دفتر اشعار| مسعود منصوری

[Ar.chly]

در آن روز بارانی!

.

در آن روز بارانی

صورتم خیس شد

از نگاه زیبایت

ولی

باران شد چتری !

برای صورتم

که از نبود دست احساست

همیشه نمناک است

!

[Ar.chly]

درخت سیب !

.

گفت: برو

اشک ریختم

ناله ها کردم

باز گفت:

برو! تبعیدی !

از این هفت آسمان دورتر

در یک قفس

به اسم تن

و از آنجا شروع شد

رنج پی در پی

از چه گویم: دزدی و جنگ و خونریزی

وحتی گاهی مریضی

مثل سرطان

دور باد از سرتان

وحالا من از این غم

شعری می گویم

که بوی سیب دهد!

و تو هروقت آنرا می بویی

تبعید شوی

ولی اینبار برعکس

از آن هفت اسمان بالا روی

کنار آن درخت سیب !

راستی اگر رفتی

یادت باشد

بجای همه ما انسانها

بگویی سیب !

که تصویر لبخند ما

به زیبایی بیافتد !

تا روزی که

همه ما بازمی گردیم

از تبعید!

[Ar.chly]

دلِ کوچکِ من

بی تو

قلبِ من

تُپ تُپ تُپ

نمی کند

و

من

تَب تَب تَب

می کنم

اما

دل ِ کوچکِ من

این وسط

بی تَب و تُپ

آرام آرام

بی تو

می میرد !

[Ar.chly]

دیدار تو !

گلوی دل مرا

سخت فشرده است

دستان

پرزور

دلتنگی تو !

و او حتی

با عشقِ

به این دستان

که او را تا حد مرگ

خواهد بُرد

ناله کنان

گوید :

دی

دید

دیدا

دیدار

دیدار تو !

[Ar.chly]

دیوار به دیوار می رسه !

دیوارها کشیده اند

برای جدایی من و تو

و حالا

دیوار هم به دیوار رسیده است

اما من

سالهاست

که از تو

دور مانده ام

[Ar.chly]

دلم

امشب

سفر می خواهد

به کربلا

و من معذور

از همراهی او

در حالیکه

دستِ مرا محکم می کشد

سفر می کند

به تنهایی

و من

دور از چشمِ او

دورادور

فقط اشک می ریزم

[Ar.chly]

شب قدر !

امشب

با شهادتت مولا علی (ع)

ماه هم

غصه دار می شود

یا با زبان ساده بگویم

از غصه ی

شهادت تو

جانش هلال می شود

با شهادتت

در شب قدر

این ماه نیمه جان

صورتش هلال می شود

تو خوب می دانی

ای ماه

که از شرم روی ماه مولا علی (ع ) !

چهره ات

هر ماه

پشت چادری سیاه

هلال می شود !

ای ماه

تو بازمی گویی

با عشق

سرم !

مثل مولایمان علی (ع )

با شمشیر سیاهی ها

هلال می شود !

گویی

شبیه شمشیر ذوالفقار می شود

[Ar.chly]

شهد احساس!

هر روز

گل رویت را که می بینم

می بویم تو را

سرشار که می شوم از شهد احساست !

پرواز میکنم

اما دریغ

که تا تو فاصله بسیار است

[Ar.chly]

مثل هر شب !

مثل هرشب !

دوباره شمع ها را روشن می کنی

و در تنهایی

مرا در گهواره خواب می کنی

صبح که می شود

شبیه فوت کردن شمع

ستارگان خاموش می شوند

و تو

خورشیدی به من

هدیه می دهی

تا روزی که

شاید

من بزرگ شوم !!

[Ar.chly]

نخ خیال

با نخِ خیال

پیراهنی می بافم

برای تو !

می دانم

فرسنگ ها از من دوری

و می لرزی

در این سرمای تنهایی

این پیراهن را بپوش

اما ببخش

که نخ های بند بند شده دلم

تو را

گرم نمی کند !