۲۹-۱۱-۹۱، ۰۶:۰۰ ب.ظ
مرهم زخم های کهنه ام
کنج لبان توست !
بوسه نمیخواهم
چیزی بگو ...
احمد شاملو
یادتـــــــــان باشد که
اعتماد المثنی ندارد
خرابش نکنید. گمش نکنید....
اعتماد المثنی ندارد
خرابش نکنید. گمش نکنید....
امتیاز موضوع:
|
اشعار احمد شاملو
|
۲۹-۱۱-۹۱، ۰۶:۰۰ ب.ظ
کاش دلتنگی نیز نام کوچکی می داشت نام کوچکی : تا به جانش می خواندی تا به مهر آوازش می دادی همچو مرگ که نام کوچک زندگی ست... احمد شاملو
یادتـــــــــان باشد که
اعتماد المثنی ندارد خرابش نکنید. گمش نکنید.... سپاس شده توسط: .M!!NoO.
۲۹-۱۱-۹۱، ۰۶:۰۱ ب.ظ
قصد من فريب خودم نيست,دل پذير! قصد من فريب خودم نيست. اگر لب ها دروغ مي گويند از دست هاي تو راستي هويداست و من از دست هاي توست که سخن مي گويم. دستان تو خواهران تقدير من اند. از جنگل سوخته از خرمن هاي باران خورده سخن مي گويم من از دهکده ي تقدير خويش سخن مي گويم. احمد شاملو
یادتـــــــــان باشد که
اعتماد المثنی ندارد خرابش نکنید. گمش نکنید....
۲۹-۱۱-۹۱، ۰۶:۰۲ ب.ظ
من اميدم را در ياس يافتم مهتابم را در شب عشقم را در سال بد يافتم و هنگامي كه داشتم خاكستر مي شدم گر گرفتم زندگي با من كينه داشت من به زندگي لبخند زدم خاك با من دشمن بود من بر خاك خفتم چرا كه زندگي سياهي نيست چرا كه خاك خوب است . ![[عکس: 200px-Ahmad_shamlu.jpg]](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b0/Ahmad_shamlu.jpg/200px-Ahmad_shamlu.jpg)
یادتـــــــــان باشد که
اعتماد المثنی ندارد خرابش نکنید. گمش نکنید....
۲۹-۱۱-۹۱، ۰۶:۰۵ ب.ظ
نقره داغ ، حال و روز يک مرد عاشق است مرد عاشقي که فکر مي کرد چون عاشق است معشوقه اش هم بايد به هما ن اندازه عا شقش باشد.
یادتـــــــــان باشد که
اعتماد المثنی ندارد خرابش نکنید. گمش نکنید....
۳۰-۱۱-۹۱، ۱۲:۴۰ ب.ظ
حضورت بهشتيست که گريز از جهنم را توجيه ميکند دريايي که مرا در خود غرق ميکند تا از همهي گناهان و دروغ شسته شوم احمد شاملو
یادتـــــــــان باشد که
اعتماد المثنی ندارد خرابش نکنید. گمش نکنید.... 
ارسالها: 2,839
موضوعها: 686 تاریخ عضویت: شهریور ۱۳۹۲ اعتبار: 7,027 سپاسها: 359
763 سپاس گرفتهشده در 294 ارسال    
۱۱-۰۹-۹۲، ۰۱:۱۱ ب.ظ
چه بی تابانه می خواهمات ای درویات آزمون تلخ زنده به گوری !
چه بی تابانه تو را طلب می کنم! بر پشت سمندی گویی نو زین که قرارش نیست. و فاصله تجربهیی بیهوده است. بوی پیرهنات این جا و اکنون. ــ کوه ها در فاصله سردند. دست در کوچه و بستر حضور مـأنوس دست تو را می جوید و به راه اندیشیدن یأس را رَج می زند. بی نجوای انگشتان ات فقط. ــ و جهان از هر سلامی خالی ست.
تا وقتی عشق آسمونی دارم
چه نیازی به عشق زمینی دارم ×من نوشت سپاس شده توسط: sadaf
ارسالها: 2,839
موضوعها: 686 تاریخ عضویت: شهریور ۱۳۹۲ اعتبار: 7,027 سپاسها: 359
763 سپاس گرفتهشده در 294 ارسال
۱۱-۰۹-۹۲، ۰۱:۱۱ ب.ظ
مجال
بی رحمانه اندک بود و واقعه سخت نامنتظر. از بهار حظّ ِ تماشایی نچشیدیم، که قفس باغ را پژمرده می کند. از آفتاب و نفس چنان بریده خواهم شد که لب از بوسه ی ناسیراب. برهنه بگو برهنه به خاک ام کنند سراپا برهنه بدان گونه که عشق را نماز می بریم، ــ که بی شایبه ی حجابی با خاک عاشقانه در آمیختن می خواهم.
