ارسالها: 6,375
موضوعها: 1,451
تاریخ عضویت: آبان ۱۳۹۳
اعتبار:
11,951
سپاسها: 0
76 سپاس گرفتهشده در 6 ارسال



قدیس فراسوی جسم
به آب ها نگریست و دریا شد .
زیبای فراسوی ذهن
به آسمان نگریست و ستاره شد .
من چو گلبرگی زیر پای تو می افتم
خم می شوی و مرا از زمین بر می داری
گلبرگ را به سینه ات می فشار ی
و الماس می شوم
تابناک و شفاف می درخشم.
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
ارسالها: 6,375
موضوعها: 1,451
تاریخ عضویت: آبان ۱۳۹۳
اعتبار:
11,951
سپاسها: 0
76 سپاس گرفتهشده در 6 ارسال



نبض خدا رو گرفتم
نه تند بود و نه کند .
آهنگ خلقت داشت
زیبا و هماهنگ .نبض خدا را بوسیدم ،
گونه اش گلگون شد
جنگل از عطر گیسوانش سرمست .
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
ارسالها: 6,375
موضوعها: 1,451
تاریخ عضویت: آبان ۱۳۹۳
اعتبار:
11,951
سپاسها: 0
76 سپاس گرفتهشده در 6 ارسال



کمتراز چشم تو نمیخواهم
نگاهم کن
آنقدر نگاهم کن تا چون نیلگون ترین شب
بر آسمان بشکفم
تمام آوازهایت را به جویبار بخشیده ای
و سبدت را به من
نزدیک بیا ؛
میخواهم لبخندت را بچینم.
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
ارسالها: 6,375
موضوعها: 1,451
تاریخ عضویت: آبان ۱۳۹۳
اعتبار:
11,951
سپاسها: 0
76 سپاس گرفتهشده در 6 ارسال



بگذار در کانون آفتاب بایستم
و به گوی زمین بنگرم ،
از آن مکان بلند آرامش
به آوازها جان می دهم
و یک پیراهن آبی به تن آسمان می کنم ،
ستاره ها از جیب تو بیرون می افتند
پیرامون کلمه هایت برگ ها می رویند
سیمای جهان پدیدار می شود
تو در دلم می تابی
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
ارسالها: 6,375
موضوعها: 1,451
تاریخ عضویت: آبان ۱۳۹۳
اعتبار:
11,951
سپاسها: 0
76 سپاس گرفتهشده در 6 ارسال



اگر یک شعر هدیه ام کنم
جانم را در دستمال سفید
پیشکشت میکنم
ای رود دستانم را بشور که از اندیشه می آیم
کوه نور میترکد منفجر میشوم
زیباتراز هیچ بسوی تو می آیم .
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
ارسالها: 6,375
موضوعها: 1,451
تاریخ عضویت: آبان ۱۳۹۳
اعتبار:
11,951
سپاسها: 0
76 سپاس گرفتهشده در 6 ارسال



هردرخت که به بهار نگاهت دل باخت
جوان شد
هرخستگی که به آیینه ی چهره ات نگریست
آرامگرفت .
هرگاه از سرم گذشت که دوستت می دارم
خجل گشتم از روی عشق
که اقیانوس بودی و قطره یی پنداشتمت
ریشه ات جهان را پرکرده بود
خورشیدها در آغوشت به خواب رفته بودند
جامه ی انسان برتو فریب بود
چندین و چند آسمان را در سینه پنهان کرده بودی ؟
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
ارسالها: 6,375
موضوعها: 1,451
تاریخ عضویت: آبان ۱۳۹۳
اعتبار:
11,951
سپاسها: 0
76 سپاس گرفتهشده در 6 ارسال



گه گاه غریبه ای را سلام گفتن
از بزرگی سرو نمیکاهد
میخواستم بوزم اما نسیم وزید
ومن در سرود پرندگان محو شدم
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
ارسالها: 6,375
موضوعها: 1,451
تاریخ عضویت: آبان ۱۳۹۳
اعتبار:
11,951
سپاسها: 0
76 سپاس گرفتهشده در 6 ارسال



غزلی بنوش به نام چشمانم
که بیابانی را دویده ام
به دنبال اهویی شبیه شعر
دامنت بگشا که درختی تکانده ام
در شب های دلم سحری نوشیده ام
به نام نامهایت
که از اقیانوس برخاسته ام
وجهانی می بارد از چشمانم
و دیگر آسمان را نخواهی دید...