۲۳-۰۴-۹۳، ۰۷:۵۵ ب.ظ
تصویرش از پشت مه بود،اما می شد دید...
سر تا پا مشکی پوشیده بود مثل آسمان غبار گرفته و خسته ی شب...
آه میکشم...
چشمانم پر از سکوت است؛قلبم پر از فریاد....
صدایی در این کوچه ی تنهایی به گوش نمیرسد جز تپش های تو خالی قلب آوار شده ام...
سیـ ـگار را میان انگشت هایش میگیرد،دلم می لرزد...
آه میکشم...
سیـ ـگار میشوم بین انگشتانش...
سیـ ـگار را میان لب هایش میگذارد،دود کوچه ی مه گرفته ی شب را تسخیر میکند...
آه میکشم...
سیـ ـگار میشوم میان لب هایش...
سیـ ـگار به زمین می افتد،صدای برخوردش با زمین پژواک میشود...
سیـ ـگار زیر پاها یش له می شود...
آه میکشم...
سیـ ـگار میشوم زیر پاها یش...
چنگ میزند به گلویم این بغض...زخم میزند بر حنجره ام...
نمی شنود،نمی بیند،می رود....
آه میکشم...
چند مشت دیگر آه برای گره زدن به گلوی ماه لازم است؟!
سیـ ـگار شدم؛میان انگشتانش...بین لب هایش...زیر پایش....
آه میکشم...
چشمم روی سیـ ـگار نیم سوخته خشک می شود...
آسمان می بارد،ماه می نالد...
خاکستر میان دست های چروکیده باد جا خوش میکند...
آه میکشم...
سیـ ـگار میشوم...شعله میکشم...دود میشوم...
آسمان می بارد،ماه می نالد...
سیـ ـگار نیم سوخته خاموش می شود...
بغض چنگ میزند،نفس کم می آورم...
پلک هایم سقوط میکند...
آه میکشم...
صدای قدم هایش می آید...
نمیبیند...نمی شنود...می رود
صدا خاموش می شود،سکوتی مرگبار قهقهه میزند....
نابود میشوم...
این منم،دختری که سیـ ـگار شد...
و سیـ ـگاری که خاموش شد زیر پاها ی هوس !!!
سر تا پا مشکی پوشیده بود مثل آسمان غبار گرفته و خسته ی شب...
آه میکشم...
چشمانم پر از سکوت است؛قلبم پر از فریاد....
صدایی در این کوچه ی تنهایی به گوش نمیرسد جز تپش های تو خالی قلب آوار شده ام...
سیـ ـگار را میان انگشت هایش میگیرد،دلم می لرزد...
آه میکشم...
سیـ ـگار میشوم بین انگشتانش...
سیـ ـگار را میان لب هایش میگذارد،دود کوچه ی مه گرفته ی شب را تسخیر میکند...
آه میکشم...
سیـ ـگار میشوم میان لب هایش...
سیـ ـگار به زمین می افتد،صدای برخوردش با زمین پژواک میشود...
سیـ ـگار زیر پاها یش له می شود...
آه میکشم...
سیـ ـگار میشوم زیر پاها یش...
چنگ میزند به گلویم این بغض...زخم میزند بر حنجره ام...
نمی شنود،نمی بیند،می رود....
آه میکشم...
چند مشت دیگر آه برای گره زدن به گلوی ماه لازم است؟!
سیـ ـگار شدم؛میان انگشتانش...بین لب هایش...زیر پایش....
آه میکشم...
چشمم روی سیـ ـگار نیم سوخته خشک می شود...
آسمان می بارد،ماه می نالد...
خاکستر میان دست های چروکیده باد جا خوش میکند...
آه میکشم...
سیـ ـگار میشوم...شعله میکشم...دود میشوم...
آسمان می بارد،ماه می نالد...
سیـ ـگار نیم سوخته خاموش می شود...
بغض چنگ میزند،نفس کم می آورم...
پلک هایم سقوط میکند...
آه میکشم...
صدای قدم هایش می آید...
نمیبیند...نمی شنود...می رود
صدا خاموش می شود،سکوتی مرگبار قهقهه میزند....
نابود میشوم...
این منم،دختری که سیـ ـگار شد...
و سیـ ـگاری که خاموش شد زیر پاها ی هوس !!!
خنده بر لب میزنم تا کَــس نداند رازِ من
ورنه این دنیا که مـــا دیدیم ، خندیدن نداشت ...!
ورنه این دنیا که مـــا دیدیم ، خندیدن نداشت ...!





