دفتر اشعار| سمانه سوادی

[Ar.chly]

آنقدر مرا سرد کردی

از خودت

که خورشید

در آغوشم

قندیل می بندد

هیچ حواست هست

انگشتنمای تمام قطب نما ها شده ام؟

[Ar.chly]

این روزها

دستِ من هم

مثلِ خیلی ها

به دهانم نمیرسد

تا نگذارم فریاد بزند

" دوستت دارم "

[Ar.chly]

من دلم می خواهد

ببندمش

به مجنون ترین بیدِ محل

که کنجِ تنهاییِ کوچه

دارد عاشق می شود...!

[Ar.chly]

بند میزنم

دلِ شکسته ی معجزه ای را

که در جستجویِ من

به عمقِ فاجعه

سقوط کرد...!

[Ar.chly]

برایِ خانه ام

چند متر آسمان می خرم

و دو جین ستاره

نمی خواهم اینجا غریبی کنی

ماهِ من...!

[Ar.chly]

چشمانت را

کوک کن

برایِ یک نگاه

مانده به من

اگر خواب بمانی

کابوس

مرا خواهد برد...!

[Ar.chly]

دلتنگی ام قد کشیده

برایِ خودش مردی شده

اما تو

هنوز هم

حسادت نمیکنی...!

[Ar.chly]

اشک

ای فرزندِ نامشروعِ من

مرا ببخش

حاصلِ عشقبازیِ من و خاطراتم

تولدِ ناگزیرِ توست...!

[Ar.chly]

سفر من آغاز شد

روی طولانی ترین خطِ دستِ تو

دیگر هیچ فالگیری

مرا

از سرنوشتِ تو

نخواهد دزید...!

[Ar.chly]

چه نسبتِ عجیبی دارند

دستانِ تو با درد

که از لحظه ی گرفتنشان

سرم درد می کند

برایِ تو...!

سرِ راهت که می روی

مرا هم جمع کن

بگذار پشتِ در

شکسته ام...!