چه دلگیر است...هم پنجشنبه باشد...هم ابر باشد...هم باران باشد،،،،هم خیابان خیس باشد....اما...نه تو باشی....نه دستی برای فشردن.....نه پایی برای قدم زدن....نه نگاهی برای زل زدن...!!!....،.......،.......
زيباترين قسم سهراب سپهري: نه تو ميماني و نه اندوه و نه هيچيک از مردم اين آبادي...
به حباب نگران لب يک رود قسم، و به کوتاهي آن لحظه شادي که گذشت،
غصه هم ميگذرد،
آنچناني که فقط خاطره اي خواهدماند..
لحظه ها عريانند.
به تن لحظه خود،جامه اندوه مپوشان هرگز...!!!
.............
شب درکارنامه ی سیاه زندگی اش چه کرده است که افتخارگرفتن این همه ستاره را دارد...!!!
.من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد،
همه اندیشه ام اندیشه فرداست،
وجودم از تمنای تو سرشار است،
زمان در بستر شب خواب و بیدار است...!!!.
.........
من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد،
همه اندیشه ام اندیشه فرداست،
وجودم از تمنای تو سرشار است،
زمان در بستر شب خواب و بیدار است...!!!
..............
من عقابی بودم که نگاه یک مار سخت آزارم داد! بال بگشودم و سمتش رفتم، از زمینش کندم به هوا آوردم! آخر عمرش بود که فریب چشمش، سخت جادویم کرد! در نوک یک قله، آشیانش دادم که همین دل رحمی، چه بروزم آورد عشق، جادویم کرد زهر خود بر من ریخت از نوک قله زمین افتادم تازه آمد یادم، من عقابی بودم...!!!
...............
مانده از هر جمع و از هرجا شدیم! دیدی ای دل عاقبت تنها شدیم! گفته بودیم: میرویم دریا شویم! چاه آبی خشک، در صحرا شدیم! گم شدن، زخمی شدن، بی کس شدن! این شدن ها، سخت بود، اماشدیم...!!!
........
ﺑﺎﻏﺒﺎﻧﯽ ﭘﯿﺮﻡ،
ﮐﻪ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﮔﻞ ﻫﺎ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺩﻟﮕﯿﺮﻡ:
ﮐﻮﻟﻪ ﺍﻡ ﻏﺮﻕ ﻏﻢ ﺍﺳﺖ،
ﺁﺩﻡ ﺧﻮﺏ ﮐﻢ ﺍﺳﺖ،
ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﻧﺪ،
ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﮐﻮﺭ ﻭ ﮐﺮﻧﺪ،
ﺍﻧﺪﮐﯽ ﻫﻢ ﭘﮑﺮﻧﺪ!
ﻭ ﻣﯿﺎﻥ ﺭﻓﻘﺎ،
ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﻫﻤﭽﻮ ﺷﻤﺎ "ﺗﺎﺝ" ﺳﺮﻧﺪ...!!!
.........
زيباترين قسم سهراب سپهري: نه تو ميماني و نه اندوه و نه هيچيک از مردم اين آبادي...
به حباب نگران لب يک رود قسم، و به کوتاهي آن لحظه شادي که گذشت،
غصه هم ميگذرد،
آنچناني که فقط خاطره اي خواهدماند..
لحظه ها عريانند.
به تن لحظه خود،جامه اندوه مپوشان هرگز...!!!
.............
شب درکارنامه ی سیاه زندگی اش چه کرده است که افتخارگرفتن این همه ستاره را دارد...!!!
.من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد،
همه اندیشه ام اندیشه فرداست،
وجودم از تمنای تو سرشار است،
زمان در بستر شب خواب و بیدار است...!!!.
.........
من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد،
همه اندیشه ام اندیشه فرداست،
وجودم از تمنای تو سرشار است،
زمان در بستر شب خواب و بیدار است...!!!
..............
من عقابی بودم که نگاه یک مار سخت آزارم داد! بال بگشودم و سمتش رفتم، از زمینش کندم به هوا آوردم! آخر عمرش بود که فریب چشمش، سخت جادویم کرد! در نوک یک قله، آشیانش دادم که همین دل رحمی، چه بروزم آورد عشق، جادویم کرد زهر خود بر من ریخت از نوک قله زمین افتادم تازه آمد یادم، من عقابی بودم...!!!
...............
مانده از هر جمع و از هرجا شدیم! دیدی ای دل عاقبت تنها شدیم! گفته بودیم: میرویم دریا شویم! چاه آبی خشک، در صحرا شدیم! گم شدن، زخمی شدن، بی کس شدن! این شدن ها، سخت بود، اماشدیم...!!!
........
ﺑﺎﻏﺒﺎﻧﯽ ﭘﯿﺮﻡ،
ﮐﻪ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﮔﻞ ﻫﺎ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺩﻟﮕﯿﺮﻡ:
ﮐﻮﻟﻪ ﺍﻡ ﻏﺮﻕ ﻏﻢ ﺍﺳﺖ،
ﺁﺩﻡ ﺧﻮﺏ ﮐﻢ ﺍﺳﺖ،
ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﻧﺪ،
ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﮐﻮﺭ ﻭ ﮐﺮﻧﺪ،
ﺍﻧﺪﮐﯽ ﻫﻢ ﭘﮑﺮﻧﺪ!
ﻭ ﻣﯿﺎﻥ ﺭﻓﻘﺎ،
ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﻫﻤﭽﻮ ﺷﻤﺎ "ﺗﺎﺝ" ﺳﺮﻧﺪ...!!!
.........
تنهــا بودن قــدرت مــی خــواهــد
و ایـن قــدرت را کســی بـه مـن داد
کـه روزی مـی گفت: تنهــــایـت نمــی گــذارم....
و ایـن قــدرت را کســی بـه مـن داد
کـه روزی مـی گفت: تنهــــایـت نمــی گــذارم....

