<![CDATA[ایران رمان - بازیگران و عوامل سینمای ایران ]]> http://forum.iranroman.com/ Tue, 08 Sep 2026 11:33:22 +0000 MyBB <![CDATA[درباره عسل خانم که زیبایی‌اش تمام‌نشدنی بود!]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B9%D8%B3%D9%84-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85-%DA%A9%D9%87-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C%E2%80%8C%D8%A7%D8%B4-%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D9%86%D8%B4%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D9%88%D8%AF Fri, 09 May 2025 09:20:28 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B9%D8%B3%D9%84-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85-%DA%A9%D9%87-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C%E2%80%8C%D8%A7%D8%B4-%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D9%86%D8%B4%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D9%88%D8%AF سینم ای ایران. 



[عکس: 789.jpg]


سراغ عسل بدیعی، همان بازیگر زیبا و محجوبی رفته‌ایم که می‌توانست مدت زیادی در سینم ای ایران حرفی برای گفتن داشته باشد. دختری که با همان اولین فیلمش، اوج معصومیت و بی‌گناهی را با چشمان معصومش روی پرده‌های سینم ای ایران به ثبت رساند و به شمایلی از ستاره‌ای جوان تبدیل شد که آرزوهای بزرگی دارد. اما زندگی، غیر قابل پیش‌بینی است. عسل فقط بیست و یک سال داشت که از طریق یکی از دوستانش متوجه می‌شود "کیانوش عیاری" برای فیلم جدیدش مشغول تست گرفتن از علاقه‌مندان به بازیگری است. گویا کیانوش عیاری آدم‌های زیادی را برای نقش مورد نظرش تست می‌کند اما هیچکدام از آن‌ها چندان او را راضی نمی‌کنند تا اینکه عسل بدیعی را می‌بیند. عیاری از همان ابتدا متوجه عیار بدیعی می‌شود، انگار عسل خانم دقیقا برای همین نقش ساخته شده‌ بود. نوع نگاه و چهره‌ی معصومانه عسل، همان چیزی بود که برای نقش اول فیلم "بودن یا نبودن" لازم بود. عیاری تلاش می‌کند هر طور که هست عسل بدیعی را برای فیلمش جذب کند اما راضی کردن خانواده او چندان کار راحتی نبود. آن‌ها قبل از هر چیز اصلا راضی نبودند که عسل بازیگری پیشه کند. اما عوامل فیلم درنهایت با صحبت‌های فراوان توانستند خانواده بدیعی را برای بازی در فیلم اولش راضی کنند.



[عکس: Screenshot_20190824-202339_Instagram%7E01.jpg]


خود عسل گفته است انگیزه‌اش برای بازیگری رویای شهرت نبوده است. در واقع همچنان که از کودکی رو به روی آینه نقش بازی می‌کرد، کار بازیگری را دوست داشت اما رویای بازیگر شدن به آن شکل که در ذهن اکثر افراد است در ذهن عسل نبوده است. او می‌گوید هیچوقت فکرش را هم نمی‌کرد که چنین اتفاقی برایش بیفتد اما این اتفاق افتاد. چه کسی می‌تواند اتفاقات زندگی خود را پیش‌بینی کند؟!
دست‌های آلوده، نقطه عطف کارنامه عسل شد
شاید بتوان گفت نقطه عطف کارنامه هنری عسل بدیعی بازی در فیلم "دست‌های آلوده" ساخته "سیروس الوند" در سال 1378 بود. او برای بازی در این فیلم کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن در هجدهمین جشواره فیلم فجر شد. او گام بزرگی در زندگی هنری خود برداشته بود و در کنار بازیگران مطرح زیادی ظاهر شد. این فیلم حضور عسل بدیعی را در سینم ا پررنگ‌تر کرد.


[عکس: 58.jpg]


عسل بدیعی سال 1379  در فیلم "از صمیم قلب" ساخته "بهرام کاظمی" در شمایل دختری عاشق ظاهر شد. بهرام کاظمی درباره او می‌گوید: عسل بدیعی زمانی که برای بازی در این فیلم انتخاب شد، بنا به شخصیت و چهره‌اش انتخاب شد. عسل شخصیتی کاملا محجوب، درونگرا و به شدت عاطفی و احساسی بود. سر کار خیلی با حس کار می‌کرد و تا زمانی که به حس درونی‎‌اش نمی‌رسید، کار را شروع نمی‌کرد. 
اعضای بدنش، ناجی زندگی هفت انسان شدند
پدر عسل بدیعی در ادامه ماجرای پیوند او را اینچنین تعریف می‌کند: بعد از اتفاقی که برای عسل افتاد، سازمان اهدای عضو در بیمارستان با ما صحبت کردند. از آنجایی که ما از قبل از نیت عسل درباره این کار آگاه بودیم به رضایت مادر و خواهر عسل تمام اعضای قابل اهدا او به افراد نیازمند پیوند اهدا شد. این کار در روز چهاردهم فروردین آغاز شد و 7 عضو عسل به 7 بیمار فرصت زندگی دوباره بخشید.


[عکس: asal-badiei-5.jpg]


آخرین فیلم تلوزیونی عسل بدیعی "نیلا زنده است" ساخته سعید اسدی بود. داستان این فیلم درباره مادری به نام شبنم است که پسرش مشکل قلبی دارد.این بار نیز عسل بدیعی در داستان پیوند اعضا قرار می‌گیرد با این تفاوت که این بار خودش نیازمند پیوند نیست. عسل بدیعی در قامت مادر ظاهر می‌شود که به دنبال نجات فرزندش از مرگ است و تمام تلاشش را برای آن می‌کند.
عسل کاریزماتیک بود
زنده‌یاد رضا داوودنژاد به عنوان همسر غزل بدیعی و داماد خانواده درباره عسل می‌گوید: عسل آدم کاریزماتیکی بود. اگر حالش خوب بود و وارد جمعی می‌شد، آن جمع محکوم بود که خوشحال باشد. عسل اجازه نمی‌داد کسی ناراحت باشد ولی اگر خودش ناراحت بود، ناراحتی‌اش روی تمام جمع اثر می‌گذاشت.
دکتر امید قبادی، متخصص اهدای عضو درباره کار بزرگ عسل بدیعی حرف‌های زیبایی می‌زند. او درباره بدیعی می‌گوید: چند ثانیه با خودمان فکر کنیم که اگر از مردم کشور بپرسیم: آیا شما عسل بدیعی رو می‌شناسید کدام یک از این جواب‌ها را به شما خواهند داد؟ جواب اول: بانوی هنرمند و بازیگری که فعال در دهه‌های 80 و 90 است و جواب دوم:همان بانوی هنرمندی که تمام اعضای بدنش را اهدا کرد. قطعا همه ما می‌دانیم که جواب دوم پاسخ قالب مردم به این سوال خواهد بود.عسل بدیعی تنها سینم اگر جهان است که درباره اهدای عضو فیلم بازی کرد و بعد با اهدای عضوش در ذهن همگان جاودانه شد.


[عکس: 47.jpg]

عسل بدیعی در تمام زندگی‌اش عاشق این بود که فرهنگ اهدای عضو را ترویج دهد. او تنها هنرپیشه‌ای بود که در فیلم‌های زیادی با موضوع اهدای عضو بازی کرد. او که بسیار و زیبا و مهربان بود و همیشه مورد توجه افراد زیادی قرار می‌گرفت، ناگهان روزی از این دنیا پر کشید. درست مثل "شمعی در باد". مرگ عجیب او همه را شوکه کرد. علت مرگ پارگی عروق مغزی و ایست تنفسی بود اما حرف‌هایی که درباره مرگ او در بین زبان‌های می‌چرخید، شایعه و بی اساس بود. عسل رفته بود و به داستان بهترین فیلم‌های کارنامه هنری‌اش رنگ واقعیت داده بود. واقعیتی که همه را متعجب می‌کرد که عسل چگونه توانست تمام این اتفاقات را پیش‌بینی کند؟!
و در آخر حرف‌های مادر عسل را بخوانید که فقدان دخترش، حفره‌ای عمیق را در دل او حفر کرد: عسلم فرشته‌ی کوچک زندگی‌ام بود که  تولدش، همانند درخشش خورشید درخشان و امیددهنده بود. لحظه پروازش  به آسمان ابدیت، شبیه سیاهی و تاریکی مطلق بود که از ذهن پاک نمی‌شد. دوران عمر عسل همانند گذر شهاب از آسمان زندگی ما کوتاه بود. جای عسل تا ابد در قلب من خالیست...]]> سینم ای ایران. 



[عکس: 789.jpg]


سراغ عسل بدیعی، همان بازیگر زیبا و محجوبی رفته‌ایم که می‌توانست مدت زیادی در سینم ای ایران حرفی برای گفتن داشته باشد. دختری که با همان اولین فیلمش، اوج معصومیت و بی‌گناهی را با چشمان معصومش روی پرده‌های سینم ای ایران به ثبت رساند و به شمایلی از ستاره‌ای جوان تبدیل شد که آرزوهای بزرگی دارد. اما زندگی، غیر قابل پیش‌بینی است. عسل فقط بیست و یک سال داشت که از طریق یکی از دوستانش متوجه می‌شود "کیانوش عیاری" برای فیلم جدیدش مشغول تست گرفتن از علاقه‌مندان به بازیگری است. گویا کیانوش عیاری آدم‌های زیادی را برای نقش مورد نظرش تست می‌کند اما هیچکدام از آن‌ها چندان او را راضی نمی‌کنند تا اینکه عسل بدیعی را می‌بیند. عیاری از همان ابتدا متوجه عیار بدیعی می‌شود، انگار عسل خانم دقیقا برای همین نقش ساخته شده‌ بود. نوع نگاه و چهره‌ی معصومانه عسل، همان چیزی بود که برای نقش اول فیلم "بودن یا نبودن" لازم بود. عیاری تلاش می‌کند هر طور که هست عسل بدیعی را برای فیلمش جذب کند اما راضی کردن خانواده او چندان کار راحتی نبود. آن‌ها قبل از هر چیز اصلا راضی نبودند که عسل بازیگری پیشه کند. اما عوامل فیلم درنهایت با صحبت‌های فراوان توانستند خانواده بدیعی را برای بازی در فیلم اولش راضی کنند.



[عکس: Screenshot_20190824-202339_Instagram%7E01.jpg]


خود عسل گفته است انگیزه‌اش برای بازیگری رویای شهرت نبوده است. در واقع همچنان که از کودکی رو به روی آینه نقش بازی می‌کرد، کار بازیگری را دوست داشت اما رویای بازیگر شدن به آن شکل که در ذهن اکثر افراد است در ذهن عسل نبوده است. او می‌گوید هیچوقت فکرش را هم نمی‌کرد که چنین اتفاقی برایش بیفتد اما این اتفاق افتاد. چه کسی می‌تواند اتفاقات زندگی خود را پیش‌بینی کند؟!
دست‌های آلوده، نقطه عطف کارنامه عسل شد
شاید بتوان گفت نقطه عطف کارنامه هنری عسل بدیعی بازی در فیلم "دست‌های آلوده" ساخته "سیروس الوند" در سال 1378 بود. او برای بازی در این فیلم کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن در هجدهمین جشواره فیلم فجر شد. او گام بزرگی در زندگی هنری خود برداشته بود و در کنار بازیگران مطرح زیادی ظاهر شد. این فیلم حضور عسل بدیعی را در سینم ا پررنگ‌تر کرد.


[عکس: 58.jpg]


عسل بدیعی سال 1379  در فیلم "از صمیم قلب" ساخته "بهرام کاظمی" در شمایل دختری عاشق ظاهر شد. بهرام کاظمی درباره او می‌گوید: عسل بدیعی زمانی که برای بازی در این فیلم انتخاب شد، بنا به شخصیت و چهره‌اش انتخاب شد. عسل شخصیتی کاملا محجوب، درونگرا و به شدت عاطفی و احساسی بود. سر کار خیلی با حس کار می‌کرد و تا زمانی که به حس درونی‎‌اش نمی‌رسید، کار را شروع نمی‌کرد. 
اعضای بدنش، ناجی زندگی هفت انسان شدند
پدر عسل بدیعی در ادامه ماجرای پیوند او را اینچنین تعریف می‌کند: بعد از اتفاقی که برای عسل افتاد، سازمان اهدای عضو در بیمارستان با ما صحبت کردند. از آنجایی که ما از قبل از نیت عسل درباره این کار آگاه بودیم به رضایت مادر و خواهر عسل تمام اعضای قابل اهدا او به افراد نیازمند پیوند اهدا شد. این کار در روز چهاردهم فروردین آغاز شد و 7 عضو عسل به 7 بیمار فرصت زندگی دوباره بخشید.


[عکس: asal-badiei-5.jpg]


آخرین فیلم تلوزیونی عسل بدیعی "نیلا زنده است" ساخته سعید اسدی بود. داستان این فیلم درباره مادری به نام شبنم است که پسرش مشکل قلبی دارد.این بار نیز عسل بدیعی در داستان پیوند اعضا قرار می‌گیرد با این تفاوت که این بار خودش نیازمند پیوند نیست. عسل بدیعی در قامت مادر ظاهر می‌شود که به دنبال نجات فرزندش از مرگ است و تمام تلاشش را برای آن می‌کند.
عسل کاریزماتیک بود
زنده‌یاد رضا داوودنژاد به عنوان همسر غزل بدیعی و داماد خانواده درباره عسل می‌گوید: عسل آدم کاریزماتیکی بود. اگر حالش خوب بود و وارد جمعی می‌شد، آن جمع محکوم بود که خوشحال باشد. عسل اجازه نمی‌داد کسی ناراحت باشد ولی اگر خودش ناراحت بود، ناراحتی‌اش روی تمام جمع اثر می‌گذاشت.
دکتر امید قبادی، متخصص اهدای عضو درباره کار بزرگ عسل بدیعی حرف‌های زیبایی می‌زند. او درباره بدیعی می‌گوید: چند ثانیه با خودمان فکر کنیم که اگر از مردم کشور بپرسیم: آیا شما عسل بدیعی رو می‌شناسید کدام یک از این جواب‌ها را به شما خواهند داد؟ جواب اول: بانوی هنرمند و بازیگری که فعال در دهه‌های 80 و 90 است و جواب دوم:همان بانوی هنرمندی که تمام اعضای بدنش را اهدا کرد. قطعا همه ما می‌دانیم که جواب دوم پاسخ قالب مردم به این سوال خواهد بود.عسل بدیعی تنها سینم اگر جهان است که درباره اهدای عضو فیلم بازی کرد و بعد با اهدای عضوش در ذهن همگان جاودانه شد.


[عکس: 47.jpg]

عسل بدیعی در تمام زندگی‌اش عاشق این بود که فرهنگ اهدای عضو را ترویج دهد. او تنها هنرپیشه‌ای بود که در فیلم‌های زیادی با موضوع اهدای عضو بازی کرد. او که بسیار و زیبا و مهربان بود و همیشه مورد توجه افراد زیادی قرار می‌گرفت، ناگهان روزی از این دنیا پر کشید. درست مثل "شمعی در باد". مرگ عجیب او همه را شوکه کرد. علت مرگ پارگی عروق مغزی و ایست تنفسی بود اما حرف‌هایی که درباره مرگ او در بین زبان‌های می‌چرخید، شایعه و بی اساس بود. عسل رفته بود و به داستان بهترین فیلم‌های کارنامه هنری‌اش رنگ واقعیت داده بود. واقعیتی که همه را متعجب می‌کرد که عسل چگونه توانست تمام این اتفاقات را پیش‌بینی کند؟!
و در آخر حرف‌های مادر عسل را بخوانید که فقدان دخترش، حفره‌ای عمیق را در دل او حفر کرد: عسلم فرشته‌ی کوچک زندگی‌ام بود که  تولدش، همانند درخشش خورشید درخشان و امیددهنده بود. لحظه پروازش  به آسمان ابدیت، شبیه سیاهی و تاریکی مطلق بود که از ذهن پاک نمی‌شد. دوران عمر عسل همانند گذر شهاب از آسمان زندگی ما کوتاه بود. جای عسل تا ابد در قلب من خالیست...]]> <![CDATA[مردم ایران با هزاران کامنت، رضا گلزار را سورپرایز کردند]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%8C-%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%DA%AF%D9%84%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B1%D8%A7-%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%BE%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86%D8%AF Thu, 24 Apr 2025 20:34:41 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%8C-%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%DA%AF%D9%84%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B1%D8%A7-%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%BE%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B2-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86%D8%AF
[عکس: 55.jpg]
مرور نظرات کاربران
شرور نوشت: من چند نفر رو میشناسم که از نزدیک باهاش کار کردن. همه‌شون هم اتفاق نظر داشتن که خیلی آدم خوب و مهربونیه.
کاوه اما مخالف جذابیت گلزار است: شخصا هیچ اعتقادی به خوش تیپی و زیبایی این مرد ندارم شاید برای خانمها جذاب باشه ولی نه هنری داره نه جذابیت.
پری‌ماه: اونا بازیگر شصت و چند سالشون اینه، بعد مردم ما به گلزار میگن خوش قیافه. حتما چون چشماش رنگیه.

[عکس: Go_Y6oGWcAAie6i.jfif]
[عکس: Go_Y6oIXAAAdbK6.jfif]
نرگس شیراز: عزیزان ببینید خیلی ساده بگم، امثال ایشون لازمه از این حواشی‌ها درست کنن و ماها تا چند روز کل مدیا را پر کنیم از تحلیل و تفسیر شخصیت و رفتارشون!  وگرنه فراموش میشن. این حواشی لازمه‌ی دیده شدن اینا هست. بگذرید ازشون و حرص هم نخورید.
بی‌بی: رضا گلزار هر چی باشه باید برای مارکتینگ بهش کردیت بدیم واقعا بیست ساله اینجاست و همچنان مردم راجع بهش حرف میزنن و هر حرکتش وایراله.
نیان هم نوشت: ببخشید که زمان فیلم های آتش بس و همین عاشقانه همتون قربون صدقه چشم و قیافه و همین تیپ و استعدادش می‌رفتین.
اکبر آقا: خیلی از ما معمولیا این ویژگی ها رو نداریم و هیچ مشکلی نداره. ایراد از جایی شروع میشه که امثال این آقا با نگاه از بالا به پایین به خاطر استعدادها و تیپ ها و قیافه های نداشته اشون به ما فخر میفروشن و جای هنرمندان واقعی رو میگیرن.



[عکس: 777.jpg]



معین معتقد است: رضا گلزار خیلی آدم حداقل بظاهر بی حاشیه و unproblematicی هست. زندگیشون می‌کنه و دنبال علایقشه و نظرات بقیه هم براش مهم نیست. اگر هم معروفه دلیلش اینه خود مردم معروفش کردن.
سرباز خوب: نه هنر خاصی داره نه قیافه نه تیپ. حالا با همین وضع موجود حتما با سلیقه بعضی‌ها جوره ولی هیچ وقت اون چیزی که یه عده براش تبلیغ میکنند نبوده! چرا الکی گنده اش میکنید؟
خواب‌آلود توئیتر هم از استایل گلزار تمجید کرده: گلزار به درستی ممکنه‌ سلیقه‌ی خیلیا نباشه ولی انصافا این قیافه و تیپ رو تو همه‌ جای دنیا برای مدلینگ می‌برن. گلزار اشتباهش این بود که اصرار داشت تو حوزه‌هایی کار کنه که استعدادی نداره.
مریم هم نوشت: تا ندیده بودمش همین نظرم بود اما یبار دیدمش و واقعن خوشقیافه و جذاب بود. چنان که زبونم بند اومد.
بلوبری: نظر نامحبوب واقعی اینه که هم خوش‌قیافه‌ست هم تا حدی خوش‌تیپه هم رفتارش با طرفداراش خوبه و شاید گاهی توی کارش ضعف داشته باشه که همتون دارید، در کل اینکه دوست دارید یکی رو پیدا کنید عقده‌هاتونو سرش خالی کنید به نظرم.
هومان: اتفاقا از نظر من گلزار آدم خفنیه و فقط دنبال حاشیه‌است. گیتار میزنه خیلی قشنگ اون زمان که تو گروه آریان بود. پرکاشن میزنه. بدن خوبی داره خوشتیپه. فقط صدا نداره و بازیگری بلد نیست. نمیفهمم این کاراتونو.
گربه اخمو: بخوایید نخوایید یه مدت طولانی ‌و محبوبیت خودشو بین مخاطباش داشته و داره. نمیدونم چه مشکلی با این شخص دارین.
جونگ: این بیچاره شاید نچسب باشه ولی جدی زشت نیست، استعداد خوانندگی و بازیگریش هم مثل خیلیای دیگست ولی خیلی بیشتر از بقیه هیت گرفته.
[عکس: vffc8216appd_281.jpg]


شهروز نوشت: استعداد تو چی؟ تو بازیگری و خوانندگی قطعا استعداد نداره، ولی حتما یه استعدادهایی داشته که انقدر پول در میاره دیگه. و از نظر تیپ و قیافه باید بگم که به نظرم واقعا خوبه.
آنه: انصافا اون موقع که هم سن و سالای ما براش غش و ضعف میرفتن -دوران گروه آریان و سام و‌ نرگس و شام آخر- خوش قیافه و خوش تیپ بود
و سهیل: نظریه محبوبم می‌گه اونایی که بهش هیت میدن شدیدا دلشون می‌خواد جاش بودن؛ از خوشگلی و شهرت و پولداری ولی خب نیستن و نفرت‌پراکنی میدن.]]>
[عکس: 55.jpg]
مرور نظرات کاربران
شرور نوشت: من چند نفر رو میشناسم که از نزدیک باهاش کار کردن. همه‌شون هم اتفاق نظر داشتن که خیلی آدم خوب و مهربونیه.
کاوه اما مخالف جذابیت گلزار است: شخصا هیچ اعتقادی به خوش تیپی و زیبایی این مرد ندارم شاید برای خانمها جذاب باشه ولی نه هنری داره نه جذابیت.
پری‌ماه: اونا بازیگر شصت و چند سالشون اینه، بعد مردم ما به گلزار میگن خوش قیافه. حتما چون چشماش رنگیه.

[عکس: Go_Y6oGWcAAie6i.jfif]
[عکس: Go_Y6oIXAAAdbK6.jfif]
نرگس شیراز: عزیزان ببینید خیلی ساده بگم، امثال ایشون لازمه از این حواشی‌ها درست کنن و ماها تا چند روز کل مدیا را پر کنیم از تحلیل و تفسیر شخصیت و رفتارشون!  وگرنه فراموش میشن. این حواشی لازمه‌ی دیده شدن اینا هست. بگذرید ازشون و حرص هم نخورید.
بی‌بی: رضا گلزار هر چی باشه باید برای مارکتینگ بهش کردیت بدیم واقعا بیست ساله اینجاست و همچنان مردم راجع بهش حرف میزنن و هر حرکتش وایراله.
نیان هم نوشت: ببخشید که زمان فیلم های آتش بس و همین عاشقانه همتون قربون صدقه چشم و قیافه و همین تیپ و استعدادش می‌رفتین.
اکبر آقا: خیلی از ما معمولیا این ویژگی ها رو نداریم و هیچ مشکلی نداره. ایراد از جایی شروع میشه که امثال این آقا با نگاه از بالا به پایین به خاطر استعدادها و تیپ ها و قیافه های نداشته اشون به ما فخر میفروشن و جای هنرمندان واقعی رو میگیرن.



[عکس: 777.jpg]



معین معتقد است: رضا گلزار خیلی آدم حداقل بظاهر بی حاشیه و unproblematicی هست. زندگیشون می‌کنه و دنبال علایقشه و نظرات بقیه هم براش مهم نیست. اگر هم معروفه دلیلش اینه خود مردم معروفش کردن.
سرباز خوب: نه هنر خاصی داره نه قیافه نه تیپ. حالا با همین وضع موجود حتما با سلیقه بعضی‌ها جوره ولی هیچ وقت اون چیزی که یه عده براش تبلیغ میکنند نبوده! چرا الکی گنده اش میکنید؟
خواب‌آلود توئیتر هم از استایل گلزار تمجید کرده: گلزار به درستی ممکنه‌ سلیقه‌ی خیلیا نباشه ولی انصافا این قیافه و تیپ رو تو همه‌ جای دنیا برای مدلینگ می‌برن. گلزار اشتباهش این بود که اصرار داشت تو حوزه‌هایی کار کنه که استعدادی نداره.
مریم هم نوشت: تا ندیده بودمش همین نظرم بود اما یبار دیدمش و واقعن خوشقیافه و جذاب بود. چنان که زبونم بند اومد.
بلوبری: نظر نامحبوب واقعی اینه که هم خوش‌قیافه‌ست هم تا حدی خوش‌تیپه هم رفتارش با طرفداراش خوبه و شاید گاهی توی کارش ضعف داشته باشه که همتون دارید، در کل اینکه دوست دارید یکی رو پیدا کنید عقده‌هاتونو سرش خالی کنید به نظرم.
هومان: اتفاقا از نظر من گلزار آدم خفنیه و فقط دنبال حاشیه‌است. گیتار میزنه خیلی قشنگ اون زمان که تو گروه آریان بود. پرکاشن میزنه. بدن خوبی داره خوشتیپه. فقط صدا نداره و بازیگری بلد نیست. نمیفهمم این کاراتونو.
گربه اخمو: بخوایید نخوایید یه مدت طولانی ‌و محبوبیت خودشو بین مخاطباش داشته و داره. نمیدونم چه مشکلی با این شخص دارین.
جونگ: این بیچاره شاید نچسب باشه ولی جدی زشت نیست، استعداد خوانندگی و بازیگریش هم مثل خیلیای دیگست ولی خیلی بیشتر از بقیه هیت گرفته.
[عکس: vffc8216appd_281.jpg]


شهروز نوشت: استعداد تو چی؟ تو بازیگری و خوانندگی قطعا استعداد نداره، ولی حتما یه استعدادهایی داشته که انقدر پول در میاره دیگه. و از نظر تیپ و قیافه باید بگم که به نظرم واقعا خوبه.
آنه: انصافا اون موقع که هم سن و سالای ما براش غش و ضعف میرفتن -دوران گروه آریان و سام و‌ نرگس و شام آخر- خوش قیافه و خوش تیپ بود
و سهیل: نظریه محبوبم می‌گه اونایی که بهش هیت میدن شدیدا دلشون می‌خواد جاش بودن؛ از خوشگلی و شهرت و پولداری ولی خب نیستن و نفرت‌پراکنی میدن.]]> <![CDATA[ظاهرا حواشی سفر نوید محمدزاده به آمریکا تمامی ندارد]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%B8%D8%A7%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AD%D9%88%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF Thu, 17 Apr 2025 22:26:41 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%B8%D8%A7%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%AD%D9%88%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF


[عکس: 44.jpg]


به هر حال روزهای عجیبی‌ست و هرگونه ناملایمت با مولفه‌های ملی - میهنی به خشمی جمعی بدل می‌شود و با وقوع کوچکترین اتفاقی یک ملت پشت ایران قد علم می‌کنند. یک همدلی جمعی کم‌نظیر که طی این سال‌ها از آن محروم بودیم و حالا ایران تبدیل به دغدغه نخست مردم این سرزمین شده. در ادامه مروری داریم بر نقطه نظرات منتقدان بر این اتفاقات. با ما همراه باشید.
مساله مهم پرسونا
دامون قنبرزاده، منتقد سینم ا درباره رفتارخبرساز نوید محمدزاده در آمریکا می‌نویسد: سال‌ها پیش زنده‌یاد شکیباییِ بزرگ به آمریکا می‌رود و با بهروز وثوقی دیدار می‌کند. البته آن سال‌ها دیدار با آقای وثوقی به چیزی دم دستی تبدیل نشده بود چون این سال‌ها دیگر هر کسی پایش به آمریکا می‌رسد، اولین کارش دیدار با آقای وثوقی‌ست! القصه؛ چند روزی‌ست که از خود می‌پرسم اگر آقای شکیبایی این روزها در این دنیا حضور داشت، در سفر به آمریکا، با یک اینفلوئنسر عکس می‌گرفت و منتشر می‌کرد؟ از این پرسش نمی‌خواهم برای تشریح سازوکار این عکس استفاده کنم چون نه نوید محمدزاده، خسرو شکیبایی‌ست، نه آیسان اسلامی ربطی به بهروز وثوقی دارد. پس لطفاً زود قضاوت نکنید و تا انتها بخوانید!


[عکس: %D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%86%D9...80x470.jpg]


به نظرم «پرسونا»ی یک بازیگر بسیار مهم است. در روان‌شناسی تحلیلی، «پرسونا»، چهره‌ی اجتماعی‌ فرد معنا می‌دهد. یعنی چهره‌ای که فرد به دنیای بیرون ارائه می‌کند و با آن شناخته ‌می‌شود. یعنی نقابی که به صورت می‌زند و این نقاب زدن موضوعی استراتژیک است، نه چیزی موذیانه؛ شما همان‌طور که در خانه رفتار می‌کنید، در محل کارتان رفتار نمی‌کنید. پس پرسونای شما در خانه و در محل کار متفاوت است و این موضوعی کاملاً درست است. آدم سالم کسی‌ست که این مرزبندی‌ها را رعایت کند اما اسیر نقابش نشود ... پس می‌بینیم که «نقاب» ضروری‌ست وگرنه سنگ روی سنگ بند نمی‌شود!
نمی‌خواهم بگویم یک اینفلوئنسر از یک بازیگر پایین‌تر است و اگر بازیگر با او عکس بگیرد، برایش کسر شأن حساب می‌شود! هر چند هیچ‌وقت آیسان اسلامی را نفهمیده‌ام اما مقصودم از این نوشته، چنین چیزی نیست. اصلاً این دو نفر دوست هستند و طبعاً دوست‌ها می‌توانند با هم عکس بگیرند. اما انتشار این عکس در سطحی عمومی، ماجرای متفاوتی دارد. یک بازیگر (حتی اگر هنرمند نباشد) «پرسونا»ی مختص به خودش دارد (باید داشته باشد) و باید این پرسونا را حفظ کند وگرنه همه‌چیز دم دستی می‌شود و یک بازیگر دمِ دستی، یعنی بازیگری مُرده! شنیده‌ام افراد دیگری هم در کنار نوید با آیسان اسلامی دیدار کرده‌اند اما عمومی‌اش نکرده‌اند. خب این نشان می‌دهد که این افراد مانند من فکر می‌کنند! زنده‌یاد خسرو شکیبایی، مانند یک جنتلمن، در حالی که یک بارانی خوشگل به تن داشت، کنار بهروز وثوقی نشست تا با هم سیـ ـگار بهمن دود کنند و از خاطرات قدیم حرف بزنند. به نظرم رسید که نوید هم اگر فقط به دیدار با جناب وثوقی رضایت می‌داد، اتفاق بهتری بود. ولی به هر حال صلاح مملکت خویش در نهایت خسروان دانند.


[عکس: 654.jpg]


عقب‌نشینی اهل هنر به وادی بلاهت
این هم یادداشت رضا صائمی، روزنامه‌نگار که البته در نقد رفتار محمدزاده بوده: این قاب را درک نمی‌کنم. به گمانم بیش از آنکه همنشینی یک بازیگر و بلاگر باشد، عقب‌نشینی اهل هنر به وادی بلاهت است. نوید محمد زاده در کنار آیسان اسلامی، بیش از آنکه تماشایی شود، حاشا می‌شود. نمی‌توان هم کنار بهروز وثوقی ایستاد و هم کنار آیسان اسلامی نشست تا از هر دو به یک میزان اعتبار خرید و افتخار کرد. این میزانسن، موزون نیست. فارغ از نقدی که همواره به سلوک سلبریتی شدگی دارم به هر حال نوید محمدزاده، بازیگری قابل است که باید قوام و دوامش را در رعایت پروتکل‌های یک سلبریتی مشهور و بازیگری حرفه‌ای رعایت کند. بازیگر که به خانه و خلوت یک بلاگر نمی‌رود تا از شهد شهرتش بنوشد. حتی اگر بلاگری معروف باشد و پرطرفدار. بازیگری به مثابه یک هنر، شان و منزلتی دارد که نباید به هر شکلی از دیده شدن تنزل یابد. این گره‌زدن خود با یک بلاگر معروف، شبیه به گروگان‌گیری شهرت او برای تماشایی‌تر شدن خود است. بازیگر اما با هنرش در صحنه نمایش تماشایی می‌شود نه با حضوش در صحنه‌ای نمایشی! بازیگر با هنرش معتبر می‌شود و احترام می‌بیند، نه از بلاگری که نزدش می‌نشیند. اعتبار یعنی همراهی در خواندن سرود ای ایران نه همنشینی با آیسان!]]>


[عکس: 44.jpg]


به هر حال روزهای عجیبی‌ست و هرگونه ناملایمت با مولفه‌های ملی - میهنی به خشمی جمعی بدل می‌شود و با وقوع کوچکترین اتفاقی یک ملت پشت ایران قد علم می‌کنند. یک همدلی جمعی کم‌نظیر که طی این سال‌ها از آن محروم بودیم و حالا ایران تبدیل به دغدغه نخست مردم این سرزمین شده. در ادامه مروری داریم بر نقطه نظرات منتقدان بر این اتفاقات. با ما همراه باشید.
مساله مهم پرسونا
دامون قنبرزاده، منتقد سینم ا درباره رفتارخبرساز نوید محمدزاده در آمریکا می‌نویسد: سال‌ها پیش زنده‌یاد شکیباییِ بزرگ به آمریکا می‌رود و با بهروز وثوقی دیدار می‌کند. البته آن سال‌ها دیدار با آقای وثوقی به چیزی دم دستی تبدیل نشده بود چون این سال‌ها دیگر هر کسی پایش به آمریکا می‌رسد، اولین کارش دیدار با آقای وثوقی‌ست! القصه؛ چند روزی‌ست که از خود می‌پرسم اگر آقای شکیبایی این روزها در این دنیا حضور داشت، در سفر به آمریکا، با یک اینفلوئنسر عکس می‌گرفت و منتشر می‌کرد؟ از این پرسش نمی‌خواهم برای تشریح سازوکار این عکس استفاده کنم چون نه نوید محمدزاده، خسرو شکیبایی‌ست، نه آیسان اسلامی ربطی به بهروز وثوقی دارد. پس لطفاً زود قضاوت نکنید و تا انتها بخوانید!


[عکس: %D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%86%D9...80x470.jpg]


به نظرم «پرسونا»ی یک بازیگر بسیار مهم است. در روان‌شناسی تحلیلی، «پرسونا»، چهره‌ی اجتماعی‌ فرد معنا می‌دهد. یعنی چهره‌ای که فرد به دنیای بیرون ارائه می‌کند و با آن شناخته ‌می‌شود. یعنی نقابی که به صورت می‌زند و این نقاب زدن موضوعی استراتژیک است، نه چیزی موذیانه؛ شما همان‌طور که در خانه رفتار می‌کنید، در محل کارتان رفتار نمی‌کنید. پس پرسونای شما در خانه و در محل کار متفاوت است و این موضوعی کاملاً درست است. آدم سالم کسی‌ست که این مرزبندی‌ها را رعایت کند اما اسیر نقابش نشود ... پس می‌بینیم که «نقاب» ضروری‌ست وگرنه سنگ روی سنگ بند نمی‌شود!
نمی‌خواهم بگویم یک اینفلوئنسر از یک بازیگر پایین‌تر است و اگر بازیگر با او عکس بگیرد، برایش کسر شأن حساب می‌شود! هر چند هیچ‌وقت آیسان اسلامی را نفهمیده‌ام اما مقصودم از این نوشته، چنین چیزی نیست. اصلاً این دو نفر دوست هستند و طبعاً دوست‌ها می‌توانند با هم عکس بگیرند. اما انتشار این عکس در سطحی عمومی، ماجرای متفاوتی دارد. یک بازیگر (حتی اگر هنرمند نباشد) «پرسونا»ی مختص به خودش دارد (باید داشته باشد) و باید این پرسونا را حفظ کند وگرنه همه‌چیز دم دستی می‌شود و یک بازیگر دمِ دستی، یعنی بازیگری مُرده! شنیده‌ام افراد دیگری هم در کنار نوید با آیسان اسلامی دیدار کرده‌اند اما عمومی‌اش نکرده‌اند. خب این نشان می‌دهد که این افراد مانند من فکر می‌کنند! زنده‌یاد خسرو شکیبایی، مانند یک جنتلمن، در حالی که یک بارانی خوشگل به تن داشت، کنار بهروز وثوقی نشست تا با هم سیـ ـگار بهمن دود کنند و از خاطرات قدیم حرف بزنند. به نظرم رسید که نوید هم اگر فقط به دیدار با جناب وثوقی رضایت می‌داد، اتفاق بهتری بود. ولی به هر حال صلاح مملکت خویش در نهایت خسروان دانند.


[عکس: 654.jpg]


عقب‌نشینی اهل هنر به وادی بلاهت
این هم یادداشت رضا صائمی، روزنامه‌نگار که البته در نقد رفتار محمدزاده بوده: این قاب را درک نمی‌کنم. به گمانم بیش از آنکه همنشینی یک بازیگر و بلاگر باشد، عقب‌نشینی اهل هنر به وادی بلاهت است. نوید محمد زاده در کنار آیسان اسلامی، بیش از آنکه تماشایی شود، حاشا می‌شود. نمی‌توان هم کنار بهروز وثوقی ایستاد و هم کنار آیسان اسلامی نشست تا از هر دو به یک میزان اعتبار خرید و افتخار کرد. این میزانسن، موزون نیست. فارغ از نقدی که همواره به سلوک سلبریتی شدگی دارم به هر حال نوید محمدزاده، بازیگری قابل است که باید قوام و دوامش را در رعایت پروتکل‌های یک سلبریتی مشهور و بازیگری حرفه‌ای رعایت کند. بازیگر که به خانه و خلوت یک بلاگر نمی‌رود تا از شهد شهرتش بنوشد. حتی اگر بلاگری معروف باشد و پرطرفدار. بازیگری به مثابه یک هنر، شان و منزلتی دارد که نباید به هر شکلی از دیده شدن تنزل یابد. این گره‌زدن خود با یک بلاگر معروف، شبیه به گروگان‌گیری شهرت او برای تماشایی‌تر شدن خود است. بازیگر اما با هنرش در صحنه نمایش تماشایی می‌شود نه با حضوش در صحنه‌ای نمایشی! بازیگر با هنرش معتبر می‌شود و احترام می‌بیند، نه از بلاگری که نزدش می‌نشیند. اعتبار یعنی همراهی در خواندن سرود ای ایران نه همنشینی با آیسان!]]> <![CDATA[اینجا سال ۸۷، بکر مثل چهره این پنج زن [color=#ff0000]سینم[/color] ای ایران]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B8%DB%B7%D8%8C-%D8%A8%DA%A9%D8%B1-%D9%85%D8%AB%D9%84-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D9%BE%D9%86%D8%AC-%D8%B2%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 Sun, 13 Apr 2025 19:58:04 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B8%DB%B7%D8%8C-%D8%A8%DA%A9%D8%B1-%D9%85%D8%AB%D9%84-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D9%BE%D9%86%D8%AC-%D8%B2%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 سینم ا هستند؛ چهره‌هایی که بدون اعمال جراحی زیبایی، تزریق فیلر یا بوتاکس، با خطوط چهره‌ی واقعی و شخصیت‌دار خود، اعتماد به نفس و وقار زنانه را به تصویر می‌کشند و البته برخی از چهره‌ها نیز با کمک تزریقات و عمل‌های زیبایی بسیار متفاوت شده‌اند.


در مراسم اکران فیلم ماندگار «شیرین» به کارگردانی زنده‌یاد عباس کیارستمی، در سال ۱۳۸۷ جمعی از بازیگران باسابقه و اصیل سینم ای ایران گرد هم آمدند. حضور آن‌ها در کنار هم، صحنه‌ای بود چشم‌نواز و پر از حس؛ چهره‌هایی که همچنان الهام‌بخشند. زیبایی طبیعی آن‌ها در این مراسم بار دیگر مورد توجه مخاطبان و رسانه‌ها قرار گرفت. در ادامه نگاهی داشته‌ایم به تعدادی از این بازیگران و تغییرات چهره آن‌ها. با ما همراه باشید.


شقایق فراهانی


[عکس: 21zz.jpg]


دختر بزرگ بهزاد فراهانی کارش را از دهه ۷۰ شروع کرد و تا سال‌ها بعد در سینم ای ایران برو و بیایی داشت و با آن چشم‌های درشتش زبانزد بود. تصاویر جدیدی که این روزها از او منتشر می‌شوند شباهت چندانی به روزهای اوجش در دهه ۷۰ و ۸۰ ندارند. به‌نظر می‌رسد انجام تزریقات زیبایی بیش از حد چهره او را به کل تغییر داده و حالا هیچ اثری از آن شقایقی که در "شیرین" کیارستمی دیدیم، نیست.
الناز شاکردوست

[عکس: 6zz.jpg]


اگرچه برخی بر این باورند که الناز شاکردوست چهره جذابش را با جراحی‌ها و تزریقات زیبایی به‌دست آورده، اما نظر شخصی ما چیز دیگریست. ظاهری که از الناز شاکردوست در فیلم کیارستمی می‌بینیم متفاوت از ظاهر این روزهایش است، اما او در فیلم و بدون عمل‌های زیبایی بکرتر و معصوم‌تر به‌نظر می‌رسد. نظری که شاید برخی هم با آن مخالف باشند!
بهاره کیان‌افشار

[عکس: 8zz.jpg]


بهاره کیان افشار از آن دسته افرادی است که احتمالا تغییرات جزئی در ظاهرش داده، اما همین تغییرات جزئی، چهره او را هم تغییر داده‌اند. چشم‌های این بازیگر شاید اصلی‌ترین دلیل زیبایی او باشند، اما تغییرات او طی سال‌ها، هرچقدر هم جزئی، باعث شده‌اند چشم‌ها تاثیرگذاری کمتری داشته باشند.
نیوشا ضیغمی



[عکس: 19zz.jpg]





نام او معمولا در لیست بازیگرانی که جراحی‌های زیبایی بیش از حد داشته‌اند، قرار می‌گیرد. بینی خاص نیوشا ضیغمی و فرم لب‌هایش اصلی‌ترین دلیل متمایز بودن چهره‌اش و حضور او در سینم ا بودند. شاید اصلا دلیل انتخاب او توسط کیارستمی برای حضور در فیلم شیرین هم همین اصالت بینی و چهره‌اش بود. اما طی سال‌های اخیر دو بار جراحی بینی و تزریقات زیاد به صورت و لب‌ها، چهره او را زیر و رو کرد و حالا او شباهتی به خودش در سال ۸۷ ندارد.
 
سحر دولتشاهی

[عکس: 2zz.jpg]


آنقدر ویدئو از لیست جراحی‌های زیبایی سحر دولتشاهی در اینستاگرام دست به دست می‌شود که احتمالا الان شما هم می‌دانید که این بازیگر به کجاهای صورتش و چند سی سی فیلر تزریق کرده! خیلی‌ها معتقدند که دولتشاهی نمونه عمل‌های موفق زیباییست و بله احتمالا به معیارهای زیبایی نزدیک‌تر شده، ولی به تصویر او قبل از تغییراتش نگاه کنید. دیگر اثری از آن چهره خاص و منحصربه‌فرد نیست.]]> سینم ا هستند؛ چهره‌هایی که بدون اعمال جراحی زیبایی، تزریق فیلر یا بوتاکس، با خطوط چهره‌ی واقعی و شخصیت‌دار خود، اعتماد به نفس و وقار زنانه را به تصویر می‌کشند و البته برخی از چهره‌ها نیز با کمک تزریقات و عمل‌های زیبایی بسیار متفاوت شده‌اند.


در مراسم اکران فیلم ماندگار «شیرین» به کارگردانی زنده‌یاد عباس کیارستمی، در سال ۱۳۸۷ جمعی از بازیگران باسابقه و اصیل سینم ای ایران گرد هم آمدند. حضور آن‌ها در کنار هم، صحنه‌ای بود چشم‌نواز و پر از حس؛ چهره‌هایی که همچنان الهام‌بخشند. زیبایی طبیعی آن‌ها در این مراسم بار دیگر مورد توجه مخاطبان و رسانه‌ها قرار گرفت. در ادامه نگاهی داشته‌ایم به تعدادی از این بازیگران و تغییرات چهره آن‌ها. با ما همراه باشید.


شقایق فراهانی


[عکس: 21zz.jpg]


دختر بزرگ بهزاد فراهانی کارش را از دهه ۷۰ شروع کرد و تا سال‌ها بعد در سینم ای ایران برو و بیایی داشت و با آن چشم‌های درشتش زبانزد بود. تصاویر جدیدی که این روزها از او منتشر می‌شوند شباهت چندانی به روزهای اوجش در دهه ۷۰ و ۸۰ ندارند. به‌نظر می‌رسد انجام تزریقات زیبایی بیش از حد چهره او را به کل تغییر داده و حالا هیچ اثری از آن شقایقی که در "شیرین" کیارستمی دیدیم، نیست.
الناز شاکردوست

[عکس: 6zz.jpg]


اگرچه برخی بر این باورند که الناز شاکردوست چهره جذابش را با جراحی‌ها و تزریقات زیبایی به‌دست آورده، اما نظر شخصی ما چیز دیگریست. ظاهری که از الناز شاکردوست در فیلم کیارستمی می‌بینیم متفاوت از ظاهر این روزهایش است، اما او در فیلم و بدون عمل‌های زیبایی بکرتر و معصوم‌تر به‌نظر می‌رسد. نظری که شاید برخی هم با آن مخالف باشند!
بهاره کیان‌افشار

[عکس: 8zz.jpg]


بهاره کیان افشار از آن دسته افرادی است که احتمالا تغییرات جزئی در ظاهرش داده، اما همین تغییرات جزئی، چهره او را هم تغییر داده‌اند. چشم‌های این بازیگر شاید اصلی‌ترین دلیل زیبایی او باشند، اما تغییرات او طی سال‌ها، هرچقدر هم جزئی، باعث شده‌اند چشم‌ها تاثیرگذاری کمتری داشته باشند.
نیوشا ضیغمی



[عکس: 19zz.jpg]





نام او معمولا در لیست بازیگرانی که جراحی‌های زیبایی بیش از حد داشته‌اند، قرار می‌گیرد. بینی خاص نیوشا ضیغمی و فرم لب‌هایش اصلی‌ترین دلیل متمایز بودن چهره‌اش و حضور او در سینم ا بودند. شاید اصلا دلیل انتخاب او توسط کیارستمی برای حضور در فیلم شیرین هم همین اصالت بینی و چهره‌اش بود. اما طی سال‌های اخیر دو بار جراحی بینی و تزریقات زیاد به صورت و لب‌ها، چهره او را زیر و رو کرد و حالا او شباهتی به خودش در سال ۸۷ ندارد.
 
سحر دولتشاهی

[عکس: 2zz.jpg]


آنقدر ویدئو از لیست جراحی‌های زیبایی سحر دولتشاهی در اینستاگرام دست به دست می‌شود که احتمالا الان شما هم می‌دانید که این بازیگر به کجاهای صورتش و چند سی سی فیلر تزریق کرده! خیلی‌ها معتقدند که دولتشاهی نمونه عمل‌های موفق زیباییست و بله احتمالا به معیارهای زیبایی نزدیک‌تر شده، ولی به تصویر او قبل از تغییراتش نگاه کنید. دیگر اثری از آن چهره خاص و منحصربه‌فرد نیست.]]> <![CDATA[آقای بهرام ا[color=#ff0000]فشار[/color] ی، میمون شدن شما اصلا خنده‌دار نیست!]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%81%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%8C-%D9%85%DB%8C%D9%85%D9%88%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7-%D8%AE%D9%86%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA Mon, 07 Apr 2025 11:17:10 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D9%81%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%8C-%D9%85%DB%8C%D9%85%D9%88%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7-%D8%AE%D9%86%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA فشار ی این روزها در تیررس مخاطبان صداوسیما و سریال پایتخت قرار دارد، کار به جایی رسیده که در اینستاگرام، برخی پیج‌ها با سوز و گداز از زندگی شخصی او می‌نویسند، تیتر زده بودند که: پسری که مادرش رهایش کرده بود حالا ماشین ۱۳میلیاردی سوار می‌شود!


[عکس: %D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA.jpg]


به هر حال افشار ی در جایگاهی قرار گرفته که کمی شاید اغراق‌آمیز است، نگاه کنید به برخی اظهارنظرها درباره کیفیت بازیگری‌اش در پایتخت. گاهی گمان می‌کنیم قحط‌الرجال شده که بهرام افشار ی هدف این همه تمجید قرار می‌گیرد. در ادامه این مطلب در سه بخش مجزا، ابتدا کیفیت بازی او در چند سکانس وایرال شده از پایتخت را بررسی می‌کنیم، در بخش دوم مطلب، نگاهی داریم به برخی اظهارنظرهای غلوآمیز و در انتها نگاهی داریم به کلیت کارنامه بازیگری او در دو سه سال اخیر از هفتاد سی تا آن نمایش به شدت معمولی‌ای که سولداوت هم می‌شد!

کیفیت بازیگری بهرام افشار ی در "پایتخت"
بهرام افشار ی در فصل‌های پنجم و ششم سریال "پایتخت" با ایفای نقش بهتاش فریبا، جوانی پرشور و گاه سرکش، به شهرت رسید. او با بهره‌گیری از فیزیک بدنی خاص خود توانست شخصیت بهتاش را به‌گونه‌ای به تصویر بکشد که مورد توجه مخاطبان قرار گیرد. سکانس‌هایی مانند مواجهه بهتاش با خانواده‌اش پس از بازگشت از خارج و یا صحنه‌های مربوط به رانندگی او، به‌ویژه در فضای مجازی، بازتاب گسترده‌ای داشتند.
اما منتقدان معتقدند که افشار ی طی چند سال اخیر با بازی در آثار سینم ایی که با اهداف تجاری ساخته شدند، در استفاده از زبان بدن و بیان مناسب، به تکرار افتاده و از ریتم نسبتا خوب خود فاصله گرفته. در واقع بازی افشار ی در برخی صحنه‌ها به سمت اغراق می‌رود و این امر ممکن است از باورپذیری شخصیت بکاهد. به‌عنوان مثال، در سکانس‌هایی که بهتاش واکنش‌های شدید احساسی نشان می‌دهد، این اغراق ممکن است برای برخی از بینندگان غیرواقعی به نظر برسد.​
مثلا در سکانس پیانو نواختن او تلاش می‌کند با حرکات غیرمنظره پشت ساز، از مخاطب خنده بگیرد و بدنش را به حالتی دربیاورد که ضعف‌های فیلمنامه عیان نشود ولی خب هم بازی افشار ی و هم داستان اینقدر کشش ندارد که مخاطب را سر کیف آورد. تمهید دیگری که در فیلمنامه برای او اندیشیده شده، بیماری خاصی‌ست که تحت عنوان "بیماری میمونی" در سریال می‌بینیم. در واقع این تمهید در نهایتد نمی‌تواند به داستان عمق خاصی بدهد برای همین پایتخت با ورود بهتاش هم مثل قسمت‌های نخست هنوز اسیر ضعف شدید متن است و با گذشت بیش از نصف راه هنوز به نقطه‌ای قابل قبول نرسیده است.
اظهارنظرهای غلوآمیز درباره بهرام افشار ی
پس از پخش فصل‌های اخیر "پایتخت"، اظهارنظرهای متعددی درباره عملکرد بهرام افشار ی مطرح شد. برخی از مخاطبان و حتی چهره‌های هنری، او را به‌عنوان یکی از بهترین بازیگران نسل جدید معرفی کردند و بازی او را بی‌نقص دانستند. این تمجیدها تا حدی پیش رفت که برخی او را با بازیگران باسابقه و مطرح سینم ا مقایسه کردند.​ از سوی دیگر، گروهی از منتقدان معتقدند که این اظهارنظرها بیش از حد غلوآمیز است و باید با نگاهی واقع‌بینانه‌تر به عملکرد افشار ی نگریست.
مثلا کاربری به نام نگین درباره بازی او نوشته: از اول سریال منتظر بهرام افشار ی بودم چقدر بازیش خوبه این پسر مثل میمون واقعی شده.
ساسان: از خفن بود بهرام افشار ی همین که با اومدنش سطح پایتخت رو ده لِوِل برده بالا.
یا مثلا تمجید اغراق‌آمیز متین: بهرام افشار ی تو فصل جدید پایتخت یجوری ادای میمون درمیاره که فکر می‌کنی داره برای نقش بعدی تو جنگل‌های آمازون تمرین می‌کنه، مگه میشه انقدر خفن باشی تو پسر؟
بررسی کارنامه هنری بهرام افشار ی در سال‌های اخیر


نمایش جوجه تیغی
[عکس: JujeTIghi-00.jpg]


بهرام افشار ی فعالیت هنری خود را از تئاتر آغاز کرد و با حضور در نمایش‌هایی مانند "جوجه تیغی" به کارگردانی خودش با استقبال خوبی از سوی مردم مواجه شد، نمایشی که شباهت‌هایی با زندگی شخصی افشار ی دارد.​ اما این نمایش بیشتر از آنکه ارائه دهنده یک متن و محتوای قوی باشد، ترکیبی از مونولوگ، استندآپ کمدی و ویدئو آرت شد. تلفیقی که به‌صورت نامتوازن انجام شده و علی‌رغم استقبال زیاد، آن چیز که باید در نهایت درنیامده است.



فسیل
[عکس: 1681304_210.jpg]


منتقدان معتقدند که او در این فیلم نتوانسته است شخصیت جدیدی خلق کند و بیشتر به تکرار تیپ‌های قبلی خود پرداخته است. به‌ویژه، شباهت‌هایی بین نقش «اسی» در «فسیل» و شخصیت «بهتاش فریبا» در سریال «پایتخت» مشاهده شده،که نشان‌دهنده عدم تنوع در بازی اوست. همچنین، برخی از نقدها اشاره دارند که فیلم در بخش‌هایی از ریتم می‌افتد و کش‌دار می‌شود، به‌خصوص در صحنه‌هایی که شخصیت «اسی» به کما می‌رود، که این امر به کسل‌کننده شدن فیلم می‌انجامد. 



سال گربه
[عکس: Untitled.jpg]


منتقدان درباره "سال گربه" هم معتقدند که افشار ی نتوانسته نقش جدید و متفاوتی ارائه دهد و بیشتر به تکرار تیپ‌های قبلی خود پرداخته است. سال گربه بر اساس موقعیت‌های بی‌ارتباط به یکدیگر ساخته شده و شوخی‌های فیلم بی‌مزه و لوس است. همچنین، برخی نقدها به وابستگی بیش از حد فیلم به حضور افشار ی اشاره دارند و معتقدند که فیلم‌نامه و کارگردانی نتوانسته‌اند به‌تنهایی جذابیت کافی ایجاد کنند. در مجموع بهرام افشار ی در «سال گربه» هم نتوانست شخصیت متفاوتی را نسبت به کارهای قبلی‌اش ارائه دهد.


هفتاد سی
[عکس: 5107343.jpg]


افشار ی در این فیلم نیز همان زبان بدن، همان لهجه‌سازی و همان ری‌اکشن‌های اغراق‌شده‌ی آشنایش را تکرار می‌کند. این یعنی او هنوز نتوانسته از سایه‌ی شخصیت طنز تلویزیونی‌اش بیرون بیاید. او لهجه را ابزار اصلی طنزش قرار داده، نه یک عنصر مکمل. این باعث شده بازی‌اش سطحی، تکراری و بی‌احساس به نظر برسد. تماشاگر بعد از چند دقیقه دیگر از ری‌اکشن‌های بیش‌فعالانه‌ی افشار ی خسته می‌شود. چون حس می‌کند بازیگر در حال اجرای یک استندآپ شخصی است، نه ایفای نقش در بستر یک داستان. در واقع او توان عبور از مرز کمدی و ورود به لایه‌های دراماتیک شخصیت را ندارد. تمام بازی‌اش در یک سطح ثابت و کارتونی باقی می‌ماند.]]> فشار ی این روزها در تیررس مخاطبان صداوسیما و سریال پایتخت قرار دارد، کار به جایی رسیده که در اینستاگرام، برخی پیج‌ها با سوز و گداز از زندگی شخصی او می‌نویسند، تیتر زده بودند که: پسری که مادرش رهایش کرده بود حالا ماشین ۱۳میلیاردی سوار می‌شود!


[عکس: %D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA.jpg]


به هر حال افشار ی در جایگاهی قرار گرفته که کمی شاید اغراق‌آمیز است، نگاه کنید به برخی اظهارنظرها درباره کیفیت بازیگری‌اش در پایتخت. گاهی گمان می‌کنیم قحط‌الرجال شده که بهرام افشار ی هدف این همه تمجید قرار می‌گیرد. در ادامه این مطلب در سه بخش مجزا، ابتدا کیفیت بازی او در چند سکانس وایرال شده از پایتخت را بررسی می‌کنیم، در بخش دوم مطلب، نگاهی داریم به برخی اظهارنظرهای غلوآمیز و در انتها نگاهی داریم به کلیت کارنامه بازیگری او در دو سه سال اخیر از هفتاد سی تا آن نمایش به شدت معمولی‌ای که سولداوت هم می‌شد!

کیفیت بازیگری بهرام افشار ی در "پایتخت"
بهرام افشار ی در فصل‌های پنجم و ششم سریال "پایتخت" با ایفای نقش بهتاش فریبا، جوانی پرشور و گاه سرکش، به شهرت رسید. او با بهره‌گیری از فیزیک بدنی خاص خود توانست شخصیت بهتاش را به‌گونه‌ای به تصویر بکشد که مورد توجه مخاطبان قرار گیرد. سکانس‌هایی مانند مواجهه بهتاش با خانواده‌اش پس از بازگشت از خارج و یا صحنه‌های مربوط به رانندگی او، به‌ویژه در فضای مجازی، بازتاب گسترده‌ای داشتند.
اما منتقدان معتقدند که افشار ی طی چند سال اخیر با بازی در آثار سینم ایی که با اهداف تجاری ساخته شدند، در استفاده از زبان بدن و بیان مناسب، به تکرار افتاده و از ریتم نسبتا خوب خود فاصله گرفته. در واقع بازی افشار ی در برخی صحنه‌ها به سمت اغراق می‌رود و این امر ممکن است از باورپذیری شخصیت بکاهد. به‌عنوان مثال، در سکانس‌هایی که بهتاش واکنش‌های شدید احساسی نشان می‌دهد، این اغراق ممکن است برای برخی از بینندگان غیرواقعی به نظر برسد.​
مثلا در سکانس پیانو نواختن او تلاش می‌کند با حرکات غیرمنظره پشت ساز، از مخاطب خنده بگیرد و بدنش را به حالتی دربیاورد که ضعف‌های فیلمنامه عیان نشود ولی خب هم بازی افشار ی و هم داستان اینقدر کشش ندارد که مخاطب را سر کیف آورد. تمهید دیگری که در فیلمنامه برای او اندیشیده شده، بیماری خاصی‌ست که تحت عنوان "بیماری میمونی" در سریال می‌بینیم. در واقع این تمهید در نهایتد نمی‌تواند به داستان عمق خاصی بدهد برای همین پایتخت با ورود بهتاش هم مثل قسمت‌های نخست هنوز اسیر ضعف شدید متن است و با گذشت بیش از نصف راه هنوز به نقطه‌ای قابل قبول نرسیده است.
اظهارنظرهای غلوآمیز درباره بهرام افشار ی
پس از پخش فصل‌های اخیر "پایتخت"، اظهارنظرهای متعددی درباره عملکرد بهرام افشار ی مطرح شد. برخی از مخاطبان و حتی چهره‌های هنری، او را به‌عنوان یکی از بهترین بازیگران نسل جدید معرفی کردند و بازی او را بی‌نقص دانستند. این تمجیدها تا حدی پیش رفت که برخی او را با بازیگران باسابقه و مطرح سینم ا مقایسه کردند.​ از سوی دیگر، گروهی از منتقدان معتقدند که این اظهارنظرها بیش از حد غلوآمیز است و باید با نگاهی واقع‌بینانه‌تر به عملکرد افشار ی نگریست.
مثلا کاربری به نام نگین درباره بازی او نوشته: از اول سریال منتظر بهرام افشار ی بودم چقدر بازیش خوبه این پسر مثل میمون واقعی شده.
ساسان: از خفن بود بهرام افشار ی همین که با اومدنش سطح پایتخت رو ده لِوِل برده بالا.
یا مثلا تمجید اغراق‌آمیز متین: بهرام افشار ی تو فصل جدید پایتخت یجوری ادای میمون درمیاره که فکر می‌کنی داره برای نقش بعدی تو جنگل‌های آمازون تمرین می‌کنه، مگه میشه انقدر خفن باشی تو پسر؟
بررسی کارنامه هنری بهرام افشار ی در سال‌های اخیر


نمایش جوجه تیغی
[عکس: JujeTIghi-00.jpg]


بهرام افشار ی فعالیت هنری خود را از تئاتر آغاز کرد و با حضور در نمایش‌هایی مانند "جوجه تیغی" به کارگردانی خودش با استقبال خوبی از سوی مردم مواجه شد، نمایشی که شباهت‌هایی با زندگی شخصی افشار ی دارد.​ اما این نمایش بیشتر از آنکه ارائه دهنده یک متن و محتوای قوی باشد، ترکیبی از مونولوگ، استندآپ کمدی و ویدئو آرت شد. تلفیقی که به‌صورت نامتوازن انجام شده و علی‌رغم استقبال زیاد، آن چیز که باید در نهایت درنیامده است.



فسیل
[عکس: 1681304_210.jpg]


منتقدان معتقدند که او در این فیلم نتوانسته است شخصیت جدیدی خلق کند و بیشتر به تکرار تیپ‌های قبلی خود پرداخته است. به‌ویژه، شباهت‌هایی بین نقش «اسی» در «فسیل» و شخصیت «بهتاش فریبا» در سریال «پایتخت» مشاهده شده،که نشان‌دهنده عدم تنوع در بازی اوست. همچنین، برخی از نقدها اشاره دارند که فیلم در بخش‌هایی از ریتم می‌افتد و کش‌دار می‌شود، به‌خصوص در صحنه‌هایی که شخصیت «اسی» به کما می‌رود، که این امر به کسل‌کننده شدن فیلم می‌انجامد. 



سال گربه
[عکس: Untitled.jpg]


منتقدان درباره "سال گربه" هم معتقدند که افشار ی نتوانسته نقش جدید و متفاوتی ارائه دهد و بیشتر به تکرار تیپ‌های قبلی خود پرداخته است. سال گربه بر اساس موقعیت‌های بی‌ارتباط به یکدیگر ساخته شده و شوخی‌های فیلم بی‌مزه و لوس است. همچنین، برخی نقدها به وابستگی بیش از حد فیلم به حضور افشار ی اشاره دارند و معتقدند که فیلم‌نامه و کارگردانی نتوانسته‌اند به‌تنهایی جذابیت کافی ایجاد کنند. در مجموع بهرام افشار ی در «سال گربه» هم نتوانست شخصیت متفاوتی را نسبت به کارهای قبلی‌اش ارائه دهد.


هفتاد سی
[عکس: 5107343.jpg]


افشار ی در این فیلم نیز همان زبان بدن، همان لهجه‌سازی و همان ری‌اکشن‌های اغراق‌شده‌ی آشنایش را تکرار می‌کند. این یعنی او هنوز نتوانسته از سایه‌ی شخصیت طنز تلویزیونی‌اش بیرون بیاید. او لهجه را ابزار اصلی طنزش قرار داده، نه یک عنصر مکمل. این باعث شده بازی‌اش سطحی، تکراری و بی‌احساس به نظر برسد. تماشاگر بعد از چند دقیقه دیگر از ری‌اکشن‌های بیش‌فعالانه‌ی افشار ی خسته می‌شود. چون حس می‌کند بازیگر در حال اجرای یک استندآپ شخصی است، نه ایفای نقش در بستر یک داستان. در واقع او توان عبور از مرز کمدی و ورود به لایه‌های دراماتیک شخصیت را ندارد. تمام بازی‌اش در یک سطح ثابت و کارتونی باقی می‌ماند.]]> <![CDATA[آقای امیر آقایی، کمی سکوت برای تندرستی‌ات بد نیست]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D8%8C-%DA%A9%D9%85%DB%8C-%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%86%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%D8%AF-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA Thu, 03 Apr 2025 07:47:27 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D8%8C-%DA%A9%D9%85%DB%8C-%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%86%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%D8%AF-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA
 
[عکس: photo_2025-04-03_08-14-05.jpg]


طبیعی است که مردم هر کشوری با توجه به تاریخ خود تجربیات تلخ مشترکی داشته باشند. تجربیاتی که گاها به عمد فراموش می‌شوند و یا شاید چندین دهه بعد برای مرثیه‌سرایی از صندوقچه خاطرات بیرون می‌آیند. اما اگر بپرسید تکلیف ما مردم ایران با این خاطرات تلخ چیست و چه استفاده‌ای از آن‌ها داریم، باید بگوییم ما بدجور بلاتکلیفیم!
موضوع بحث وقایع دهه ۶۰ است. تجربه جنگی که زندگی تمام مردم را تحت تاثیر قرار داد و عامل ایجاد یک سبک زندگی متفاوت  شد‌. نگاه ما اما به این تجربیات متفاوت و ضد و نقیض است. گاهی نگاه طنز که در سینم ا و تلوزیون نمونه‌های زیادی از آن را دیده‌ایم، گاهی نگاه‌ غم‌انگیز و حالا، به پاس زحمات امثال امیر آقایی‌ها نگا‌های شاد و نوستالژیک.
امیر آقایی به عنوان یک بازیگر ظاهرا روشن فکر به یک برنامه نسبتا ادبی دعوت می‌شود، رو به روی دوربین می‌نشیند و با افتخار از زندگی زیست شده‌ای می‌گوید که به پاس سختی‌ها و رنج‌ها، ما را نسبت به سایر جهان متفاوت کرده. به قول خودش ما با در صف ماندن برای پنیر، با شنیدن آژیر وضعیت قرمز و کمبود نفت و سایر مکافات دیگر، یک زندگی عمیق‌تر نسبت به سایر جهان تجربه کرده‌ایم که باید بابت آن شکرگزار باشیم.
اگر سطحی به ماجرا نگاه کنیم، به این فکر می‌کنیم که شاید امیر آقایی هم مثل بسیاری از هم نسلانش فکر می‌کند زندگی کردن در خاطرات و مرور آن‌ها و گرفتن یک ژشت نوستالژی باز جذاب و دوست داشتنی است. اما اگر کمی دقیق به مفاهیم این جملات فکر کنیم می‌فهمیم ماجرا چیزی فراتر از این‌هاست.
فرشاد کاس‌نژاد (روزنامه نگار) در اعتراض به این برنامه و نگاه امیر آقایی یک مسئله عمیق را مطرح کرد که بهتر است از آن غافل نشویم:
"تجربیات و زیسته‌های عمیق امیر آقایی می‌تواند همین حالا تکرار شود. چسب زدن به شیشه‌ها هنگام بمباران یا صف پنیر و نفت.
لازم نیست به قول امیر آقایی در بخش دیگری از همیت مصاحبه، او نوستالژی باز باشد. لازم نیست سروش صحت با سر تکان دادن به حالت تایید این تجربیات نکبت‌بار را گران‌بها جلوه دهد. حائز هیچ ارزشی نیست و تجربه‌ی مهم و انسان سازی هم نیست، فقط به لطف پروردگار امیر آقایی، زندگی انسان‌ها را ویران کرده و همچنان ویران می‌کند. شهروند نروژی هم علاقه‌ای به این تجربیات ندارد و بدون این‌ها چیزی را در زندگی از کف نداده است."
در مواجه با نگاه امیر آقایی‌ و افراد شبیه به او، یک نکته مهم حائز اهمیت است. اگر با شادی و سرخوشی از سختی‌های گذشته یاد کنیم، سختی‌های فعلی برایمان آسان نخواهد شد. در کل سختی کشیدن امتیازی نیست که بخواهیم برای بدست آوردنش حسرت بخوریم.
نکته بعدی که نمی‌توان از آن چشم‌پوشی کرد این است که زندگی در وضع امروز کمتر از در صف ایستادن برای پنیر و نفت نیست و این موضوع به هیچ عنوان قرار نیست نسل فعلی را در آینده آب دیده‌تر کند. به عنوان یه ایرانی ترجیح می‌دادیم برتری ما نسبت به ساکنین نروژی غم و غصه و فلاکت نباشد. دوست نداریم در این نسل هم در مسابقه‌ی زجر دیدن اول باشیم. پس به عنوان یک مخاطب از یک تیریبون و از یک سلبریتی، انتظار داریم وقتی از سختی‌ها حرف می‌زند، حتی اگر رویکرد انتقادی هم ندارد، خوش بینی و نوستالژی بازی بی مورد را کنار بگذارد و نگاه واقعی‌تری به بحران‌های گذشته و مشکلات امروز داشته باشد.]]>
 
[عکس: photo_2025-04-03_08-14-05.jpg]


طبیعی است که مردم هر کشوری با توجه به تاریخ خود تجربیات تلخ مشترکی داشته باشند. تجربیاتی که گاها به عمد فراموش می‌شوند و یا شاید چندین دهه بعد برای مرثیه‌سرایی از صندوقچه خاطرات بیرون می‌آیند. اما اگر بپرسید تکلیف ما مردم ایران با این خاطرات تلخ چیست و چه استفاده‌ای از آن‌ها داریم، باید بگوییم ما بدجور بلاتکلیفیم!
موضوع بحث وقایع دهه ۶۰ است. تجربه جنگی که زندگی تمام مردم را تحت تاثیر قرار داد و عامل ایجاد یک سبک زندگی متفاوت  شد‌. نگاه ما اما به این تجربیات متفاوت و ضد و نقیض است. گاهی نگاه طنز که در سینم ا و تلوزیون نمونه‌های زیادی از آن را دیده‌ایم، گاهی نگاه‌ غم‌انگیز و حالا، به پاس زحمات امثال امیر آقایی‌ها نگا‌های شاد و نوستالژیک.
امیر آقایی به عنوان یک بازیگر ظاهرا روشن فکر به یک برنامه نسبتا ادبی دعوت می‌شود، رو به روی دوربین می‌نشیند و با افتخار از زندگی زیست شده‌ای می‌گوید که به پاس سختی‌ها و رنج‌ها، ما را نسبت به سایر جهان متفاوت کرده. به قول خودش ما با در صف ماندن برای پنیر، با شنیدن آژیر وضعیت قرمز و کمبود نفت و سایر مکافات دیگر، یک زندگی عمیق‌تر نسبت به سایر جهان تجربه کرده‌ایم که باید بابت آن شکرگزار باشیم.
اگر سطحی به ماجرا نگاه کنیم، به این فکر می‌کنیم که شاید امیر آقایی هم مثل بسیاری از هم نسلانش فکر می‌کند زندگی کردن در خاطرات و مرور آن‌ها و گرفتن یک ژشت نوستالژی باز جذاب و دوست داشتنی است. اما اگر کمی دقیق به مفاهیم این جملات فکر کنیم می‌فهمیم ماجرا چیزی فراتر از این‌هاست.
فرشاد کاس‌نژاد (روزنامه نگار) در اعتراض به این برنامه و نگاه امیر آقایی یک مسئله عمیق را مطرح کرد که بهتر است از آن غافل نشویم:
"تجربیات و زیسته‌های عمیق امیر آقایی می‌تواند همین حالا تکرار شود. چسب زدن به شیشه‌ها هنگام بمباران یا صف پنیر و نفت.
لازم نیست به قول امیر آقایی در بخش دیگری از همیت مصاحبه، او نوستالژی باز باشد. لازم نیست سروش صحت با سر تکان دادن به حالت تایید این تجربیات نکبت‌بار را گران‌بها جلوه دهد. حائز هیچ ارزشی نیست و تجربه‌ی مهم و انسان سازی هم نیست، فقط به لطف پروردگار امیر آقایی، زندگی انسان‌ها را ویران کرده و همچنان ویران می‌کند. شهروند نروژی هم علاقه‌ای به این تجربیات ندارد و بدون این‌ها چیزی را در زندگی از کف نداده است."
در مواجه با نگاه امیر آقایی‌ و افراد شبیه به او، یک نکته مهم حائز اهمیت است. اگر با شادی و سرخوشی از سختی‌های گذشته یاد کنیم، سختی‌های فعلی برایمان آسان نخواهد شد. در کل سختی کشیدن امتیازی نیست که بخواهیم برای بدست آوردنش حسرت بخوریم.
نکته بعدی که نمی‌توان از آن چشم‌پوشی کرد این است که زندگی در وضع امروز کمتر از در صف ایستادن برای پنیر و نفت نیست و این موضوع به هیچ عنوان قرار نیست نسل فعلی را در آینده آب دیده‌تر کند. به عنوان یه ایرانی ترجیح می‌دادیم برتری ما نسبت به ساکنین نروژی غم و غصه و فلاکت نباشد. دوست نداریم در این نسل هم در مسابقه‌ی زجر دیدن اول باشیم. پس به عنوان یک مخاطب از یک تیریبون و از یک سلبریتی، انتظار داریم وقتی از سختی‌ها حرف می‌زند، حتی اگر رویکرد انتقادی هم ندارد، خوش بینی و نوستالژی بازی بی مورد را کنار بگذارد و نگاه واقعی‌تری به بحران‌های گذشته و مشکلات امروز داشته باشد.]]> <![CDATA[پژمان جمشیدیِ ۴۰۳؛ این آغاز پایان محبوبیتت بود؟]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%BE%DA%98%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%90-%DB%B4%DB%B0%DB%B3%D8%9B-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8%DB%8C%D8%AA%D8%AA-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%9F Mon, 24 Mar 2025 09:19:47 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%BE%DA%98%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%90-%DB%B4%DB%B0%DB%B3%D8%9B-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8%DB%8C%D8%AA%D8%AA-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%9F


[عکس: 6173808+%281%29.jpg]
پژمان جمشیدی اما قبل از هر چیز مفعول یک وضعیت است، جامعه عصبی و خسته شده، نگاه نخبه‌گرا خریدار ندارد، آکادمی‌ها از نفس افتاده‌اند. چیزهایی مثل مرارت و تخصص و رنج دوران اصلا خریدار ندارد، در چنین وضعیتی او ظهور پیدا می‌کند با قاسمخانی‌ها. سریال "پژمان" و نکاتی که قبل‌تر گفته شده، پژمان رفته رفته پرسوناژی می‌سازد که یک نوع کمدی مخصوص خودش را ایجاد می‌کند، در فیلم "خوب، بد، جلف" در جایی از کل‌کل‌های سام و پژمان، او می‌گوید که همین حالت فکش کلی لبخند ایجاد کرده، اتفاقا متن آن کار را هم قاسمخانی‌ها نوشتند و البته صریح و صادقانه نکته‌ای را در متن گنجاندند که وصف پژمان است.
او هیچ پیچیدگی خاصی در بازی‌اش ندارد، غالبا تکرار یک وضعیت است، علی‌رغم تلاش‌هایی شبیه "علفزار"، پژمان را با کمدی با همان فک و کمی کج راه رفتن و شمایلی می‌شناسیم که ظرافت هنری ندارد اما خب کار می‌کند، الان این گناه اوست؟ با این حساب پس رضا بیک ایمانوردی هم خیلی تفاوتی با پژمان ندارد! میزان محبوبیت بیک البته چیز دیگری بود اما حالا این قیاس را بپذیرید. اگر پژمان چپ و راست روی بیلبورد است، اگر از فرش تا فلان تبلیغ پژمان دارد، شاید خودش هم گناه زیادی ندارد!


[عکس: 14.jpg]

جامعه حق دارد منتقد هر پدیده و هر شخصیتی باشد، اما بخش‌های زیادی از این جامعه بهتر از تمام دنیا می‌داند که ما همه دچار شده‌ایم، کلی بی‌گناه هستیم، کلی مفعول وضعیت. مطمئن باشید اگر کارگاه‌های بازیگری سراپا بودند، اگر سمندریان، تارُخ و سوسن تسلیمی بودند، اگر هنر را در محدودیت نگه نمی‌داشتند، وضعیت چیز دیگری بود.
پژمان معلول است، علت چیز دیگری‌ست، باز به گمان من دمش گرم که در تمام فضاهایی که دیده می‌شود، به اندازه و فروتن رفتار می‌کند. این که او مشهور، پولدار یا منتفع است، دلیل کافی برای نقد است، برای فحاشی نه. او در میان این همه ناملایمتی صرفا برای دل خودش زندگی می‌کند. در محافل سینم ایی و در مقابل تیغ تیز انتقادات، نجابت به خرج می‌دهد و تندی نمی‌کند، درست مثل فوتبالش. اما خب برخی می‌خواهند او را به نقطه جوش برسانند، البته که مشخص نیست با کنار زدن امثال جمشیدی چه چیزی عاید چه کسی خواهد شد؟ مگر سوپراستاری پشت درب‌های بسته مانده که پژمان جایش را تنگ کرده باشد؟ بی‌خیال!


[عکس: 3.jpg]


گاهی اوقات فکر می‌کنم با گیر بیهوده به امثال پژمان جمشیدی، تنفس غریبی به سازندگان اصلی این شرایط نابسامان می‌دهیم. به هر حال طبیعتا در دوران گذار سطح کیفی بسیاری از پدیده‌ها افت می‌کند، اما هر آن چیزی که در همین دوران گذار کار می‌کند، برآمده از یک نیاز است. پایان.]]>


[عکس: 6173808+%281%29.jpg]
پژمان جمشیدی اما قبل از هر چیز مفعول یک وضعیت است، جامعه عصبی و خسته شده، نگاه نخبه‌گرا خریدار ندارد، آکادمی‌ها از نفس افتاده‌اند. چیزهایی مثل مرارت و تخصص و رنج دوران اصلا خریدار ندارد، در چنین وضعیتی او ظهور پیدا می‌کند با قاسمخانی‌ها. سریال "پژمان" و نکاتی که قبل‌تر گفته شده، پژمان رفته رفته پرسوناژی می‌سازد که یک نوع کمدی مخصوص خودش را ایجاد می‌کند، در فیلم "خوب، بد، جلف" در جایی از کل‌کل‌های سام و پژمان، او می‌گوید که همین حالت فکش کلی لبخند ایجاد کرده، اتفاقا متن آن کار را هم قاسمخانی‌ها نوشتند و البته صریح و صادقانه نکته‌ای را در متن گنجاندند که وصف پژمان است.
او هیچ پیچیدگی خاصی در بازی‌اش ندارد، غالبا تکرار یک وضعیت است، علی‌رغم تلاش‌هایی شبیه "علفزار"، پژمان را با کمدی با همان فک و کمی کج راه رفتن و شمایلی می‌شناسیم که ظرافت هنری ندارد اما خب کار می‌کند، الان این گناه اوست؟ با این حساب پس رضا بیک ایمانوردی هم خیلی تفاوتی با پژمان ندارد! میزان محبوبیت بیک البته چیز دیگری بود اما حالا این قیاس را بپذیرید. اگر پژمان چپ و راست روی بیلبورد است، اگر از فرش تا فلان تبلیغ پژمان دارد، شاید خودش هم گناه زیادی ندارد!


[عکس: 14.jpg]

جامعه حق دارد منتقد هر پدیده و هر شخصیتی باشد، اما بخش‌های زیادی از این جامعه بهتر از تمام دنیا می‌داند که ما همه دچار شده‌ایم، کلی بی‌گناه هستیم، کلی مفعول وضعیت. مطمئن باشید اگر کارگاه‌های بازیگری سراپا بودند، اگر سمندریان، تارُخ و سوسن تسلیمی بودند، اگر هنر را در محدودیت نگه نمی‌داشتند، وضعیت چیز دیگری بود.
پژمان معلول است، علت چیز دیگری‌ست، باز به گمان من دمش گرم که در تمام فضاهایی که دیده می‌شود، به اندازه و فروتن رفتار می‌کند. این که او مشهور، پولدار یا منتفع است، دلیل کافی برای نقد است، برای فحاشی نه. او در میان این همه ناملایمتی صرفا برای دل خودش زندگی می‌کند. در محافل سینم ایی و در مقابل تیغ تیز انتقادات، نجابت به خرج می‌دهد و تندی نمی‌کند، درست مثل فوتبالش. اما خب برخی می‌خواهند او را به نقطه جوش برسانند، البته که مشخص نیست با کنار زدن امثال جمشیدی چه چیزی عاید چه کسی خواهد شد؟ مگر سوپراستاری پشت درب‌های بسته مانده که پژمان جایش را تنگ کرده باشد؟ بی‌خیال!


[عکس: 3.jpg]


گاهی اوقات فکر می‌کنم با گیر بیهوده به امثال پژمان جمشیدی، تنفس غریبی به سازندگان اصلی این شرایط نابسامان می‌دهیم. به هر حال طبیعتا در دوران گذار سطح کیفی بسیاری از پدیده‌ها افت می‌کند، اما هر آن چیزی که در همین دوران گذار کار می‌کند، برآمده از یک نیاز است. پایان.]]> <![CDATA[آقای حسن معجونی! ازدواج شما، ازدواج ما نخواهد بود]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%AC%D9%88%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%AC-%D8%B4%D9%85%D8%A7%D8%8C-%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%AC-%D9%85%D8%A7-%D9%86%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D8%A8%D9%88%D8%AF Wed, 11 Dec 2024 00:21:33 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%AC%D9%88%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%AC-%D8%B4%D9%85%D8%A7%D8%8C-%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%AC-%D9%85%D8%A7-%D9%86%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D8%A8%D9%88%D8%AF


[عکس: %D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%AC%D9...%D8%B4.jpg]


خب با توجه به دیده شدن این صحبت‌ها، واکنش‌های زیادی هم از سوی کاربران آمده. این مطلب را با تکیه بر همین نظرات جمع‌آوری کرده‌ایم. با ما همراه باشید.


کاربران چه گفتند؟
ستایش: زندگی روند خودشو طی میکنه چه با اختلاف سنی زیاد چه کم. ولی اینکه میگه ممکنه طرفم خسته بشه نشون میده انسان بالغیه و در لحظه زندگی میکنه. الان باهم خوشن کی میدونه فردا چی میشه پس بهتره از باهم بودن فعلا لذت ببرن
سمیه: اصلا موضوع حرف مشترک باهم دارین با این همه اختلاف؟ مرد یا زن میانسال با اینکار خودش رو تحقیر می‌کنه. مگه نه اینکه زن و شوهر باید هم شان و هم کفو باشند. چرا اینو امتیاز میدونید؟ این ازدواج‌ها فقط بخاطر پول یا شهرت و جلب توجهه. چند وقت بعدم جداییی. اون خانم دنبال پدر میگرده چون قطعا دچار خلا بوده تو این زمینه.
بهمن: از قدیم گفته‌اند که علف باید به دهن بزی شیرین بیاد! مسائل شخصی و خصوصی هنرمندها نباید در فضاهای عمومی رسانه‌ای مطرح بشه چون قضاوت‌ها و اظهارنظرهای گاه مغرضانه به زندگی مشترک شان آسیب می‌زنه و ممکن است باعث فروپاشی آن بشه کما اینکه در مواردی هم این اتفاق افتاده!
نورا: به خودشون مربوطه به زورم نگرفته که خود خانومش با رضایت شخصی وارد زندگیش شده. باشد که خوشبخت باشند و دلشون خوش.



[عکس: 36.jpg]


سهیلا: بالاخره تفاوت حس می‌کنید یا نمی‌کنید، با احترام، مقدمه و موخره صحبتتون باهم تضاد داره.
داوود: به شخصه میگم ایشون از هر مردی باشخصیت‌تر و دلنشین‌تره و هر دختری حق داره آرزوی همچین مردی بکشه.
فرشته: برای هیچ معیاری هیچ تضمینی وجود نداره مهم اینکه هر دو طرف با هر ملاک و معیاری که داشتن هم رو خواستن و لذت میبرن در حال و برای آینده نا معلوم کی میدونه چی میشه؟ چرا باید اونطور که دلت میکشه زندگی نکنی؟
مژگان: آقای معجونی بخاطر درک صحیحتون از رابطه‌ای که دارید بهتون تبریک میگم. آنچه می‌گویید حقیقتی است که تقریبا همه کتمان می‌کنند تا روزی که در زندگیشون آشکار بشه!
دنیز: چه شخصیت قشنگ و جذابی، من اگر مردی با همچین شخصیت خوبی پیدا کنم سی سالم بزرگتر باشه بازم باهاش ازدواج میکنم اونم با افتخار.
شهین: اصلا نمی‌پسندم، اصلا هم سن یک عدد نیست، چه دختر چه پسر چرا باید بهترین سن اوج جوونیش بلاتکلیف باشه که بعد بخواد بذاره بره!
آرش: همین که اینقدر شعور دارید شما، فکر کنم هیچوقت ازتون خسته نشه.
محمد: مگه میشه آدم از عشق خودش و همدم خودش خسته بشه که تو اینو میگی...چرا می‌خوای ادای آدم‌های امروزی رو در بیارید در صورتی که کارشون افتضاحه... واقعاً صد حیف از شما با این نظرتون و میگید حق میدم یه روز ازم خسته بشه...مگه کفشی یا کاپشن و هودی هستی؟


[عکس: 369.jpg]



جهان: این‌ها چون هنرمند هستند، دو سه روزی را باهم می‌گذرانند تا کمبودهای آنی و لحظه‌ای‌شان پر بشود و بعد خیلی طبیعی از هم جدا می‌شوند. این اختلاف سنی، مسلما یک جا بیرون می‌زند. خانواده و تشکیل آن با فونداسیون محکم و حساب شده پا برجا می‌ماند ولی با احساسات رمانتیک موقت نه.
و روزبه: این خانم صددرصد با شخصیت و ثروت ایشون ازدواج کرده و ایشون با جوانی این خانوم و این رابطه عموما پایدار نمیمونه و اگر هم پایدار باشه چالش زیادی داره موارد زیادی دیدم که عرض می‌کنم با آرزوی خوبی شادی و عشق برای این دونفر ولی خود ایشون هم تو حرفاشون دارن به این فاصله اشاره میکنن.]]>


[عکس: %D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%AC%D9...%D8%B4.jpg]


خب با توجه به دیده شدن این صحبت‌ها، واکنش‌های زیادی هم از سوی کاربران آمده. این مطلب را با تکیه بر همین نظرات جمع‌آوری کرده‌ایم. با ما همراه باشید.


کاربران چه گفتند؟
ستایش: زندگی روند خودشو طی میکنه چه با اختلاف سنی زیاد چه کم. ولی اینکه میگه ممکنه طرفم خسته بشه نشون میده انسان بالغیه و در لحظه زندگی میکنه. الان باهم خوشن کی میدونه فردا چی میشه پس بهتره از باهم بودن فعلا لذت ببرن
سمیه: اصلا موضوع حرف مشترک باهم دارین با این همه اختلاف؟ مرد یا زن میانسال با اینکار خودش رو تحقیر می‌کنه. مگه نه اینکه زن و شوهر باید هم شان و هم کفو باشند. چرا اینو امتیاز میدونید؟ این ازدواج‌ها فقط بخاطر پول یا شهرت و جلب توجهه. چند وقت بعدم جداییی. اون خانم دنبال پدر میگرده چون قطعا دچار خلا بوده تو این زمینه.
بهمن: از قدیم گفته‌اند که علف باید به دهن بزی شیرین بیاد! مسائل شخصی و خصوصی هنرمندها نباید در فضاهای عمومی رسانه‌ای مطرح بشه چون قضاوت‌ها و اظهارنظرهای گاه مغرضانه به زندگی مشترک شان آسیب می‌زنه و ممکن است باعث فروپاشی آن بشه کما اینکه در مواردی هم این اتفاق افتاده!
نورا: به خودشون مربوطه به زورم نگرفته که خود خانومش با رضایت شخصی وارد زندگیش شده. باشد که خوشبخت باشند و دلشون خوش.



[عکس: 36.jpg]


سهیلا: بالاخره تفاوت حس می‌کنید یا نمی‌کنید، با احترام، مقدمه و موخره صحبتتون باهم تضاد داره.
داوود: به شخصه میگم ایشون از هر مردی باشخصیت‌تر و دلنشین‌تره و هر دختری حق داره آرزوی همچین مردی بکشه.
فرشته: برای هیچ معیاری هیچ تضمینی وجود نداره مهم اینکه هر دو طرف با هر ملاک و معیاری که داشتن هم رو خواستن و لذت میبرن در حال و برای آینده نا معلوم کی میدونه چی میشه؟ چرا باید اونطور که دلت میکشه زندگی نکنی؟
مژگان: آقای معجونی بخاطر درک صحیحتون از رابطه‌ای که دارید بهتون تبریک میگم. آنچه می‌گویید حقیقتی است که تقریبا همه کتمان می‌کنند تا روزی که در زندگیشون آشکار بشه!
دنیز: چه شخصیت قشنگ و جذابی، من اگر مردی با همچین شخصیت خوبی پیدا کنم سی سالم بزرگتر باشه بازم باهاش ازدواج میکنم اونم با افتخار.
شهین: اصلا نمی‌پسندم، اصلا هم سن یک عدد نیست، چه دختر چه پسر چرا باید بهترین سن اوج جوونیش بلاتکلیف باشه که بعد بخواد بذاره بره!
آرش: همین که اینقدر شعور دارید شما، فکر کنم هیچوقت ازتون خسته نشه.
محمد: مگه میشه آدم از عشق خودش و همدم خودش خسته بشه که تو اینو میگی...چرا می‌خوای ادای آدم‌های امروزی رو در بیارید در صورتی که کارشون افتضاحه... واقعاً صد حیف از شما با این نظرتون و میگید حق میدم یه روز ازم خسته بشه...مگه کفشی یا کاپشن و هودی هستی؟


[عکس: 369.jpg]



جهان: این‌ها چون هنرمند هستند، دو سه روزی را باهم می‌گذرانند تا کمبودهای آنی و لحظه‌ای‌شان پر بشود و بعد خیلی طبیعی از هم جدا می‌شوند. این اختلاف سنی، مسلما یک جا بیرون می‌زند. خانواده و تشکیل آن با فونداسیون محکم و حساب شده پا برجا می‌ماند ولی با احساسات رمانتیک موقت نه.
و روزبه: این خانم صددرصد با شخصیت و ثروت ایشون ازدواج کرده و ایشون با جوانی این خانوم و این رابطه عموما پایدار نمیمونه و اگر هم پایدار باشه چالش زیادی داره موارد زیادی دیدم که عرض می‌کنم با آرزوی خوبی شادی و عشق برای این دونفر ولی خود ایشون هم تو حرفاشون دارن به این فاصله اشاره میکنن.]]> <![CDATA[اگر برادران لیلا را دوست دارید، پس عاشق این چند نفر هم هستید]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A7%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%84%DB%8C%D9%84%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D8%8C-%D9%BE%D8%B3-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%DA%86%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%81%D8%B1-%D9%87%D9%85-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D8%AF Sat, 01 Apr 2023 07:21:31 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A7%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%84%DB%8C%D9%84%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D8%8C-%D9%BE%D8%B3-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%DA%86%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%81%D8%B1-%D9%87%D9%85-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D8%AF فیلم‌نیوز: سعید روستایی تا به‌حال سه فیلم ساخته و یکی از مهمترین ویژگی‌های هر سه فیلم او، شخصیت‌های درخشانی است که ماجراها به واسطه حضور آنها پیش می‌روند؛ به بهانه انتشار فیلم آخرش  ، مروری داریم بر بهترین شخصیت‌های خلق شده توسط سعید روستایی در «ابدویک‌روز»، «متری شیش‌ونیم» و «برادران لیلا».

[عکس: 10.jpg]

شخصیت‌هایی که سعید روستایی در هر سه فیلمش خلق کرده همگی منحصربفرد هستند . شخصیت‌هایی که حتی اگر به عنوان قاچاقچی، معتاد و … هم معرفی شوند، مطلقا سیاه یا سفید نیستند و ویژگی‌هایی دارند که به دل می‌نشینند و به‌راحتی از ذهنمان بیرون نمی‌روند. روستایی در «برادران لیلا» هم چند شخصیت درخشان خلق کرده که با بازی موفق بازیگرانش در دل‌ها نشسته‌اند. انتخاب این شخصیت‌ها به این معنا نیست که سایر شخصیت‌های این سه فیلم، موفق نبوده‌اند. طبیعی است که هم در «ابدویک‌روز» و هم «برادران لیلا» می‌توانستیم به تمام شخصیت‌ها اشاره کنیم اما سعی کرده‌ایم دست روی مهم‌ترین‌ها بگذاریم.

سمیه | پریناز ایزدیار | ابدویک‌روز

[عکس: 10.jpg]

محور اصلی فیلم «ابدویک‌روز» که ماجراها به نحوی به او ربط پیدا می‌کنند، سمیه است؛ دختری ساده و مهربان در خانواده‌ای که هر آن نزدیک از فروبپاشد. او مراقب تک‌تک اعضای خانواده است و اگر نباشد معلوم نیست چه کسی قرار است برایشان غذا بپزد، خانه را مرتب کند، به درس‌های پسرکوچک خانواده برسد و بقایای جرم برادر معتاد را پاک کند. به این جهت است که ازدواج او برای همه به نحوی حکم تیر خلاص را دارد. سمیه با اینکه به خاطر این خانواده از عشقش دست کشیده و دنبال استعدادهایش نرفته، رفتارش با خانواده تغییری نکرده و باز هم ترجیح می‌دهد به جای کندن از آنها کنارشان بماند. پریناز ایزدیار چنان در نقش سمیه فرو رفته که کاملا این شخصیت را با همه ویژگی‌هایش می‌پذیریم. ایزدیار برای این نقش سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول زن را از جشنواره سی‌وچهارم فجر گرفت.]]> فیلم‌نیوز: سعید روستایی تا به‌حال سه فیلم ساخته و یکی از مهمترین ویژگی‌های هر سه فیلم او، شخصیت‌های درخشانی است که ماجراها به واسطه حضور آنها پیش می‌روند؛ به بهانه انتشار فیلم آخرش  ، مروری داریم بر بهترین شخصیت‌های خلق شده توسط سعید روستایی در «ابدویک‌روز»، «متری شیش‌ونیم» و «برادران لیلا».

[عکس: 10.jpg]

شخصیت‌هایی که سعید روستایی در هر سه فیلمش خلق کرده همگی منحصربفرد هستند . شخصیت‌هایی که حتی اگر به عنوان قاچاقچی، معتاد و … هم معرفی شوند، مطلقا سیاه یا سفید نیستند و ویژگی‌هایی دارند که به دل می‌نشینند و به‌راحتی از ذهنمان بیرون نمی‌روند. روستایی در «برادران لیلا» هم چند شخصیت درخشان خلق کرده که با بازی موفق بازیگرانش در دل‌ها نشسته‌اند. انتخاب این شخصیت‌ها به این معنا نیست که سایر شخصیت‌های این سه فیلم، موفق نبوده‌اند. طبیعی است که هم در «ابدویک‌روز» و هم «برادران لیلا» می‌توانستیم به تمام شخصیت‌ها اشاره کنیم اما سعی کرده‌ایم دست روی مهم‌ترین‌ها بگذاریم.

سمیه | پریناز ایزدیار | ابدویک‌روز

[عکس: 10.jpg]

محور اصلی فیلم «ابدویک‌روز» که ماجراها به نحوی به او ربط پیدا می‌کنند، سمیه است؛ دختری ساده و مهربان در خانواده‌ای که هر آن نزدیک از فروبپاشد. او مراقب تک‌تک اعضای خانواده است و اگر نباشد معلوم نیست چه کسی قرار است برایشان غذا بپزد، خانه را مرتب کند، به درس‌های پسرکوچک خانواده برسد و بقایای جرم برادر معتاد را پاک کند. به این جهت است که ازدواج او برای همه به نحوی حکم تیر خلاص را دارد. سمیه با اینکه به خاطر این خانواده از عشقش دست کشیده و دنبال استعدادهایش نرفته، رفتارش با خانواده تغییری نکرده و باز هم ترجیح می‌دهد به جای کندن از آنها کنارشان بماند. پریناز ایزدیار چنان در نقش سمیه فرو رفته که کاملا این شخصیت را با همه ویژگی‌هایش می‌پذیریم. ایزدیار برای این نقش سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول زن را از جشنواره سی‌وچهارم فجر گرفت.]]> <![CDATA[خانواده عسل بدیعی بالاخره رازهای مرگ اسرارآمیزش را فاش کردند]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%B9%D8%B3%D9%84-%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AE%D8%B1%D9%87-%D8%B1%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%DA%AF-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D8%A2%D9%85%DB%8C%D8%B2%D8%B4-%D8%B1%D8%A7-%D9%81%D8%A7%D8%B4-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86%D8%AF Sat, 01 Apr 2023 06:55:19 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%B9%D8%B3%D9%84-%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AE%D8%B1%D9%87-%D8%B1%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%DA%AF-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D8%A2%D9%85%DB%8C%D8%B2%D8%B4-%D8%B1%D8%A7-%D9%81%D8%A7%D8%B4-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86%D8%AF برترین‌ها: این‌بار به سراغ بازیگر زیبا و محجوبی رفته‌ایم که می‌توانست مدت زیادی در سینم ای ایران حرفی برای گفتن داشته باشد. دختری که با همان اولین فیلمش، اوج معصومیت و بی‌گناهی را با چشمان معصومش روی پرده‌های سینم ای ایران به ثبت رساند و به شمایلی از ستاره‌ای جوان تبدیل شد که آرزوهای بزرگی دارد. اما زندگی، غیر قابل پیش‌بینی است و شخصیت این مطلب، هرچند گرفتار این پیچیدگی‌ها می‌شود اما هرگز شکست نمی‌خورد. در این مطلب به سراغ عسل بدیعی رفته‌ایم، دختر معصوم سینم ای ایران. 

[عکس: 111.jpg]

عسل بدیعی فقط بیست و یک سال داشت که از طریق یکی از دوستانش متوجه می‌شود "کیانوش عیاری" برای فیلم جدیدش مشغول تست گرفتن از علاقه‌مندان به بازیگری است. گویا کیانوش عیاری آدم‌های زیادی را برای نقش مورد نظرش تست می‌کند اما هیچکدام از آن‌ها چندان او را راضی نمی‌کنند تا اینکه عسل بدیعی را می‌بیند. عیاری از همان ابتدا متوجه می‌شود عسل بدیعی دقیقا برای همین نقش ساخته شده‌ است. نوع نگاه و چهره‌ی معصومانه عسل، همان چیزی بود که برای نقش اول فیلم "بودن یا نبودن" لازم بود.عیاری تلاش می‌کند هر طور که هست عسل بدیعی را برای فیلمش جذب کند اما راضی کردن خانواده بدیعی چندان کار راحتی نبود. آن‌ها قبل از هر چیز اصلا راضی نبودند که عسل بازیگری پیشه کند. اما عوامل فیلم درنهایت با صحبت‌های فراوان توانستند خانواده بدیعی را برای بازی در فیلم اولش راضی کنند.

خود عسل گفته است انگیزه‌اش برای بازیگری رویای شهرت نبوده است. در واقع همچنان که از کودکی رو به روی آینه نقش بازی می‌کرد، کار بازیگری را دوست داشت اما رویای بازیگر شدن به آن شکل که در ذهن اکثر افراد است در ذهن عسل نبوده است. او می‌گوید هیچوقت فکرش را هم نمی‌کرد که چنین اتفاقی برایش بیفتد اما این اتفاق افتاد. چه کسی می‌تواند اتفاقات زندگی خود را پیش‌بینی کند؟!

[عکس: 2-1-201343151331.jpg]

عسل بدیعی درباره اولین تجربه‌ بازیگری‌اش در فیلم "بودن یا نبودن" از کیانوش عیاری می‌گوید به عنوان یک بازیگر بی‌تجربه فکر نمی‌کرد از پس این کار به خوبی بربیاید ولی راهنمایی‌های کیانوش عیاری به عنوان کارگردان برایش راهگشا بود. عیاری در طول فیلمبرداری به عسل می‌گفت: خیلی سخت است که آدم زندگی‌ای که تجربه نکرده است را بازی کند اما همیشه احساس کن قلبت بیمار است. اینگونه بود که عسل گاهی خودش را فراموش می‌کرد و تبدیل به همانی می‌شد که باید می‌شد.
شاید بتوان گفت نقطه عطف کارنامه هنری عسل بدیعی بازی در فیلم "دست‌های آلوده" ساخته "سیروس الوند" در سال 1378 بود. او برای بازی در این فیلم کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن در هجدهمین جشواره فیلم فجر شد. او گام بزرگی در زندگی هنری خود برداشته بود و در کنار بازیگران مطرح زیادی ظاهر شد.این فیلم حضور عسل بدیعی را در سیتما پر رنگ‌تر کرد.
عسل بدیعی سال 1379  در فیلم "از صمیم قلب" ساخته "بهرام کاظمی" در شمایل دختری عاشق ظاهر شد. بهرام کاظمی درباره او می‌گوید: عسل بدیعی زمانی که برای بازی در این فیلم انتخاب شد، بنا به شخصیت و چهره‌اش انتخاب شد. عسل شخصیتی کاملا محجوب، درونگرا و به شدت عاطفی و احساسی بود. سر کار خیلی با حس کار می‌کرد و تا زمانی که به حس درونی‎‌اش نمی‌رسید، کار را شروع نمی‌کرد. مرگ او همه ما را شوکه کرد. هم سینم ا و هم خانواده‌ی بدیعی بعد از مرگ او دچار شوک شدیدی شدند و باعث تاسف است که سینم ای ایران همچین بازیگری را از دست داد.

[عکس: %D8%B9%D8%B3%D9%84%2B%D8%A8%D8%AF%DB%8C%...%8C%2B.jpg]

پدر عسل بدیعی در ادامه ماجرای پیوند او را اینچنین تعریف می‌کند: بعد از اتفاقی که برای عسل افتاد، سازمان اهدای عضو در بیمارستان با صحبت کردند. از آنجایی که ما از قبل از نیت عسل درباره این کار آگاه بودیم به رضایت مادر و خواهر عسل تمام اعضای قابل اهدا او به افراد نیازمند پیوند اهدا شد. این کار در روز چهاردهم فروردین آغاز شد و 7 عضو عسل به 7 بیمار فرصت زندگی دوباره بخشید.
آخرین فیلم تلوزیونی عسل بدیعی "نیلا زنده است" ساخته سعید اسدی بود. داستان این فیلم درباره مادری به نام شبنم است که پسرش مشکل قلبی دارد.این بار نیز عسل بدیعی در داستان پیوند اعضا قرار می‌گیرد با این تفاوت که این بار خودش نیازمند پیوند نیست. عسل بدیعی در قامت مادر ظاهر می‌شود که به دنبال نجات فرزندش از مرگ است و تمام تلاشش را برای آن می‌کند.
رضا داوود نژاد به عنوان همسر غزل بدیعی و داماد خانواده درباره عسل بدیعی می‌گوید: عسل آدم کاریزماتیکی بود. اگر حالش خوب بود و وارد جمعی می‌شد، آن جمع محکوم بود که خوشحال باشد. عسل اجازه نمیداد کسی ناراحت باشد ولی اگر خودش ناراحت بود، ناراحتی‌اش روی تمام جمع اثر می‌گذاشت.

[عکس: asal-badiei-5.jpg]
آقای دکتر امید قبادی،متخصص اهدای عضو درباره کار بزرگ عسل بدیعی حرف‌های زیبایی می‌زند. او درباره بدیعی می‌گوید: چند ثانیه با خودمان فکر کنیم که اگر از مردم کشور بپرسیم: آیا شما عسل بدیعی رو می‌شناسید کدام یک از این جواب‌ها را به شما خواهند داد؟ جواب اول: بانوی هنرمند و بازیگری که فعال در دهه‌های 80 و 90 است و جواب دوم:همان بانوی هنرمندی که تمام اعضای بدنش را اهدا کرد. قطعا همه ما می‌دانیم که جواب دوم پاسخ قالب مردم به این سوال خواهد بود.عسل بدیعی تنها سینم اگر جهان است که درباره اهدای عضو فیلم بازی کرد و بعد با اهدای عضوش در ذهن همگان جاودانه شد.
عسل بدیعی در تمام زندگی‌اش عاشق این بود که فرهنگ اهدای عضو را ترویج دهد.او تنها هنرپیشه‌ای بود که در فیلم‌های زیادی با موضوع اهدای عضو بازی کرد. او که بسیار و زیبا و مهربان بود و همیشه مورد توجه افراد زیادی قرار می‌گرفت، ناگهان روزی از این دنیا پر کشید. درست مثل شمعی در باد. مرگ عجیب او همه را شوکه کرد. علت مرگ پارگی عروق مغزی و ایست تنفسی بود اما حرف‌هایی که درباره مرگ او در بین زبان‌های می‌چرخید، شایعه و بی اساس بود. عسل رفته بود و به داستان بهترین فیلم‌های کارنامه هنری‌اش رنگ واقعیت داده بود. واقعیتی که همه را متعجب می‌کرد که عسل چگونه توانست تمام این اتفاقات را پیش‌بینی کند؟!

[عکس: 636444390406031348.jpg]

در آخر بهتر است حرف‌های مادر عسل بدیعی درباره فرزندش را بخوانید: عسلم فرشته‌ی کوچک زندگی‌ام بود که  تولدش، همانند درخشش خورشید درخشان و امیددهنده بود. لحظه پروازش  به آسمان ابدیت، شبیه سیاهی و تاریکی مطلق بود که از ذهن پاک نمی‌شد. دوران امر عسل همانند گذر شهاب از آسمان زندگی ما کوتاه بود. جای عسل تا ابد در قلب من خالیست...
این متن از پادکست «صدای خیال» متعلق به ماهنامه «فیلم امروز» برداشته شده است.]]> برترین‌ها: این‌بار به سراغ بازیگر زیبا و محجوبی رفته‌ایم که می‌توانست مدت زیادی در سینم ای ایران حرفی برای گفتن داشته باشد. دختری که با همان اولین فیلمش، اوج معصومیت و بی‌گناهی را با چشمان معصومش روی پرده‌های سینم ای ایران به ثبت رساند و به شمایلی از ستاره‌ای جوان تبدیل شد که آرزوهای بزرگی دارد. اما زندگی، غیر قابل پیش‌بینی است و شخصیت این مطلب، هرچند گرفتار این پیچیدگی‌ها می‌شود اما هرگز شکست نمی‌خورد. در این مطلب به سراغ عسل بدیعی رفته‌ایم، دختر معصوم سینم ای ایران. 

[عکس: 111.jpg]

عسل بدیعی فقط بیست و یک سال داشت که از طریق یکی از دوستانش متوجه می‌شود "کیانوش عیاری" برای فیلم جدیدش مشغول تست گرفتن از علاقه‌مندان به بازیگری است. گویا کیانوش عیاری آدم‌های زیادی را برای نقش مورد نظرش تست می‌کند اما هیچکدام از آن‌ها چندان او را راضی نمی‌کنند تا اینکه عسل بدیعی را می‌بیند. عیاری از همان ابتدا متوجه می‌شود عسل بدیعی دقیقا برای همین نقش ساخته شده‌ است. نوع نگاه و چهره‌ی معصومانه عسل، همان چیزی بود که برای نقش اول فیلم "بودن یا نبودن" لازم بود.عیاری تلاش می‌کند هر طور که هست عسل بدیعی را برای فیلمش جذب کند اما راضی کردن خانواده بدیعی چندان کار راحتی نبود. آن‌ها قبل از هر چیز اصلا راضی نبودند که عسل بازیگری پیشه کند. اما عوامل فیلم درنهایت با صحبت‌های فراوان توانستند خانواده بدیعی را برای بازی در فیلم اولش راضی کنند.

خود عسل گفته است انگیزه‌اش برای بازیگری رویای شهرت نبوده است. در واقع همچنان که از کودکی رو به روی آینه نقش بازی می‌کرد، کار بازیگری را دوست داشت اما رویای بازیگر شدن به آن شکل که در ذهن اکثر افراد است در ذهن عسل نبوده است. او می‌گوید هیچوقت فکرش را هم نمی‌کرد که چنین اتفاقی برایش بیفتد اما این اتفاق افتاد. چه کسی می‌تواند اتفاقات زندگی خود را پیش‌بینی کند؟!

[عکس: 2-1-201343151331.jpg]

عسل بدیعی درباره اولین تجربه‌ بازیگری‌اش در فیلم "بودن یا نبودن" از کیانوش عیاری می‌گوید به عنوان یک بازیگر بی‌تجربه فکر نمی‌کرد از پس این کار به خوبی بربیاید ولی راهنمایی‌های کیانوش عیاری به عنوان کارگردان برایش راهگشا بود. عیاری در طول فیلمبرداری به عسل می‌گفت: خیلی سخت است که آدم زندگی‌ای که تجربه نکرده است را بازی کند اما همیشه احساس کن قلبت بیمار است. اینگونه بود که عسل گاهی خودش را فراموش می‌کرد و تبدیل به همانی می‌شد که باید می‌شد.
شاید بتوان گفت نقطه عطف کارنامه هنری عسل بدیعی بازی در فیلم "دست‌های آلوده" ساخته "سیروس الوند" در سال 1378 بود. او برای بازی در این فیلم کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن در هجدهمین جشواره فیلم فجر شد. او گام بزرگی در زندگی هنری خود برداشته بود و در کنار بازیگران مطرح زیادی ظاهر شد.این فیلم حضور عسل بدیعی را در سیتما پر رنگ‌تر کرد.
عسل بدیعی سال 1379  در فیلم "از صمیم قلب" ساخته "بهرام کاظمی" در شمایل دختری عاشق ظاهر شد. بهرام کاظمی درباره او می‌گوید: عسل بدیعی زمانی که برای بازی در این فیلم انتخاب شد، بنا به شخصیت و چهره‌اش انتخاب شد. عسل شخصیتی کاملا محجوب، درونگرا و به شدت عاطفی و احساسی بود. سر کار خیلی با حس کار می‌کرد و تا زمانی که به حس درونی‎‌اش نمی‌رسید، کار را شروع نمی‌کرد. مرگ او همه ما را شوکه کرد. هم سینم ا و هم خانواده‌ی بدیعی بعد از مرگ او دچار شوک شدیدی شدند و باعث تاسف است که سینم ای ایران همچین بازیگری را از دست داد.

[عکس: %D8%B9%D8%B3%D9%84%2B%D8%A8%D8%AF%DB%8C%...%8C%2B.jpg]

پدر عسل بدیعی در ادامه ماجرای پیوند او را اینچنین تعریف می‌کند: بعد از اتفاقی که برای عسل افتاد، سازمان اهدای عضو در بیمارستان با صحبت کردند. از آنجایی که ما از قبل از نیت عسل درباره این کار آگاه بودیم به رضایت مادر و خواهر عسل تمام اعضای قابل اهدا او به افراد نیازمند پیوند اهدا شد. این کار در روز چهاردهم فروردین آغاز شد و 7 عضو عسل به 7 بیمار فرصت زندگی دوباره بخشید.
آخرین فیلم تلوزیونی عسل بدیعی "نیلا زنده است" ساخته سعید اسدی بود. داستان این فیلم درباره مادری به نام شبنم است که پسرش مشکل قلبی دارد.این بار نیز عسل بدیعی در داستان پیوند اعضا قرار می‌گیرد با این تفاوت که این بار خودش نیازمند پیوند نیست. عسل بدیعی در قامت مادر ظاهر می‌شود که به دنبال نجات فرزندش از مرگ است و تمام تلاشش را برای آن می‌کند.
رضا داوود نژاد به عنوان همسر غزل بدیعی و داماد خانواده درباره عسل بدیعی می‌گوید: عسل آدم کاریزماتیکی بود. اگر حالش خوب بود و وارد جمعی می‌شد، آن جمع محکوم بود که خوشحال باشد. عسل اجازه نمیداد کسی ناراحت باشد ولی اگر خودش ناراحت بود، ناراحتی‌اش روی تمام جمع اثر می‌گذاشت.

[عکس: asal-badiei-5.jpg]
آقای دکتر امید قبادی،متخصص اهدای عضو درباره کار بزرگ عسل بدیعی حرف‌های زیبایی می‌زند. او درباره بدیعی می‌گوید: چند ثانیه با خودمان فکر کنیم که اگر از مردم کشور بپرسیم: آیا شما عسل بدیعی رو می‌شناسید کدام یک از این جواب‌ها را به شما خواهند داد؟ جواب اول: بانوی هنرمند و بازیگری که فعال در دهه‌های 80 و 90 است و جواب دوم:همان بانوی هنرمندی که تمام اعضای بدنش را اهدا کرد. قطعا همه ما می‌دانیم که جواب دوم پاسخ قالب مردم به این سوال خواهد بود.عسل بدیعی تنها سینم اگر جهان است که درباره اهدای عضو فیلم بازی کرد و بعد با اهدای عضوش در ذهن همگان جاودانه شد.
عسل بدیعی در تمام زندگی‌اش عاشق این بود که فرهنگ اهدای عضو را ترویج دهد.او تنها هنرپیشه‌ای بود که در فیلم‌های زیادی با موضوع اهدای عضو بازی کرد. او که بسیار و زیبا و مهربان بود و همیشه مورد توجه افراد زیادی قرار می‌گرفت، ناگهان روزی از این دنیا پر کشید. درست مثل شمعی در باد. مرگ عجیب او همه را شوکه کرد. علت مرگ پارگی عروق مغزی و ایست تنفسی بود اما حرف‌هایی که درباره مرگ او در بین زبان‌های می‌چرخید، شایعه و بی اساس بود. عسل رفته بود و به داستان بهترین فیلم‌های کارنامه هنری‌اش رنگ واقعیت داده بود. واقعیتی که همه را متعجب می‌کرد که عسل چگونه توانست تمام این اتفاقات را پیش‌بینی کند؟!

[عکس: 636444390406031348.jpg]

در آخر بهتر است حرف‌های مادر عسل بدیعی درباره فرزندش را بخوانید: عسلم فرشته‌ی کوچک زندگی‌ام بود که  تولدش، همانند درخشش خورشید درخشان و امیددهنده بود. لحظه پروازش  به آسمان ابدیت، شبیه سیاهی و تاریکی مطلق بود که از ذهن پاک نمی‌شد. دوران امر عسل همانند گذر شهاب از آسمان زندگی ما کوتاه بود. جای عسل تا ابد در قلب من خالیست...
این متن از پادکست «صدای خیال» متعلق به ماهنامه «فیلم امروز» برداشته شده است.]]> <![CDATA[چهار بازیگر ایرانی که فوق‌العاده پیچیده و ترسناک هستند]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%81%D9%88%D9%82%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%BE%DB%8C%DA%86%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D9%88-%D8%AA%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%DA%A9-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF Thu, 26 Jan 2023 07:12:42 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%81%D9%88%D9%82%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%BE%DB%8C%DA%86%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D9%88-%D8%AA%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%A7%DA%A9-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF هفت صبح: این هفته سری جدید مسابقه «شهروند و مافیا» در صداوسیما شروع شد تا رقابت میان تلویزیون و پلتفرم‌ها در همه عرصه‌ها ادامه داشته باشد؛ مسابقه‌ای که نقطه آغاز آن در شبکه سلامت بود و حالا با اندکی تغییرات به شبکه نسیم رسیده است. اگر خاطرتان باشد، ابتدا بهنام تشکر گرداننده این مسابقه بود و پس از آن سکان به دست علیرام نورایی سپرده شــد. علاوه بر این دو، محمدرضا علیمردانی و کامبیز دیرباز هم تجربه گردانندگی مافیا را دارند.
[عکس: 2793504.jpg]
در گزارش امروز عملکرد این چهار نفــر را ارزیابی کرده‌ایم. در یک نگاه کلی، به رغم برخــی ایرادها همه آن‌ها موفق بودند و توانستند نبض مســابقه را در دست بگیرند. «شیک‌پوشی» دیگر مشخصه مشترک آن‌هاست. 
علیرام نورایی
[عکس: 1027025_905.jpg]
بارزترین ویژگی علیرام نورایی در گردانندگی «شــهروند و مافیا» آرامش و خونســردی اوســت. ابتدا به شکل ایستاده ســام و علیک می‌کند و پــس از آن به صندلــی اجرا تکیه می‌زند و در طول مسابقه از جای خود بلند نمی‌شود. نورایی با شرکت‌کننده‌ها تعارف ندارد اما رفتارش زننده و برخورنده نیست. او از هیجان و التهاب مسابقه مطلع است و مثال وقتی یک شــرکت‌کننده بیش از زمان تعیین‌شــده صحبت کند، با لبخند تذکر می‌دهــد. اهمیت کار علیــرام نورایی وقتی دوچندان می‌شود که بدانیم شــرکت‌کنندگان «شهروند و مافیا» چهره‌های مطرح نیستند و این ذات خود مسابقه و نیز عملکرد گرداننده است که بر جذابیت آن اضافه می‌کند. در این مســابقه یک مجری دوم به همراه سه کارشناس حضور دارند که گفته‌ها و تحلیل‌شــان باعث ایجاد تنوع می‌شــود. «شهروند و مافیا» جزو تولیدات پرطرفدار شبکه سلامت بود که حالا به شبکه نسیم آمده است. 
محمدرضا علیمردانی
[عکس: mafia_08.jpg]
پیشتر تجربه اجرا داشــت اما آنچه باعث شــد توی چشم بیاید، مسابقه «شب‌های مافیا» است. محمدرضا علیمردانی در این مســابقه که محصول پلتفرم فیلیمو اســت، توانست بخشی از جذابیت را به نام خود بزند. همانطور که می‌دانید شرکت‌کنندگان «شب‌های مافیا» چهره‌های مطرح هستند و به همین خاطر کار گرداننده ســخت اســت. او باید ضمن قاطعیت در حفظ قوانین مســابقه، رفتاری داشته باشد که به کســی برنخورد! این کار را علیمردانی به خوبی انجام داد و بارها به شــرکت‌کنندگان اخطار انضباطی داد. ترفندهایی مثل تاخیر در اعلام نتیجه و شرکت‌کننده حذف شده، جزو شگردهای علیمردانی است. سری جدید «شب‌های مافیا» با ساختاری متفاوت آماده شــده و قرار است به زودی از طریق فیلیمو منتشر شود. در این فصل باز هم علیمردانی گرداننده مسابقه است.
کامبیز دیرباز
[عکس: 5739451.jpg]
در فصل سوم «شب‌های مافیا» محمدرضا علیمردانی غایب بود و گردانندگی مسابقه به کامبیز دیرباز رسید. کار او از این جهت سخت بود که از سوی مخاطبان با محمدرضا علیمردانی مقایسه می‌شــود. با این حال دیرباز شــیوه متفاوتی پیش گرفت و با تکیه کلام‌های خاص و نیز حرکات دســت، سعی کرد اجرایش را متمایز کند. او با چنین تجربه‌ای به مســابقه «پدرخوانده» رسیده اســت که پخش آن از مدتی پیش در پلتفرم فیلم‌نت شروع شده. دیرباز این‌بار هم عملکردی موفق دارد و با اجرای شسته‌رفته خود به بالا رفتن ضرباهنگ رقابت کمک می‌کند.
بهنام تشکر 
[عکس: 1398072921343384518721174.jpg]
او روزی بر صندلی اجرای «شهروند و مافیا» شبکه سلامت نشست که خیلی‌ها با این مسابقه آشنا نبودند. علاقه‌مندان اما مسابقه را دیدند و از اجرای بهنام تشکر لذت بردند. بعدها «شب‌های مافیا» باعث آشنایی بیشتر مردم با این مسابقه شد و «شهروند و مافیا» هم بیش از پیش به چشم آمد. بهنام تشکر سعی کرد لحن متفاوتی اختیار کند که بر قاطعیت او در اجرا می‌افزود. این مجری-بازیگر مثل علیرام نورایی سعی می‌کرد در طول مســابقه بر صندلــی مخصوص خود تکیه بزند و میانه‌ای با راه رفتن میان شرکت‌کنندگان نداشت. او اجازه تخلیه هیجان را به شرکت‌کنندگان می‌داد و در عین حال کاری می‌کرد که عنان مسابقه از دستش خارج نشود. با شروع مســابقه «شــب‌های مافیا» بهنام تشکر به عنوان شــرکت‌کننده در آن حضور یافــت و از تجربه گردانندگی «شــهروند و مافیا» بهره برد. آیا علیرام نورایی نیز به عنوان شــرکت‌کننده در مســابقاتی این‌چنینی حاضر می‌شود؟ ویژگی مشــترک دیگر تشــکر با نورایی این است که آن‌ها مدام به شرکت‌کنندگان به خاطر اســتفاده از اصطلاحات غیرفارســی تذکر می‌دهند و معــادل فارســی را به زبان می‌آورند. هر دو این کار را با لبخند انجام می‌دهند تا هیجان مسابقه به دلیل یک تذکر، از بین نرود.]]> هفت صبح: این هفته سری جدید مسابقه «شهروند و مافیا» در صداوسیما شروع شد تا رقابت میان تلویزیون و پلتفرم‌ها در همه عرصه‌ها ادامه داشته باشد؛ مسابقه‌ای که نقطه آغاز آن در شبکه سلامت بود و حالا با اندکی تغییرات به شبکه نسیم رسیده است. اگر خاطرتان باشد، ابتدا بهنام تشکر گرداننده این مسابقه بود و پس از آن سکان به دست علیرام نورایی سپرده شــد. علاوه بر این دو، محمدرضا علیمردانی و کامبیز دیرباز هم تجربه گردانندگی مافیا را دارند.
[عکس: 2793504.jpg]
در گزارش امروز عملکرد این چهار نفــر را ارزیابی کرده‌ایم. در یک نگاه کلی، به رغم برخــی ایرادها همه آن‌ها موفق بودند و توانستند نبض مســابقه را در دست بگیرند. «شیک‌پوشی» دیگر مشخصه مشترک آن‌هاست. 
علیرام نورایی
[عکس: 1027025_905.jpg]
بارزترین ویژگی علیرام نورایی در گردانندگی «شــهروند و مافیا» آرامش و خونســردی اوســت. ابتدا به شکل ایستاده ســام و علیک می‌کند و پــس از آن به صندلــی اجرا تکیه می‌زند و در طول مسابقه از جای خود بلند نمی‌شود. نورایی با شرکت‌کننده‌ها تعارف ندارد اما رفتارش زننده و برخورنده نیست. او از هیجان و التهاب مسابقه مطلع است و مثال وقتی یک شــرکت‌کننده بیش از زمان تعیین‌شــده صحبت کند، با لبخند تذکر می‌دهــد. اهمیت کار علیــرام نورایی وقتی دوچندان می‌شود که بدانیم شــرکت‌کنندگان «شهروند و مافیا» چهره‌های مطرح نیستند و این ذات خود مسابقه و نیز عملکرد گرداننده است که بر جذابیت آن اضافه می‌کند. در این مســابقه یک مجری دوم به همراه سه کارشناس حضور دارند که گفته‌ها و تحلیل‌شــان باعث ایجاد تنوع می‌شــود. «شهروند و مافیا» جزو تولیدات پرطرفدار شبکه سلامت بود که حالا به شبکه نسیم آمده است. 
محمدرضا علیمردانی
[عکس: mafia_08.jpg]
پیشتر تجربه اجرا داشــت اما آنچه باعث شــد توی چشم بیاید، مسابقه «شب‌های مافیا» است. محمدرضا علیمردانی در این مســابقه که محصول پلتفرم فیلیمو اســت، توانست بخشی از جذابیت را به نام خود بزند. همانطور که می‌دانید شرکت‌کنندگان «شب‌های مافیا» چهره‌های مطرح هستند و به همین خاطر کار گرداننده ســخت اســت. او باید ضمن قاطعیت در حفظ قوانین مســابقه، رفتاری داشته باشد که به کســی برنخورد! این کار را علیمردانی به خوبی انجام داد و بارها به شــرکت‌کنندگان اخطار انضباطی داد. ترفندهایی مثل تاخیر در اعلام نتیجه و شرکت‌کننده حذف شده، جزو شگردهای علیمردانی است. سری جدید «شب‌های مافیا» با ساختاری متفاوت آماده شــده و قرار است به زودی از طریق فیلیمو منتشر شود. در این فصل باز هم علیمردانی گرداننده مسابقه است.
کامبیز دیرباز
[عکس: 5739451.jpg]
در فصل سوم «شب‌های مافیا» محمدرضا علیمردانی غایب بود و گردانندگی مسابقه به کامبیز دیرباز رسید. کار او از این جهت سخت بود که از سوی مخاطبان با محمدرضا علیمردانی مقایسه می‌شــود. با این حال دیرباز شــیوه متفاوتی پیش گرفت و با تکیه کلام‌های خاص و نیز حرکات دســت، سعی کرد اجرایش را متمایز کند. او با چنین تجربه‌ای به مســابقه «پدرخوانده» رسیده اســت که پخش آن از مدتی پیش در پلتفرم فیلم‌نت شروع شده. دیرباز این‌بار هم عملکردی موفق دارد و با اجرای شسته‌رفته خود به بالا رفتن ضرباهنگ رقابت کمک می‌کند.
بهنام تشکر 
[عکس: 1398072921343384518721174.jpg]
او روزی بر صندلی اجرای «شهروند و مافیا» شبکه سلامت نشست که خیلی‌ها با این مسابقه آشنا نبودند. علاقه‌مندان اما مسابقه را دیدند و از اجرای بهنام تشکر لذت بردند. بعدها «شب‌های مافیا» باعث آشنایی بیشتر مردم با این مسابقه شد و «شهروند و مافیا» هم بیش از پیش به چشم آمد. بهنام تشکر سعی کرد لحن متفاوتی اختیار کند که بر قاطعیت او در اجرا می‌افزود. این مجری-بازیگر مثل علیرام نورایی سعی می‌کرد در طول مســابقه بر صندلــی مخصوص خود تکیه بزند و میانه‌ای با راه رفتن میان شرکت‌کنندگان نداشت. او اجازه تخلیه هیجان را به شرکت‌کنندگان می‌داد و در عین حال کاری می‌کرد که عنان مسابقه از دستش خارج نشود. با شروع مســابقه «شــب‌های مافیا» بهنام تشکر به عنوان شــرکت‌کننده در آن حضور یافــت و از تجربه گردانندگی «شــهروند و مافیا» بهره برد. آیا علیرام نورایی نیز به عنوان شــرکت‌کننده در مســابقاتی این‌چنینی حاضر می‌شود؟ ویژگی مشــترک دیگر تشــکر با نورایی این است که آن‌ها مدام به شرکت‌کنندگان به خاطر اســتفاده از اصطلاحات غیرفارســی تذکر می‌دهند و معــادل فارســی را به زبان می‌آورند. هر دو این کار را با لبخند انجام می‌دهند تا هیجان مسابقه به دلیل یک تذکر، از بین نرود.]]> <![CDATA[روابط خصوصی جذاب‌ترین خانواده ایرانی لو رفت]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7-%D8%AE%D8%B5%D9%88%D8%B5%DB%8C-%D8%AC%D8%B0%D8%A7%D8%A8%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%84%D9%88-%D8%B1%D9%81%D8%AA Thu, 10 Nov 2022 07:36:02 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7-%D8%AE%D8%B5%D9%88%D8%B5%DB%8C-%D8%AC%D8%B0%D8%A7%D8%A8%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%84%D9%88-%D8%B1%D9%81%D8%AA برترین‌ها: تماشای دوباره یا حتی چندباره مجموعه «خانه ما» در این روزها که از شبکه آی‌فیلم پخش می‌شود، ورای کیفیت فنی و ارزش هنری‌اش، واجد یک نوعی از خاطره‌بازی‌ست که اتفاقا قابل بحث است. شاید ندانید که سریال را پیمان قاسمخانی و شادمهر راستین نوشتند، نفراتی که بعدتر در حیطه خودشان آدم‌های مهمی شدند و حتی تیم بازیگری آن سریال هم علاوه بر نفراتی مثل رضا بابک و گوهر خیراندیش در خودش وحید رهبانی را هم داشت که آن کار در واقع معرفی او بود. بعدتر زندگی هنری رهبانی خیلی پرفراز و نشیب شد و انگار وجوه نمادین یک سریال شبه‌سیت‌کامیِ که از شبکه سه پخش می‌شد تا وجود بازیگرانش گسترده شده بود. شبکه سه قرار بود شبکه جوان باشد و در کنار مثلا پخش زنده مسابقات ورزشی، سریال‌هایی پخش کند که کمی مدرن‌تر و جسورتر باشد. داستان‌های خانه‌ای که هر کدام از اعضایش نماینده بخشی از جامعه بودند در راستای سیاست‌های کلی آن سال‌ها بود و حالا دوباره دیدنش به نوعی مطالعه روندهایی‌ست که البته فعلا عاقبت خوشی نداشته. در این مطلب نگاهی به مجموعه «خانه ما» داشته‌ایم به بهانه بازپخشش و به سراغ بازیگران اثر رفتیم و کنجکاوی کردیم که الان کجا هستند و چه می‌کنند؟
[عکس: khaneh-ma-series-03.jpg]
این مجموعه از اولین تجربه‌های پیمان قاسم‌خانی در فیلم‌نامه‌نویسی غیرطنز با رگه‌هایی از شوخی و فکاهی است و نام داستان هر یک از قسمت‌های خانه ما برگرفته از نام فیلم‌های آلفرد هیچکاک، فیلمساز مشهور بریتانیایی است. «خانه ما» یک اثر کمدی نیست. سریالی خانوادگی است که مسائل اجتماعی را با زبانی شیرین بیان می‌کند ولی در طنزهای کمرنگ آن می‌توان ردپای پیمان قاسم‌خانی را پیدا کرد. نویسنده‌ای که بعدها مجموعه‌ای از بهترین آثار طنز را برای سینم ا و تلویزیون نوشت. از «شب‌های برره» گرفته تا «پاورچین»، «طبقه حساث» و…. . شخصیت‌های سریال نیز، ملموس و باورپذیر هستند و بیشترشان را در اطراف خودمان دیده‌ایم.  
در مقدمه این مطلب لازم است یادی کنیم از حسین کسبیان، بازیگر پیش کسوتی که سال 1385 دار فانی را وداع گفت. او در سریال «خانه ما» نقش پدر فرهاد (رضا بابک) را بازی می کرد و بزرگتر خانواده بود. کیمیا ذوالفقاری هم در نقش «آیدا» دختر کوچک خانواده در این سریال حضور داشت که نقش آن چنان مهمی نداشت. از او که حالا باید 26 ساله شده باشد، خبری پیدا نکردیم.
فرهاد، پدر خانواده
[عکس: download.jpg]
«خانه ما» ده سال بعد از سریال خاطره انگیز «آرایشگاه زیبا» پخش شد. آن زمان رضا بابک هنوز با نقش «اسد» در «آرایشگاه زیبا» شناخته می‌شد. بابک در سریال «خانه ما» نقش پدری معمولی را به نام «فرهاد» بازی می کرد، مردی که استاد دانشگاه است و مثل همه پدرها مهربان است ولی گاهی هم عصبانی می‌شود. فرهاد شیوه تربیتی جالبی داشت. بچه‌هایش را نصیحت نمی‌کرد و دوست داشت با رفتارش به آن‌ها راه ورسم درست زندگی را آموزش دهد. بابک 75 ساله، چند سالی است که در سینم ا و تلویزیون کم کار شده. آخرین سریالی که 6 سال پیش از او پخش شد «مهمانان ویژه» اثر جواد رضویان بود و در سینم ا نیز پس از «دعوت» حاتمی‌کیا فیلم دیگری از او ندیدیم. 
آذر، مادر خانواده
[عکس: %DA%AF%D9%88%D9%87%D8%B1-%D8%AE%DB%8C%D8...%D8%B4.jpg]
در این سریال «آذر» زن خانه‌داری بود که اختلافات اعضای خانواده را حل وفصل می‌کرد و در بسیاری از سکانس‌ها در حال سبزی پاک‌کردن یا آشپزی دیده می‌شد. زمانی که خیراندیش در این سریال بازی کرد، بازیگر پرکاری بود. او در طول این 21 سال رویه‌اش را حفظ کرده و همچنان پرکار مانده است؛ با این تفاوت که سینم ا و تلویزیون را بر تئاتر ترجیح داده. گوهر خیراندیش یک سال پس از «خانه ما» نقش مهمی در «ارتفاع پست» داشت. او همیشه گزینه‌ای مناسب برای ژانرهای تاریخی و اجتماعی بوده و در سریال‌های «کلاه پهلوی»، «مختارنامه» و «معمای شاه» بازی قابل قبولی ارائه کرده است. مهم‌ترین تجربیات سینم ایی خیراندیش هم در این سال‌ها، «دعوت» و «آذر، شهدخت، پرویز و دیگران» بوده است.
نیما، پسر بزرگ خانواده
[عکس: 270425_158.jpg]
«نیما» به عنوان فرزند بزرگ خانواده «تهرانی»، پسری ورزشکار بود و رابطه خوبی هم با همه اعضای خانواده داشت. «نیما» بلندپرواز بود و می‌خواست با دریافت دستمزد بالا جذب تیم‌های فوتبال مطرح شود. رهبانی زمانی که در این سریال بازی کرد جوانی 20 ساله بود و حالا هم پس از گذشت 21 سال، چهره‌اش تغییری نکرده. او پس از «خانه ما» جذب دنیای تئاتر شد؛ در دو نمایش «دایره گچی قفقازی» به کارگردانی زنده یاد سمندریان و «ریچارد سوم» به کارگردانی زنده یاد داوود رشیدی بازی کرد. سپس هوس کارگردانی به سرش زد و خودش نمایش‌های مطرحی را روی صحنه برد. او مدتی هم به کانادا رفت و در رشته کارگردانی تئاتر تحصیل کرد. 
سارا، دختر بزرگ خانواده
[عکس: khaneh-ma-series-02.jpg]
زمانی که در سریال «خانه ما» بازی کرد 16 ساله بود و حالا 37 سال دارد. او نقش دختر نوجوانی را بازی می‌کرد که بیشتر از سنش می‌فهمید و دوست داشت در امور اجتماعی مشارکت داشته باشد. «سارا» نوجوانی است که می‌خواست فیلم‌سازی را تجربه کند، در یکی از قسمت‌ها هم دوربینی اجاره کرد تا فیلمی مستند از خانواده‌اش بسازد. فیلمی که در جشنواره فیلم‌های رودهن (شهر اطراف تهران) رتبه برتر را کسب کرد. زهرا اویسی دختر زهره صفوی بازیگر پیشکسوت است. برخی به اشتباه زهرا اویسی را دختر فتحعلی اویسی معرفی کرده‌اند ولی این دو نفر هیچ نسبت خانوادگی با هم ندارند. بعد از سریال «خانه ما» در سریال جوان‌پسندانه «خط قرمز» بازی کرد. پس از «خط قرمز» به صورت پراکنده در چند تله فیلم جلوی دوربین رفت و به تدریج بازیگری را کنار گذاشت. بعدها در رشته حقوق درس خواند و جذب حرفه وکالت شد. هم‌اکنون در اینستاگرام فعال است، گاهی عکس‌هایی از «خانه ما» و «خط قرمز» می‌گذارد و زیرش می‌نویسد: یادش بخیر!
پویا ، پسر کوچک خانواده 
[عکس: 873.jpg]
«پویا» پسربچه شیطانی بود که در سریال «خانه ما» آرامش اعضای خانواده را برهم می‌زد و رابطه خوبی با برادر بزرگش «نیما» داشت. در یکی از قسمت‌های سریال که عمه خانم برای جن‌گیری به خانه‌شان آمده بود، روی سرش پارچه سفیدی انداخت و در نقش روح دیگران را ترساند. میان همه بازیگران سریال «خانه ما» او آینده کاری درخشان‌تری پیدا کرد. او چند سال پس از «خانه ما» در چند فیلم و سریال مطرح مثل «آخرین بازی» و «مربای شیرین» بازی کرد. در 16 سالگی به اصرار خانواده اش برای ادامه تحصیل به کشور کانادا رفت و هم اکنون دانشجوی دکتراست. حالا با گذشت 21 سال از «خانه ما»، به مستند سازی علاقه مند است ولی سه سال پیش که برای استراحت به ایران آمده بود پیشنهاد مرضیه برومند را پذیرفت و صداپیشگی شخصیت مشکی در «شهر موش ها 2» را برعهده گرفت. مرضیه برومند همان کارگردانی است که با «قصه‌های تابه تا» پای او را به سینم ا و تلویزیون باز کرد.]]> برترین‌ها: تماشای دوباره یا حتی چندباره مجموعه «خانه ما» در این روزها که از شبکه آی‌فیلم پخش می‌شود، ورای کیفیت فنی و ارزش هنری‌اش، واجد یک نوعی از خاطره‌بازی‌ست که اتفاقا قابل بحث است. شاید ندانید که سریال را پیمان قاسمخانی و شادمهر راستین نوشتند، نفراتی که بعدتر در حیطه خودشان آدم‌های مهمی شدند و حتی تیم بازیگری آن سریال هم علاوه بر نفراتی مثل رضا بابک و گوهر خیراندیش در خودش وحید رهبانی را هم داشت که آن کار در واقع معرفی او بود. بعدتر زندگی هنری رهبانی خیلی پرفراز و نشیب شد و انگار وجوه نمادین یک سریال شبه‌سیت‌کامیِ که از شبکه سه پخش می‌شد تا وجود بازیگرانش گسترده شده بود. شبکه سه قرار بود شبکه جوان باشد و در کنار مثلا پخش زنده مسابقات ورزشی، سریال‌هایی پخش کند که کمی مدرن‌تر و جسورتر باشد. داستان‌های خانه‌ای که هر کدام از اعضایش نماینده بخشی از جامعه بودند در راستای سیاست‌های کلی آن سال‌ها بود و حالا دوباره دیدنش به نوعی مطالعه روندهایی‌ست که البته فعلا عاقبت خوشی نداشته. در این مطلب نگاهی به مجموعه «خانه ما» داشته‌ایم به بهانه بازپخشش و به سراغ بازیگران اثر رفتیم و کنجکاوی کردیم که الان کجا هستند و چه می‌کنند؟
[عکس: khaneh-ma-series-03.jpg]
این مجموعه از اولین تجربه‌های پیمان قاسم‌خانی در فیلم‌نامه‌نویسی غیرطنز با رگه‌هایی از شوخی و فکاهی است و نام داستان هر یک از قسمت‌های خانه ما برگرفته از نام فیلم‌های آلفرد هیچکاک، فیلمساز مشهور بریتانیایی است. «خانه ما» یک اثر کمدی نیست. سریالی خانوادگی است که مسائل اجتماعی را با زبانی شیرین بیان می‌کند ولی در طنزهای کمرنگ آن می‌توان ردپای پیمان قاسم‌خانی را پیدا کرد. نویسنده‌ای که بعدها مجموعه‌ای از بهترین آثار طنز را برای سینم ا و تلویزیون نوشت. از «شب‌های برره» گرفته تا «پاورچین»، «طبقه حساث» و…. . شخصیت‌های سریال نیز، ملموس و باورپذیر هستند و بیشترشان را در اطراف خودمان دیده‌ایم.  
در مقدمه این مطلب لازم است یادی کنیم از حسین کسبیان، بازیگر پیش کسوتی که سال 1385 دار فانی را وداع گفت. او در سریال «خانه ما» نقش پدر فرهاد (رضا بابک) را بازی می کرد و بزرگتر خانواده بود. کیمیا ذوالفقاری هم در نقش «آیدا» دختر کوچک خانواده در این سریال حضور داشت که نقش آن چنان مهمی نداشت. از او که حالا باید 26 ساله شده باشد، خبری پیدا نکردیم.
فرهاد، پدر خانواده
[عکس: download.jpg]
«خانه ما» ده سال بعد از سریال خاطره انگیز «آرایشگاه زیبا» پخش شد. آن زمان رضا بابک هنوز با نقش «اسد» در «آرایشگاه زیبا» شناخته می‌شد. بابک در سریال «خانه ما» نقش پدری معمولی را به نام «فرهاد» بازی می کرد، مردی که استاد دانشگاه است و مثل همه پدرها مهربان است ولی گاهی هم عصبانی می‌شود. فرهاد شیوه تربیتی جالبی داشت. بچه‌هایش را نصیحت نمی‌کرد و دوست داشت با رفتارش به آن‌ها راه ورسم درست زندگی را آموزش دهد. بابک 75 ساله، چند سالی است که در سینم ا و تلویزیون کم کار شده. آخرین سریالی که 6 سال پیش از او پخش شد «مهمانان ویژه» اثر جواد رضویان بود و در سینم ا نیز پس از «دعوت» حاتمی‌کیا فیلم دیگری از او ندیدیم. 
آذر، مادر خانواده
[عکس: %DA%AF%D9%88%D9%87%D8%B1-%D8%AE%DB%8C%D8...%D8%B4.jpg]
در این سریال «آذر» زن خانه‌داری بود که اختلافات اعضای خانواده را حل وفصل می‌کرد و در بسیاری از سکانس‌ها در حال سبزی پاک‌کردن یا آشپزی دیده می‌شد. زمانی که خیراندیش در این سریال بازی کرد، بازیگر پرکاری بود. او در طول این 21 سال رویه‌اش را حفظ کرده و همچنان پرکار مانده است؛ با این تفاوت که سینم ا و تلویزیون را بر تئاتر ترجیح داده. گوهر خیراندیش یک سال پس از «خانه ما» نقش مهمی در «ارتفاع پست» داشت. او همیشه گزینه‌ای مناسب برای ژانرهای تاریخی و اجتماعی بوده و در سریال‌های «کلاه پهلوی»، «مختارنامه» و «معمای شاه» بازی قابل قبولی ارائه کرده است. مهم‌ترین تجربیات سینم ایی خیراندیش هم در این سال‌ها، «دعوت» و «آذر، شهدخت، پرویز و دیگران» بوده است.
نیما، پسر بزرگ خانواده
[عکس: 270425_158.jpg]
«نیما» به عنوان فرزند بزرگ خانواده «تهرانی»، پسری ورزشکار بود و رابطه خوبی هم با همه اعضای خانواده داشت. «نیما» بلندپرواز بود و می‌خواست با دریافت دستمزد بالا جذب تیم‌های فوتبال مطرح شود. رهبانی زمانی که در این سریال بازی کرد جوانی 20 ساله بود و حالا هم پس از گذشت 21 سال، چهره‌اش تغییری نکرده. او پس از «خانه ما» جذب دنیای تئاتر شد؛ در دو نمایش «دایره گچی قفقازی» به کارگردانی زنده یاد سمندریان و «ریچارد سوم» به کارگردانی زنده یاد داوود رشیدی بازی کرد. سپس هوس کارگردانی به سرش زد و خودش نمایش‌های مطرحی را روی صحنه برد. او مدتی هم به کانادا رفت و در رشته کارگردانی تئاتر تحصیل کرد. 
سارا، دختر بزرگ خانواده
[عکس: khaneh-ma-series-02.jpg]
زمانی که در سریال «خانه ما» بازی کرد 16 ساله بود و حالا 37 سال دارد. او نقش دختر نوجوانی را بازی می‌کرد که بیشتر از سنش می‌فهمید و دوست داشت در امور اجتماعی مشارکت داشته باشد. «سارا» نوجوانی است که می‌خواست فیلم‌سازی را تجربه کند، در یکی از قسمت‌ها هم دوربینی اجاره کرد تا فیلمی مستند از خانواده‌اش بسازد. فیلمی که در جشنواره فیلم‌های رودهن (شهر اطراف تهران) رتبه برتر را کسب کرد. زهرا اویسی دختر زهره صفوی بازیگر پیشکسوت است. برخی به اشتباه زهرا اویسی را دختر فتحعلی اویسی معرفی کرده‌اند ولی این دو نفر هیچ نسبت خانوادگی با هم ندارند. بعد از سریال «خانه ما» در سریال جوان‌پسندانه «خط قرمز» بازی کرد. پس از «خط قرمز» به صورت پراکنده در چند تله فیلم جلوی دوربین رفت و به تدریج بازیگری را کنار گذاشت. بعدها در رشته حقوق درس خواند و جذب حرفه وکالت شد. هم‌اکنون در اینستاگرام فعال است، گاهی عکس‌هایی از «خانه ما» و «خط قرمز» می‌گذارد و زیرش می‌نویسد: یادش بخیر!
پویا ، پسر کوچک خانواده 
[عکس: 873.jpg]
«پویا» پسربچه شیطانی بود که در سریال «خانه ما» آرامش اعضای خانواده را برهم می‌زد و رابطه خوبی با برادر بزرگش «نیما» داشت. در یکی از قسمت‌های سریال که عمه خانم برای جن‌گیری به خانه‌شان آمده بود، روی سرش پارچه سفیدی انداخت و در نقش روح دیگران را ترساند. میان همه بازیگران سریال «خانه ما» او آینده کاری درخشان‌تری پیدا کرد. او چند سال پس از «خانه ما» در چند فیلم و سریال مطرح مثل «آخرین بازی» و «مربای شیرین» بازی کرد. در 16 سالگی به اصرار خانواده اش برای ادامه تحصیل به کشور کانادا رفت و هم اکنون دانشجوی دکتراست. حالا با گذشت 21 سال از «خانه ما»، به مستند سازی علاقه مند است ولی سه سال پیش که برای استراحت به ایران آمده بود پیشنهاد مرضیه برومند را پذیرفت و صداپیشگی شخصیت مشکی در «شهر موش ها 2» را برعهده گرفت. مرضیه برومند همان کارگردانی است که با «قصه‌های تابه تا» پای او را به سینم ا و تلویزیون باز کرد.]]> <![CDATA[شوک شبانه ترانه علیدوستی با کشف حجاب غیرمنتظره!]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%B4%D9%88%DA%A9-%D8%B4%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D8%B4%D9%81-%D8%AD%D8%AC%D8%A7%D8%A8-%D8%BA%DB%8C%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B8%D8%B1%D9%87 Thu, 10 Nov 2022 07:26:35 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%B4%D9%88%DA%A9-%D8%B4%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D8%B4%D9%81-%D8%AD%D8%AC%D8%A7%D8%A8-%D8%BA%DB%8C%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B8%D8%B1%D9%87 برترین‌ها: شب گذشته ترانه علیدوستی تصویری در اینستاگرامش منتشر کرد که نشان می‌داد او ظاهرا کشف حجاب کرده. به نظر می‌رسد او با اشتراک‌گذاری این تصویر احتمالا از فضای رسمی فرهنگ و هنر خارج خواهد شد، پیش از این وزیر فرهنگ در واکنش به کشف حجاب‌های دیگری که اتفاق افتاده بود، تلویحا طوری حرف زده بود که می‌شود این طور تفسیر کرد که به هر حال ادامه فعالیت برای کسانی که کشف حجاب کرده‌اند، میسر نخواهد بود.
[عکس: Capture.png]
ترانه البته در روزهای اخیر، دوران پر فراز و نشیبی را از سر گذرانده، او از سردمداران جنبش «می‌تو» در سینم ای ایران است و پشت خیلی از ماجراهای «می‌تو» صحبت از او بوده. نمونه بارزش ماجرای سمیه میرشمسی و فرهاد اصلانی که خیلی خبرساز شد و خب در آخر کار به شکایت و شکایت‌کِشی رسید. ورود ترانه به کارزار «می‌تو» و سکوت ابتدایی‌اش در منازعات اخیر، برخی‌ها را منتقد او کرده بود؛ آن‌ها می‌گفتند چگونه کسی که داعیه حمایت از حقوق زنان دارد در این‌باره اعلام موضعی نکرده! بعدتر او البته در همان اینستاگرامش مواضعی داشت که باب میل برخی رسانه‌های رسمی و مشهور نبود. این دست از رسانه‌ها موضع علیدوستی را در جهت ناآرامی‌ها تلقی کردند.
[عکس: %D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87%2B%D8%B9%...%8C%2B.jpg]
حالا با این اتفاق دیشب نام او در کنار نفراتی چون مریم بوبانی، مریم پالیزبان، کتایون ریاحی، شبنم فرشادجو، پگاه آهنگرانی و... خواهد آمد. نفراتی که احتمالا از پروژه‌های سینم ا و تلویزیونی خط خواهند خورد و کارنامه بازیگری‌شان در همین جا متوقف می‌شود. اگرچه بهتر است پیشداوری نکنیم و شاید تصمیمات دیگری گرفته شود. به هر حال ترانه علیدوستی همیشه علی‌رغم تلاشش برای پرهیز از حاشیه، اتفاقا با آن عجین بوده. گو این که او سال‌ها پیش به خاطر همکاری با محمد امامی در سریال «شهرزاد» که به نوعی نماد پروژه‌ای با پول‌های آلوده بود، به شدت سرزنش شد و البته هیچگاه پاسخ خیلی شفافی به این ماجراها نداد. او دختر حمید علیدوستی‌ست و در زمینه نویسندگی و ترجمه هم دستی بر آتش دارد. نمی‌شود او را صرفا بازیگر دانست البته که خواسته و ناخواسته در جایگاه یک آرتیست قضاوت می‌شود. اقدام تازه‌ ترانه اما می‌تواند حواشی زیادی ایجاد کند و از همین حالا می‌شود حدس زد که کدام رسانه‌ها چه نگاهی به تصمیم اخیر او خواهند داشت.
[عکس: 16731439-7815-a.jpg]
نکته قابل توجه اما سرنوشت عجیب مثلثی‌ست که روزگاری جوان اول‌ها و امیدهای سینم ای ایران بودند؛ پگاه آهنگرانی که با «دختری با کفش‌های کتانی» چهره شد و روی کار آمد، پس از بازی در فیلمی از بهروز شعیبی، در تجمعات برلین دیده شد و کشف حجاب کرد. پگاه در مجموع کارنامه متوسطی داشت. هم‌نسلش گلشیفته فراهانی هم سرنوشت غریبی داشت، او با «سنتوری» توقیف شده در سینم ای ایران به پایان رسید. خاطره «درباره الی»، «بوتیک» و «میم مثل مادر» را اینجا گذاشت و بعد از مهاجرت به فرانسه، مسیرش برای همیشه عوض شد. حالا ضلع آخر آن مثلث هم ظاهرا از گردونه خارج شده و دختری که با «من ترانه ۱۵سال دارم» و «رقص در غبار» و «چهارشنبه‌سوری» دیده شد، احتمالا دیگر یک تماشاچی خواهد بود. روزهای آینده و مواضع نهادهای مختلف فضا را بی‌گمان شفاف‌تر خواهد کرد. باید منتظر بود.]]> برترین‌ها: شب گذشته ترانه علیدوستی تصویری در اینستاگرامش منتشر کرد که نشان می‌داد او ظاهرا کشف حجاب کرده. به نظر می‌رسد او با اشتراک‌گذاری این تصویر احتمالا از فضای رسمی فرهنگ و هنر خارج خواهد شد، پیش از این وزیر فرهنگ در واکنش به کشف حجاب‌های دیگری که اتفاق افتاده بود، تلویحا طوری حرف زده بود که می‌شود این طور تفسیر کرد که به هر حال ادامه فعالیت برای کسانی که کشف حجاب کرده‌اند، میسر نخواهد بود.
[عکس: Capture.png]
ترانه البته در روزهای اخیر، دوران پر فراز و نشیبی را از سر گذرانده، او از سردمداران جنبش «می‌تو» در سینم ای ایران است و پشت خیلی از ماجراهای «می‌تو» صحبت از او بوده. نمونه بارزش ماجرای سمیه میرشمسی و فرهاد اصلانی که خیلی خبرساز شد و خب در آخر کار به شکایت و شکایت‌کِشی رسید. ورود ترانه به کارزار «می‌تو» و سکوت ابتدایی‌اش در منازعات اخیر، برخی‌ها را منتقد او کرده بود؛ آن‌ها می‌گفتند چگونه کسی که داعیه حمایت از حقوق زنان دارد در این‌باره اعلام موضعی نکرده! بعدتر او البته در همان اینستاگرامش مواضعی داشت که باب میل برخی رسانه‌های رسمی و مشهور نبود. این دست از رسانه‌ها موضع علیدوستی را در جهت ناآرامی‌ها تلقی کردند.
[عکس: %D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87%2B%D8%B9%...%8C%2B.jpg]
حالا با این اتفاق دیشب نام او در کنار نفراتی چون مریم بوبانی، مریم پالیزبان، کتایون ریاحی، شبنم فرشادجو، پگاه آهنگرانی و... خواهد آمد. نفراتی که احتمالا از پروژه‌های سینم ا و تلویزیونی خط خواهند خورد و کارنامه بازیگری‌شان در همین جا متوقف می‌شود. اگرچه بهتر است پیشداوری نکنیم و شاید تصمیمات دیگری گرفته شود. به هر حال ترانه علیدوستی همیشه علی‌رغم تلاشش برای پرهیز از حاشیه، اتفاقا با آن عجین بوده. گو این که او سال‌ها پیش به خاطر همکاری با محمد امامی در سریال «شهرزاد» که به نوعی نماد پروژه‌ای با پول‌های آلوده بود، به شدت سرزنش شد و البته هیچگاه پاسخ خیلی شفافی به این ماجراها نداد. او دختر حمید علیدوستی‌ست و در زمینه نویسندگی و ترجمه هم دستی بر آتش دارد. نمی‌شود او را صرفا بازیگر دانست البته که خواسته و ناخواسته در جایگاه یک آرتیست قضاوت می‌شود. اقدام تازه‌ ترانه اما می‌تواند حواشی زیادی ایجاد کند و از همین حالا می‌شود حدس زد که کدام رسانه‌ها چه نگاهی به تصمیم اخیر او خواهند داشت.
[عکس: 16731439-7815-a.jpg]
نکته قابل توجه اما سرنوشت عجیب مثلثی‌ست که روزگاری جوان اول‌ها و امیدهای سینم ای ایران بودند؛ پگاه آهنگرانی که با «دختری با کفش‌های کتانی» چهره شد و روی کار آمد، پس از بازی در فیلمی از بهروز شعیبی، در تجمعات برلین دیده شد و کشف حجاب کرد. پگاه در مجموع کارنامه متوسطی داشت. هم‌نسلش گلشیفته فراهانی هم سرنوشت غریبی داشت، او با «سنتوری» توقیف شده در سینم ای ایران به پایان رسید. خاطره «درباره الی»، «بوتیک» و «میم مثل مادر» را اینجا گذاشت و بعد از مهاجرت به فرانسه، مسیرش برای همیشه عوض شد. حالا ضلع آخر آن مثلث هم ظاهرا از گردونه خارج شده و دختری که با «من ترانه ۱۵سال دارم» و «رقص در غبار» و «چهارشنبه‌سوری» دیده شد، احتمالا دیگر یک تماشاچی خواهد بود. روزهای آینده و مواضع نهادهای مختلف فضا را بی‌گمان شفاف‌تر خواهد کرد. باید منتظر بود.]]> <![CDATA[سلبریتی‌هایی که ژست اعتراضی دارند و مشغول کارند]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%B3%D9%84%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%DA%98%D8%B3%D8%AA-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B6%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%AF-%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%BA%D9%88%D9%84-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%AF Mon, 07 Nov 2022 12:31:04 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%B3%D9%84%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%DA%98%D8%B3%D8%AA-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B6%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%AF-%D9%88-%D9%85%D8%B4%D8%BA%D9%88%D9%84-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%AF برترین‌ها: سینم ای ایران هنوز از بحران کرونا بیرون نیامده بود که با بحران اجتماعی و سیاسی در جامعه مواجه شد و گیشه‌ها که امید به رونق گرفته بودند، بار دیگر به محاق کسادی رفتند. حالا حال سینم ا چنان خراب است که گویی از کما گذشته و به حال احتضار درآمده. واقعیت این است که گیشه سینم ا صرفا به جیب و مال مردم مرتبط نیست، به حال آن‌ها هم ربط دارد. از این حیث مسئله مالی سینم ا صرفا یک امر اقتصادی نیست و عوامل و مولفه‌های سیاسی و اجتماعی هم، گیشه‌های سینم ا را دچار قبض و بسط مالی می‌کند. وقتی پدیده‌ای در ذیل اقتصاد فرهنگ قرار می‌گیرد، این تنها شاخص‌های سرمایه‌ای نیست که شرایط اقتصادی آن را تعیین می‌کند. اوضاع روحی حاکم بر جامعه به‌ویژه در بزنگاه‌های ملتهب تاریخی بر آن تاثیر می‌گذارد.
[عکس: 11-1.jpg]
این تاثیرگذاری البته در موازنه دوسویه رخ می‌دهد. به همان اندازه‌ای که رخدادهای اجتماعی می‌تواند در افزایش میل به تماشای فیلم تاثیر بگذارد، می‌تواند منجر به کاهش میل به تماشای فیلم شده و اقتصاد آن را تحت‌الشعاع خود قرار دهد. در چند سال اخیر دو بحران طبیعی و اجتماعی، سینم ای ایران را تا آستانه ورشکستگی کشاند. یکی پاندمی کرونا و دیگری اعتراضات و ناآرامی‌های اجتماعی. دو عامل برون‌متنی که با چالش‌های درون‌متنی سینم ا مثل بحران مخاطب که پیش از این وجود داشت گره خورد و سینم ا را در تراژیک‌ترین نقطه تاریخی خود قرار داد. این تراژدی به جایی رسیده که نه‌تنها فیلم‌های در حال اکران با سالن‌های خالی از تماشاگر مواجه شدند که امکان اکران فیلم‌های جدید هم ناممکن شده. درواقع خود تهیه‌کنندگان و صاحبان فیلم در شرایط موجود از اکران فیلم‌های خود امتناع می‌کنند تا شرایط عادی برای نمایش فیلم‌شان فراهم شود. 
سینم ای بدون تماشاگر هم، سینم ای‌مرده است که اکران بهترین فیلم‌ها هم نمی‌تواند احیایش کند. با این حال این روزها اخباری درباره‌ی درخواست پروانه و پیش‌تولید و تولید تعدادی از محصولات به‌طور رسمی و غیررسمی منتشر شده است؛ از کمدی کیانوش عیاری با بازی رضا عطاران و پژمان جمشیدی تا سریال سووشونِ نرگس آبیار  با بازی هوتن شکیبا و سریال اکتور نیما جاویدی با بازی نوید محمدزاده، تا صدور پروانه برای غلامرضا موسوی و بهتاش صناعی‌ها و... . اما حالا در این گزارش کافه سینم ا می‌خواهیم شما را با محصولاتی آشنا کنیم که این روزها در حال فیلمبرداری‌اند و یا تاکنون به‌هیچ عنوان خبری از تولیدشان منتشر نشده، یا رد بسیار کم‌رنگی از تولیدشان، حتا در جستجوی اینترنتی می‌توان جست. 
[عکس: file.jpg]
از جمله سریال سروش صحت که این روزها، یکی از نهادهای انقلابی پس از سال‌ها اعلام کرد که برنامه‌ی کتاب‌باز با اجرای او را، آن‌ها بنیان گذاشته‌اند. محمدرضا تختکشیان، تهیه‌کننده‌ی سریالِ اوست. حمید فرخ‌نژاد هم در حال بازی در سریالی ساخته‌ی سجاد پهلوانزاده (تدوین‌گر "لاتاری" و "شیشلیک") است. گفته می‌شود محمدرضا مهدویان، مشاور این پروژه به‌حساب می‌آید. هم‌چنین مسعود جعفری جوزانی، در حال فیلمبرداری بهشت تبه‌کاران، با بازی امین حیایی است. علیرضا امینی هم در کار ساخت سریالی است به‌نام قهوه ترک. سریالِ بهرنگ توفیقی هم با حامد بهداد و هومن سیدی جلوی دوربین رفته. 
از همه جالب‌‌توجه‌تر و البته بی‌سروصداتر، پروژه‌ی محمود کلاری است که دارد فیلمی با حضور مهران مدیری و هدیه تهرانی کارگردانی می‌کند. این پروژه، "آینه" نام دارد. پیمان معادی و هانیه توسلی هم بازیگران فیلمی هستند ساخته‌ی مجیدرضا مصطفوی، که نام بامسمایی هم دارد: "بی‌سروصدا"! توسلی در سریالِ اکتور هم حضور دارد.
در روزهای اخیر، منیژه حکمت تهیه‌کننده و کارگردان سینم ا، از استوری گذارهای وقایع اخیر گفته بود که حالا جلوی دوربین پروژه‌های میلیاردی رفته‌اند! هم‌چنین در ماه‌های اخیر انتقاداتی از نهادها و ارگان‌هایی چون فارابی مطرح شده که اگر در حال تولید پروژه‌ای هستند، چرا اخبار آن را دقیق با رسانه‌ها مطرح نمی‌کنند و در فضای عمومی با مردم در میان نمی‌گذارند. آیا عدم شفافیت در سینم ای نفتی و انحصاری دچار قهر مخاطب ایران، به‌تولید محصولات زیرزمینی انجامیده است؟! این‌ها به‌جز پرسش‌هایی است که ابهام‌های اقتصادی متعددی را درباره‌ی سازوکار صنعت سینم ایی مطرح می‌کند. پروژه‌هایی که با توجه به‌میزانِ هزینه‌ها و سطحِ استقبالِ مردم، دیگر به‌سود رسیدن حتا یک دانه از محصولات‌اش در سال هم بعید به‌نظر می‌رسد.
[عکس: 439410_117.jpg]
برای نمونه فیلم "بیرو" که از روز چهارشنبه یازدهم آبان روی پرده سینم اها رفته، در دو روز نخست اکران تنها صد و سی و دو بلیت به فروش رسانده که در مجموع به فروش چهار میلیون و نهصد و بیست هزار تومان دست یافته است. "بیرو" از جمله فیلم‌هایی است که با حمایت مالی بنیاد فارابی وابسته به سازمان سینم ایی وزارت فرهنگ و ارشاد ساخته شده است.
مشخص نیست ملاک فارابی برای حمایت از این فیلم چه بوده، فیلمی که نه درخشش جشنواره‌ای داشته نه فروش. وقتی فیلمی نمی‌فروشد یعنی مردم به تماشای فیلم نرفته‌اند پس ساخت آن چه دلیلی دارد؟! "بیرو" نه موضوع استراتژیک دارد نه سازنده آن در ساخته‌های قبلی خود موفقیت خاصی به دست آورده بود اما فارابی از طرف دیگر درخواست حمایت پروژه‌های فیلمسازان مستقل را رد می‌کند. الیگارشی حاکم بر فارابی و نتایج فاجعه‌ بار آن تنها به "بیرو" خلاصه نمی‌شود و چندی پیش "پسران دریا" محصول فارابی به کارگردانی افشین هاشمی تنها هجده میلیون تومان فروخت! 
امید معلم، فرزند علی معلم نیز در توئیتی نسبت به وضعیت سینم ای ایران واکنش نشان داد و نوشت: سینم ای ایران کاملا فروش گیشه فیلم‌های خود را از دست داده است! در چنین شرایطی هنوز داریم پروانه ساخت می‌گیریم و فیلم تولید می‌کنیم ! عجیب نیست؟ وقتی از اقتصاد مریض صحبت می‌کنیم دقیقا منظور چنین چیزی است!
مرسده مقیمی، نویسنده سینم ا اما نظر متفاوتی دارد: یه سری از منتقدان سینم ایی کارشون شده این که هی بیان و بگن آی چه نشستید که فلان هنرپیشه سرکاره! وا مصیبتا که داره کمدی هم کار می‌کنه ! اینان که میخوان شرایط رو عادی جلوه بدن ! من نمیدونم این چه حرف احمقانه‌ایه؟ این هنرپیشه‌ها با هر تفکر و عقیده‌ای قرارداد رسمی دارن و موظفن طبق قرارداد عمل کنن وگرنه کارفرما حتی می‌تونه دادگاهی‌شون کنه ! این که طرف به چیزی که متعهد شده حالا چه کمدی چه تراژدی! عمل کنه هیچ ربطی نداره به اونی که از موقعیت فعلی استفاده می‌کنه تا رانت‌های جدید بگیره! من نمی‌دونم با خراب کردن بازیگرا چی به اینا می‌رسه؟]]> برترین‌ها: سینم ای ایران هنوز از بحران کرونا بیرون نیامده بود که با بحران اجتماعی و سیاسی در جامعه مواجه شد و گیشه‌ها که امید به رونق گرفته بودند، بار دیگر به محاق کسادی رفتند. حالا حال سینم ا چنان خراب است که گویی از کما گذشته و به حال احتضار درآمده. واقعیت این است که گیشه سینم ا صرفا به جیب و مال مردم مرتبط نیست، به حال آن‌ها هم ربط دارد. از این حیث مسئله مالی سینم ا صرفا یک امر اقتصادی نیست و عوامل و مولفه‌های سیاسی و اجتماعی هم، گیشه‌های سینم ا را دچار قبض و بسط مالی می‌کند. وقتی پدیده‌ای در ذیل اقتصاد فرهنگ قرار می‌گیرد، این تنها شاخص‌های سرمایه‌ای نیست که شرایط اقتصادی آن را تعیین می‌کند. اوضاع روحی حاکم بر جامعه به‌ویژه در بزنگاه‌های ملتهب تاریخی بر آن تاثیر می‌گذارد.
[عکس: 11-1.jpg]
این تاثیرگذاری البته در موازنه دوسویه رخ می‌دهد. به همان اندازه‌ای که رخدادهای اجتماعی می‌تواند در افزایش میل به تماشای فیلم تاثیر بگذارد، می‌تواند منجر به کاهش میل به تماشای فیلم شده و اقتصاد آن را تحت‌الشعاع خود قرار دهد. در چند سال اخیر دو بحران طبیعی و اجتماعی، سینم ای ایران را تا آستانه ورشکستگی کشاند. یکی پاندمی کرونا و دیگری اعتراضات و ناآرامی‌های اجتماعی. دو عامل برون‌متنی که با چالش‌های درون‌متنی سینم ا مثل بحران مخاطب که پیش از این وجود داشت گره خورد و سینم ا را در تراژیک‌ترین نقطه تاریخی خود قرار داد. این تراژدی به جایی رسیده که نه‌تنها فیلم‌های در حال اکران با سالن‌های خالی از تماشاگر مواجه شدند که امکان اکران فیلم‌های جدید هم ناممکن شده. درواقع خود تهیه‌کنندگان و صاحبان فیلم در شرایط موجود از اکران فیلم‌های خود امتناع می‌کنند تا شرایط عادی برای نمایش فیلم‌شان فراهم شود. 
سینم ای بدون تماشاگر هم، سینم ای‌مرده است که اکران بهترین فیلم‌ها هم نمی‌تواند احیایش کند. با این حال این روزها اخباری درباره‌ی درخواست پروانه و پیش‌تولید و تولید تعدادی از محصولات به‌طور رسمی و غیررسمی منتشر شده است؛ از کمدی کیانوش عیاری با بازی رضا عطاران و پژمان جمشیدی تا سریال سووشونِ نرگس آبیار  با بازی هوتن شکیبا و سریال اکتور نیما جاویدی با بازی نوید محمدزاده، تا صدور پروانه برای غلامرضا موسوی و بهتاش صناعی‌ها و... . اما حالا در این گزارش کافه سینم ا می‌خواهیم شما را با محصولاتی آشنا کنیم که این روزها در حال فیلمبرداری‌اند و یا تاکنون به‌هیچ عنوان خبری از تولیدشان منتشر نشده، یا رد بسیار کم‌رنگی از تولیدشان، حتا در جستجوی اینترنتی می‌توان جست. 
[عکس: file.jpg]
از جمله سریال سروش صحت که این روزها، یکی از نهادهای انقلابی پس از سال‌ها اعلام کرد که برنامه‌ی کتاب‌باز با اجرای او را، آن‌ها بنیان گذاشته‌اند. محمدرضا تختکشیان، تهیه‌کننده‌ی سریالِ اوست. حمید فرخ‌نژاد هم در حال بازی در سریالی ساخته‌ی سجاد پهلوانزاده (تدوین‌گر "لاتاری" و "شیشلیک") است. گفته می‌شود محمدرضا مهدویان، مشاور این پروژه به‌حساب می‌آید. هم‌چنین مسعود جعفری جوزانی، در حال فیلمبرداری بهشت تبه‌کاران، با بازی امین حیایی است. علیرضا امینی هم در کار ساخت سریالی است به‌نام قهوه ترک. سریالِ بهرنگ توفیقی هم با حامد بهداد و هومن سیدی جلوی دوربین رفته. 
از همه جالب‌‌توجه‌تر و البته بی‌سروصداتر، پروژه‌ی محمود کلاری است که دارد فیلمی با حضور مهران مدیری و هدیه تهرانی کارگردانی می‌کند. این پروژه، "آینه" نام دارد. پیمان معادی و هانیه توسلی هم بازیگران فیلمی هستند ساخته‌ی مجیدرضا مصطفوی، که نام بامسمایی هم دارد: "بی‌سروصدا"! توسلی در سریالِ اکتور هم حضور دارد.
در روزهای اخیر، منیژه حکمت تهیه‌کننده و کارگردان سینم ا، از استوری گذارهای وقایع اخیر گفته بود که حالا جلوی دوربین پروژه‌های میلیاردی رفته‌اند! هم‌چنین در ماه‌های اخیر انتقاداتی از نهادها و ارگان‌هایی چون فارابی مطرح شده که اگر در حال تولید پروژه‌ای هستند، چرا اخبار آن را دقیق با رسانه‌ها مطرح نمی‌کنند و در فضای عمومی با مردم در میان نمی‌گذارند. آیا عدم شفافیت در سینم ای نفتی و انحصاری دچار قهر مخاطب ایران، به‌تولید محصولات زیرزمینی انجامیده است؟! این‌ها به‌جز پرسش‌هایی است که ابهام‌های اقتصادی متعددی را درباره‌ی سازوکار صنعت سینم ایی مطرح می‌کند. پروژه‌هایی که با توجه به‌میزانِ هزینه‌ها و سطحِ استقبالِ مردم، دیگر به‌سود رسیدن حتا یک دانه از محصولات‌اش در سال هم بعید به‌نظر می‌رسد.
[عکس: 439410_117.jpg]
برای نمونه فیلم "بیرو" که از روز چهارشنبه یازدهم آبان روی پرده سینم اها رفته، در دو روز نخست اکران تنها صد و سی و دو بلیت به فروش رسانده که در مجموع به فروش چهار میلیون و نهصد و بیست هزار تومان دست یافته است. "بیرو" از جمله فیلم‌هایی است که با حمایت مالی بنیاد فارابی وابسته به سازمان سینم ایی وزارت فرهنگ و ارشاد ساخته شده است.
مشخص نیست ملاک فارابی برای حمایت از این فیلم چه بوده، فیلمی که نه درخشش جشنواره‌ای داشته نه فروش. وقتی فیلمی نمی‌فروشد یعنی مردم به تماشای فیلم نرفته‌اند پس ساخت آن چه دلیلی دارد؟! "بیرو" نه موضوع استراتژیک دارد نه سازنده آن در ساخته‌های قبلی خود موفقیت خاصی به دست آورده بود اما فارابی از طرف دیگر درخواست حمایت پروژه‌های فیلمسازان مستقل را رد می‌کند. الیگارشی حاکم بر فارابی و نتایج فاجعه‌ بار آن تنها به "بیرو" خلاصه نمی‌شود و چندی پیش "پسران دریا" محصول فارابی به کارگردانی افشین هاشمی تنها هجده میلیون تومان فروخت! 
امید معلم، فرزند علی معلم نیز در توئیتی نسبت به وضعیت سینم ای ایران واکنش نشان داد و نوشت: سینم ای ایران کاملا فروش گیشه فیلم‌های خود را از دست داده است! در چنین شرایطی هنوز داریم پروانه ساخت می‌گیریم و فیلم تولید می‌کنیم ! عجیب نیست؟ وقتی از اقتصاد مریض صحبت می‌کنیم دقیقا منظور چنین چیزی است!
مرسده مقیمی، نویسنده سینم ا اما نظر متفاوتی دارد: یه سری از منتقدان سینم ایی کارشون شده این که هی بیان و بگن آی چه نشستید که فلان هنرپیشه سرکاره! وا مصیبتا که داره کمدی هم کار می‌کنه ! اینان که میخوان شرایط رو عادی جلوه بدن ! من نمیدونم این چه حرف احمقانه‌ایه؟ این هنرپیشه‌ها با هر تفکر و عقیده‌ای قرارداد رسمی دارن و موظفن طبق قرارداد عمل کنن وگرنه کارفرما حتی می‌تونه دادگاهی‌شون کنه ! این که طرف به چیزی که متعهد شده حالا چه کمدی چه تراژدی! عمل کنه هیچ ربطی نداره به اونی که از موقعیت فعلی استفاده می‌کنه تا رانت‌های جدید بگیره! من نمی‌دونم با خراب کردن بازیگرا چی به اینا می‌رسه؟]]> <![CDATA[استایل‌های مردی که ما را هم خنداند و هم گریاند]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D8%AE%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%88-%D9%87%D9%85-%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF Fri, 01 Jul 2022 12:55:48 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D8%AE%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%88-%D9%87%D9%85-%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF چی بپوشم - مصی روشن: بیشتر از دو دهه از زمانی می‌گذرد که احسان علیخانی به عنوان مجری فعالیت خودش را شروع کرده. این مجری پرطرفدار و موفق طی سال‌های فعالیتش از دستیاری کارگردان و گزارشگری به جایگاه امروزی رسیده. البته طی کردن پله‌های ترقی در زمینه حرفه و شغل بخش اصلی ماجرا بوده ولی بی‌شک نمی‌توانیم از استایل شیک و جذاب این مجری پرتجربه که به مروز زمان به وجود آمده چشم‌پوشی کنیم.
[عکس: 75865.jpg]
حالا علیخانی علاوه بر تسلط و مهارت در اجرای برنامه‌های پرمخاطب یکی از شیک‌پوش‌ترین مجریان ایران به حساب می‌آید. در این مطلب نگاهی کوتاه به استایل احسان علیخانی خواهیم داشت و اشاره‌ای می‌کنیم به چند نکته‌ای که سبک پوشش او را متمایز و قابل توجه کرده است.
حرکت از پیراهن رنگی به سفید و مشکی
اگر اجراهای حدود بیست سال پیش احسان را یادتان باشد یا در شبکه‌های مجازی به فیلم‌های آنها برخورد کرده باشید، حتما تأیید می‌کنید که او در آن زمان از پیراهن‌های رنگی غافل نبوده و مثلا گاهی اوقات سراغ پیراهن سبز، صورتی یا گلبهی رفته است.
[عکس: Spectacular-photos-of-the-old-and-new-Eh...-com-4.jpg]
اما حالا چند سالی می‌شود که برای اجراهایش پیراهن‌های سفید، مشکی و یا گاهی به رنگ‌های خنثی می‌پوشد.
[عکس: 710961380-talab-ir.jpg]
کت و شلوار، اعتبار مرد و شالگردن اعتبار کت و شلوار
در بین لباس‌های مردانه هیچ کدام قدرت و اعتبار کت و شلوار را ندارند. اما گاهی می‌شود به این کت و شلوار یک اکسسوری مثل شالگردن اضافه کرد که باعث شود ظاهر شما بیشتر به چشم بیاید.
[عکس: rozbano-130-1.jpg]
علیخانی از این ویژگی شالگردن غافل نبوده و گاهی به روش درست سراغ آن رفته است. اما نکته‌ی قابل توجه این است که شما در انتخاب شالگردن می‌توانید به رنگ مکمل فکر کنید.
[عکس: 1025590296h.jpg]
اغلب مردان تصور می‌کنند که به یک شالگردن مشکی یا خاکستری نیاز دارند تا با رنگ کت و شلوارشان هماهنگ باشد در حالی‌که شالگردن به شما فرصتی برای اضافه کردن رنگ و کنتراست می‌دهد.شما هم اگر می‌خواهید این اکسسوری را وارد پوشش خود کنید ما چند توصیه کلی برای‌تان داریم.
1- در روزهای سرد سال بافتنی‌های کلفت راحت‌تر به نظر می‌رسند در حالی‌که بافتنی‌های ظریف یا پارچه‌ای معمولاً رسمی‌تر هستند.
2- در حالی که اصلا مجبور نیستید جنس پارچه شالگردن را مطابق با کت‌تان را انتخاب کنید اما باید وزن‌ها را مطابقت دهید. اگر کت و شلوار زمستانی پشمی است آن را با یک شالگردن پشمی ست کنید. یک کت و شلوار سبک به خوبی با شالگردن ابریشمی یا کتان ست می‌شود.
3- بیایید با اصول اولیه شروع کنید. اگر گره زدن یا بستن شالگردن با الگوهای خاص برای شما زحمت ایجاد می‌کند، آن را خیلی معمولی دور گردن تان بیندازید. این نقطه شروع خوبی است و می‌تواند خیلی هم زیبا به نظر برسد. می‌توانید شالگردن را زیر یقه کت قرار دهید، یعنی همان روشی که احسان علیخانی با کت بلند چهاردگمه‌اش آن را انجام داده یا  روی یقه قرار دهید و بگذارید دو سر آن آویزان باشد.این  روش فقط پشت گردن شما را گرم نگه می‌دارد و بیشتر تزئینی است فقط  باید مطمئن شوید که انتهای دو سر شالگردن تقریباً به همان اندازه یا کمی کوتاهتر از لبه‌های کت باشد.]]> چی بپوشم - مصی روشن: بیشتر از دو دهه از زمانی می‌گذرد که احسان علیخانی به عنوان مجری فعالیت خودش را شروع کرده. این مجری پرطرفدار و موفق طی سال‌های فعالیتش از دستیاری کارگردان و گزارشگری به جایگاه امروزی رسیده. البته طی کردن پله‌های ترقی در زمینه حرفه و شغل بخش اصلی ماجرا بوده ولی بی‌شک نمی‌توانیم از استایل شیک و جذاب این مجری پرتجربه که به مروز زمان به وجود آمده چشم‌پوشی کنیم.
[عکس: 75865.jpg]
حالا علیخانی علاوه بر تسلط و مهارت در اجرای برنامه‌های پرمخاطب یکی از شیک‌پوش‌ترین مجریان ایران به حساب می‌آید. در این مطلب نگاهی کوتاه به استایل احسان علیخانی خواهیم داشت و اشاره‌ای می‌کنیم به چند نکته‌ای که سبک پوشش او را متمایز و قابل توجه کرده است.
حرکت از پیراهن رنگی به سفید و مشکی
اگر اجراهای حدود بیست سال پیش احسان را یادتان باشد یا در شبکه‌های مجازی به فیلم‌های آنها برخورد کرده باشید، حتما تأیید می‌کنید که او در آن زمان از پیراهن‌های رنگی غافل نبوده و مثلا گاهی اوقات سراغ پیراهن سبز، صورتی یا گلبهی رفته است.
[عکس: Spectacular-photos-of-the-old-and-new-Eh...-com-4.jpg]
اما حالا چند سالی می‌شود که برای اجراهایش پیراهن‌های سفید، مشکی و یا گاهی به رنگ‌های خنثی می‌پوشد.
[عکس: 710961380-talab-ir.jpg]
کت و شلوار، اعتبار مرد و شالگردن اعتبار کت و شلوار
در بین لباس‌های مردانه هیچ کدام قدرت و اعتبار کت و شلوار را ندارند. اما گاهی می‌شود به این کت و شلوار یک اکسسوری مثل شالگردن اضافه کرد که باعث شود ظاهر شما بیشتر به چشم بیاید.
[عکس: rozbano-130-1.jpg]
علیخانی از این ویژگی شالگردن غافل نبوده و گاهی به روش درست سراغ آن رفته است. اما نکته‌ی قابل توجه این است که شما در انتخاب شالگردن می‌توانید به رنگ مکمل فکر کنید.
[عکس: 1025590296h.jpg]
اغلب مردان تصور می‌کنند که به یک شالگردن مشکی یا خاکستری نیاز دارند تا با رنگ کت و شلوارشان هماهنگ باشد در حالی‌که شالگردن به شما فرصتی برای اضافه کردن رنگ و کنتراست می‌دهد.شما هم اگر می‌خواهید این اکسسوری را وارد پوشش خود کنید ما چند توصیه کلی برای‌تان داریم.
1- در روزهای سرد سال بافتنی‌های کلفت راحت‌تر به نظر می‌رسند در حالی‌که بافتنی‌های ظریف یا پارچه‌ای معمولاً رسمی‌تر هستند.
2- در حالی که اصلا مجبور نیستید جنس پارچه شالگردن را مطابق با کت‌تان را انتخاب کنید اما باید وزن‌ها را مطابقت دهید. اگر کت و شلوار زمستانی پشمی است آن را با یک شالگردن پشمی ست کنید. یک کت و شلوار سبک به خوبی با شالگردن ابریشمی یا کتان ست می‌شود.
3- بیایید با اصول اولیه شروع کنید. اگر گره زدن یا بستن شالگردن با الگوهای خاص برای شما زحمت ایجاد می‌کند، آن را خیلی معمولی دور گردن تان بیندازید. این نقطه شروع خوبی است و می‌تواند خیلی هم زیبا به نظر برسد. می‌توانید شالگردن را زیر یقه کت قرار دهید، یعنی همان روشی که احسان علیخانی با کت بلند چهاردگمه‌اش آن را انجام داده یا  روی یقه قرار دهید و بگذارید دو سر آن آویزان باشد.این  روش فقط پشت گردن شما را گرم نگه می‌دارد و بیشتر تزئینی است فقط  باید مطمئن شوید که انتهای دو سر شالگردن تقریباً به همان اندازه یا کمی کوتاهتر از لبه‌های کت باشد.]]> <![CDATA[بالاتر از [color=#ff0000]بوس[/color]ه نوید و فرشته، شما ایستاده بودی سعید خان]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%88%D8%B3%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%AF-%D9%88-%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87%D8%8C-%D8%B4%D9%85%D8%A7-%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86 Fri, 27 May 2022 02:25:42 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%88%D8%B3%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%AF-%D9%88-%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87%D8%8C-%D8%B4%D9%85%D8%A7-%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF-%D8%AE%D8%A7%D9%86 برترین‌ها: روز گذشته شاهد برگزاری مراسم فرش قرمز و سپس اکران فیلم «برادران لیلا» در چشنواره بودیم. فیلمی که در پایان نمایشش از سوی حضار در سالن نزدیگ به هفت دقیقه تشویق شد تا یکی از بخت‌های اصلی نخل طلای کن محسوب شود. اما اتفاقی که کمی باید بیشتر به آن پرداخته شود حضور بازیگر توانمند سینم ای ایران در این فستیوال بود که ه خودی خود بسیار ارزنده است. سعید پورصمیمی که سالیان سال در عرصه تصویر زحمت کشیده و حالا با گرد سپیدی که روزگار بر موهایش به جا گذاشته آمده تا بدرخشد. دیدن تصاویر او در کنار سایر عوامل فیلم روی فرش قرمز کن لذت‌بخش بود. 

