اگر رئیسی بود، معاونش را به‌خاطر سفر قطب برکنار می‌کرد؟

[صنم بانو]

جماران: دیروز رئیس‌جمهور معاون‌پارلمانی خود را به دلیل ارتکاب کار خلاف شان دولت‌چهاردهم و نیز دادن اطلاعات غلط در باره سفرش به خارج از کشور برکنار کرد.اقدام آقای پزشکیان اولا بی‌سابقه و ثانیا درخور تقدیر است.





ویژگی این اتفاق آن بود که طرفداران آقای پزشکیان نخستین معترضان به سفر آقای شهرام دبیری بودند و در واقع زمین بازی را از حریفان تندرو که میخواستند از این موضوع  دستاویزی برای حمله به دولت پیدا کنند، گرفتند. رای دهندگان به دکتر پزشکیان سرمایه های اصلی دولت او و نیز مراقبان آن هستند و اگر کاری ناشایست ببینند نه تنها سکوت نمی کنند بلکه تا رسیدن به نتیجه ای که حق می دانند به راه خود ادامه می دهند.
برخی از رسانه ها و چهره های دولتی به تحسین و تقدیر از اقدام رئیس جمهور پرداخته اند و متاسفانه در مواردی کار به اغراق  کشیده شده. آنچه رئیس‌جمهور انجام داد در قاموس فرهنگ خودش که پیروی از نهج‌البلاغه و حضرت امیر(ع) است ، کاری کاملا قابل انتظاربود و اگر تصمیمی غیر از برکناری می‌گرفت حتما با شعارهایش مغایرت داشت و افکار عمومی آن را نمی‌پسندید بنابراین به به و چه چه کردن بیش از اندازه هیچ ضرورتی ندارد و چه بسا اقدام ارزشمند انجام شده را جلف و سبک کند.
وظیفه حاکمان ارشد کشور، کنارگذاشتن رودربایستی هاست و دکتر پزشکیان نیز  به همین دلیل رفیق قدیمی خود را عزل کرد. کاش همین اتفاق در دولت سیزدهم می افتاد و وقتی تخلف(در واقع فساد) دو وزیر آشکار می شد بجای سکوت و حتی  دفاع از انها بلافاصله حکم برکناری شان صادر می شد تا  سند افتخاری که برای دولت چهاردهم صادرشده، به دولت پیشین هم تعلق می گرفت. متاسفانه در یکی دوماه اخیر پس از محکومیت انها به حبس،برخی مدیران دولت پیش به حمایت از متخلفان پرداختند و آنها را تبرئه کردند به طوری که رئیس قوه قضائیه مجبور شد پرده را کمی بالا بزند و از فساد آن دو وزیر سخن بگوید.