امتیاز موضوع:
  • 1 رای - 5 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
دفتر شعار|محمد حسین ملکیان
#41
پس خدا دلتنگي اش گل كرد آدم آفريد
مثل من بسيار اما مثل تو كم آفريد
دست كم از من هزاران شاعر چشمان تو
دست بالا از تو يك تن در دو عالم آفريد
ريخت در پيمانه ام روز ازل از هرچه داشت
ديد مقداري سرش خاليست ، پس غم آفريد
زشت و زيبا ، تلخ و شيرين ، تار و روشن ، خوب و بد
خواست ما سرگرم هم باشيم درهم آفريد
من بد و زشتم تو اما خوب و زيبا، بازشكر
لااقل ما را براي هم نه با هم آفريد
در هواي عشق من را خلق كرد اما تو را
ديد من هم عاشقي را دوست دارم آفريد
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#42
هشت ساله ست اين شراب كه ريخت از گلوي تو در پياله ي من
سرفه ي بيست و چند ساله ي تو عقده ي بيست و چند ساله ي من

چشم تو باز...خواب يعني اين، سرفه ي بي حساب يعني اين
عرق تو...گلاب يعني اين، رنگ و بويت كجاست لاله ي من؟

آه با اين همه نفس تنگي با كه داري هنوز مي جنگي؟
حرفهاي نگفته ات سنگي وسط كاغذ مچاله ي من
□
بار هفتاد من رسيد به تو، مرزهاي وطن رسيد به تو
بوي تند چمن رسيد به تو، ماسكها جا زدند و ناله ي من

پشت هر سرفه ات رسيد از راه، سالها بعد... آزمايشگاه
شيميايي شدي و من جراح، تو شدي فصلي از مقاله ي من

پدرم رختخواب آماده ست، معني حرفهاي من ساده ست
وطني سوخته كه افتاده ست پشت اسم تو و قباله ي من !
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#43
شاعر شده ام اوج در اوهام بگيرم
هي رقص كني از تنت الهام بگيرم
شاعر شده ام صبركنم باد بيايد
تا يك غزل از روسري ات وام بگيرم
هي جام پس از جام پس از جام بياري
هي جام پس از جام پس از جام بگيرم
آشوب شوي در دلم آشوب بيفتد
آرام شوي در دلت آرام بگيرم
سهمم اگر افتادن از اين بام بيفتم
سهمم اگر اوج است از اين بام بگيرم
سنگي زدم و پنجره ات باز...ببخشيد
پيغام فرستادم پيغام بگيرم
□
شاعر شدم اقرار كنم وصف تو سخت است
شاعر شدم از دست تو سرسام بگيرم
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#44
علت اين حج ناتمام بزرگ است
از طرفي هم سپاه شام بزرگ است
بغض فرو خورده ي امام بزرگ است
پشت سر كاروانش آب نپاشيد
آه نمك بر دل كباب نپاشيد

ماند، وگفتند حاضر است كه باشد
رفت، وگفتند عابر است كه باشد
گريه ندارد مسافر است كه باشد
آب نپاشيد ميرود كه نيايد
دل به بيابان تشنه زد كه نيايد

رفت و پي اش آمدند نامه رسانها
باز همان وعده ها و خط و نشانها
كندي شمشيرها و نيش زبانها
آب نپاشيد كه به آب نياز است
كوفه اگر مقصد است راه دراز است

قافله اي مي رسد غبار ندارد
قافله سالار آن قرار ندارد
از همه يك جور انتظار ندارد
هركسي از بين راه، راه جدا كرد
گاه به او دل سپرد گاه جدا كرد

صلح كه هرگز! جهاد هم برسد هيچ
لشگر ابن زياد هم برسد هيچ
اين كه نسيم است، باد هم برسد هيچ
آب نريزيد، جامها پر خون است
عقل نشسته، ميانه دار جنون است

نسبت اين دو سپاه، يك به هزار است
مشك هنوز آنطرف به دست سوار است
با ترك لب چقدر مثل انار است
از سر مشكش عمو ولي نگذشته
آب هنوز از سر علي نگذشته

دشت پر از بوي نافه ميشود امروز
گرگ از آهو كلافه ميشود امروز
بر هنر عشق اضافه ميشود امروز
اين سر آزاد عشق بود كه افتاد
در سر ما باد عشق بود كه افتاد

سوختن ِ در چرا به چشم نيامد؟
خطبه ي حيدر چرا به چشم نيامد؟
گريه ي اصغر چرا به چشم نيامد؟
پاسخ چندين هزار مسئله سرخ است
آب بريزيد دست حرمله سرخ است
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#45
دو سر خاکریزمان باز است
مثل خط زمینه ی کاغذ
هرچه خمپاره می رسد از راه
می خورد روی سینه ی کاغذ

نامه را رو به نور می گیرم
نور این سوی نامه می آید
روی هر حفره چشم بگذارم
جمله ای در ادامه می آید

حفره ی اولی: زنی تنها
می رود آش برگ هم بزند
حفره ی بعد: نذر کرده کسی
توی میدان مین قدم بزند

دود پیچیده توی حفره ی بعد
باز سربازی از دو راهی رفت
ته راهی که رفت پیدا بود
چشم هایم ولی سیاهی رفت

حفره ی بعد... دود اسفند است
می رود توی چشم خیلی ها
شاید آرایشت به هم بخورد
مثل آرایش نظامی ما

حفره ی بعد و بعد پر شده است
سایه افتاده پشت نامه ی تو
جای من امن نیست، مانند ِ
اسم من در شناسنامه ی تو

دور توری که روی سر داری
سایه هایی بلند می بینم
فقط اینجا منم که موشک را
شکل یک کله قند می بینم

تو در آیینه خیره می مانی
و من از لنز دوربین در تو
یک نفر داد می زند: سردار...
یک نفر داد می زند: سه... دو...

و من از چشمهات می افتم
می روم توی لوله ی یک تانک
مثل سوزن درون چشم من است
نوک تیز گلوله ی یک تانک

تانک وقتی به نقطه ای زل زد
مثل دیوانه های زنجیری ست
توی چشمش اگر نگاه کنی
اولین اتفاق درگیری ست

تا من از حفره چشم بردارم
موشکی بین سطرها خورده
وسط نامه چشم می بندم
از همین جا که نامه تا خورده

چشم بسته سر تفنگم را
می گذارم در آخرین حفره
چشم من باز هم سیاهی رفت
مثل چشمان تو سر سفره
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#46
تسبیح دانه دانه ی تو مثل ساغرت
مستی ت وقت سجده که خم می شود سرت
قد قامتت قیامت کبری ست،(عجلوا)ت
صف می کند ملائکه را در برابرت
لبیک گو به خاک می افتند عرشیان
وقتی بلند می شود الله اکبرت
پلک ستاره ها به خیالم نمی پرد
شاید نشسته اند سحر پای منبرت
یک صبح زود جمعه ای از جمعه های دیر
می آیی و هنوز نداریم باورت
شمشیر نور داری و اسبی از آفتاب
طوفان و آب و آتش و خاکند لشگرت
خیاط ها به پیرهنت موج داده اند
تا سیل تیر ها ننشیند به پیکرت
چشمت به شادمانی،(النجم ثاقب)است
رویت به خشمگینی،(الشمس کورت)
وقت ظهور شد پدر و مادرم فدات
دارد نگاه می کند از دور مادرت
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#47
اول دو سه بار امتحان بعد بیا
صد بار چهار قل بخوان بعد بیا
آقا بخدا قوم تو پیمان شکن است
تا می شود آن طرف بمان بعد بیا!
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#48
او در سفر است با زبان روزه

در دستش انگشتری از فیروزه

او مرد عدالت است اما روشش

قدری متفاوت است با امروزه
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#49
چشم همه ی جهان به آدینه ی ماست
یک بغض هزار ساله در سینه ی ماست
آقا اگر آمدی حواست باشد
مظلوم کشی عادت دیرینه ی ماست
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#50
از دست دو تا چشم فلج خسته شدیم
از راه دراز و بار کج خسته شدیم
در عشق،هزار دستگی افتادست
عجل لولیک الفرج،خسته شدیم
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:


موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  دفتر شعر صنم (اشعار نو) صنم بانو 28 5,554 ۲۷-۰۳-۰، ۰۹:۰۶ ق.ظ
آخرین ارسال: صنم بانو
  ♥♥ دفتر شعر ♥♥ sadaf 175 21,004 ۲۸-۱۱-۹۹، ۰۵:۴۳ ق.ظ
آخرین ارسال: _RaHa_
  دفتر اشعار| فیض کاشانی Ar.chly 1,096 29,914 ۱۸-۰۶-۹۷، ۰۴:۴۳ ب.ظ
آخرین ارسال: taranomi

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان