امتیاز موضوع:
  • 1 رای - 5 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
دفتر اشعار| خیام
#11
برخیز و بیا بتا برای دل ما حل کن به جمال خویشتن مشکل ما

یک کوزه شراب تا بهم نوش کنیم زان پیش که کوزهها کنند از گل ما
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#12
امروز ترا دسترس فردا نیست و اندیشه فردات بجز سودا نیست

ضایع مکن این دم ار دلت شیدا نیست کاین باقی عمر را بها پیدا نیست
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#13
ای چرخ فلک خرابی از کینه تست بیدادگری شیوه دیرینه تست

ای خاک اگر سینه تو بشکافند بس گوهر قیمتی که در سینه تست
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#14
رباعيات حكيم عمر خيام




رو بر سر افلاك و جهان خاك انداز


مي ميخور و دل به ماهرويان ميباز
چه جاي عتاب آمد و چه جاي نياز كز جمله رفتگان يكي نيامد باز


آنرا كه وقوف است بر اسرار جهان شادي و غم و رنج برو شد يكسان
چون نيك و بد جهان به سر خواهد شد خواهي همه درد باش و خواهي درمان


اين غافله عمر عجب مي گذرد نيكوست كه با طرب مي گذرد
ساقي غم فرداي قيامت چه خوري در ده قدح باده كه شب مي گذرد


سرمست به ميخانه گذر كردم دوش پيري ديدم مست سبويي بر دوش
گفتم كه: چرا نداري از يزدان شرم گفتا كه: كريم است خدا باده بنوش


ياري كه دلم از بهر او زار شدست او جاي دگر به غم گرفتار شدست
من در طلب داروي خود چون كوشم؟ چون او كه پزشك ماست خود بيمار شدست
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#15
چون لاله به نوروز قدح گیر بدست با لالهرخی اگر تو را فرصت هست

می نوش به خرمی که این چرخ کهن ناگاه تو را چو خاک گرداند پست
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#16
می لعل مذابست و صراحی کان است جسم است پیاله و شرابش جان است

آن جام بلورین که ز می خندان است اشکی است که خون دل درو پنهان است
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#17
گردون ز زمین هیچ گلی برنارد کش نشکند و هم به زمین نسپارد

گر ابر چو آب خاک را بردارد تا حشر همه خون عزیزان بارد
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#18
از جمله رفتگان این راه دراز باز آمده کیست تا بما گوید باز

پس بر سر این دو راههٔ آز و نیاز تا هیچ نمانی که نمیآیی باز
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#19
افسوس كه نامه جواني طي شد وان تازه بهار زندگاني طي شد
آن مرغ طرب كه نام او بود شباب افسوس ندانم كه كي آمد، كي شد

گر يك نفست ز زندگاني گذرد مگذار كه جز به شادماني گذرد
زنهار كه سرمايه اين ملك جهان عمر است بدان سان گذراني گذرد

گر من ز مي مغانه مستم، هستم ور عاشق و رند و بت پرستم، هستم
هر كس به خيال خود گماني دارد من خود دانم هر آنچه هستم، هستم

از آمدن و رفتن ما سودي كو؟ و ز تار وجود بود ما پودي كو؟
از آتش چشم پاكان وجود مي سوزد و خاك مي شود، دودي كو؟

چون نيست حقيقت و يقين اندر دست نتوان به گمان تمامي عمر نشست
آن به ننهيم جام مي را ز دست نوشيم و شويم خوش، نه هشيار نه مست

انديشه عمر بيش از شصت منه هر كجا كه قدم نهي بجز مست منه
زان پيش كه كاسه سرت كوزه كنند تو كوزه ز دوش و كاسه از دست منه

آنكه سطري ز عقل در دل بنگاشت يك لحظه ز عمر خويش ضايع نگذاشت
يا در طلب رضاي ايزد كوشيد يا راحت خود گزيد و ساغر برداشت

خورشيد سپهر بيزوالي عشق است مرغ چمن خجسته فالي عشق است
عشق آن نبود كه همچون بلبل نالي هر گه كه بميري و ننالي عشق است

گاه سحر است خيز اي ساده پسر پر باده لعل كن بلوري ساغر
كاين يك دم عاريت در اين كنج فنا بسيار جوئي‏‎ّ و نيابي ديگر
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:
#20
این کهنه رباط را که عالم نام است و آرامگه ابلق صبح و شام است

بزمیست که وامانده صد جمشید است قصریست که تکیهگاه صد بهرام است
و دیگر آسمان را نخواهی دید...
پاسخ
سپاس شده توسط:


موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  دفتر شعر صنم (اشعار نو) صنم بانو 28 5,554 ۲۷-۰۳-۰، ۰۹:۰۶ ق.ظ
آخرین ارسال: صنم بانو
  مجموعه کامل اشعار کتاب دیوار از فروغ فرخزاد صنم بانو 19 2,585 ۲۴-۰۳-۰، ۰۷:۲۷ ق.ظ
آخرین ارسال: صنم بانو
Heart اشعار سجاد شهیدی minaa 13 6,933 ۰۹-۰۳-۰، ۱۲:۵۵ ب.ظ
آخرین ارسال: minaa

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان