفق شد بدون استاد و کاملا به صورت خودآموز سبک کاری دیوید بلین را یاد بگیرد و بعضی از کارهای او را انجام دهد: «از آن روز به بعد شروع کردم به کار کردن روی ذهن و روانم و یاد گرفتن ترفتندها و تمرین های سخت. هر روز قوی تر از روز قبل می شدم اما همه نمایش هایم را برای جمع دوستان و خانواده ام انجام می دادم تا اینکه در دانشگاه مشغول تحصیل در رشته ادبیات انگلیسی شدم و بعد هم برای ادامه تحصیل در رشته طراحی انیمیشن به کشور مالزی رفتم و شروع کار حرفه ای ام در کشور مالزی کلید خورد.»

شعبده بازی در کوآلالامپور

او یک روز در یکی از میهمانی ها مقابل چشم دوستانش شروع به کار با یک سکه 50 سنتی کرد: «برای متعجب کردن جمع دوستانم، یک سکه 50 سنتی را که یکی از سکه های رایج و قطور مالزی است از جیبم بیرون آوردم و آن را مقابل چشم همه غیب کردم. بعد از چند دقیقه آشنای یکی از دوستان صمیمی ام که در آن میهمانی حضور داشت مرا صدا زد و گفت که برنامه گذار است و اگر من موافق باشم می تواند مدیر برنامه های من شود و برای نمایش های مختلف با من کار کند. من هم قبول کردم و از آن به بعد انجام تردستی هایم از جمع دوستان و خانواده به روی استیج، صحنه و مقابل دوربین رفت.»


یکی از سخت ترین روزهای دانیال روزی بود که برای اولین بار قرار شد تردستی هایش را روی استیج ببرد: «یکی از سخت ترین لحظات زندگی ام در سال 2004 رقم خورد؛ زمانی که باید برای اولین بار روی استیج هتلی در شهر کوآلالامپور می رفتم و حدود 200 تماشاگر، منتظر دیدن تردستی های من بودند. یکی از کارهای مهمی که شعبده بازهایی که با ذهن کار می کنند و در اجراهایشان خبری از خرگوش و کلاه و ... نیست انجام می دهند، این است که باید کنترل حواس جمع را در دست بگیرند و بتوانند روی ذهن ها کار کنند و این کار برای اولین تجربه با این تعداد بیننده برایم خیلی سخت بود. قبل از شروع برنامه احساس می کردم که برنامه را خراب می کنم ولی بعد از اینکه نمایش شروع شد فقط چند دقیقه تپش قلب داشتم و بعد روند عادی برنامه را طی کردم. بعد از پایان برنامه نیز وقتی از روی استیج پایین آمدم، مدیر برنامه هایم بسیار از اجرا راضی بود.»

سرنخ]]>