[عکس: photo_2022-05-25_19-18-49.jpg]

زندگی هنری پورصمیمی
سعید پورصمیمی در ۹ اسفند ۱۳۲۲ در تهران به دنیا آمده و فارغ التحصیل رشته بازیگری و کارگردانی تئاتر است. بازیگری را از قبل از انقلاب در سال ۱۳۴۰ از دوران دانشجویی شروع کرد. وقتی که هیجده سال بیشتر نداشت وارد گروه تئاتر شد و با پرویز پورحسینی و زنده یاد پرویز فنی زاده آشنا شد و این آشنایی باعث شد تا سالها با هم همکاری کنند. بعد از سالها کار در تئاتر اولین نقش خود را در تلویزیون در سال ۱۳۵۴در سریال سلطان صاحبقران به کارگردانی علی حاتمی بازی کرد.

[عکس: %D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AF%D8%A7-%D8%AE%D9...%D8%AF.jpg]

پورصمیمی بعد از انقلاب فعالیتش را از سر گرفت و با فیلم ناخدا خورشید در سال ۱۳۶۵ وارد سینم ای بعد از انقلاب شد که همین نقش جایزه لوح زرین بهترین بازیگر نقش مکمل را از جشنواره فجر برایش به ارمغان آورد او در تلویزیون نیز در مجموعه‌های تلویزیونی در پناه تو، ماه عسل، شبی از شب‌ها و در تله‌تئاتر هنر (نوشته یاسمینا رضا) بازی کرده‌است.

مرد اولِ نقش‌های دوم
وی تاکنون موفق به کسب سه سیمرغ بلورین برای فیلم‌های ناخدا خورشید، تحفه‌ها و پرده آخر برای بهترین بازیگر نقش مکمل مردشده است که به تنهایی رکورددار دریافت جایزه این بخش از جشنواره فیلم فجر است.
ناخدا خورشید به کارگردانی ناصر تقوایی در سال 65 نقطه آغاز بازیگری سعید پورصمیمی در سینم ا بود که در این فیلم در نقش ملول به ایفای نقش کرداخت و در کنار بازیگر نقش اول این فیلم داریوش ارجمند ، علی نصیریان ، فتحعلی اویسی ، پروانه معصومی و ... بازی کرد.
سعید پورصمیمی در دومین اثرش جلوی دوربین فیلم تحفه ها ساخته ابراهیم وحیدزاده رفت و باز هم در نقشی مکمل خوش درخشید. بازی موفق پورصمیمی در فیلم تحفه ها سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم مرد را در ششمین دوره جشنواره فجر برای او به ارمغان آورد و باز هم اهالی سینم ا شاهد درخشش او در نقشی مکمل بودند.

[عکس: DE3NGY1NmI1M.jpg]

وی سال 1369 با فیلم پرده آخر واروژ کریم مسیحی روی پرده سینم اها رفت و موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از نهمین جشنواره فیلم فجر شد.
او بعد از این بازی های موفق یکی از چهره های شناخته شده دنیای هنر بود اما هرگز در نقشی اصلی دیده نشد و همان عنوان استاد نقش های مکمل را با خود همراه کرد.
مدرسه پیرمردها ، دلشدگان ، اینجا چراغی روشن است ، زشت و زیبا ، سرزمین خورشید ، نسل سوخته ،عروس آتش ، قائده بازی ، یه حبه قند ، بوسیدن روی ماه ، نرگس مست ، کلمبوس و ... از دیگر فیلم های سعید پورصمیمی بازیگر شناخته شده سینم ا هستند.]]> برترین‌ها: روز گذشته شاهد برگزاری مراسم فرش قرمز و سپس اکران فیلم «برادران لیلا» در چشنواره بودیم. فیلمی که در پایان نمایشش از سوی حضار در سالن نزدیگ به هفت دقیقه تشویق شد تا یکی از بخت‌های اصلی نخل طلای کن محسوب شود. اما اتفاقی که کمی باید بیشتر به آن پرداخته شود حضور بازیگر توانمند سینم ای ایران در این فستیوال بود که ه خودی خود بسیار ارزنده است. سعید پورصمیمی که سالیان سال در عرصه تصویر زحمت کشیده و حالا با گرد سپیدی که روزگار بر موهایش به جا گذاشته آمده تا بدرخشد. دیدن تصاویر او در کنار سایر عوامل فیلم روی فرش قرمز کن لذت‌بخش بود. 

[عکس: photo_2022-05-25_19-18-49.jpg]

زندگی هنری پورصمیمی
سعید پورصمیمی در ۹ اسفند ۱۳۲۲ در تهران به دنیا آمده و فارغ التحصیل رشته بازیگری و کارگردانی تئاتر است. بازیگری را از قبل از انقلاب در سال ۱۳۴۰ از دوران دانشجویی شروع کرد. وقتی که هیجده سال بیشتر نداشت وارد گروه تئاتر شد و با پرویز پورحسینی و زنده یاد پرویز فنی زاده آشنا شد و این آشنایی باعث شد تا سالها با هم همکاری کنند. بعد از سالها کار در تئاتر اولین نقش خود را در تلویزیون در سال ۱۳۵۴در سریال سلطان صاحبقران به کارگردانی علی حاتمی بازی کرد.

[عکس: %D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AF%D8%A7-%D8%AE%D9...%D8%AF.jpg]

پورصمیمی بعد از انقلاب فعالیتش را از سر گرفت و با فیلم ناخدا خورشید در سال ۱۳۶۵ وارد سینم ای بعد از انقلاب شد که همین نقش جایزه لوح زرین بهترین بازیگر نقش مکمل را از جشنواره فجر برایش به ارمغان آورد او در تلویزیون نیز در مجموعه‌های تلویزیونی در پناه تو، ماه عسل، شبی از شب‌ها و در تله‌تئاتر هنر (نوشته یاسمینا رضا) بازی کرده‌است.

مرد اولِ نقش‌های دوم
وی تاکنون موفق به کسب سه سیمرغ بلورین برای فیلم‌های ناخدا خورشید، تحفه‌ها و پرده آخر برای بهترین بازیگر نقش مکمل مردشده است که به تنهایی رکورددار دریافت جایزه این بخش از جشنواره فیلم فجر است.
ناخدا خورشید به کارگردانی ناصر تقوایی در سال 65 نقطه آغاز بازیگری سعید پورصمیمی در سینم ا بود که در این فیلم در نقش ملول به ایفای نقش کرداخت و در کنار بازیگر نقش اول این فیلم داریوش ارجمند ، علی نصیریان ، فتحعلی اویسی ، پروانه معصومی و ... بازی کرد.
سعید پورصمیمی در دومین اثرش جلوی دوربین فیلم تحفه ها ساخته ابراهیم وحیدزاده رفت و باز هم در نقشی مکمل خوش درخشید. بازی موفق پورصمیمی در فیلم تحفه ها سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم مرد را در ششمین دوره جشنواره فجر برای او به ارمغان آورد و باز هم اهالی سینم ا شاهد درخشش او در نقشی مکمل بودند.

[عکس: DE3NGY1NmI1M.jpg]

وی سال 1369 با فیلم پرده آخر واروژ کریم مسیحی روی پرده سینم اها رفت و موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از نهمین جشنواره فیلم فجر شد.
او بعد از این بازی های موفق یکی از چهره های شناخته شده دنیای هنر بود اما هرگز در نقشی اصلی دیده نشد و همان عنوان استاد نقش های مکمل را با خود همراه کرد.
مدرسه پیرمردها ، دلشدگان ، اینجا چراغی روشن است ، زشت و زیبا ، سرزمین خورشید ، نسل سوخته ،عروس آتش ، قائده بازی ، یه حبه قند ، بوسیدن روی ماه ، نرگس مست ، کلمبوس و ... از دیگر فیلم های سعید پورصمیمی بازیگر شناخته شده سینم ا هستند.]]> <![CDATA[آقای آتیلا پسیانی، تلویزیون بده، پولش خوبه؟]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D8%AA%DB%8C%D9%84%D8%A7-%D9%BE%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%8C-%D8%AA%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%A8%D8%AF%D9%87%D8%8C-%D9%BE%D9%88%D9%84%D8%B4-%D8%AE%D9%88%D8%A8%D9%87%D8%9F Fri, 29 Oct 2021 00:44:44 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D8%AA%DB%8C%D9%84%D8%A7-%D9%BE%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%8C-%D8%AA%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%A8%D8%AF%D9%87%D8%8C-%D9%BE%D9%88%D9%84%D8%B4-%D8%AE%D9%88%D8%A8%D9%87%D8%9F دامون قنبرزاده، منتقد سینم ا در صفحه اینستاگرام خود در این‌باره نوشت: 
آتیلا پسیانی در بخشی از گفت‌وگویش با فریدون جیرانی، از عقب‌ماندگی سریال‌های تلویزیونی از جامعه حرف می‌زند و در ادامه با صراحت اعلام می‌کند با وجودی که خودش در سریال‌ها بازی می‌کند، اما به دلیل این‌که همه‌ی سریال‌ها شبیه هم شده‌اند و کیفیت ندارند، هیچ‌وقت تماشای‌شان نکرده است. شما هم مانند من با شنیدن این حرف متاسف شدید؟ این جمله، هر چند با لبخند بیان می‌شود اما معنای ترسناکِ نهفته در پس آن، همان نکته‌ای‌ست که اوضاع و احوال هنر این مملکت و در نگاهی کلی‌تر اوضاع و احوال جامعه را به اینجاها کشانده است.
به جایی رسیده‌ایم که هر کس کلاه خودش را محکم چسبیده و «گور بابای دیگران» گویان، تنها به خودش فکر می‌کند‌. حرف‌های آقای پسیانی، دقیقاً مصداق چنین رفتار سخیفی‌ست. بی‌اعتقادی به کاری که انجام می‌دهیم، حمایت از سازوکاری که می‌دانیم اشتباه است و در ادامه، صرفاً به پول فکر کردن برای دو ریال بیش‌تر، فاجعه‌‌ی بزرگی‌ست که از صدر تا ذیل آدم‌های این مملکت را شامل می‌شود. به این شکل، آدم‌ها چه‌طور می‌توانند به هم اعتماد کنند؟ چه‌طور می‌توانند برای ساختن جامعه‌ای درست و حسابی، دست به دست یکدیگر بدهند؟
[عکس: 2719236_576.jpg]
این‌که یک بازیگر با وجود شهرت و اعتبار، چنین حرفی بزند، به این معناست که دیگر جدی‌جدی باید آژیر قرمز را به صدا در آورد. حالا دیگر حتی هنرمندان هم نه برای اعتلای فکری و روحی جامعه و از این‌ها مهم‌تر برای سرگرمی‌سازی، بلکه فقط و فقط برای جیب خود تلاش می‌کنند. این تفکر یعنی بی‌احترامی به مخاطب و البته بی‌احترامی به خود.
من از آقای پسیانی می‌پرسم: شما اگر به آن چیزی که بازی می‌کنید اعتقاد ندارید، پس چه‌گونه انتظار دارید به عنوان یک بازیگر یا هنرمند یعنی کسی که قرار است سر سوزنی آگاهی‌بخشی انجام دهد، شناخته شوید؟ چه‌طور چیزی را که برای خودتان نمی‌پسندید، برای دیگران می‌پسندید؟ پس با این حساب گمان می‌کنم وقتی در تبلیغ یک چای معروف هم بازی کردید، هیچ علاقه‌ای به طعم آن نداشتید! این یعنی هنر؟ این یعنی اعتلای فکری و روحی؟ این یعنی هنرمند؟
این نوشته با واکنش افشین هاشمی در بخش کامنت‌های صفحه اینستاگرام دامون قنبرزاده روبرو شد:
رابطه‌ی هنرمند و تماشاگر یک رابطه‌ی دوسویه است. چه بسیار افرادی که سال‌های سال در تلاش برای ارائه‌ی آثارِ خوب (چه با مفاهیم عمیق، چه سرخوشانه) بوده‌اند و البته در برابرِ تماشاگران شکست خوردند و‌ اتفاقا به همان‌هایی باختند که مبتذل بودند. به آمار فروش فیلم‌ها و درصدِ فیلم‌های خوبِِ فروخته را به نسبت خوب‌های نفروخته بررسی کنید. رابطه دوسویه است. (در تآتر البته هنوز فرق می‌کند، اگر آن هم دچار نشود. که البته مخاطبانش اصلا به گستردگیِ فیلم‌نیست.)
[عکس: 2719240_542.jpg]
این میان کسانی همچنان بر نگاه‌شان می‌مانند و کسانی هم رها می‌کنند. اما چرا راه دور برویم؟ زمانی منتقد به فکر سینم ا بود و الان کم نیستند (چه بسا بسیارند) کسانی که قلم‌هاشان به ارزان‌ترین قیمت (حالا گیریم چندتاشان هم گران) آماده‌ی تعریف و تمجید از انواع ابتذالِ نه لزومن گیشه‌ای که محتوایی‌اند. خیلی‌هاشان به بهانه‌ی «سینم ا مهم است، نه مفهوم» پشتِ هر اثری که مُد باشد می‌دوند، تا قدری از آن پولی که به بازیگر آن فیلم‌ها ماسیده، به آن‌ها هم بماسد. می‌بینی؟ همه در یک کشتی هستیم.
پی‌نوشت: هدفِ من از این نوشته اصلا “آتیلا” نیست. بلکه موضوعم بحثِ شما و اتفاقا وظیفه‌ی بسیار مهم منتقدین، که شما هم هستید، در این زمینه است.
اتفاقا اگر بخواهم نکته‌ای را در گفته‌های آتیلا بگویم این‌ست که دمش گرم که این بی‌اعتقادی و کیفیتِ پایینِ آثار را (این‌جانب تاکنون آتیلا را در هیچ فیلمی با مفاهیمِ غلط ندیده‌ام) عیان اعلام می‌کند و‌ اتفاقا خود را پشتِ زرق‌وبرق‌های دروغین پنهان نمی‌کند. درواقع در بخشِ شخصی‌ و‌ فردی، من برعکسِ شما، صداقت و‌راستگوییِ او را می‌ستایم.
در پاسخ به این صحبت‌های پسیانی، کاربر توئیتری نوشت: 
‏آتیلا پسیانی می‌گه ۱۷ ساله که تلویزیون نمی‌بینه، ولی هر چی سریال دم دستی و آبکی باشه و تبلیغ چای و برنج و... برای تلویزیون کار می‌کنه. یه چیزی بگو که بگنجه.]]> دامون قنبرزاده، منتقد سینم ا در صفحه اینستاگرام خود در این‌باره نوشت: 
آتیلا پسیانی در بخشی از گفت‌وگویش با فریدون جیرانی، از عقب‌ماندگی سریال‌های تلویزیونی از جامعه حرف می‌زند و در ادامه با صراحت اعلام می‌کند با وجودی که خودش در سریال‌ها بازی می‌کند، اما به دلیل این‌که همه‌ی سریال‌ها شبیه هم شده‌اند و کیفیت ندارند، هیچ‌وقت تماشای‌شان نکرده است. شما هم مانند من با شنیدن این حرف متاسف شدید؟ این جمله، هر چند با لبخند بیان می‌شود اما معنای ترسناکِ نهفته در پس آن، همان نکته‌ای‌ست که اوضاع و احوال هنر این مملکت و در نگاهی کلی‌تر اوضاع و احوال جامعه را به اینجاها کشانده است.
به جایی رسیده‌ایم که هر کس کلاه خودش را محکم چسبیده و «گور بابای دیگران» گویان، تنها به خودش فکر می‌کند‌. حرف‌های آقای پسیانی، دقیقاً مصداق چنین رفتار سخیفی‌ست. بی‌اعتقادی به کاری که انجام می‌دهیم، حمایت از سازوکاری که می‌دانیم اشتباه است و در ادامه، صرفاً به پول فکر کردن برای دو ریال بیش‌تر، فاجعه‌‌ی بزرگی‌ست که از صدر تا ذیل آدم‌های این مملکت را شامل می‌شود. به این شکل، آدم‌ها چه‌طور می‌توانند به هم اعتماد کنند؟ چه‌طور می‌توانند برای ساختن جامعه‌ای درست و حسابی، دست به دست یکدیگر بدهند؟
[عکس: 2719236_576.jpg]
این‌که یک بازیگر با وجود شهرت و اعتبار، چنین حرفی بزند، به این معناست که دیگر جدی‌جدی باید آژیر قرمز را به صدا در آورد. حالا دیگر حتی هنرمندان هم نه برای اعتلای فکری و روحی جامعه و از این‌ها مهم‌تر برای سرگرمی‌سازی، بلکه فقط و فقط برای جیب خود تلاش می‌کنند. این تفکر یعنی بی‌احترامی به مخاطب و البته بی‌احترامی به خود.
من از آقای پسیانی می‌پرسم: شما اگر به آن چیزی که بازی می‌کنید اعتقاد ندارید، پس چه‌گونه انتظار دارید به عنوان یک بازیگر یا هنرمند یعنی کسی که قرار است سر سوزنی آگاهی‌بخشی انجام دهد، شناخته شوید؟ چه‌طور چیزی را که برای خودتان نمی‌پسندید، برای دیگران می‌پسندید؟ پس با این حساب گمان می‌کنم وقتی در تبلیغ یک چای معروف هم بازی کردید، هیچ علاقه‌ای به طعم آن نداشتید! این یعنی هنر؟ این یعنی اعتلای فکری و روحی؟ این یعنی هنرمند؟
این نوشته با واکنش افشین هاشمی در بخش کامنت‌های صفحه اینستاگرام دامون قنبرزاده روبرو شد:
رابطه‌ی هنرمند و تماشاگر یک رابطه‌ی دوسویه است. چه بسیار افرادی که سال‌های سال در تلاش برای ارائه‌ی آثارِ خوب (چه با مفاهیم عمیق، چه سرخوشانه) بوده‌اند و البته در برابرِ تماشاگران شکست خوردند و‌ اتفاقا به همان‌هایی باختند که مبتذل بودند. به آمار فروش فیلم‌ها و درصدِ فیلم‌های خوبِِ فروخته را به نسبت خوب‌های نفروخته بررسی کنید. رابطه دوسویه است. (در تآتر البته هنوز فرق می‌کند، اگر آن هم دچار نشود. که البته مخاطبانش اصلا به گستردگیِ فیلم‌نیست.)
[عکس: 2719240_542.jpg]
این میان کسانی همچنان بر نگاه‌شان می‌مانند و کسانی هم رها می‌کنند. اما چرا راه دور برویم؟ زمانی منتقد به فکر سینم ا بود و الان کم نیستند (چه بسا بسیارند) کسانی که قلم‌هاشان به ارزان‌ترین قیمت (حالا گیریم چندتاشان هم گران) آماده‌ی تعریف و تمجید از انواع ابتذالِ نه لزومن گیشه‌ای که محتوایی‌اند. خیلی‌هاشان به بهانه‌ی «سینم ا مهم است، نه مفهوم» پشتِ هر اثری که مُد باشد می‌دوند، تا قدری از آن پولی که به بازیگر آن فیلم‌ها ماسیده، به آن‌ها هم بماسد. می‌بینی؟ همه در یک کشتی هستیم.
پی‌نوشت: هدفِ من از این نوشته اصلا “آتیلا” نیست. بلکه موضوعم بحثِ شما و اتفاقا وظیفه‌ی بسیار مهم منتقدین، که شما هم هستید، در این زمینه است.
اتفاقا اگر بخواهم نکته‌ای را در گفته‌های آتیلا بگویم این‌ست که دمش گرم که این بی‌اعتقادی و کیفیتِ پایینِ آثار را (این‌جانب تاکنون آتیلا را در هیچ فیلمی با مفاهیمِ غلط ندیده‌ام) عیان اعلام می‌کند و‌ اتفاقا خود را پشتِ زرق‌وبرق‌های دروغین پنهان نمی‌کند. درواقع در بخشِ شخصی‌ و‌ فردی، من برعکسِ شما، صداقت و‌راستگوییِ او را می‌ستایم.
در پاسخ به این صحبت‌های پسیانی، کاربر توئیتری نوشت: 
‏آتیلا پسیانی می‌گه ۱۷ ساله که تلویزیون نمی‌بینه، ولی هر چی سریال دم دستی و آبکی باشه و تبلیغ چای و برنج و... برای تلویزیون کار می‌کنه. یه چیزی بگو که بگنجه.]]> <![CDATA[پشت‌پرده‌های خبر مرگ ریحانه پارسا]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%BE%D8%B4%D8%AA%E2%80%8C%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D9%85%D8%B1%DA%AF-%D8%B1%DB%8C%D8%AD%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%A7 Thu, 28 Oct 2021 00:57:23 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%BE%D8%B4%D8%AA%E2%80%8C%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D9%85%D8%B1%DA%AF-%D8%B1%DB%8C%D8%AD%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%A7 برترین‌ها: از صبح روز گذشته شایعه مرگ ریحانه پارسا به سرعت در فضای مجازی پیچید. عده‌ای بر این باور بودند که خودکشی کرده برخی هم می‌گفتند در ترکیه به قتل رسیده است. تنها سند قابل اتکا یک استوری بود که پارسا شب قبل از پخش این خبر منتشر کرد: لیست کارهایی بود که هر انسانی قبل از مرگ باید انجام دهد.

[عکس: 2717627_166.jpg]
اما شایعات زمانی قوت گرفت که سایت خبری رکنا مرگ ریحانه پارسا را تایید کرد. رکنا هرچند در متن خبر خود تاکید کرد که خبر مرگ، اعم از قتل یا خودکشی، را تایید یا تکذیب نمی‌کند، اما با استناد به شایعات فراگیر فضای مجازی و گزارش‌هایی در خصوص مرگ این هنرپیشه سابق، نوشت: کنار هم گذاشتن شواهد و اخبار حقایق بسیاری را آشکار می‌کند.
تا این‌که یک پست در پیج اینستاگرامی جدید ریحانه پارسا منتشر شد با یک توضیح کاملاً کوتاه و ساده: «نه». همین پست کافی بود تا کاربران کنجکاو اینستاگرام به پیج او سرازیر شوند؛ برخی از زنده بودن او ابراز خوشحالی می کردند بعضی هم هدف او از دامن زدن به این حواشی را جمع کردن فالوور قلمداد کردند. این عده معتقدند از آن‌جایی که پیج جدید او دنبال‌کننده چندانی ندارد با این ترفندها قصد دارد فالوورهای ازدست‌رفته‌اش را بازیابد.
[عکس: 2717582_109.jpg]
خود این بازیگر هم با انتشار پستی در فضای مجازی از منتشر کنندگان این خبر گلایه کرد!

[عکس: 2717587_941.jpg]
این شایعه واکنش‌های مختلفی را در فضای مجازی در پی داشت.
برخی از این واکنش‌ها را مرور می‌کنیم: 
روزنامه خراسان:
صبح دیروز خبر عجیبی مبنی بر کشف جسد ریحانه پارسا در فضای مجازی منتشر شد که بازتاب زیادی داشت و باعث شد بسیاری برای دانستن صحت و سقم ماجرا صفحه‌های مجازی او را فالو کنند. به اعتقاد بسیاری از کاربران، پشت پرده انتشار شایعه مرگ یا خودکشی ریحانه پارسا مشخص است و آن هم چیزی نیست جز داغ کردن صفحات مجازی این افراد و کشاندن برخی از این مخاطبان به سایت‌های قمار و شرط بندی.
البته اعضای شبکه قمار ساکن ترکیه، در چند سال گذشته بارها از این تاکتیک برای در راس خبرها بودن استفاده کرده‌اند. کاربری با انتقاد از این که برخی رسانه‌های داخلی هم این موضوع را پوشش دادند، نوشت: «اگه این خبر درست بود که هیچ، ولی اگه فیک بود نفری یک سطل خاک بیارید، منم آب میارم باهم در این سایت‌های زرد رو گِل بگیریم که واسه اسم در کردن، شایعه نسازن!»
مصطفی قاسمیان، روزنامه‌نگار سینم ا و تلویزیون: 
‏چند روز مانده به موعد اکران فیلم ‎گشت ارشاد ۳ که به علت بازی ‎ریحانه پارسا، ممکن است مجوز نمایش پیدا نکند، ناگهان شایعه درگذشت این بازیگر منتشر شد؛ وایرال‌بازی‌های پوسیده؟
فاطمه پاقلعه‌نژاد، خبرنگار:
‏‎منم ذهنم به همین سمت رفت ولی وقتی مثلا امثال پویان مختاری استوری گذاشتن درباره فوت ریحانه پارسا و زود هم پاک کردن، فکر می‌کنم موضوع بیشتر از اون که به گشت ربط داشته باشه احتمالا به سایت‌های شرط‌بندی ربط داره.
کاربران توئیتری هم به دیده طنز به این ماجرای فیک نگاه کردند:
[عکس: 2717563_743.jpg]
[عکس: 2717614_872.jpg]
[عکس: 2717615_644.jpg]
[عکس: 2717616_403.jpg]
و البته در میان تعجب برخی انتشار چنین خبری را ایجاد نوعی حواس‌پرتی در افکار عمومی می‌دانند، بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی هم از وب‌سایتی که این خبر را منتشر کرده بود انتقاد کردند که فقط به دنبال کلیک بیشتر است.]]> برترین‌ها: از صبح روز گذشته شایعه مرگ ریحانه پارسا به سرعت در فضای مجازی پیچید. عده‌ای بر این باور بودند که خودکشی کرده برخی هم می‌گفتند در ترکیه به قتل رسیده است. تنها سند قابل اتکا یک استوری بود که پارسا شب قبل از پخش این خبر منتشر کرد: لیست کارهایی بود که هر انسانی قبل از مرگ باید انجام دهد.

[عکس: 2717627_166.jpg]
اما شایعات زمانی قوت گرفت که سایت خبری رکنا مرگ ریحانه پارسا را تایید کرد. رکنا هرچند در متن خبر خود تاکید کرد که خبر مرگ، اعم از قتل یا خودکشی، را تایید یا تکذیب نمی‌کند، اما با استناد به شایعات فراگیر فضای مجازی و گزارش‌هایی در خصوص مرگ این هنرپیشه سابق، نوشت: کنار هم گذاشتن شواهد و اخبار حقایق بسیاری را آشکار می‌کند.
تا این‌که یک پست در پیج اینستاگرامی جدید ریحانه پارسا منتشر شد با یک توضیح کاملاً کوتاه و ساده: «نه». همین پست کافی بود تا کاربران کنجکاو اینستاگرام به پیج او سرازیر شوند؛ برخی از زنده بودن او ابراز خوشحالی می کردند بعضی هم هدف او از دامن زدن به این حواشی را جمع کردن فالوور قلمداد کردند. این عده معتقدند از آن‌جایی که پیج جدید او دنبال‌کننده چندانی ندارد با این ترفندها قصد دارد فالوورهای ازدست‌رفته‌اش را بازیابد.
[عکس: 2717582_109.jpg]
خود این بازیگر هم با انتشار پستی در فضای مجازی از منتشر کنندگان این خبر گلایه کرد!

[عکس: 2717587_941.jpg]
این شایعه واکنش‌های مختلفی را در فضای مجازی در پی داشت.
برخی از این واکنش‌ها را مرور می‌کنیم: 
روزنامه خراسان:
صبح دیروز خبر عجیبی مبنی بر کشف جسد ریحانه پارسا در فضای مجازی منتشر شد که بازتاب زیادی داشت و باعث شد بسیاری برای دانستن صحت و سقم ماجرا صفحه‌های مجازی او را فالو کنند. به اعتقاد بسیاری از کاربران، پشت پرده انتشار شایعه مرگ یا خودکشی ریحانه پارسا مشخص است و آن هم چیزی نیست جز داغ کردن صفحات مجازی این افراد و کشاندن برخی از این مخاطبان به سایت‌های قمار و شرط بندی.
البته اعضای شبکه قمار ساکن ترکیه، در چند سال گذشته بارها از این تاکتیک برای در راس خبرها بودن استفاده کرده‌اند. کاربری با انتقاد از این که برخی رسانه‌های داخلی هم این موضوع را پوشش دادند، نوشت: «اگه این خبر درست بود که هیچ، ولی اگه فیک بود نفری یک سطل خاک بیارید، منم آب میارم باهم در این سایت‌های زرد رو گِل بگیریم که واسه اسم در کردن، شایعه نسازن!»
مصطفی قاسمیان، روزنامه‌نگار سینم ا و تلویزیون: 
‏چند روز مانده به موعد اکران فیلم ‎گشت ارشاد ۳ که به علت بازی ‎ریحانه پارسا، ممکن است مجوز نمایش پیدا نکند، ناگهان شایعه درگذشت این بازیگر منتشر شد؛ وایرال‌بازی‌های پوسیده؟
فاطمه پاقلعه‌نژاد، خبرنگار:
‏‎منم ذهنم به همین سمت رفت ولی وقتی مثلا امثال پویان مختاری استوری گذاشتن درباره فوت ریحانه پارسا و زود هم پاک کردن، فکر می‌کنم موضوع بیشتر از اون که به گشت ربط داشته باشه احتمالا به سایت‌های شرط‌بندی ربط داره.
کاربران توئیتری هم به دیده طنز به این ماجرای فیک نگاه کردند:
[عکس: 2717563_743.jpg]
[عکس: 2717614_872.jpg]
[عکس: 2717615_644.jpg]
[عکس: 2717616_403.jpg]
و البته در میان تعجب برخی انتشار چنین خبری را ایجاد نوعی حواس‌پرتی در افکار عمومی می‌دانند، بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی هم از وب‌سایتی که این خبر را منتشر کرده بود انتقاد کردند که فقط به دنبال کلیک بیشتر است.]]> <![CDATA[اکسپلور: اصغر فرهادی که مبارز سیاسی نیست]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D9%BE%D9%84%D9%88%D8%B1-%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA Sat, 17 Jul 2021 02:06:15 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D9%BE%D9%84%D9%88%D8%B1-%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA برترین‌ها - ایمان عبدلی: در اکسپلور این هفته اصغر فرهادی را سوژه کرده‌ایم، چون به واسطه اتفاقات روزهای گذشته در کَن، او‌ احتمالا در اکسپلور اینستاگرام خیلی‌ها حضور پررنگی داشته.
دیروز بود که مصاحبه‌ای از اصغر فرهادی منتشر شد که در بخشی از آن او به مساله فقدان آزادی بیان در ایران اشاره کرده بود و همین جمله باعث صف‌بندی‌های زیادی در فضای مجازی شد. عده‌ای فرهادی را یک کارگردان شجاع و جریان‌ساز قلمداد کردند و عده‌ای دیگر هم فرهادی را یک سوتفاهم در سینم ای ایران می‌دانند که زیاد از حد جدی گرفته شده و این اظهارنظرهایش را برای دلبری از جشنواره‌های خارجی می‌دانند.
[عکس: 2651306_341.jpg]
گر چه که خودِ فرهادی چند ساعت بعد اظهارنظرش را تکذیب کرد و البته که مترجم ورایتی هم زیر بار تکذیب فرهادی نرفت، اما خب فضای جدل در توئیتر و اینستاگرام ایجاد شد. بحث بیشتر سر این بود و هست که برخی از یک کارگردان سینم ا می‌خواهند که پرچمدار مبارزه با کاستی‌ها باشد و چون جایگاه او برگرفته از توجه طبقه متوسط ایرانی‌ست، پس باید خواسته‌های آن‌ها را نمایندگی کند.
آن‌ها که چنین توقعی دارند، اشاره می‌کنند که فرهادی از پس دوقطبی سال 88، که فرهادی و ده‌نمکی مقابل هم بودند، به محبوبیت رسیده، چون در آن دوران و حتی همین حالا طبقه متوسط هر دوقطبی را تبدیل به امر اعتراضی می‌کرده و می‌کند، پس فرهادی مدیون همین مردم طبقه متوسط است. آن‌ها اشاره می‌کنند که گنجاندن نشنانه‌های چون شجریان در واقع مصادره المان‌های اعتراضی طبقه متوسط ایرانی در سینم ای فرهادی است پس فیلمسازی که در زمانه غربت‌نشینی بیضایی و خانه‌نشینی تقوایی فرصت ساختن دارد باید در خدمت مردم باشد.
منتقدان فرهادی حتی به ویلای اسپانیا و خانه‌ی فرانسه ارجاع می‌دهند و در نگاهی رادیکال‌تر فرهادی را یک کاسب می‌دانند که رگ خواب جشنواره‌های خارجی را می‌داند و خب از سرزمین مادری هم متاع خودش را برداشت می‌کند. حجم عصبانیت بعضا غیرقابل درک این عده از منتقدان فرهادی تا جایی‌ست که حتی گاها با آن دسته از منتقدان فرهادی که به اصطلاح ارزشی هستند و نزدیک به برخی لایه‌های فکری خاص هستند، همدست می‌شوند و کار به انتقاد از حجاب سارینا فرهادی هم می‌رسد.
[عکس: 2651307_165.jpg]
همان‌ها که پوشش سارینا فرهادی را به نوعی وهن حجاب دانستند گر چه که عده‌ای هم آن را یک وضعیت نمادین تصور کردند که قابل تعمیم به تمام زنان ایرانی خواهد بود، منظور تعمیم یک وضعیت نمادین، مساله اختلاف‌نظرهایی‌ست که برسر حجاب وجود دارد و در این چند ساله با ظهور پدیده‌هایی مثل گشت ارشاد، سوتفاهم‌ها پررنگ‌تر هم شده.]]> برترین‌ها - ایمان عبدلی: در اکسپلور این هفته اصغر فرهادی را سوژه کرده‌ایم، چون به واسطه اتفاقات روزهای گذشته در کَن، او‌ احتمالا در اکسپلور اینستاگرام خیلی‌ها حضور پررنگی داشته.
دیروز بود که مصاحبه‌ای از اصغر فرهادی منتشر شد که در بخشی از آن او به مساله فقدان آزادی بیان در ایران اشاره کرده بود و همین جمله باعث صف‌بندی‌های زیادی در فضای مجازی شد. عده‌ای فرهادی را یک کارگردان شجاع و جریان‌ساز قلمداد کردند و عده‌ای دیگر هم فرهادی را یک سوتفاهم در سینم ای ایران می‌دانند که زیاد از حد جدی گرفته شده و این اظهارنظرهایش را برای دلبری از جشنواره‌های خارجی می‌دانند.
[عکس: 2651306_341.jpg]
گر چه که خودِ فرهادی چند ساعت بعد اظهارنظرش را تکذیب کرد و البته که مترجم ورایتی هم زیر بار تکذیب فرهادی نرفت، اما خب فضای جدل در توئیتر و اینستاگرام ایجاد شد. بحث بیشتر سر این بود و هست که برخی از یک کارگردان سینم ا می‌خواهند که پرچمدار مبارزه با کاستی‌ها باشد و چون جایگاه او برگرفته از توجه طبقه متوسط ایرانی‌ست، پس باید خواسته‌های آن‌ها را نمایندگی کند.
آن‌ها که چنین توقعی دارند، اشاره می‌کنند که فرهادی از پس دوقطبی سال 88، که فرهادی و ده‌نمکی مقابل هم بودند، به محبوبیت رسیده، چون در آن دوران و حتی همین حالا طبقه متوسط هر دوقطبی را تبدیل به امر اعتراضی می‌کرده و می‌کند، پس فرهادی مدیون همین مردم طبقه متوسط است. آن‌ها اشاره می‌کنند که گنجاندن نشنانه‌های چون شجریان در واقع مصادره المان‌های اعتراضی طبقه متوسط ایرانی در سینم ای فرهادی است پس فیلمسازی که در زمانه غربت‌نشینی بیضایی و خانه‌نشینی تقوایی فرصت ساختن دارد باید در خدمت مردم باشد.
منتقدان فرهادی حتی به ویلای اسپانیا و خانه‌ی فرانسه ارجاع می‌دهند و در نگاهی رادیکال‌تر فرهادی را یک کاسب می‌دانند که رگ خواب جشنواره‌های خارجی را می‌داند و خب از سرزمین مادری هم متاع خودش را برداشت می‌کند. حجم عصبانیت بعضا غیرقابل درک این عده از منتقدان فرهادی تا جایی‌ست که حتی گاها با آن دسته از منتقدان فرهادی که به اصطلاح ارزشی هستند و نزدیک به برخی لایه‌های فکری خاص هستند، همدست می‌شوند و کار به انتقاد از حجاب سارینا فرهادی هم می‌رسد.
[عکس: 2651307_165.jpg]
همان‌ها که پوشش سارینا فرهادی را به نوعی وهن حجاب دانستند گر چه که عده‌ای هم آن را یک وضعیت نمادین تصور کردند که قابل تعمیم به تمام زنان ایرانی خواهد بود، منظور تعمیم یک وضعیت نمادین، مساله اختلاف‌نظرهایی‌ست که برسر حجاب وجود دارد و در این چند ساله با ظهور پدیده‌هایی مثل گشت ارشاد، سوتفاهم‌ها پررنگ‌تر هم شده.]]> <![CDATA[مونا فرجاد؛ بامزه‌ترین زنِ این روزهای اینستاگرام]]> http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%85%D9%88%D9%86%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D8%AC%D8%A7%D8%AF%D8%9B-%D8%A8%D8%A7%D9%85%D8%B2%D9%87%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B2%D9%86%D9%90-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85 Fri, 16 Jul 2021 05:34:21 +0000 http://forum.iranroman.com/Thread-%D9%85%D9%88%D9%86%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D8%AC%D8%A7%D8%AF%D8%9B-%D8%A8%D8%A7%D9%85%D8%B2%D9%87%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B2%D9%86%D9%90-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85 برترین‌ها: مونا فرجاد، بازیگر سینم ا، تئاتر و تلویزیون اخیرا در صفحه شخصی خود در اینستاگرام، نمایش‌های کوتاهی را با عنوان «تک گویی‌های زنانه» منتشر می‌کند. این اجرا‌های تئاتری کوتاه که به صورت مونولوگ، انتهای هر هفته منتشر می‌شوند، به ترتیب حروف الفبا و با هنرمندی فرجاد، به نوعی همراه با آموزش ادبیات عامیانه نیز همراه شده است.
[عکس: 2649732_277.jpg]
این بازیگر درباره ایده اجرای این نمایش‌ها در صفحه شخصی‌اش به ایسنا می‌گوید: «در آغاز شیوع کرونا تصورم این بود این ماجرا خیلی زودتر از این‌ها به پایان می‌رسد و زندگی به حالت عادی برمی‌گردد، ولی متاسفانه همچنان ادامه دارد و، چون شخصا به عنوان تماشاگر یا بازیگر جرات ندارم در سالن‌های نمایش حضور داشته باشم و اگر هم قرار باشد واکسیناسیونی انجام شود، سالن‌های تئاتر خیلی دیرتر از آنچه فکر می‌کنیم به رونق قبلی برمی‌گردد، تصمیم گرفتم برای رفع دلتنگی خودم برای تئاتر، این کار را انجام بدهم. فکر کردم همانطور که من دلتنگم، شاید بتوانم به رفع دلتنگی بسیاری از دوستانی که در صفحه مجازی با من همراه هستند، کمک کنم.»
در پاسخ به این سؤال که چرا از فضای اینستاگرام برای کار خود استفاده کرده است گفت: به نظر من اینستاگرام فضایی را ایجاد کرده تا هر نفر برای خود رسانه‌ای داشته باشد و بر اساس آن نظرات، اعتقادات و حتی زندگی روزمره خود را به تصویر بکشد و به مردم نشان دهد. یکی از اهداف این تک‌گویی‌ها یادآوری واژگان عامیانه‌ای است که در قدیم مورد استفاده بوده و امروز کمی به دست فراموشی سپرده شده و، چون من ترجمه این واژگان را در پایان هر پست می‌نویسم، یک هدف آموزشی هم دارد. شاید مخاطب کمی باید جست و جو کند و پایین پست، معنای کلمات را بخواند تا کلماتی را که فراموش شده به یاد آورد.
[عکس: 2649731_345.jpg]
دامون قنبرزاده (منتقد سینم ا) در اینستاگرام خود نوشت: «مونا فرجاد نشان داد می‌توان در میان بی‌ذوقی‌ها و محدودیت‌ها، آستین بالا زد و چیزی جذاب به وجود آورد. او با ایده‌ای بی‌نظیر، چنان فضای اینستاگرام را به نفع خودش تغییر داد که حالا می‌توان گفت به نوعی ستاره‌ی فضای مجازی دوران کرونازده است. ایده‌ی محشر او که مونولوگ‌خوانی براساس حروف الفباست، یک تئاتر تک‌نفره‌ی تأثیرگذار است که نه‌تن‌ها جنبه‌ی طنز و سرگرمی دارد، بلکه با چرخیدن در میان واژه‌های عامیانه، قدیمی و حتی فراموش‌شده‌ی فارسی، نمونه‌ای بی‌نظیر از فرهنگ لغات برای مخاطب فراهم می‌کند که فوق‌العاده لذت‌بخش و آموزنده است. هم فال، هم تماشا.
فرجاد کار پرچالشی را انتخاب کرده است. او باید کل مونولوگش را هر بار براساس یک حرف الفبای فارسی، کنار هم ردیف کند و این چینش جوری باید اتفاق بیفتد که هم از قانون بازی تخطی نکرده باشد و هم در عین حال با کنار هم چیده شدن این واژه‌ها، معنا و در نهایت داستان درستی شکل بگیرد که برای بیننده قابل فهم باشد. او با چیره‌دستی هر بار در قالب یک شخصیت فرو می‌رود و با دم‌دستی‌ترین چیزها، فضای موردنظرش را برای رسیدن به هدف می‌سازد. مثلاً در یکی از این نمایش‌های تک‌نفره، نقش مسئول خوابگاه دخترانه را ایفا می‌کند. او صحنه‌اش را با یک تابلوی قرآن، یک تلفن، لیوانی چای و البته پوششی از نوع چادر و مقنعة لب‌شتری می‌چیند و به این شکل، شخصیت‌پردازی درستی از یک مسئول عقده‌ای خوابگاه دخترانه به دست می‌دهد که پیداست خونش از دختران زیبایی که تا دیروقت بیرون خوابگاه دنبال تفریح هستند، حسابی به جوش می‌آید!]]> برترین‌ها: مونا فرجاد، بازیگر سینم ا، تئاتر و تلویزیون اخیرا در صفحه شخصی خود در اینستاگرام، نمایش‌های کوتاهی را با عنوان «تک گویی‌های زنانه» منتشر می‌کند. این اجرا‌های تئاتری کوتاه که به صورت مونولوگ، انتهای هر هفته منتشر می‌شوند، به ترتیب حروف الفبا و با هنرمندی فرجاد، به نوعی همراه با آموزش ادبیات عامیانه نیز همراه شده است.
[عکس: 2649732_277.jpg]
این بازیگر درباره ایده اجرای این نمایش‌ها در صفحه شخصی‌اش به ایسنا می‌گوید: «در آغاز شیوع کرونا تصورم این بود این ماجرا خیلی زودتر از این‌ها به پایان می‌رسد و زندگی به حالت عادی برمی‌گردد، ولی متاسفانه همچنان ادامه دارد و، چون شخصا به عنوان تماشاگر یا بازیگر جرات ندارم در سالن‌های نمایش حضور داشته باشم و اگر هم قرار باشد واکسیناسیونی انجام شود، سالن‌های تئاتر خیلی دیرتر از آنچه فکر می‌کنیم به رونق قبلی برمی‌گردد، تصمیم گرفتم برای رفع دلتنگی خودم برای تئاتر، این کار را انجام بدهم. فکر کردم همانطور که من دلتنگم، شاید بتوانم به رفع دلتنگی بسیاری از دوستانی که در صفحه مجازی با من همراه هستند، کمک کنم.»
در پاسخ به این سؤال که چرا از فضای اینستاگرام برای کار خود استفاده کرده است گفت: به نظر من اینستاگرام فضایی را ایجاد کرده تا هر نفر برای خود رسانه‌ای داشته باشد و بر اساس آن نظرات، اعتقادات و حتی زندگی روزمره خود را به تصویر بکشد و به مردم نشان دهد. یکی از اهداف این تک‌گویی‌ها یادآوری واژگان عامیانه‌ای است که در قدیم مورد استفاده بوده و امروز کمی به دست فراموشی سپرده شده و، چون من ترجمه این واژگان را در پایان هر پست می‌نویسم، یک هدف آموزشی هم دارد. شاید مخاطب کمی باید جست و جو کند و پایین پست، معنای کلمات را بخواند تا کلماتی را که فراموش شده به یاد آورد.
[عکس: 2649731_345.jpg]
دامون قنبرزاده (منتقد سینم ا) در اینستاگرام خود نوشت: «مونا فرجاد نشان داد می‌توان در میان بی‌ذوقی‌ها و محدودیت‌ها، آستین بالا زد و چیزی جذاب به وجود آورد. او با ایده‌ای بی‌نظیر، چنان فضای اینستاگرام را به نفع خودش تغییر داد که حالا می‌توان گفت به نوعی ستاره‌ی فضای مجازی دوران کرونازده است. ایده‌ی محشر او که مونولوگ‌خوانی براساس حروف الفباست، یک تئاتر تک‌نفره‌ی تأثیرگذار است که نه‌تن‌ها جنبه‌ی طنز و سرگرمی دارد، بلکه با چرخیدن در میان واژه‌های عامیانه، قدیمی و حتی فراموش‌شده‌ی فارسی، نمونه‌ای بی‌نظیر از فرهنگ لغات برای مخاطب فراهم می‌کند که فوق‌العاده لذت‌بخش و آموزنده است. هم فال، هم تماشا.
فرجاد کار پرچالشی را انتخاب کرده است. او باید کل مونولوگش را هر بار براساس یک حرف الفبای فارسی، کنار هم ردیف کند و این چینش جوری باید اتفاق بیفتد که هم از قانون بازی تخطی نکرده باشد و هم در عین حال با کنار هم چیده شدن این واژه‌ها، معنا و در نهایت داستان درستی شکل بگیرد که برای بیننده قابل فهم باشد. او با چیره‌دستی هر بار در قالب یک شخصیت فرو می‌رود و با دم‌دستی‌ترین چیزها، فضای موردنظرش را برای رسیدن به هدف می‌سازد. مثلاً در یکی از این نمایش‌های تک‌نفره، نقش مسئول خوابگاه دخترانه را ایفا می‌کند. او صحنه‌اش را با یک تابلوی قرآن، یک تلفن، لیوانی چای و البته پوششی از نوع چادر و مقنعة لب‌شتری می‌چیند و به این شکل، شخصیت‌پردازی درستی از یک مسئول عقده‌ای خوابگاه دخترانه به دست می‌دهد که پیداست خونش از دختران زیبایی که تا دیروقت بیرون خوابگاه دنبال تفریح هستند، حسابی به جوش می‌آید!]]>