امتیاز موضوع:
  • 1 رای - 5 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
دفتر اشعار|گیتی خوشدل
#1
به نام خدا

ریشه ات جهان را پر کرده بود
هر درخت که به بهار نگاهت دل باخت
جوان شد .
هر خستگی که به آیینه ی چهره ات نگریست
آرام گرفت .

هر گاه از سرم گذشت که دوستت دارم
خجل گشتم از روی عشق
که اقیانوس بودی و قره ای پنداشتمت .
ریشه ات جهان را پر کرده بود ،
خورشید ها در آغوشت به خواب رفته اند
جامه ی انسان بر تو فریب بود
چندین و چند آسمان را در سینه پنهان کردی؟
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#2
قدیس فراسوی جسم

به آب ها نگریست و دریا شد .
زیبای فراسوی ذهن
به آسمان نگریست و ستاره شد .
من چو گلبرگی زیر پای تو می افتم
خم می شوی و مرا از زمین بر می داری
گلبرگ را به سینه ات می فشار ی
و الماس می شوم
تابناک و شفاف می درخشم.
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#3
نبض خدا رو گرفتم

نه تند بود و نه کند .
آهنگ خلقت داشت
زیبا و هماهنگ .نبض خدا را بوسیدم ،
گونه اش گلگون شد
جنگل از عطر گیسوانش سرمست .
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#4
کمتراز چشم تو نمیخواهم

نگاهم کن
آنقدر نگاهم کن تا چون نیلگون ترین شب
بر آسمان بشکفم
تمام آوازهایت را به جویبار بخشیده ای
و سبدت را به من
نزدیک بیا ؛
میخواهم لبخندت را بچینم.
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#5
بگذار در کانون آفتاب بایستم
و به گوی زمین بنگرم ،
از آن مکان بلند آرامش
به آوازها جان می دهم
و یک پیراهن آبی به تن آسمان می کنم ،
ستاره ها از جیب تو بیرون می افتند
پیرامون کلمه هایت برگ ها می رویند
سیمای جهان پدیدار می شود
تو در دلم می تابی
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#6
اگر یک شعر هدیه ام کنم
جانم را در دستمال سفید
پیشکشت میکنم
ای رود دستانم را بشور که از اندیشه می آیم
کوه نور میترکد منفجر میشوم
زیباتراز هیچ بسوی تو می آیم .
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#7
هردرخت که به بهار نگاهت دل باخت
جوان شد
هرخستگی که به آیینه ی چهره ات نگریست
آرامگرفت .
هرگاه از سرم گذشت که دوستت می دارم
خجل گشتم از روی عشق
که اقیانوس بودی و قطره یی پنداشتمت
ریشه ات جهان را پرکرده بود
خورشیدها در آغوشت به خواب رفته بودند
جامه ی انسان برتو فریب بود
چندین و چند آسمان را در سینه پنهان کرده بودی ؟
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#8
گه گاه غریبه ای را سلام گفتن
از بزرگی سرو نمیکاهد
میخواستم بوزم اما نسیم وزید
ومن در سرود پرندگان محو شدم
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#9
غزلی بنوش به نام چشمانم
که بیابانی را دویده ام
به دنبال اهویی شبیه شعر
دامنت بگشا که درختی تکانده ام
در شب های دلم سحری نوشیده ام
به نام نامهایت
که از اقیانوس برخاسته ام
وجهانی می بارد از چشمانم
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:


موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  دفتر شعر صنم (اشعار نو) صنم بانو 28 5,554 ۲۷-۰۳-۰، ۰۹:۰۶ ق.ظ
آخرین ارسال: صنم بانو
  مجموعه کامل اشعار کتاب دیوار از فروغ فرخزاد صنم بانو 19 2,585 ۲۴-۰۳-۰، ۰۷:۲۷ ق.ظ
آخرین ارسال: صنم بانو
Heart اشعار سجاد شهیدی minaa 13 6,933 ۰۹-۰۳-۰، ۱۲:۵۵ ب.ظ
آخرین ارسال: minaa

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان