دفتر اشعار| خیام

[Ar.chly]

چـون حـاصل آدمی در این شـورسـتـان

جـز خـوردن غـصـه نیسـت تـا کـنـدن جـان

خـرم دل آنـکـه زیـن جـهـان زود بــرفـت

و آسـوده کسـی که خـود نیامد بـه جـهان

[Ar.chly]

رفــتــم کـه در ایـن مـنـزل بــیـداد بــدن

در دسـت نـخـواهـد بـر خـنـگ از بــاد بــدن

آن را بــایـد بــه مــرگ مـن شــاد بــدن

کـــز دســــت اجــــل تــــوانـــد آزاد بــــدن

[Ar.chly]

رنـدی دیدم نـشـسـتـه بـر خـنگ زمـین

نـه کـفـر و نـه اسـلـام و نـه دنـیا و نـه دین

نه حـق نه حـقیقت نه شریعت نه یقین

انـــدر دو جـــهـــان کـــرا بـــود زهــره ایــن

[Ar.chly]

قانع بـه یک استـخوان چو کرکس بـودن

بــه ز آن کـه طـفـیـل خــوان نـاکـس بــودن

بـا نان جـوین خویش حـقا که بـه است

کـــالـــوده و پـــالـــوده هــر خـــس بـــودن

[Ar.chly]

قــومــی مــتـــفــکــرنــد انــدر ره دیــن

قــومـی بــه گـمـان فــتــاده در راه یـقــیـن

مـیـتــرســم از آن کـه بــانـگ آیـد روزی

کـای بــیـخـبــران راه نـه آنـسـت و نـه ایـن

[Ar.chly]

گـاویسـت در آسـمـان و نـامـش پـروین

یــک گــاو دگــر نــهــفــتــه در زیــر زمــیـن

چــشـم خـردت بــاز کـن از روی یـقـیـن

زیــر و زبــر دو گــاو مــشــتــی خــر بــیــن

[Ar.chly]

گـر بـر فـلـکـم دسـت بـدی چـون یزدان

بــرداشــتــمـی مـن ایـن فــلـک را ز مـیـان

از نـو فـلـکـی دگـر چـنـان سـاخـتــمـی

کـــازاده بــــکـــام دل رســـیـــدی آســــان

[Ar.chly]

مـشـنو سـخـن از زمـانه سـاز آمـدگـان

مــی خـــواه مــروق بـــه طـــراز آمــدگــان

رفــتــنــد یـکــان یـکــان فــراز آمــدگــان

کــس مـی نـدهـد نـشــان ز بــازآمــدگــان

[Ar.chly]

مـی خــوردن و گـرد نـیـکــوان گـردیـدن

بــــه زانـــکــــه بــــزرق زاهـــدی ورزیـــدن

گر عاشق و مست دوزخی خواهد بـود

پـس روی بــهـشـت کـس نـخـواهـد دیـدن

[Ar.chly]

نـتــوان دل شـاد را بــه غـم فـرســودن

وقـت خـوش خـود بـسـنگ محـنت سـودن

کس غیب چه داند که چه خواهد بـودن

مـی بــایـد و مـعـشـوق و بـه کـام آسـودن

***