تنها چیزی که میخواست کمی آرامش بود ... با کلی آرزو وارد زندگی علی شده بود ... خوب میدونست که خانواده علی باهاش مشکل مشکل دارن ، خب حقم داشتن نمیتونست بچه دار بشه و نسلشونو ادامه بده ...
روسری حریرش را کمی جلو کشید و به قطره های بارون که به پنجره تاکسی میخورد خیره شد ... ترافیک سنگین تو اون بارون نشون از این داشت که حالا حالاها به منزل نمیرسه ...
به جز راننده مردی تو تاکسی بود که فقط میتونست موهاشو ببینه ... چقدر بوی علی رو میداد ...
از پنجره فاصله گرفت و روی شیشه بخار گرفته اسم علی رو با خط زیبا نوشت ... ناخودآگاه کنار اسم علی، ترنم رو هم اضافه کرد ...
قطره های آبی که از اسم ها پایین میومد تمام دوران دانشجویی او و علی رو براش دوره میکرد ...
لحظه هایی رو که روی یک صحنه تئاتر اجرا میکردن ...
دوسش داشت ولی انقدر صبر کرده بود تا علی پیش قدم بشه ... نمیخواشت باعث سرشکستگی پدر پیرش بشه .. آخه بابای خدابیامرزش خیلی مقید بود ...
5 سال زندگی عاشقانه کنار علی براش یه دنیا خاطره داشت ... خوب میدونست که علی هم دوسش داره ... دستش موقع امضا کردن دفترطلاق میلرزید ...
موقع بیرون رفتن از دفتر ازدواج و طلاق پیـ ـشونیشو بوسیده بود و با چشمایی قرمز از پله ها پایین رفته بود ... یه بار که برای آب خوردن از خواب بیدار شده بود علی رو دیده بود که سر نماز به خدا میگفت: طاقت اذیت شدن ترنم از طرف مادر و خواهرم رو ندارم ... خدایا کمکم کن ...
میدونست که علی بی عرضه نیست که نتونه از خودش و زنش دفاع کنه ولی مادرش دست از سرشون بر نمیداشت ...
اشک هایی که بی اختیار رو گونش جاری بود رو پاک کرد ...
این حرفا چه فایده ای داشت ... 2 روز از طلاق اونها گذشته بود ...
گوشیشو از کیفش درآورد و به عکس علی خیره شد ... بوسه ای روی صورتش زد و دوباره گوشی رو تو کیفش انداخت ...
زنگ موبایل مرد جلویی به صدا درومد ... همون آهنگی که ترنم دوست داشت ... عجب حس خوبی از این مرد میگرفت ...
صدای مرد سکوت تاکسی رو شکست ...
- بله ؟
- دیگه چی از جونم میخواین ؟
وای خدا چی میشنید ... این صدای علی بود ... کمی سرش رو خم کرد تا صورتش رو ببینه ولی موفق نشد ...
علی که خودش ماشین داشت پس چرا تاکسی ؟
با صدای علی دوباره به خودش اومد ...
- مامان دست از سرم بردار ..
- خودم بهتر میدونم باید چیکار کنم ...
- مامان اینو بفهم . زندگی بدون ترنم یعنی مرگ ..
از خوشحالی ته دلش مالش میرفت ...
- مهم نیست میرم دنبالش و گوشی رو قطع کرد و تو یه حرکت سریع گوشی رو از پنجره بیرون انداخت ...
باید تا نزدیک خونه صبر میکرد که ببینه واقعا میخواسته دنبالش بره یا نه ..
هر دو همزمان جلوی خیابون هفدهم به راننده گفتن پیاده میشن ...
علی که با شندین صدای ترنم به عقب برگشته بود گیج به او نگاه میکرد ...
حالا هردو جلوی خونه عشقشون ایستاده بودن و بهت زده بهم نگاه میکردن ...
باز هم همون غرور ترنم که علی عاشقش بود مانع از بروز احساساتش میشد ...
علی قدمی جلو اومد و روبه روی ترنم ایستاد ...
- دیگه نمیزارم چیزی باعث جداییمون شه بهت قول میدم ...
حالا هردو جلوی دبستان پسرانه ایستادن تا پارسای زندگیشون از مدرسه بیرون بیاد و از روز اول مدرسش براشون بگه ...
هردو بهم نگاه میکنن و خوشحال از این عشق دوباره از خدا تشکر میکنن که بعد از اطمینان از عشقشون به اونها ثمره زندگی داده بود ...
پایان
آرزو...
روسری حریرش را کمی جلو کشید و به قطره های بارون که به پنجره تاکسی میخورد خیره شد ... ترافیک سنگین تو اون بارون نشون از این داشت که حالا حالاها به منزل نمیرسه ...
به جز راننده مردی تو تاکسی بود که فقط میتونست موهاشو ببینه ... چقدر بوی علی رو میداد ...
از پنجره فاصله گرفت و روی شیشه بخار گرفته اسم علی رو با خط زیبا نوشت ... ناخودآگاه کنار اسم علی، ترنم رو هم اضافه کرد ...
قطره های آبی که از اسم ها پایین میومد تمام دوران دانشجویی او و علی رو براش دوره میکرد ...
لحظه هایی رو که روی یک صحنه تئاتر اجرا میکردن ...
دوسش داشت ولی انقدر صبر کرده بود تا علی پیش قدم بشه ... نمیخواشت باعث سرشکستگی پدر پیرش بشه .. آخه بابای خدابیامرزش خیلی مقید بود ...
5 سال زندگی عاشقانه کنار علی براش یه دنیا خاطره داشت ... خوب میدونست که علی هم دوسش داره ... دستش موقع امضا کردن دفترطلاق میلرزید ...
موقع بیرون رفتن از دفتر ازدواج و طلاق پیـ ـشونیشو بوسیده بود و با چشمایی قرمز از پله ها پایین رفته بود ... یه بار که برای آب خوردن از خواب بیدار شده بود علی رو دیده بود که سر نماز به خدا میگفت: طاقت اذیت شدن ترنم از طرف مادر و خواهرم رو ندارم ... خدایا کمکم کن ...
میدونست که علی بی عرضه نیست که نتونه از خودش و زنش دفاع کنه ولی مادرش دست از سرشون بر نمیداشت ...
اشک هایی که بی اختیار رو گونش جاری بود رو پاک کرد ...
این حرفا چه فایده ای داشت ... 2 روز از طلاق اونها گذشته بود ...
گوشیشو از کیفش درآورد و به عکس علی خیره شد ... بوسه ای روی صورتش زد و دوباره گوشی رو تو کیفش انداخت ...
زنگ موبایل مرد جلویی به صدا درومد ... همون آهنگی که ترنم دوست داشت ... عجب حس خوبی از این مرد میگرفت ...
صدای مرد سکوت تاکسی رو شکست ...
- بله ؟
- دیگه چی از جونم میخواین ؟
وای خدا چی میشنید ... این صدای علی بود ... کمی سرش رو خم کرد تا صورتش رو ببینه ولی موفق نشد ...
علی که خودش ماشین داشت پس چرا تاکسی ؟
با صدای علی دوباره به خودش اومد ...
- مامان دست از سرم بردار ..
- خودم بهتر میدونم باید چیکار کنم ...
- مامان اینو بفهم . زندگی بدون ترنم یعنی مرگ ..
از خوشحالی ته دلش مالش میرفت ...
- مهم نیست میرم دنبالش و گوشی رو قطع کرد و تو یه حرکت سریع گوشی رو از پنجره بیرون انداخت ...
باید تا نزدیک خونه صبر میکرد که ببینه واقعا میخواسته دنبالش بره یا نه ..
هر دو همزمان جلوی خیابون هفدهم به راننده گفتن پیاده میشن ...
علی که با شندین صدای ترنم به عقب برگشته بود گیج به او نگاه میکرد ...
حالا هردو جلوی خونه عشقشون ایستاده بودن و بهت زده بهم نگاه میکردن ...
باز هم همون غرور ترنم که علی عاشقش بود مانع از بروز احساساتش میشد ...
علی قدمی جلو اومد و روبه روی ترنم ایستاد ...
- دیگه نمیزارم چیزی باعث جداییمون شه بهت قول میدم ...
حالا هردو جلوی دبستان پسرانه ایستادن تا پارسای زندگیشون از مدرسه بیرون بیاد و از روز اول مدرسش براشون بگه ...
هردو بهم نگاه میکنن و خوشحال از این عشق دوباره از خدا تشکر میکنن که بعد از اطمینان از عشقشون به اونها ثمره زندگی داده بود ...
پایان
آرزو...
من ... رویایی دارم ، رویای آزادی! ... رویای یک رقص ِ بی وقفه از شادی !








.gif)