۱۳-۰۴-۹۴، ۰۱:۲۳ ق.ظ
گفت خان جان: جان حاج اکبر قسم
من کمی تا قسمتی دلواپسم
چون نمی دانم که آقای ظریف
می شود آیا بر این اشتون حریف
چون نمی دانم که فردو عاقبت
می خورد آیا به درد مملکت
چون نمی دانم که کیک زرد ما
می شود آیا دوای درد ما
چون نمی دانم که پارچین در کجاست
چشمه های آب سنگین در کجاست
چون نمی دانم چه اعجازی کنیم
تا مگر روزی غنی سازی کنیم
چون نمی دانم که آخر پنج و یک
در پی نقد است یا دنبال چک
الغرض جز دوغ و کشک و خامه ام
مضطرب بهر تفاهم نامه ام!!!
ای علی! مردم از این دلواپسی
کی به داد این دل من می رسی
گفت در پاسخ علی: ای مادرم
کارشناس هسته ای ! تا ج سرم!
می خوری بر جان بابایم قسم
تا بگویی بنده هم دلواپسم!؟
مادرمن! جای این دلواپسی
حال حاجی را تو بنما بررسی
اصل نیروگاه تو حاج اکبر است
از نطنز و فردو و پارچین سر است
جای این دلواپسی دلدار باش
دلبر و دلداده این یار باش
هر کسی شایسته، بهر کاری است
کار خان جان نیز شوهرداری است
مادر من! دور از این تشویش باش
جان حاجی فکر کشک خویش باش
از چه رو نقد سیاسی می کنی؟!
ادعای کارشناسی می کنی!؟
هر که بی جا ادعایی می کند
پیش مردم خود نمایی می کند
گفت خان جان! ای علی دیگر مگو
من نبودم فکر شأن و آبرو
من از این کردار خود شرمنده ام
فکر کشک و حاجی ام تا زنده ام
ادمای این شعر واقعی و از همشهری های بنده هستن امیدوارم که از شعر خوشتون بیاد
من کمی تا قسمتی دلواپسم
چون نمی دانم که آقای ظریف
می شود آیا بر این اشتون حریف
چون نمی دانم که فردو عاقبت
می خورد آیا به درد مملکت
چون نمی دانم که کیک زرد ما
می شود آیا دوای درد ما
چون نمی دانم که پارچین در کجاست
چشمه های آب سنگین در کجاست
چون نمی دانم چه اعجازی کنیم
تا مگر روزی غنی سازی کنیم
چون نمی دانم که آخر پنج و یک
در پی نقد است یا دنبال چک
الغرض جز دوغ و کشک و خامه ام
مضطرب بهر تفاهم نامه ام!!!
ای علی! مردم از این دلواپسی
کی به داد این دل من می رسی
گفت در پاسخ علی: ای مادرم
کارشناس هسته ای ! تا ج سرم!
می خوری بر جان بابایم قسم
تا بگویی بنده هم دلواپسم!؟
مادرمن! جای این دلواپسی
حال حاجی را تو بنما بررسی
اصل نیروگاه تو حاج اکبر است
از نطنز و فردو و پارچین سر است
جای این دلواپسی دلدار باش
دلبر و دلداده این یار باش
هر کسی شایسته، بهر کاری است
کار خان جان نیز شوهرداری است
مادر من! دور از این تشویش باش
جان حاجی فکر کشک خویش باش
از چه رو نقد سیاسی می کنی؟!
ادعای کارشناسی می کنی!؟
هر که بی جا ادعایی می کند
پیش مردم خود نمایی می کند
گفت خان جان! ای علی دیگر مگو
من نبودم فکر شأن و آبرو
من از این کردار خود شرمنده ام
فکر کشک و حاجی ام تا زنده ام
ادمای این شعر واقعی و از همشهری های بنده هستن امیدوارم که از شعر خوشتون بیاد