تا وقتی عشق آسمونی دارم
چه نیازی به عشق زمینی دارم ×من نوشت سپاس شده توسط: sadaf
ارسالها: 2,356
موضوعها: 58 تاریخ عضویت: آذر ۱۳۹۲ اعتبار: 1,331 سپاسها: 0
125 سپاس گرفتهشده در 0 ارسال 
پریا
احمد شاملو یكی بود یكی نبود زیر گنبد كبود لخت و عور تنگ غروب سه تا پری نشسه بود. زار و زار گریه می كردن پریا مث ابرای باهار گریه می كردن پریا. گیس شون قد كمون رنگ شبق از كمون بلن ترك از شبق مشكی ترك. روبروشون تو افق شهر غلامای اسیر پشت شون سرد و سیا قلعه افسانه پیر. از افق جیرینگ جیرینگ صدای زنجیر می اومد از عقب از توی برج شبگیر می اومد... " - پریا! گشنه تونه؟ پریا! تشنه تونه؟ پریا! خسته شدین؟ مرغ پر شسه شدین؟ چیه این های های تون گریه تون وای وای تون؟ " پریا هیچی نگفتن، زار و زار گریه میكردن پریا مث ابرای باهار گریه می كردن پریا *** " - پریای نازنین چه تونه زار می زنین؟ توی این صحرای دور توی این تنگ غروب نمی گین برف میاد؟ نمی گین بارون میاد نمی گین گرگه میاد می خوردتون؟ نمی گین دیبه میاد یه لقمه خام می كند تون؟ نمی ترسین پریا؟ نمیاین به شهر ما؟ شهر ما صداش میاد، صدای زنجیراش میاد- پریا! قد رشیدم ببینین اسب سفیدم ببینین: اسب سفید نقره نل یال و دمش رنگ عسل، مركب صرصر تك من! آهوی آهن رگ من! گردن و ساقش ببینین! باد دماغش ببینین! امشب تو شهر چراغونه خونه دیبا داغونه مردم ده مهمون مان با دامب و دومب به شهر میان داریه و دمبك می زنن می رقص ن و می رقص ونن غنچه خندون می ریزن نقل بیابون می ریزن های می كشن هوی می كشن: " - شهر جای ما شد! عید مردماس، دیب گله داره دنیا مال ماس، دیب گله داره سفیدی پادشاس، دیب گله داره سیاهی رو سیاس، دیب گله داره " ... *** پریا! دیگه تو روز شیكسه درای قلعه بسّه اگه تا زوده بلن شین سوار اسب من شین می رسیم به شهر مردم، ببینین: صداش میاد جینگ و جینگ ریختن زنجیر برده هاش میاد. آره ! زنجیرای گرون، حلقه به حلقه، لابه لا می ریزد ز دست و پا. پوسیده ن، پاره می شن دیبا بیچاره میشن: سر به جنگل بذارن، جنگلو خارزار می بینن سر به صحرا بذارن، كویر و نمك زار می بینن عوضش تو شهر ما... [ آخ ! نمی دونین پریا!] در برجا وا می شن، برده دارا رسوا می شن غلوما آزاد می شن، ویرونه ها آباد می شن هر كی كه غصه داره غمشو زمین میذاره. قالی می شن حصیرا آزاد می شن اسیرا. اسیرا كینه دارن داس شونو ور می میدارن سیل می شن: گرگرگر! تو قلب شب كه بد گله آتیش بازی چه خوشگله! آتیش! آتیش! - چه خوبه! حالام تنگ غروبه چیزی به شب نمونده به سوز تب نمونده، به جستن و واجستن تو حوض نقره جستن الان غلاما وایسادن كه مشعلا رو وردارن بزنن به جون شب، ظلمتو داغونش كنن عمو زنجیر بافو پالون بزنن وارد میدونش كنن به جائی كه شنگولش كنن سكه یه پولش كنن: دست همو بچسبن دور یاور برقص ن " حمومك مورچه داره، بشین و پاشو " در بیارن " قفل و صندوقچه داره، بشین و پاشو " در بیارن پریا! بسه دیگه های های تون گریه تاون، وای وای تون! " ... پریا هیچی نگفتن، زار و زار گریه می كردن پریا مث ابرای باهار گریه می كردن پریا ... *** " - پریای خط خطی، عریون و لخت و پاپتی! شبای چله كوچیك كه زیر كرسی، چیك و چیك تخمه میشكستیم و بارون می اومد صداش تو نودون می اومد بی بی جون قصه می گف حرفای سر بسه می گف قصه سبز پری زرد پری قصه سنگ صبور، بز روی بون قصه دختر شاه پریون، - شما ئین اون پریا! اومدین دنیای ما حالا هی حرص می خورین، جوش می خورین، غصه خاموش می خورین [ كه دنیامون خال خالیه، غصه و رنج خالیه؟ دنیای ما قصه نبود پیغوم سر بسته نبود. دنیای ما عیونه هر كی می خواد بدونه: دنیای ما خار داره بیابوناش مار داره هر كی باهاش كار داره دلش خبردار داره! دنیای ما بزرگه پر از شغال و گرگه! دنیای ما - هی هی هی ! عقب آتیش - لی لی لی ! آتیش می خوای بالا ترك تا كف پات ترك ترك ... دنیای ما همینه بخوای نخواهی اینه! خوب، پریای قصه! مرغای شیكسه! آبتون نبود، دونتون نبود، چائی و قلیـ ـون تون نبود؟ كی بتونه گفت كه بیاین دنیای ما، دنیای واویلای ما قلعه قصه تونو ول بكنین، كارتونو مشكل بكنین؟ " پریا هیچی نگفتن، زار و زار گریه می كردن پریا مث ابرای باهار گریه می كردن پریا. *** دس زدم به شونه شون كه كنم روونه شون - پریا جیغ زدن، ویغ زدن، جادو بودن دود شدن، بالا رفتن تار شدن [ پائین اومدن پود شدن، پیر شدن گریه شدن، جوون شدن [ خنده شدن، خان شدن بنده شدن، خروس سر كنده شدن، [ میوه شدن هسه شدن، انار سر بسّه شدن، امید شدن یاس [ شدن، ستاره نحس شدن ... وقتی دیدن ستاره یه من اثر نداره: می بینم و حاشا می كنم، بازی رو تماشا می كنم هاج و واج و منگ نمی شم، از جادو سنگ نمی شم - یكیش تنگ شراب شد یكیش دریای آب شد یكیش كوه شد و زق زد تو آسمون تتق زد ... شرابه رو سر كشیدم پاشنه رو ور كشیدم زدم به دریا تر شدم، از آن ورش به در شدم دویدم و دویدم بالای كوه رسیدم اون ور كوه ساز می زدن، همپای آواز می زدن: " - دلنگ دلنگ، شاد شدیم از ستم آزاد شدیم خورشید خانم آفتاب كرد كلی برنج تو آب كرد. خورشید خانوم! بفرمائین! از اون بالا بیاین پائین ما ظلمو نفله كردیم از وقتی خلق پا شد زندگی مال ما شد. از شادی سیر نمی شیم دیگه اسیر نمی شیم ها جستیم و واجستیم تو حوض نقره جستیم سیب طلا رو چیدیم به خونه مون رسیدیم ... " *** بالا رفتیم دوغ بود قصه بی بیم دروغ بود، پائین اومدیم ماست بود قصه ما راست بود: قصه ما به سر رسید غلاغه به خونه ش نرسید، هاچین و واچین زنجیرو ورچین!
شده در اوج جوانی با همین ظاهر شاد،تا گلو پیر کسی باشی و قسمت نشود
ارسالها: 2,839
موضوعها: 686 تاریخ عضویت: شهریور ۱۳۹۲ اعتبار: 7,027 سپاسها: 359
763 سپاس گرفتهشده در 294 ارسال
۰۹-۱۰-۹۳، ۰۲:۵۳ ب.ظ
احمد شاملو (زادۀ ۲۱ آذر، ۱۳۰۴ در تهران؛ در خانه شماره ۱۳۴ خیابان صفیعلیشاه - درگذشت ۲ مرداد ۱۳۷۹؛ در فردیس کرج) شاعر، نویسنده، فرهنگنویس، ادیب، مترجم ایرانی و از اعضای کانون نویسندگان ایران بود. آرامگاه او در امامزاده طاهر کرج واقع است. تخلص او در شعر الف. بامداد بود. سرودن شعرهای آزادیخواهانه و ضد استبدادی ، عنوان شاعر آزادی ایران را برای او به ارمغان آورده است. شهرت اصلی شاملو به خاطر شعرهای اوست که شامل اشعار نو و برخی قالبهای کهن نظیر قصیده و نیز ترانههای عامیانهاست. شاملو تحت تأثیر نیما یوشیج، به شعر نو (که بعدها شعر نیمایی هم نامیده شد) روی آورد، اما برای نخستین بار درشعر «تا شکوفه سرخ یک پیراهن» که در سال ۱۳۲۹ با نام «شعر سفید غفران» منتشر شد وزن را رها کرد و بهصورت پیشرو سبک نویی را در شعر معاصر فارسی گسترش داد. از این سبک به شعر سپید یا شعر منثور یا شعر شاملویی یاد کردهاند. تنی چند از منتقدان ادبی او را تنها شاعر موفق در زمینه شعر منثور میدانند.
تا وقتی عشق آسمونی دارم
چه نیازی به عشق زمینی دارم ×من نوشت |
|
|
| موضوعات مشابه ... | |||||
| موضوع | نویسنده | پاسخ | بازدید | آخرین ارسال | |
| دفتر شعر صنم (اشعار نو) | صنم بانو | 28 | 5,328 |
۲۷-۰۳-۰، ۰۹:۰۶ ق.ظ آخرین ارسال: صنم بانو |
|
| مجموعه کامل اشعار کتاب دیوار از فروغ فرخزاد | صنم بانو | 19 | 2,402 |
۲۴-۰۳-۰، ۰۷:۲۷ ق.ظ آخرین ارسال: صنم بانو |
|
|
اشعار سجاد شهیدی | minaa | 13 | 6,602 |
۰۹-۰۳-۰، ۱۲:۵۵ ب.ظ آخرین ارسال: minaa |
کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان