دفتر اشعار مهستی گنجوی

[.M!!NoO.]

رباعی
شماره 10


خط بین که فلک بر رخ دلخواه نبشت

بر برگ گل و بنفشه ناگاه نبشت


خورشید خطی به بندگیش میداد

کاغذ مگرش نبود بر ماه نبشت

[.M!!NoO.]

رباعی
شماره 11


هنگام صبوح گر بت حورسرشت

پُر می قدحی به من دهد بر لب کشت


هرچند که از من باشد این سخن زشت

سگ به ز من ار هیچ کنم یاد بهشت

[.M!!NoO.]

رباعی
شماره12

با من لب تو چو زلف تو بسته چراست؟

چشم خوش تو خصم من خسته چراست؟

بروی کمان مثالت اندر حق من

گر نیست جفای چرخ پیوسته چراست؟

[.M!!NoO.]

رباعی
شماره13

گفتی که بدین رخان زیبا که مراست

چون خلد ثاق تو بخواهم آرست

امروز درین زمانه آن زهره گر است

تا گوید کان خلاف گفتی با راست

[.M!!NoO.]

رباعی
شماره14


بازار دلم با سر سودات خوشست

شطرنج غمم با رخ زیبات خوشست


دائم داری مرا تو در خانهٔ مات

ای جان و جهان مگر که با مات خوشست

[.M!!NoO.]

رباعی
شماره15
در میکده پیش بت تحیّات خوش است

با ساغر یک منی مناجات خوش است


تصبیح و مصلای ریائی خوش نیست

زنّار مغانه در خرابات خوش است

[.M!!NoO.]

رباعی
شماره16
صحّاف پسر که شهرهٔ آفاق است

چون ابروی خویشتن به عالم طاق است


با سوزن مژگان بکند شیرازه

هر سینه که از دل غمش اوراق است

[.M!!NoO.]

رباعی
شماره17

ایام چو آتشکده از سینه ٔ ماست

عالم کهن از وجود دیرینهٔ ماست

اینک به مثل چو کوزه ای آب خوریم

از خاک برادران پیشینهٔ ماست

[.M!!NoO.]

رباعی
شماره18
افسوس که اطراف گلت خار گرفت

زاغ آمد و لاله را به منقار گرفت


سیماب زنخدان تو آورد مداد

شنگرف لب لعل تو زنگار گرفت

[.M!!NoO.]

رباعی
شماره19

گفتم که لبم به بوسه ای مهمان است

گفتا که بهای بوسهٔ من جان است

عقل آمد و در پهلوی من زد انگشت

یعنی که خموش، بیع … که ارزان است