امتیاز موضوع:
  • 1 رای - 5 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
دفتر اشعار|دادا بیلوردی
#11
مشغول توأم دربست!




( زلال عروضی پیوسته بدون قافیه )








زیــر ِ قلم ِ ابروت

من چشم ِ تو را ترانه خواهم کرد

زلفت به کمر، به شور ِ عــاشقانه خـواهم بست

آغوش ِ تو باز خانـه خواهم کرد

جانم به لبی بستان!



دلبانگ ِ مرا بشنو!

در حنجره ی چکـامــه، رازآلــود

در خـلوت ِ استعــــاره، عکسهـــای لبخندت

بــر آینـــــه ی زلال مـــی دوزم

تا شعله بر افروزم



آماده ی تصویــــرم

برخیـــــز کِشم ز شعلـه، آغـوشی.

بگـذار جهـان بسوزد از غــروب ِ دلـسردی

من داغ به کوه ِ سینه خواهم بست

مشغول توأم دربست
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#12
غزل و زلال در وصف معلم:
.
مقام معلّم
هدایت است و محبّـت ، تـلاش و کــــار ِ معلّــم
خـــدا شود همه ساعت ، أنیس و یـــــار معلّم
ز قفل ِ جهل هراسی ، ز دربِ بسته غمی نیست
کلیــدِ علـــم چــو بـاشــــد در اختیــــار ِ معلّم
خوشا بحالِ کسی که عطش به چشمه ی علم است
گــــرفتــه روزی ِ خـــود را ز روزگـــــار ِ معلّم
فـرشتـــه هیـــچ نـدارد چنین مقـام و شکــوهی
بـــوَد کنــار ِ خــــدا او ، خــــدا کنــــار ِ معلّم
ز بذرکاری ِ مهر و شکوفه بـــــاری ِ خــــــرداد
همــــیشه هست امیـــــدی در انتــــــظار ِ معلّم
تمامِ فصل ِ خــــزان و تمــــامِ فصل ِ زمستـــان
چـو شاخــه ای بوَد و میــوه اش بهـــــــار معلّم
کم است چون بنمایم به دست های قلم گیـــــر
هـــــــزار دستــــــه گلی را دمی نثــــــار معلّم
زلالتـــــر ز معلم نـدیــده کس بـــــه جهـــانی
دلــم فـــدای روانِ بـــزرگــــــــــــــــــ ـوار معلّم
بـــه غیـــــرِ شعـر نچیـدم متــاعــی از دل ِ دادا
سروده ایـن غـزلش را بــــــه افتـخـــــار ِ معلّم
دادا بیلوردی - تبریز- بهار 1393 . هـ.ش
[highlight=#ffffff][highlight=#fafafa]منبع: وبلاگ غزل های دادا[/highlight][/highlight]
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#13
رسوای چشمهات ( غزلی زیبا از دادا )
.



آغــوش سیـلم ازغــم سـودای چشمهات
در حسرتـم کـه دل بنـهم لای چشمهات

خواهـم چشیـد سیب جمال تو را ز شوق
خواهـم رسیـد بـرلب دریــای چشمهات

دیــری نپـایــــد اهـل ِ تماشا فـــدا کنند
خود را بدون چون و چرا پای چشمهات

امــروز من غریبه ترم عقـل را مگــر
مجنون شوم بـه لیلی ِ فردای چشمهات

بـا نیزه های آتش ِ پـلکت هـدف شــدم
غرق ِ تبم زسوزش ِ گرمای چشمهات

ای وای ازآن قیامت ِ پُر شور ِ نازهـات
فـــریاد ازین اسـارت ِ دنیـای چشمهات

جـرأت نکــرده هیـچ کسی تــا بیــان کند
ابـروی تو کمان شده بالای چشمهات!

از مـن گذشته، رام ِ تو در دام ِ خلوتم
مخمورتــر ز جــام ِ تـمنـّای چشمهات

شهــر دلم گرفتی و این کشور ِ وجود
تسلیــم شد به قامت ِ والای چشمهات

بـاری شبانه پرده کِش از مَـردُمت مگر
بیند مـــرا سَـحر همه رسوای چشمهات

در خدمتم که بوسه دهی جان دهم تو را
تعجیل کن به خواهش ِ دادای چشمهات
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#14
ای معلّم ای عزیز

ای همیشه با جهالت در ستیز
روزگارت آفتــــابی بـــــــــــاد و دنیــایت زلال
تا قلم شد دست تو از تیغ، تیز
گشت تاریکی مریض
*
روشنی دادی مــــرا
تربیت کــردی در آبــادی مـــــــرا
با سه بخش «آ» و «زا» و «دی» گشودم بال و پر
دادی آندم درس ِ « آزادی » مرا
یک جهان شادی مرا
*
خانه ات آباد باد
از تو هر عصر و زمانی یاد باد
ای معلّم ای چـراغ زنــدگانی و وجـود
غصّه هایت یک به یک برباد باد
بر تو از حق داد باد
*
شادمان باشی تو را
محترم در هر زمان باشی تو را
ای معلّم ، ای جهانی پُـر ز لذّتـــهای تــــو
در مقام عارفان باشی تو را
جاودان باشی تو را
*
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#15
درس گیر


نـور خـود بـی عـــشق در عــالم نبــارد آفتـــــاب
بــا امیـــد سبــزه زائیــدن شد آبستـن سحـــاب
درس گیــــــــــــر از اتّـفاقـات جـهان هفت رنــگ
روز نــــو می گــــردد هـر دم با هزاران انقلاب
آن گـل قـاصد کـه بیـن اطلسی ها قـد کشید
«هرزه»خواهدگشت نامش باز خواهد شد خراب
ایـن یـکـی جـوجه کــه می گیـرد ز مادر کِرم ها
خـود بسان کــرم خــواهد رفت بـر کـام عقـاب
هــر زمانی سُرخیِ صورت ، نشان شـرم نیست
گاه گاهــی بـی حیـائـی نیـــــــز دارد التـهاب

ننگ بـــر آن سجـده ای کــه از ریا دادا فروخت
حیف بر آب وضو که خرج کردی بی حساب
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#16
علم خورشیدیست رخشان
یک معلم نیـــز همچـون مـاهِ تـابـان
می تـوان در انـعکاسِ نـورِ دانش ، جهل را کُشت
لیـک بـرخــی شبـه استــــادانِ نـادان
نـوکــرِ نـفسنـد هـــر آن
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#17
در قلبِ تـار، اسرار می میرد
پیـشِ طبیبِ مـــرده دل ، بیــمار می میـرد
تعطیل کن رقص و نوا در جمعِ بی احساس و دور از عشق
گیـتــــار در آوازِ نـاهنـجـــار مـی میـرد
خالی ز شور،اشعار می میرد
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#18
به سوی شر نروی
همیشه عـاشقِ خطـر نروی
شکار کـرد نگاهت اگـــر گلِ سمنــی
به خیشِ قدرتِ کمـر نروی
چو گاوِ نر نروی
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#19
در نرفت از سنگ، رنگ،
زیرِ دریا خورد چون یکدفعه سنگ.
قطره ویـران کـرد در تـکــرار، امّـا سنگ را .
گـر صبورانـه کنی بـا درد جنگ
درد خواهد گشت لنگ
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#20
گشت بر آتش سوار
رفت بـالا آب گــرم ِ داغــدار
شعله ات از جامِ اشکِ دلشکسته بازدار
آسمـان رگبار زایـد مـرگبار
گاه بـا یک آه و زار
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:


موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  دفتر شعر صنم (اشعار نو) صنم بانو 28 5,550 ۲۷-۰۳-۰، ۰۹:۰۶ ق.ظ
آخرین ارسال: صنم بانو
  مجموعه کامل اشعار کتاب دیوار از فروغ فرخزاد صنم بانو 19 2,580 ۲۴-۰۳-۰، ۰۷:۲۷ ق.ظ
آخرین ارسال: صنم بانو
Heart اشعار سجاد شهیدی minaa 13 6,923 ۰۹-۰۳-۰، ۱۲:۵۵ ب.ظ
آخرین ارسال: minaa

چه کسانی از این موضوع دیدن کرده اند
1 کاربر که از این موضوع دیدن کرده اند:
aaliiyi (۰۶-۰۴-۹۶, ۰۶:۵۴ ب.ظ)

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان