امتیاز موضوع:
  • 1 رای - 5 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
دفتر اشعار| ژیلا راسخ
#31
"همین امشب"
خدا اینجاست
کنار من .....
کنار گاه تنــهایی
در آغوشم ،میان گیسوان وحشی من
میان بازوی دل
نوازش می کند هُرم نفس هایم
زند بوسه لبان داغ وتبدارم
خدا اینجاست
کنار من
همین امشب وفرداهای دیگر شب
خدا اینجاست
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#32
"هوای دلم"


بی حضورت شعرمـن بی رنگ شد
خــانه ی دل هــم بنــایش سنگ شد

مثل مــرغ عشــق ،زندانـی شدم
با وداع ات، پای دل هم لنگ شد
***************************
"هوای دلم"
خیالت را،امروز
برای همیشه.....
روی سنگ فرش خیابان متروکه ی ذهنم
لگدمال کردم
وهوای دلم را...
خط خطی !
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#33
"چشمک"

دیدنت گاه ...
چو لبخند خدا می ماند
که به سجّاده نشسته
مادر
و به پرواز کبوتر
به طواف کعبه
مثل چشمک زدن ماه وستاره
به زمین
مثل بلبل که به وقت شادی

می زند چهچه بر دشت ودمن
مثل هنگامه ی شیرین وصال معشوق
مثل دلدادگی رود
به دریای خدا
و به مثل من دیوانه نشستن
روی سنگ فرش دلِ
بی خبری
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#34
"گفته بودم؟!"
گفته بودم از غم دیروز دل؟!
شرح حالم....
فعلی از باب فَعِل؟!
نو عروس قصّه هایم....
خاک شد
حجله اش....
یک مثنوی بر تاک شد
قرب ِالی الله....
هرروزم دعاست
شرح این دردم ،
خودش یک ماجراست
مادرم درکودکی اَمَّن یُجیب
فوت می کرد
برسرم گاهی عجیب
او دعا می کرد، در بطن نماز
دست وآغوشش....
همیشه بازِ باز
مثل طوطی....
حفظ گفتارش شدم
ازبرایش.....
سرِّ اَسرارش شدم
جانمازش غرق گل بود ونیاز
چادرش انگار....
بالی بود در اوج فراز
مادرم، امروز خود یک مادرم
بچه هایم را.....
همیشه یاورم
یاد ِتو امروز بامن زار زد
تیر عشقت......
بر دل ناکار زد
گریه هایم.....
جوهر ارقام شد
خاطراتم .....
قصّه ی هر بام شد!
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#35
"هذیان 45"
باغ ما گیلاس داشت
باغبانی خاص داشت
مثل میم ِ مادر
یک سبد احساس داشت
روزی از روز خدا
رفت ....... از شهر شما
زیر باران عطش
با دلی بی غل وغش
سوی بازار دل ِ عشاق رفت
با خیالی خوش،ولی مشتاق رفت
هرچه در دل داشت
روی تاس ریخت
جمله گی و،
عاری از وسواس ریخت
عاقبت، در خرجِ بازار ثواب
سوخت جانش ،چون کباب
مِهرها،
مُهر سکوتی برلب است
عشق ها،
آوای جغدی درشب است
این چه رسمی و،چه بدعت بوده است
تاعوام گویند،
که حکمت بوده است ؟
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#36
"هذیان های من"
آمد .......کنار پنجره ی دل نشست
دردش درون جام نگاهم
به گِل نشست
آشفته بود وسر زد
به باغ دلم،
هی رقص ید ورقص اند
ماسه های ساحلم
دورتر پروانه ایی ،
برشاخه ی گلی برقص
نزدیکتر من بودم مثل مرغی
درقفس....
رودها وجویباران دربهار خدا
نغمه سرمی دهند تا سما
پائیز من رسیده وُ
برگ ریزانم ....
از خودم چه بد گریزانم
من درمیان جمع تنهایم
تنهاترین و مِنْهایم
گفتم ؟
علامت سوال شده ام
مبتلا به ریزشِ
پروبال شده ام؟
نه، بی فایده ست شرح حال من
بگذرو بگذریم
از قیل وقال من....
می روم تا فرداهای دور
شاید ببرم آرزوها را .....
به گور!
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#37
"هذیان43"

درمــن انگار، کسی آواز خوانــد
شورعشقش، در تنم آرام مانــد

سوز و سازش نغمه ی آغــاز بود
درنیـــازم او دلــــی دمســاز بود

او نـــی چوپان ومــن آرام و رام
غــم نبود، دنیــابرای ما به کام

سادگــی بود و صفا و بی کلک
نان وآبـــی بود و دنیایــی نمک

آن فراتـــر یک خدایــی کدخــدا
مثل مـــا بود و پراز صلـح وصفـا

چشمه آبــی بــود و یک ارزن وفا
دوستــی هـا خالــص و دور از ریا

هردرختی سایه اش مهر آفــرین
شادی و شــور و نشاط آخــرین

رنگ چشمــان خدایم مهــر بود
خنده هایش درترنّـــم شعـربود

بــاورمـــا زندگـــی رنگش سپید
کلبه ی ما رنگ بد خواهی ندید

برّه ی دل رام و سر در خاک بود
قصّه ی مــا برسر هــــرتاک بود

صبح وشام ما همه از عشق بود
از خدا این خانه هـــم،پر رزق بود

دست او ساقـــی وجام دل خیال
از مِـی گلگون دل غــم شد محال

بوسه در گلدان عشق گل می تنید
عِطر عشق آمـــد، و روز نـــو رسید

هُد هُد اقبـــال مــــا، آوازه خــــوان
او که عاشق بود وما معشوق جان

ای خــــدا ،دست دعایــــم رد نکن
مــــرد دل آمد تـو راهـــم سد نکن

زندگی درشعر مـــن شور سخن
آرزوهـــای مــــن و، عشق وطن

مهربانـــی راه ورســــم دل شده
بیت بیت این دلـــم ساحل شده

بس که هذیان گفته ام تب کرده ام
روز خود را مـن چنین شب کرده ام

الغرض این مثنوی چون ماست بود
تا حدودی یک کمی هم راست بود!
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#38
"هذیان42"
بامن ای من......
ازچه می گویی واز درد که می نالی
که صبح......
آن زمان سبزه زخاک
سر برآرد و بگوید :سلام
وتو مثل آهو ،
درْدرو دشت خدا
می دوی در پی معشوق سیهْ چشمْ نگاه
وزمین ،باز گرمای نفس های تلاش
برتن رهگذران خسته ،
می دمد آزادی
وتو مثل قویی،که برقص د دریا
وبرانگیزاند، حسِّ زیبای بهار
درتن پائیزِ، خستگان خفته
وخدا .....
می نگارد نقشی .....
برتن روز وشب
ومن آن مردابم
درتن بی روحِ،مردگان دیروز
که تشیع کنان
پی ِفردایِ، من وما
به رقص آمده اند!
(از مجموعه ی دفترتنهایی)
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#39
"یک قفسْ تنهایی"
بادگیسوی درختان لرزاند
کفتری برسربام
آسمان هم ابری
رهگذر کوچه ی تنهایی شب
بی سؤال وپاسخ
قدمی درشک وترس .....
بال می زد تب آزادی
وخدا......
آن دورتَرَک ها می دید
پَرپرواز ما.....
فکر امروز ما،غزلی ساده بود
ومن انگار که در خواب خدا
گل سرخی بودم
که بدست طوفان ،برگْ ریزانم شد
عمر کوتاهِ من ،برمزار فردا
می نوشت یادمن ،یادِی از بودن ها
که برو از فردا،تو همان دیروزی.....
یک قفسْ تنهایی
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#40
"یک +یک"
قدم می زنم
افکارم را ،بی هیچ رودرواسی
تا زن بودنم را ،
زندگی کنم......
درنوشته هایی که.....
قلقلک می دهد دلم را،
تا مرز سپیدترین شعری که
سیاهی هارا به چُرتکه می اندازد
تا ثابت کند
یک +یک ،
همیشه "2"نیست
در معمّایی که گاه......
دو + دو،چهار نمی شود
می شود؟!
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:


موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  دفتر شعر صنم (اشعار نو) صنم بانو 28 5,554 ۲۷-۰۳-۰، ۰۹:۰۶ ق.ظ
آخرین ارسال: صنم بانو
  مجموعه کامل اشعار کتاب دیوار از فروغ فرخزاد صنم بانو 19 2,585 ۲۴-۰۳-۰، ۰۷:۲۷ ق.ظ
آخرین ارسال: صنم بانو
Heart اشعار سجاد شهیدی minaa 13 6,933 ۰۹-۰۳-۰، ۱۲:۵۵ ب.ظ
آخرین ارسال: minaa

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان